het begint weer te jeuken

Man, wat ben ik lang stil geweest. Sorry! Het heeft wel een reden hoor, het schrijven heeft bij mij ook een lange tijd stil gelegen. Ik ben wel druk geweest met het redigeren en proeflezen van andere (hele gave) boeken, maar daar kan ik eigenlijk niet zo veel over melden, behalve dat het heel erg leuk en intens is om te doen.

Maar eindelijk, de afgelopen weken begint het weer te jeuken. Ik heb de Lentagon prequel in november laten liggen omdat het niet lekker voelde. Ondanks dat ik heel enthousiast ben over mijn centrale conflict, was ik niet blij met mijn personages, en als een character-driven schrijver is dat zo ongeveer het belangrijkste wat een verhaal heeft. Dus ik vrees dat die 30K die ik geschreven heb in november weer linea recta het raam uit kan (….zucht….). Het goede nieuws is echter dat wat ik in de plaats hiervoor bedacht heb, me veel beter ligt. Ik ben zo blij met deze personages dat ik zin heb om er kleine verhalen over te schrijven – dingen uit hun leven die het verhaal niet gaan halen, maar die te leuk zijn om niet over na te denken. Ik ben weer aan het character builden! Hoera! 😀

Trouwens, hadden jullie meegekregen dat Talent en Kristal een van de boeken is die is genomineerd voor de Bastaard Award? Meer informatie vind je hier – en hier kun je ook stemmen. Als niet voor mij, dan wel een voor de andere geweldige boeken op de shortlist.

En als klap op de vuurpijl zijn mijn man en ik vandaag naar de Mineralenbeurs in Rijswijk geweest en heb ik een nieuwe Lentagon voor mezelf gekocht. Een kleintje maar, want die dingen zijn bepaald niet goedkoop. Misschien maar beter ook 😉

16665588_10154864430095211_6717044396195312126_o

 

en zo sluiten we 2016 af

2017…Wat een jaar is het geweest, mensen! 2016 was op zijn zachtst gezegd best een beetje intens. Zullen we het daar gewoon maar bij houden? Er is super veel gebeurd in de wereld, en heel veel dingen waren heftig – en dat duizelt me soms, hoe verdomde actueel mijn boeken zijn. Ik begon de Lentagonserie als een roadtrip en een ontdekkingstocht naar de gevolgen van macht en verslaving, maar ik eindigde met een scherpe aanklacht aan racisme, angstcultuur en haat. Ergens is de ‘echte wereld’ in mijn boeken geslopen, en ergens is ‘write what you fear’ veranderd in ‘write what you know’ en dat is een depressieve noot waarop ik eigenlijk niet wil eindigen, want 2016 is ook een goed jaar geweest.

Het belangrijkstste is natuurlijk dat ik Talent & Kristal heb afgeschreven en aan jullie heb mogen presenteren, en de recensies zijn tot op heden zonder uitzondering allemaal goed. (Whoo! Ik heb het einde niet verpest blijkbaar!) De serie is afgerond – het verhaal is klaar. Ik begin daar nu pas een beetje vrede mee te krijgen, merk ik. Blijkbaar heeft het nogal wat emotionele energie gekost. 🙂

En verder heb ik de eer gehad om Fantastels Verhalenwedstrijd te mogen jureren, wat echt geweldig was. Ik mocht zitting nemen in een panel voor ‘Spannende nieuwe stemmen’ in het fantasy genre, met dank aan de organisatie van het Gala van het Fantastische Boek, en een gaaf panel tijdens X-mas Con. Het concept dat je gevraagd wordt om in publiek te vertellen over wat je doet, als een expert, is bij tijd en wijle nog wel een beetje bizar. Voor mijn reguliere baan als IT consultant doe ik het wel vaker, maar om als schrijver ook zo serieus genomen te worden is toch wel héél erg gaaf.

Daaraan gerelateerd ben ik inmiddels ook voor uitgeverij Zilverspoor/bron bezig als redacteur, op dit moment met twee manuscripten. Dat zorgt er een beetje voor dat ik weinig tijd heb om me op mijn eigen verhalen te focussen, maar dat is niet zo erg. Deze pauze heb ik blijkbaar even nodig. Ik ben 30.000 woorden op weg in de Lentagon prequel, en in het nieuwe jaar ga ik weer knallen.

Dus, wat is het plan voor 2017?

