de herfst is voor schrijven

Ik wilde deze post eigenlijk beginnen met een hele verhandeling over dat het november is, voor mij de schrijfmaand bij uitstek omdat Nanowrimo weer begonnen is. Ik doe bijna ieder jaar wel mee met Nanowrimo – en dat is dus ieder jaar sinds 2002, wat betekent dat ik voor Nanowrimo alleen al goed ben voor een kleine miljoen woorden – en ook dit jaar wil ik “de schrijfmaand” aangrijpen om mezelf te pushen om het vervolg op De Prijs Van Water af te schrijven. Ik ben al zó dichtbij om die V1 op papier te hebben… tijd voor een eindsprintje.

Maargoed ik dwaal af, want dat is dus wat ik wílde vertellen. November, schrijfmaand, etcetera.

Echter, ik ben de afgelopen maanden al als een idioot aan het schrijven geweest. Niet alleen november is de schrijfmaand, ik ben al sinds begin september aan het KNALLEN. Misschien dat het daarom hier ook even stil was? Ik was echt hard bezig. Wat ik de afgelopen maanden gedaan heb:

  • Mijn manuscript “Zwanenzang” ingeleverd bij Zilverspoor, zodat we deze maand kunnen beginnen met de redactie van mijn nieuwe verhalenbundel, de opvolger van “Verloren zielen” (!!!) super happy en trots op deze. Het is zo’n mooie bundel geworden, 13 verhalen. Ik kan niet wachten om samen met Cocky de redactie te tackelen.
  • Nog even gauw “Overdrachtsvlekken” geschreven, een verhaal voor de “Bloedzuigers in de polder” bundel, een initiatief van Mike Jansen. Dit verhaal neem ik ook op in mijn eigen “Zwanenzang”, want ik ben er heel blij mee met hoe charmant dit verhaal geworden is
  • De eerste versie afgeschreven van “Onrust”, Boek 7 in de Zwijgende Aarde serie van Uitgeverij Quasis (!) – deze ligt nu bij de proeflezers en de eerste overall reacties zijn al binnen
  • Een kort verhaal geschreven genaamd “Midwinterrace” voor de volgende “Voorbij de storm” klimaatbundel, een initiatief van Johan Klein Haneveld
  • De redactie afgerond van “Zonnekracht – Vluchteling” van Johan Lubbers, en ik ben bezig met de redactie van “Heksenvrees” van Gaby Raaijmakers

Het was stiekem best een hoop, als ik er zo op terugkijk. Misschien ook wel een beetje te veel, zo kort op de race om “De Prijs Van Water” in augustus te kunnen publiceren. Maar gelukkig is het meeste hiervan nu voorlopig af, of ligt het te wachten, zodat ik me aankomende maand lekker op het vervolg van De Prijs Van Water kan gaan richten.

En dan ook meteen een beslissing te nemen over hoe het gaat heten, want de werktitel is “De Waarde Van Bloed”, maar ik vind “Bloed In Het Water” ook wel een gave/passende titel. Dus dat wordt even hard broeden terwijl ik de climax van dat verhaal neerpen, haha. We gaan het meemaken.

Iedereen die deze maand meedoet aan Nanowrimo, laat het me weten, dan worden we Nano vriendjes op de site 😀

Castlefest was pure perfectie

Van alle festivals, cons en beurzen is Castlefest vanaf het begin mijn favoriet geweest. Ik herinner me nog zo goed dat ik tijdens Castlefest 2014 van onze stand naar het toilet liep, om me heen keek, de sfeer in me opnam, de vibe in mijn hart voelde en dacht: “ik ben thuis”. Als festivalliefhebber voelde ik Castlefest in mijn botten. Wat eigenlijk best gek is, want ik heb Castlefest serieus nooit als bezoeker meegemaakt; ik heb er altijd gewerkt, als auteur in de Zilverspoor stand. Om de een of andere reden – waarschijnlijk mijn verjaardag – had ik altijd andere dingen te doen dat weekend.

