boekpresentatie 2.0 verslag

Afgelopen zondag 14 augustus had ik het voorrecht om samen met J. Sharpe, Cocky van Dijk en Peter de Willis onze nieuwe boeken te mogen presenteren aan boord van de Logeerboot in Dordrecht. En wat was het een feestje! Er waren zulke leuke mensen, ik heb het slotdeel van mijn trilogie aan jullie mogen presenteren, de workshops werden enthousiast ontvangen, er was een vette band die speelde, en het eten en drinken was prima.

Wat een fantastische dag. Ik ben heel blij en trots op wat we op de 14e met jullie hebben mogen meemaken, en zou heel graag iedereen willen bedanken die geholpen heeft om onze boekpresentatie tot een succes te maken. Natuurlijk alle bezoekers, maar ook lieve eigenaars van de logeerboot en mijn mede presentatoren. Jullie zijn allemaal toppers!

En nu is het afwachten geblazen wat iedereen van “Talent en kristal” gaat vinden. Spannend hoor!

Advertenties

Castlefest wordt alleen maar beter

“Vorig jaar was Castlefest zó fijn, hoe kan ik dat nou nog toppen?” vroeg ik me af.
“Nou,” zei Castlefest…

En vervolgens gaf Castlefest me zonovergoten weer, fantastische bezoekers, enthousiaste fans (échte fans! voor mijn boeken! omg!) die superblij boek 3 kwamen halen, geweldige collega’s bij de Zilverspoor/Zilverbron stand, en record sales van mijn prachtige trilogie die nu als een setje te koop is. Zo onwerkelijk om mensen direct de hele trilogie te zien kopen. Nog onwerkelijker om fans te hebben die met je op de foto willen, en dat er plannen zijn om je personages te cosplayen. Dit is echt net een droom die uitkomt. Niets dan liefde, jongens!

Ik heb echt geen woorden om te beschrijven wat een prachtig weekend het was. Ja, het was super intensief, maar die sfeer, die zon, die mensen… I live for this shit.

Geen idee hoe Castlefest dít nu weer wil toppen dan, maar ik heb een jaar om me daarop voor te bereiden, hihi! Ik heb er nu al zin in.

hij is af!

13775473_10154205055780211_4805114527504277617_n
proost! Tokaji wijn, een dichtgeklapte laptop, een bak Ben & Jerry’s ijs, en een filmpje aan. Nu mag het!

Ik zie ons nog in de auto zitten, mijn man en ik. Twee jaar geleden. Hij rijdt, ik zit naast hem. We komen terug uit Hoorn, waar we bij familie langs geweest zijn. De A7 is donker, bijna verlaten. We hebben het over mijn boeken. “Weet je,” zegt mijn man nadenkend, “het is eigenlijk jammer dat je niets meer met de Jonge Radicalen gedaan hebt.”

Dat was het eerste zaadje van het idee voor het derde boek in de Lentagon serie. Het zou op die manier een tijdlang sluimeren, totdat ik nu anderhalf jaar geleden een beeld voor me zag van wat nu de eindconfrontatie van het boek is geworden. Tezamen met de realisatie dat ik nog een verhaal miste (het verhaal van Seamon), heeft dat geboorte gegeven aan wat uiteindelijk Talent en Kristal is geworden.

Het is een bizarre tocht geworden om dit verhaal te schrijven, met de dood van mijn uitgever Jos Weijmer en de ontzettende ROTZOOI die de wereld verworden is in het afgelopen jaar. Het is heel angstwekkend om over een terreurbeweging/vrijheidsvechters te schrijven als tegelijkertijd in de echte wereld allemaal aanslagen gepleegd worden. Write what you know, write what you fear, zeggen ze. Ik had het liefste gehad dat het alleen het tweede zou zijn, maar helaas leven we niet in zo’n wereld. En Seamons verhaal moest verteld worden, want uiteindelijk draait de serie om hem – Sirka en Joy zijn vertellers, maar ze zijn verbonden via hem.