  • De eerste versie van de Lentagon prequel (af)schrijven (releasedatum: april 2018, bij het Zilverspoor label)
  • Weer wat meer korte verhalen schrijven voor mijn plezier (en voor verhalenwedstrijden)!
  • Mijn redactieprojecten tot een goed einde brengen
  • En genieten van de beste baan ter wereld 🙂

Ik wens jullie allemaal alle liefs, heel veel goeds, en een schitterend 2017 ❤

Wat zijn jullie plannen?

iets over ketels en druk erop

crystal_cave_by_nerkin-d7g3jwa

Ik heb sinds 2002 ieder jaar meegedaan aan Nanowrimo en heb het, ondanks omstandigheden, ook daadwerkelijk ieder jaar gewonnen. (Dat zijn dus 14 overwinningen; ik moest het net op mijn handen uittellen want ik ben al eeuwen de tel kwijt) Vaak nog op mijn sloffen, ook. Ik heb geproduceerd terwijl ik op vliegvelden zat, op hotelkamers, in treinen, tijdens lunchpauzes, in dat ene kwartiertje voordat ik ’s morgens de deur uit moest. Het is me altijd gelukt, als student met een bijbaan, maar ook tijdens 40-urige werkweken.

Dit jaar is mijn vijftiende jaar en ik denk dat ik dit jaar de druk gewoon een beetje te veel vind. Mijn baan is zijn best aan het doen om mijn kont echt keihard te schoppen en ik heb de mentale energie er gewoon niet voor om iedere avond te gaan zitten en knallen. En dan raak je achterop, wat uiteraard mijn eer te na is, en dan raak je gedemotiveerd.

Ik kan niet heel erg klagen hoor, ik heb er inmiddels al een comfortabele 20K van de 50 op zitten, dus zó ver loop ik nou ook weer niet achter. Ook omdat ik volgende week heerlijk een weekje vrij heb, dus dan kan ik weer hartstikke in lopen. Maar dat schrijven ’s avonds, na mijn werk? Ik trek het gewoon niet.

Dus weet je; ik laat het 50K concept gewoon varen. Misschien haal ik het alsnog deze maand, dat zou heel goed toch nog kunnen, als ik gewoon de ruimte heb om op mijn eigen tempo te kunnen schrijven. Ik heb een leuk verhaal, ik zou graag willen genieten van het ontdekken van mijn verhaallijn en het leren kennen van mijn personages, want het is zo leuk allemaal. Maar als je emotioneel op je tandvlees loopt, dan krijg je nergens lol in. En dat is eeuwig zonde. Bovendien, wat heb ik nou nog te bewijzen wat Nanowrimo betreft, na veertien overwinningen? Dat ik een boek kan schrijven? Joh, volgens mij had de wereld dat inmiddels wel door. 😉 Die extra deadline en stress gaat me alleen maar opfokken, dus ik laat hem gaan. Ik loop mijn eigen wedstrijd wel.

Vanavond ga ik dus lekker in bad zitten en even chillen. Ik vind dat ik het verdiend heb. 🙂

en toen was het alweer oktober

6985360-crystal-ball-wallpaperHet is even stil geweest hier, maar dat betekent natuurlijk niet dat er stil gezeten is! Elfia Arcen was weer fantastisch als vanouds en we hadden prachtig weer erbij; het was even alsof het weer zich wilde verontschuldigen voor de bittere kou op Elfia Haarzuilens en ons daarom de laatste échte zomerdagen gaf om lekker te genieten in Arcen.

En dan kom je thuis en is het ineens herfst. Er zijn van die mensen die genieten van de herfst, en binnen zitten met een kop thee in een warme trui als het buiten regent ‘gezellig’ noemen… ik ben niet een van die mensen. Ik word echt heel chagrijnig van het verlies van daglicht en die hoosbuien constant. Mag ik niet gewoon altijd in mijn t-shirt en op mijn slippers naar buiten? 😦
Het voordeel is wel dat we nu middenin regenbogenseizoen zitten – al die snel optrekkende buien betekent een verhoogde kans op regenbogen – en daar ben ik wel voor te vinden. Regenbogen zijn altijd goed ❤

Het is ook super druk op mijn werk, omdat er een belangrijk evenement aan zit te komen dus we hebben op kantoor ook alle hens aan dek… tijd om te ademen is er bijna niet. Maar tóch… toch is daar ook Fantastels nog. De deadline is aan het einde van de maand en ik heb de eerste versie van mijn verhaal op papier staan. Het wordt geen winnaar, daarvoor vind ik hem niet bijzonder genoeg, maar hij is wel héél erg leuk.