Ieder jaar dat ik op Castlefest mocht staan, was het fantastisch. Misschien niet gek dat ik er ook steeds op mikte om mijn boeken uit te laten komen in die periode. Bloed & Scherven was de eerste, op Castlefest 2015, maar zeker niet de laatste. Daarna volgden Talent & Kristal (2016) en Vuur & Vergankelijkheid op Castlefest 2018. Het werd een beetje een traditie: buiten het feit dat (de meeste van) mijn boeken bijna dezelfde verjaardag hebben als ik (en ik dat hilarisch vind), kon ik ze dan ook meteen op Castlefest presenteren, mijn favoriete festival. Het festival met de beste vibe, het mooiste weer (als zomerkind is dat voor mij stiekem best een ding), en de leukste sfeer.

Je snapt dus wel dat we kei- en keihard gewerkt hebben om De prijs van water voor Castlefest af te hebben. En dat lukte! Afgelopen zaterdag stond ik in de Zilverstand, linksvooraan, met een flinke stapel Prijs-en, die tussendoor nog eens aangevuld werden. Je snapt dat ik flink hype was; ik had er zó’n zin in. De weersvoorspellingen waren fantastisch, mijn boek is er mooi uitgekomen, de artwork op de kaft en aan de binnenkant zijn schitterend… nu was het wachten op de lezers. Zouden ze “de nieuwe” komen halen?

Deze bovenstaande stapel van “Prijs van Water” is volledig uitverkocht, zelfs met een aanvulling van extra boeken op de zaterdagmorgen. “Verloren Zielen”, mijn verhalenbundel uit 2020 die nog nooit eerder op Castlefest had gestaan door COVID, is op 4 exemplaren na uitverkocht. Oh, en dan waren er de setjes van de Lentagonserie nog… jongens, het was echt een absoluut gekkenhuis.

Buiten dat heb ik zo veel lieve lezers weer gezien, met ze bijgekletst, ze omhelsd, me verbaasd over hoe groot hun kindjes geworden waren, voor ze gesigneerd, met ze gelachen… het was zo gaaf. Zelfs mijn workshop “Van Idee Tot Manuscript” dat helemaal aan het einde van het festival geprogrammeerd stond (en ik stiekem een beetje bang was dat er niemand zou komen), was waanzinnig goed bezocht en gewaardeerd.

(ik moest in de auto terug naar huis op zondagavond een beetje huilen, ik was zó blij dat ik er emotioneel van werd, haha)

Alle dank aan Team Zilver en de organisatie van van Castlefest, de bezoekers en iedereen die ik dit weekend weer heb mogen zien, voor een absoluut TOPWEEKEND. Ik zit nog steeds na te genieten ❤

(en nu wordt het wachten op de eerste lezersreacties…)

van droom tot boek

Ik kreeg vrijdag van Team Zilverspoor te horen dat deze dinsdag mijn boek geleverd wordt! Overmorgen al! Het voelt als een verlaat verjaardagskadootje ❤ Precies op tijd voor Castlefest volgende week vrijdag. Ik ben er super blij mee! En ik dacht dat het misschien wel leuk was om even in een tijdlijn uit te drukken hoe dit verhaal nu daadwerkelijk ontstaan is. Van conceptie tot boek. Want whew, hij heeft wat ups en downs doorgemaakt!

22 december 2017: mijn man Olli, mijn hond Bodhi en ik zijn op vakantie in Duitsland. Na een dag lang wandelen word ik ’s nachts wakker uit een hele intense droom – randje nachtmerrie – en chat ik mijn schrijfmaatjes: ‘ik heb een vet weirde droom gehad vannacht, volgens mij zit er een verhaal in.’ Ik beschreef het aan de crew als een rare mix van de klassieke JRPG Final Fantasy 7, tv-serie Mr. Robot en boekenserie John Dies At The End. (misschien niet heel gek, ik had toen net het nieuwe boek in de John Dies At The End-serie uit)

Ik was echter op dat punt nog druk bezig met het afpolijsten van Vuur & Vergankelijkheid en besloot dat dit idee nog even op de plank moest blijven liggen. Sommige schrijvers kunnen tegelijkertijd meerdere projecten tackelen. Ik ben daar ietsje minder goed in. Korte verhalen kunnen wel tussendoor, maar grote series is een ander verhaal.