Gisteravond heb ik de laatste hand aan de zetproef gelegd en die de deur uit gedaan naar Zilverbron. Morgen gaat Talent en Kristal naar de drukker. Het is nu uit mijn handen. Ik heb gisteren spare ribs besteld en een fles dure Tokaji wijn opengetrokken om het te vieren, maar het kwam nog niet echt binnen. Pas vandaag begint het besef een beetje in te dalen (“Oh mijn God, ik hoef helemaal niet te editen vandaag”)… maar ook toen ik vandaag in de auto naar Hoorn zat, bij mijn zusje op verjaardag. Weer de A7, weer de auto naar Hoorn. Ik had mijn Lentagon playlist aanstaan en hij gaf me “Chasing Cars” van Snow Patrol. If I lay here, if I just lay here, will you lie with me and just forget the world?

Dit liedje toont maar weer hoe oud de originele versie van Stof en Schitteringen is, trouwens – die schreef ik in 2006, met Joy en Seamon in het gras naast de snelweg. Dat zonovergoten moment, waarop Joy verliefd werd. De lyrics brachten dat gevoel van dat moment helemaal terug. Het kwam even hard aan, hoe dat cirkeltje nu rond is. Het verhaal is af.

Het is uit mijn handen, en ik hoop dat jullie ervan genieten. Nog een paar weken, dan is hij uit. Talent en Kristal, het afsluitende deel van de Lentagon serie. 🙂

 

 

de wereldkaart

Een van de punten van feedback die ik eens in de zoveel tijd terugkreeg van lezers, was dat ze graag een landkaart in de Lentagon boeken zouden willen zien. Sommigen waren verward over of Mentorn nu een stad of een land was (het antwoord is: allebei; de hoofdstad van Mentorn heet Mentorn-Stad), of dat ze niet wisten dat er een oceaan tussen Parsia en Jediah inligt.

Nu wordt dat toch meerdere malen benoemd (soms ook via context), maar ik snap helemaal hoe dat kan gaan. Ik mis ook regelmatig vanalles als ik boeken lees – ruis in de communicatie noemen ze dat – en dit is iets wat ik als schrijver kon oplossen!

Ik heb dus in een MS-Paint bestandje een hele ruwe lelijke schets gemaakt, en mijn lieve vriendin/proeflezer Wendy heeft op basis daarvan een prachtige kaart getekend van mijn Lentagon wereld die in Talent en Kristal terecht gaat komen. Maar voor die tijd wil ik hem alvast met jullie delen, want hij is te mooi om alleen op geprint papier terecht te komen. Is hij niet prachtig?

delentagondef21

(grotere versie vind je hier)

Heeft iemand al gespot wat die twee X’en op de kaart betekenen? 😉
En zijn er nog dingen/locaties heel anders dan jullie verwacht hadden? Ben heel nieuwsgierig!

Lentagon achtergronden, deel 2

Ik had jullie een tijdje geleden beloofd dat ik wat meer achtergronden over de magie en de wereld van de Lentagonverhalen zou posten, dus bij deze: hier is deel 2 van die serie. In deze blogpost wilde ik een uiteenzetting doen van de specialisaties van de cast. Ja, Sirka, Seamon en Valeria zijn ontzettend getalenteerd, maar kracht is ook niet alles. Waarin zijn ze opgeleid?

bow110_grande
Deze gave art doet me denken aan Sirka. Artiest: Charlie Bowater

Sirka heeft een universitaire graad in energiecompartimentalisatie. Ze is waanzinnig goed in het berekenen in hoeverre een brok kristal op basis van de opbouw van zijn compartimenten energie kan versterken. De Lentagon was haar masterthesis en experts zullen naar haar luisteren als zij een stelling neergooit, en haar vertrouwen als ze iets beweert. Ze is héél goed in haar werk.
Echter, omdat het werken met energiecompartimenten na de Lentagon tragedie zo’n beladen onderwerp is geworden, heeft ze zich daarna omgeschoold. De afgelopen acht jaar heeft ze bij Poortstations gewerkt. Gekoppeld met haar natuurlijke flair met manipuleren en het opzoeken van de grenzen van haar eigen kunnen, heeft ze zichzelf opgewerkt naar poortspecialist. Er zijn maar een handjevol mensen ter wereld die zelf kunnen poorten, en Sirka is de allerbeste.