En dan dáárna… dan wordt het tijd voor Nanowrimo en de prequel. Ik heb het contract afgelopen week ontvangen & ondertekend, en de release datum staat voorlopig voor april 2018, dus tijd om te knallen! 🙂

en nu is de cast compleet

Aangezien ik Mart laatst al aan jullie voorgesteld heb, wil ik toch even de tijd nemen om deze twee nieuwe gezichten ook bij jullie te introduceren. Mijn cast is niet extreem uitgebreid hoor, deze personages zijn bijrollen, maar daarom niet minder interessant voor mij om ze te schrijven (en hopelijk voor jullie om over te lezen).

fassbender lemaire
Michael Fassbender als Paris Lemaire

Naam: Paris Lemaire
Leeftijd: 37
Sterrenbeeld: Schorpioen
Geboorteplaats: Costa, Parsia
Woonplaats: Zyx
Telchianscore: 79
Haarkleur: roodbruin
Oogkleur: groen
MBTI persoonlijkheidstype: ENTJ

Paris Lemaire is een jonge en gedreven politicus. In eerste instantie zat hij in de locale politiek in Costa en voerde daar harde oppositie tegen de invloedrijke Pirmans. Hij was serieus in de running voor een Senaatspositie maar verloor deze van een Pirman, waardoor hij de rechten van talenten in de Senaat helaas niet kon verdedigen. Hij is gedreven, ambitieus, en van het type ‘het doel heiligt de middelen’ als hij iets wil bereiken. Als de tachtig plus wet wordt aangenomen, komt hij in actie; hij blaast de groepering van de Jonge Radicalen nieuw leven in. En hij weet precies wie hij naast zich nodig heeft…

 

chloe bennet als hannelore
Chloe Bennet als Hannelore Cortis

Naam: Hannelore Cortis
Leeftijd: 28
Sterrenbeeld: Leeuw
Geboorteplaats: Kinsan, Jediah
Woonplaats: Zyx
Telchianscore: 90
Haarkleur: witgeverfd, oorspronkelijk zwart
Oogkleur: lichtbruin
MBTI persoonlijkheidstype: ENTP

Hannelore Cortis werkt al jaren als poortconsultant, waarvan de afgelopen paar jaar af en aan in Zyx. Ze heeft gestudeerd in Backo en is toen haar familie geluiden begon te maken dat het toch echt wel tijd was om te gaan trouwen en kindertjes te krijgen, prompt naar het buitenland vertrokken om als consultant te gaan werken. Oproepen om voor de oplaaiende oorlog met Parsia naar huis terug te keren heeft ze genegeerd; ze heeft geen zin om zich in het gevaar te werpen. Ze is eerder opportunistisch dan patriotistisch en is vooral uit op haar eigen (financiële) gewin.

Waar Paris Lemaire een antagonist genoemd kan worden, is Hannelore een beetje een bijrol, maar in mijn hoofd is Hannelore Cortis heel belangrijk – vooral om wat ze tegen het einde van het verhaal doet. Ik denk dat er op termijn nog een kort verhaal over Hannelore aan zit te komen, zoals ik dat ook voor Timor gedaan heb in Bloed en Scherven (mocht je zijn verhaal Theta nog niet gelezen hebben, check mijn Downloads pagina – dit verhaal is sowieso interessante achtergrond omdat daar iemand in voor komt die in Talent ook benoemd wordt).

Ik hoop nu natuurlijk dat ik niet te veel al verklap – want uit deze bio’s kan je nu al een paar dingen opmaken wat er belangrijke locaties gaan worden in Talent en Kristal, maar weet je… we mogen best wat tipjes van de sluier gaan oplichten inmiddels, vind ik. Nog anderhalve maand voordat Talent en Kristal uitkomt. Let the hype commence 😀

Redigeren en promoten

redactieselfie
#redactieselfie

En zo waren we opeens alweer een paar weken verder en hadden we een superleuke workshopmiddag bij Boekhandel Scheltema en een weekendje Keltfest alweer achter de rug. Om nog maar niet te spreken over de wervelwind die de redactie van het manuscript van Talent & Kristal is. Pfew!