Mijn plan was om Nanowrimo 2018 te gebruiken om de eerste versie op papier te krijgen. Om dat goed voor te bereiden, ben ik samen met schrijfmaatje Brenda mid-augustus 2018 gaan zitten om de eerste outline rond te krijgen. Uit die sessie kwamen meerdere dingen naar voren; de belangrijkste was dat het verhaal een tweeluik zou worden. Boek 1 zou De Prijs Van Water gaan heten, en Boek 2 De Waarde Van Bloed (hoewel ik nu bij boek 2 aan het twijfelen ben over de titel, dus pin me daar niet op vast). Ik was er super zelfvoldaan over, zoals je wel aan de shit-eating grin op de foto kunt zien, haha.

18 augustus 2018, de eerste plot/post-it sessie van De Prijs Van Water

Oorsponkelijk was het de bedoeling dat De Prijs Van Water begin 2020 uit zou komen. Echter, het concept van mijn verhalenbundel Verloren Zielen kwam er tussendoor, en omdat ik in de zomer van 2019 zo druk bezig was met de redactie van de bundel, redde ik de deadline van De Prijs Van Water niet. Ik had netaan een alpha versie op papier staan toen ik het verhaal eigenlijk al moest inleveren.

Leuk hoor, al die ambitie, maar ik had een potente mix van een drukke baan in de ICT consultancy (en was in de zomer van 2019 net bij een nieuwe werkgever begonnen), de redactieklussen die ik voor Zilverbron/Zilverspoor erbij doe, en dan óók nog eigen schrijfwerk af proberen te leveren. Het ging duidelijk niet zoals ik wilde, en daarom kon ik ook niet de kwaliteit leveren die nodig is om een gaaf boek op te zetten.

Dus we kozen ervoor om Verloren Zielen begin 2020 uit te geven. Ik was wel alvast begonnen met het uitschrijven van Boek 2 tijdens november 2019, zodat ik Boek 1 wat sterker kon verankeren. Het is beter om de hele verhaallijn al te hebben staan voordat je een serie uitgeeft, vind ik. En dat hielp zeker! Het idee was dus om dan ergens in 2020 mijn zaakjes op orde te krijgen, en dan alsnog in de herfst van 2020 te releasen.

…En toen gebeurde COVID-19. Ik kan je zeggen dat alle ambities betreffende grote nieuwe projecten bij mij linea recta het raam uitgingen. Ik kon Verloren Zielen niet eens promoten, dus waarom zou ik me drukmaken om een volledige nieuwe serie in de markt te gaan zetten? Ik heb dus de tijd genomen om te zorgen dat ik het verhaal gewoon goed had staan. Nadenken over boek 2 (en een plotsessie met mijn schrijfmaatjes in november 2019), en herschrijven van boek 1 tot iets wat verder was dan een alpha of beta versie. Heel veel meters maakte ik alleen niet, want lang marathon-werk zat er met COVID niet echt in. Wat ik wel gedaan heb, is heel veel korte verhalen schrijven (dat wordt dus weer een bundel, met werktitel Zwanenzang, die ergens in 2023 uitkomt. Bedankt, COVID :D).

In 2020 gebeurde er dus een stuk minder dan ik gewild zou hebben aan de Paraiso wereld, hoewel ik verre van stilstond wat schrijven betrof. En het gaf me wel de tijd die ik nodig had om gewoon even met de wereld te zitten, om erover na te denken. In 2021 heb ik serieuze meters gemaakt met Boek 2, waardoor ik tot een aantal doorbraken kon komen met Boek 1.