Valeria heeft ook een duaal talent: aan de ene kant is ze ook goed met energieverdeling en compartimenten, omdat zij betaald werd om bommen te ontmantelen en om te gaan met onstabiele energieverdelingen, maar aan de andere kant is ze ontzettend goed in het maken van energieschilden. Je ziet het ook tijdens Bloed en Scherven; als ze voor het blok wordt gezet en uit reflex moet handelen, dan is de eerste manipulatie die ze maakt een schild. Ze is getraind om zichzelf en degenen om haar heen te beschermen tegen explosies (zie haar ervaring met bommen ontmantelen). Ondanks dat ze legergetraind is, is haar eerste instinct dus altijd om defensief te handelen.

Seamon is niet opgeleid of getraind. Hij heeft al zijn kennis on the job moeten oppakken. Omdat hij opgegroeid is in een gezin dat ontzettend veel bezig was met energie en manipulatie, is zijn natuurlijke talent vanaf het allervroegste moment gevoed. Heel veel van zijn manipulaties komen vanuit een instinctief begrip van de realiteit en een rotsvast, arrogant besef van zijn eigen kunnen. Seamon heeft letterlijk nog nooit gefaald in wat hij probeerde te doen, dus in zijn impulsiviteit en durf doet hij soms dingen die Sirka niet voor mogelijk had gehouden, simpelweg omdat hij niet door heeft dat wat hij doet super roekeloos en gevaarlijk is. (Bijvoorbeeld: een oceaan overpoorten terwijl je niet zeker bent wat zich aan de andere kant van de poort bevindt) Tot dusverre is het altijd goedgekomen, dus hij heeft geluk gehad. Met zijn enorme talent maakt hem dat zowel geweldig als gevaarlijk.

Joy is niet getalenteerd wat betreft magie, maar zij heeft een heel ander talent dat mogelijk wel gerelateerd is aan energie en realiteit, want haar dromen/visioenen van de toekomst worden flink versterkt en gedetailleerder zodra zij de Lentagon in haar handen neemt. In boek 3 gaat ze ook hard bezig met het trainen van haar gave, en verder mag ik daar nog niet veel over zeggen, behalve dat ze al veel beter had kunnen zijn wat betreft de toekomst voorzien als haar vader haar er niet als kind keihard voor afgestraft en gekleineerd had. Waarom deed hij dat? Omdat Joys moeder dezelfde gave had, en het haar een depressie injoeg die haar uiteindelijk het leven kostte.
Het is geen gemakkelijke gift, om mogelijke toekomsten voor je te zien.

Binnenkort meer nieuwe Lentagon achtergronden! 🙂

 

 

de lentagon soundtrack

In de rubriek van ‘dingen die je absoluut niet zullen verrassen’: ik ben een ontzettende muziekliefhebber. Mijn smaak is vrij breed, maar neigt over het algemeen naar ‘muziek met gitaren’; rock en metal, maar ik geniet ook van trance en filmsoundtracks en wacht met smart op het moment dat Snow Patrol aankondigt dat er een nieuw album aankomt. Dus tja. Ik ben nogal gepassioneerd over de muziek die ik leuk vind en hecht heel erg veel belang aan muziek. Muziek is voor mij heel belangrijk associatiemateriaal; ik hang veel herinneringen aan muziek, waardoor ik mijn hersenen kan tricken om in een schrijfmodus te komen door de juiste muziek te draaien. (Hoera voor Pavlov!)

Dus ja, natuurlijk heeft de Lentagon serie een soundtrack. (Die kun je hier op Spotify vinden, als je wil) Ik heb vrij belachelijk veel tijd besteed aan het nadenken over de muziek die op deze lijst staat en ik ben heel lang bang geweest om die liedjes hier echt te delen, want ik was bang dat ik hiermee de boel zou spoilen voor de lezers. Maar eigenlijk bestaat die associatie natuurlijk alleen maar in mijn hoofd en snap je pas waarom een liedje past als je de lyrics hoort en weet aan welke scènes of thema’s ik het liedje verbonden heb.

Daarom heb ik besloten dat ik het gewoon leuk vind om bij deze de key songs en de end credits van de drie (ja, óók het komende Lentagon boek) te delen.

Lees meer onder de link!

Lees verder de lentagon soundtrack

achtergronden en worldbuilding

Tijdens het heroutlinen van ‘Talent en Kristal’ ben ik ook een stukje verdere worldbuilding op papier aan het zetten. Gewoon, omdat als ik dingen aan mezelf en mijn proeflezers wil uitleggen het handiger is om de zaken uitgeschetst te zien. Dat is waarschijnlijk een stukje beroepsdeformatie; ik ben tenslotte IT trainer van beroep en ik ben zó vaak op het whiteboard pijlen en wolkjes en cirkels en woorden met elkaar aan het verbinden om mijn uitleg handen en voeten te geven… Ik ben niet heel erg dol op grafiekjes, maar overzicht helpt een hoop. Vooral bij uitleg.

Dus toen dacht ik: misschien is het wel handig om het een en ander ook met jullie te delen.

Hieronder vind je een tweetal staafdiagrammen die de opbouw van de bevolkingen van Parsia en Jediah weergeven, gebaseerd op hun talentscore op de Telchian schaal.

Telchian

(Ik heb Parsia een groene staafdiagram gegeven want hun landskleuren zijn groen en geel. Jediah is zilver en zwart, maar dat komt niet helemaal lekker over, dus die heb ik maar donkergrijs gemaakt)

Het is heel interessant om te zien dat Parsia een veel groter percentage lagergetalenteerden heeft dan Jediah. Jediah maakt een veel groter punt van je voortplanten als je getalenteerd bent, en de economie leunt veel meer op de getalenteerden in hun samenleving. Heb je een hoog talent, dan word je automatisch de universiteit ingesleurd en ofwel het leger, ofwel de engineering in gesleept (hangt af van je IQ, neem ik aan).

Jediah is heel vooruitstrevend op paramagisch technologisch gebied. Ze zijn innovatief en stimuleren hun talenten veel meer. Er hangt ook een flink stuk status aan vast; dus het nodigt ook uit om in Jediah te gaan wonen als je een hoge Telchian score hebt.

(Detail: in Jediah wordt de familienaam niet patriarchaal of matriarchaal aan het nageslacht doorgegeven, maar op basis van de hoogste Telchian score. Een kind krijgt de achternaam van de meest getalenteerde ouder. Bij gelijke scores tussen de twee talenten wordt het in goed overleg gekozen)

In Parsia is dit dus een stuk minder – dit is meer een afspiegeling van een ‘reguliere’ bevolking in deze wereld. De niet-magische technologie heeft hier een veel grotere voet aan de grond, omdat simpelweg veel mensen het talent niet hebben om hun douchewater te blijven verwarmen. Er wordt veel geïnvesteerd in reguliere technologie, zodat iedereen toch toegang heeft tot levensgemakken als warm douchewater, liften, elektriciteit, enzovoorts – ondanks hun Telchian score.

Dit is waarom Joys familie zo rijk kan zijn, ondanks dat ze niet erg getalenteerd zijn. De Hartings hebben hun fortuin vergaard door slim investeren en later invloed verzameld via de politiek. In Jediah was dit waarschijnlijk en stuk moeilijker geweest. Misschien niet voor Victor Harting (die netjes mid-veertig scoort), maar wel voor zijn vrouw en dochter.

Bij deze, een stukje wereldbouw. Mochten jullie dergelijke achtergrondstukken leuk vinden, geef een gil, dan komt er meer!