En, op 18 maart 2022 chatte ik naar mijn schrijfmaatjes:

Kelly van der Laan-Willemse, [18-3-2022 23:37]
nou, ik denk dat ik m klaar heb
De Prijs Van Water is klaar voor redactie

of iig zo klaar als ik kan

(hier stonden wat feest gifjes van de crew :D)

Kelly van der Laan-Willemse, [18-3-2022 23:42]
ik heb er bijna 2K uit geschrapt in de laatste ronden
(en prompt natuurlijk een scene erbij geschreven vanavond)
final wordcount: 78697

En daarna de redactie natuurlijk. Uiteindelijk is het verhaal geëindigd op 81723 woorden (311 pagina’s in de zetproef). Niet mijn dikste boek, wel mijn spannendste, denk ik 😀

En boek 2 wordt nog dikker. Daar ga ik binnenkort de laatste hand aan de eerste versie leggen. Mijn magiesysteem staat inmiddels goed uitgewerkt, de relaties tussen de personages zijn uitgediept, en de dramatische spanning lekker toegevoegd. Ik heb ontzettend veel zin in boek 2 afmaken en naar de proeflezers sturen.

In de tussentijd ben ik tegelijkertijd nog steeds bezig aan Onrust, het nieuwe Zwijgende Aarde boek, samen met Brenda, en staat de nieuwe verhalenbundel ook nog steeds op de lijst.
Wellicht (weer) wat ambitieus, maar we gaan het meemaken. We gaan er gewoon voor! 🙂

even een kleine update

De Google Page Experience update - Is jouw website er al klaar voor?

Pfew, ik ben nogal stil geweest, zie ik! Er is wat weinig te vertellen geweest de afgelopen maanden, zo zonder alle beurzen (*snottert over Castlefest*), en ik heb de release van de Paraiso serie wat opgeschoven omdat ik me de afgelopen maanden nogal gefocust hebt op de redactieklussen die ik voor Zilverspoor heb lopen (*zwaait naar Dianne en Jeroen*). Dat betekent gelukkig niet dat er niets gebeurd is!

Korte verhalen

Waterloper: Ik ben hard bezig geweest met korte verhalen schrijven voor Waterloper en heb er uiteindelijk drie ingestuurd waar ik heel erg mee in mijn nopjes ben. Twee ervan zijn collaboraties (eentje met Brenda, en eentje met Wendy), en een ervan heb ik in mijn eentje geschreven. De verhalenwedstrijd is hartstikke anoniem, dus ik vrees dat ik daar verder dan niets meer over kan zeggen. De verhalen zijn netjes aangekomen en het is wachten op wat de jury ervan vindt!

Poe in de Polder: Ik was uitgenodigd om een verhaal mee te schrijven aan Poe In De Polder, een anthologie van meerdere Nederlandse en Vlaamse schrijvers, met Edgar Allan Poe-achtige verhalen die zich in Nederland afspelen. Tot mijn eigen verbazing had ik daar meteen een ideetje voor, en dat verhaal staat nu in de eerste versie klaar. Ik laat hem even “in de week”, en dan ga ik daar in augustus lekker mee verder.

Harland: De Harland Awards deadline is 31 oktober en ik heb een verhaalidee, maar ik moet nog even kijken of het me lukt om die op tijd op papier te krijgen. Maar we gaan er gewoon voor.

…Een nieuwe eigen bundel? Ja! Ik heb Cocky gesproken, want ik realiseerde me dat ik eigenlijk al weer prima genoeg verhalen heb om een tweede verhalenbundel te gaan vullen. De release datum staat op begin 2023 (da’s over anderhalf jaar, lijkt nog super ver weg maar is dat stiekem niet), en ik heb tegen die tijd de luxepositie dat ik waarschijnlijk kan kiezen welke verhalen ik in de bundel op wil nemen. Ik heb er echt SUPER veel zin in.

De Paraiso serie

Ja, da’s wat treuriger nieuws. Ik zit met die serie even helemaal vast en heb extra tijd nodig om de boel op te poetsen en retroactief te laten kloppen. Het is op een goeie manier vastzitten hoor, want ik bedacht een extra plotdraad die de boel diepgang geeft en de antagonisten wat driedimensionaler maakt, maar dat betekent wel dat ik een hoop in moet weven en retconnen en aanpassen.

Het is het betere graaf- en herschrijfwerk, maar dan heb je wel wat. En dan kan ik van daaruit ook meteen doorstomen en de serie als een huis neerzetten, zoals ik met de Lentagon-serie destijds ook heb kunnen doen. Wat betekent dit voor de release data?

  • De Prijs van Water (boek 1): medio 2022
  • De Waarde van Bloed (boek 2): medio 2023

…en daar tussendoor dus de bundel ook nog een keer, begin 2023. Het is dus even wachten, maar ’22 en ’23 ga ik weer als een gek releasen!

kelly kletst over schrijven (3)

round black side table with coffee cup
kom erbij!

Whoo, derde post in de serie! Inmiddels is het niet heel erg “schuif aan bij mijn tuintafel”-weer meer, dus we hebben nu een knusse bank en een kop thee om samen op te zitten en te kletsen over schrijven. Ik heb zojuist mijn inzending voor de Harland Awards de deur uit gedaan, dus ik vind dat ik wel even wat kletsen verdien 😀

Op welk punt in je schrijfproces verzin je de titel voor je verhaal of je boek?

Goeie vraag, want dat wisselt heel erg! Soms is de titel het eerste wat ik weet van een verhaal, maar meestal werk ik met een werktitel die ik later aanpas naar iets wat ik beter vind werken. Stof & Schitteringen heeft bijvoorbeeld altijd al zo geheten, maar Bloed & Scherven is nog een tijdje Zand & Scherven geweest (wat ook niet slecht is, aangezien er belangrijke scenes op het strand plaatsvinden in dat boek), en Talent & Kristal is héél lang Talent & Terreur geweest. Pas enkele maanden voor de publicatie vond ik deze titel toch wat te heftig en heb ik hem afgezwakt. Dat was toen best een moeilijke beslissing, want aan de ene kant is die heftige titel wel precies wat er gaande is, maar aan de andere kant wilde ik mensen ook niet afschrikken.
Vuur & Vergankelijkheid heeft bijna het hele schrijfproces heen en weer gepingpongd tussen de uiteindelijke titel (waar ik mee begonnen was) en Vuur & Verandering, die ik net zo goed vond werken. Het hing er echt vanaf op welk aspect ik wilde focussen, want het verhaal komt neer op het verbreken van de status quo en het creëren van de toekomst, hoe goed of slecht die ook zou zijn. Dus voor allebei is wat te zeggen – alleen Vergankelijkheid klinkt veel cooler, let’s be real 😀
Verloren Zielen daarentegen was heel gauw verzonnen, die tijdens een brainstormsessie met mijn schrijfmaatje en vriendin Brenda bedacht is. Die voelde meteen zo goed, dat ik er niets meer aan veranderd heb.

Met korte verhalen is het vergelijkbaar. Onze plaats in het universum, bijvoorbeeld, hebben we ingezonden naar een verhalenwedstrijd met een andere titel, genaamd Een tijdelijke oplossing. De jury had wat opmerkingen over de titel, en hoewel ik een tijdje zuur was over een verandering (de inspiratie voor de daadwerkelijke uitschrijving van het verhaal kwam uit een liedje met de frase ‘a temporary solution’ en die wilde ik niet loslaten), zijn co-auteur Corina en ik helemaal tevreden met wat het geworden is.
Roze Water heette oorspronkelijk Een handvol goud, wat denk ik ook wel gewerkt zou hebben, maar klinkt ietsje minder exotisch. Bovendien focust het op de steekpenningen, en niet op de infectie – en ik wilde daar de aandacht op vestigen.
Rode lantaarns heeft vanaf het begin zijn titel gehad, omdat het concept van de herdenkingsdag, de lantaarns en de rouw direct op een liedje genaamd “Red paper lanterns” is gebaseerd. Zoals je ziet, loopt het lekker uiteen! 🙂

Deel een zin of paragraaf van je schrijfsels waar je het meest trots op bent, en leg uit waarom.

Er zijn er meerderen die ik heel fijn vind, maar die zijn soms erg spoilerig. Dus laat ik deze delen – dit is een paragraaf uit Talent & Kristal:

‘De Lentagon is niet veilig,’ zei Sirka opeens. Haar stem was rauw en vol met emotie. ‘Er is niets veiligs
aan het kristal en ik baal dat ik keer op keer deze verdomde discussie met mensen moet voeren. Het is geen kadootje, het is geen schild. Het is een mes zonder handvat en voor je het weet bloed je erop dood en voel je je er geweldig bij.’

Soms lees je een stuk tekst terug en dan wéét je dat je in de flow was, en dan zie je passages of dialogen waarvan je denkt: YES. Dit was sowieso een mooi moment – een moment waar Joy, Sirka én Seamon het roerend met elkaar eens waren, en samen een front tegen de buitenwereld vormden. (eat shit, Lemaire).

Heb je onlangs wat nieuws geprobeerd? (stijl, genre, perspectief, of iets anders?)

Bijna altijd – veel van mijn korte verhalen zijn uitdagingen voor mezelf geweest. Zo was Nachtdienst mijn uitdaging om een horrorverhaal te schrijven, en bij Zij die weggingen wilde ik iets met veel sfeer schrijven. Onlangs heb ik een kort verhaal geschreven (bijna het hele jaar mee bezig geweest, het is op het moment een beest van bijna 10K en whew, het is een PROJECT) waarbij ik met proza en stijl aan het experimenteren ben geweest.

Ik durf er nog niet zo veel over te vertellen, want spoilers misschien – ondanks dat ik m niet geschikt vind voor verhalenwedstrijden – maar wat ik wel kan zeggen, is dat ik de onstabiele mentale staat van de hoofdpersoon in de tekst, als stijlfiguur, wilde laten terugkomen. En volgens mij is dat gelukt. Volgens mij voelt het niet als een super herkenbaar verhaal van mij. (?) Er is me verteld dat ik een super opvallende, herkenbare stijl heb, dus het zou fijn zijn als ik daarvan weg kan stappen. Dat experiment is dit verhaal geworden. Het heeft nog een paar tweaks nodig, en het is echt SUPER bleak, maar missie geslaagd, denk ik zo 😀

Delen jullie ook je favoriete zinnen en titels en nieuwe experimenten? Ik hoor ze graag! 😀

About Books!

Sinds we door Corona al een half jaar thuiszitten en dus geen contact meer kunnen hebben met lezers op beurzen, heeft Zilverspoor het internet opgezocht om dit toch nog een beetje te kunnen bewerkstelligen. (We missen jullie!) En via About Books, auteurinterviews, Zilverfest en nog allerlei andere alternatieven, zijn we toch nog een beetje bij je.

Op 2 september mocht ik live te gast zijn bij About Books, de online uitzending van Uitgeverij Zilverspoor, waarin we kletsen over… nouja, boeken dus. Boeken van de uitgeverij, maar ook vooral mijn boeken (en ook die van Joris en Cocky). We hadden een supergezellige sessie waarin we kletsten over schrijven, over de Lentagon-serie, over Verloren Zielen, en mijn aankomende boekentweeluik, de Paraiso serie. En eigenlijk over vanalles en nogwat. Er kwamen ook leuke opmerkingen en vragen van lezers binnen, dus dat maakte het extra leuk.

Zin om de gezelligheid te herleven (of te Uitzending-Gemist-en)? Check dan de video hierboven. 🙂

Op het YouTube kanaal van Zilverspoor vind je nog veel meer van deze leuke uitzendingen, inclusief de uitzendingen van Zilverfest. Klik op het linkje om die ook te bekijken!

[Winactie gesloten] Ik ben jarig, dus je kan winnen!

Birthday Cake Animation GIF by jecamartinez - Find & Share on GIPHY

Hiiii mensen, we zijn er weer: op de mooiste dag van het jaar! En da’s niet alleen omdat ik dan jarig ben, blijkbaar is het aangetoond, die het linkje, hihi. En net als Sinterklaas (serieus jongens, ik ben 40 geworden, ik voel me bijna net zo oud) geef ik op mijn verjaardag ook een kadootje weg.

Cover Verloren ZielenJe kan mijn laatste boek, verhalenanthologie Verloren Zielen winnen! Meer informatie over dit boek vind je hier, maar als tipje van de sluier: dit boek bevat 12 fantasy/scifi/horror/etc verhalen, waaronder twee awardwinnende, en drie verhalen die zich afspelen in de wereld van de Lentagonserie.

Wat moet je daar voor doen? Niet zo veel eigenlijk. Wens me een fijne verjaardag in de comments bij deze post (niet op Facebook dus), en dan zorg ik dat ik lootjes trek en heel binnenkort de winnaar bekend maak. En dan valt het boek vanzelf bij je op de deurmat in de aankomende tijd.

Klinkt goed? Vind ik ook. Laat die felicitaties maar komen 😀

Zilverfest & boekpresentatie Verloren Zielen

Je hebt vast de aankondigingen gezien: het is feest dit weekend! Een Zilver feest zelfs. 😀 Omdat Keltfest niet doorgaat en wij als auteurs (en de uitgeverij) ons contact met jullie lezers zo missen, heeft Uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron een super gaaf online event georganiseerd met boekpresentaties, panels, lezingen en workshops.

Image may contain: possible text that says '8 ZILVERFEST Mis het niet! zaterdag 23 en zondag 24 mei van 14:00 tot 20:00 uur'

Ik zit in meerdere panels, geef een workshop (‘Intentie, motivatie en functionaliteit’) en zal mijn verhalenbundel ‘Verloren Zielen’ aan jullie presenteren. Collega-auteur Peter de Willis zal er zelfs uit voorlezen!

97999606_3030774810382841_3309321178295828480_o

Dus als jullie online langs willen komen om met ons te chatten en de sessies te volgen, zijn jullie meer dan van harte welkom. (Serieus, we missen jullie! Kom langs! *puppyogen*) Komen jullie ook? 🙂

Maar hoe dan, vraag je je misschien af. Bij deze meer informatie!

Wat? Zilverfest! (en mijn boekpresentatie, en mijn workshop)

Waar? Online, op Facebook. Met 1 druk op de knop kun je het volgen. (Event linkje!)

Inhoud? Dit is het programma:

 

Ziet er gaaf uit, toch? Ik heb er zin in! 😀

de lentagontrilogie voor je e-reader? dat kan nu!

mijn trouwe Kindle, toen net een paar weken oud 🙂

Ik weet nog goed het moment dat ik besloot: “Oké, that’s it, ik ga een e-reader scoren”. Het was begin 2011 en ik moest op weg naar een klant via het openbaar vervoer, en mijn laptoptas overvol zat van een laptop en een beamer. Tot mijn grote schrok paste het boek wat ik op dat moment aan het lezen was er niet meer bij in mijn tas. Mijn man heeft me toen heel lief een paar maanden later een Kindle voor mijn verjaardag gegeven.

En oh, wat was ik er blij mee! Ik sleepte dat ding overal mee naar toe en had er altijd plek voor. Tot het moment dat ik middenin het laatste boek van de Hunger Games was, en opeens de hond een stuk wilde lopen. En ik wilde niet ophouden met lezen, want het was zo spannend!

Amazon heeft een superchille Kindle app die synct met het fysieke apparaat, waardoor je gewoon op je telefoon verder kan lezen. Dus raad eens wat ik gedaan heb 😉 Daar liep ik hoor, met de hond aan de lijn, te lezen en te lopen. (Ja, ik ben zo’n persoon.)

Sindsdien is mijn Kindle veel meer gaan verstoffen, want ik ben een van die mensen die net zo lekker van een scherm leest als van een boek. Ik ben nooit ook echt super zuinig geweest op boeken – voor mij zijn het gebruiksvoorwerpen en zijn het toegangspoorten tot het verhaal. De vorm maakt me niet zo veel uit, ik verlies me in het verhaal. Dus ja, ik leg het boek soms open op de bank neer, ik maak ezelsoren. Ik maak het boek niet actief kapot, maar als de rug er strepen op heeft zitten en het boek valt bijna uit elkaar, ben ik er niet verdrietig over. Het verhaal verandert immers niet!

Hoe ik het consumeer – via scherm, kindle of papier, boeit me ook weinig. Ik consumeer het verhaal het liefst met zo min mogelijk hindernissen, dus ik lees verrassend veel van mijn telefoonscherm. Waar dan ook. (Zo heb ik een keer van schrik “NEE!” geschreeuwd tegen mijn telefoon in mijn handen omdat er iets SUPER heftigs in mijn boek gebeurde, midden op straat. Goed ding dat het half twaalf ’s avonds was en er verder niemand op straat was , ahem!)

digitaleboekenkastSinds ik via Kindle lees, is er dus niet zo veel meer aan fysieke boeken bijgekomen in mijn boekenkast. Joris (J. Sharpe) merkte ooit op, toen hij in mijn huiskamer kwam, dat hij verwachtte dat ik  meer boeken zou hebben – ik heb een kast of twee), maar het is niet zo gek, sinds 2011 is er nog vrij weinig fysiek bijgekomen op de Zilverboeken na, en mijn man is al jarenlang meer van de luisterboeken. Dit is mijn Amazon account van de afgelopen maanden, en 187 items in mijn digitale boekenkast. 99% daarvan is gelezen 😉

photo_2020-05-14_11-36-27

Dat was een beetje een meanderend verhaal, sorry! De reden dat ik deze post schrijf is omdat ik over dit onderwerp een aankondiging wil doen: de Lentagontrilogie is nu ook beschikbaar in e-formaat! Voor je Kobo, of je Kindle, of op je telefoon – wat je maar wil. Je kunt ze bestellen via de webshop van Zilverspoor!

Dat betekent dat je nu in deze Corona tijd dus ook (mijn) boeken (en die van mijn collega’s, want er zijn inmiddels bijna vijftig Zilvertitels beschikbaar en dat wordt nog meer!) kunt lezen zonder dat je fysiek het boek hoeft te halen. Zo fijn!

(Mocht je meer informatie over de Lentagon serie willen bekijken, die vind je hier)

Ik wens jullie allemaal heel veel leesplezier. ❤

 

winnaar winactie “verloren zielen”

Afgelopen week heb ik een lesje geleerd: mensen vragen om een gaaf berichtje te schrijven over waarom ze mijn nieuwe boek moeten hebben is een slecht idee. Alle reacties waren zo leuk en lief dat ik als een stekker baalde dat ik mensen moest teleurstellen. Ik was van plan om het compleet op basis van “leukheid” te doen, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen.

Vandaar dat ik toch lootjes heb getrokken. Zie het plaatje hiernaast, daar liggen ze, naast mijn vrolijke regenbooglichtjes toetsenbord. En, Mariëlle…. gefeliciteerd! 😀

Stuur me je adresgegevens even via FB berichtje, dan zorg ik dat je Verloren Zielen zsm thuisgestuurd krijgt. Heel veel leesplezier!

(en, de andere inzenders… sorry dat je het niet geworden bent. Ik hoop dat je het boek alsnog komt halen op de beurs <3)

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