Aankomende maand wordt het qua redactie nog even bikkelen, want we willen begin juli toch echt wel klaar zijn met het editen en de zetproef gaan opzetten. Tot dusverre gaat het voorspoedig en heb ik veel lol samen met mijn redacteur; we maken er echt wat moois van. Ik zie het een beetje als het huis wat ik gebouwd heb en de muren geverfd heb; Cocky en ik zijn het afplaktape nu aan het verwijderen, een nieuwe vloer erin aan het leggen, en de gordijnen aan het ophangen. Het verhaal was er al, maar we maken het nu leefbaar. En mooi. Zo mooi!

Het is heel onwerkelijk dat ik over even ruim twee maanden mijn derde boek aan jullie mag presenteren. Voor die tijd komen er nog allemaal berichten over de boekpresentatie, een teaser van de proloog, en natuurlijk de kaftonthulling… maar eerst nog even verder bikkelen.

keltfest
Keltfest!

achtergronden en worldbuilding

Tijdens het heroutlinen van ‘Talent en Kristal’ ben ik ook een stukje verdere worldbuilding op papier aan het zetten. Gewoon, omdat als ik dingen aan mezelf en mijn proeflezers wil uitleggen het handiger is om de zaken uitgeschetst te zien. Dat is waarschijnlijk een stukje beroepsdeformatie; ik ben tenslotte IT trainer van beroep en ik ben zó vaak op het whiteboard pijlen en wolkjes en cirkels en woorden met elkaar aan het verbinden om mijn uitleg handen en voeten te geven… Ik ben niet heel erg dol op grafiekjes, maar overzicht helpt een hoop. Vooral bij uitleg.

Dus toen dacht ik: misschien is het wel handig om het een en ander ook met jullie te delen.

Hieronder vind je een tweetal staafdiagrammen die de opbouw van de bevolkingen van Parsia en Jediah weergeven, gebaseerd op hun talentscore op de Telchian schaal.

Telchian

(Ik heb Parsia een groene staafdiagram gegeven want hun landskleuren zijn groen en geel. Jediah is zilver en zwart, maar dat komt niet helemaal lekker over, dus die heb ik maar donkergrijs gemaakt)

Het is heel interessant om te zien dat Parsia een veel groter percentage lagergetalenteerden heeft dan Jediah. Jediah maakt een veel groter punt van je voortplanten als je getalenteerd bent, en de economie leunt veel meer op de getalenteerden in hun samenleving. Heb je een hoog talent, dan word je automatisch de universiteit ingesleurd en ofwel het leger, ofwel de engineering in gesleept (hangt af van je IQ, neem ik aan).

Jediah is heel vooruitstrevend op paramagisch technologisch gebied. Ze zijn innovatief en stimuleren hun talenten veel meer. Er hangt ook een flink stuk status aan vast; dus het nodigt ook uit om in Jediah te gaan wonen als je een hoge Telchian score hebt.

(Detail: in Jediah wordt de familienaam niet patriarchaal of matriarchaal aan het nageslacht doorgegeven, maar op basis van de hoogste Telchian score. Een kind krijgt de achternaam van de meest getalenteerde ouder. Bij gelijke scores tussen de twee talenten wordt het in goed overleg gekozen)

In Parsia is dit dus een stuk minder – dit is meer een afspiegeling van een ‘reguliere’ bevolking in deze wereld. De niet-magische technologie heeft hier een veel grotere voet aan de grond, omdat simpelweg veel mensen het talent niet hebben om hun douchewater te blijven verwarmen. Er wordt veel geïnvesteerd in reguliere technologie, zodat iedereen toch toegang heeft tot levensgemakken als warm douchewater, liften, elektriciteit, enzovoorts – ondanks hun Telchian score.

Dit is waarom Joys familie zo rijk kan zijn, ondanks dat ze niet erg getalenteerd zijn. De Hartings hebben hun fortuin vergaard door slim investeren en later invloed verzameld via de politiek. In Jediah was dit waarschijnlijk en stuk moeilijker geweest. Misschien niet voor Victor Harting (die netjes mid-veertig scoort), maar wel voor zijn vrouw en dochter.

Bij deze, een stukje wereldbouw. Mochten jullie dergelijke achtergrondstukken leuk vinden, geef een gil, dan komt er meer!

zeeën van tijd

12341364_10153681131690211_4800519018016878399_nDe afgelopen week was stiekem nog best wel hectisch; ik heb mijn juryrapporten voor Fantastels afgeschreven en daarna mijn ‘first draft’ voor het eerst herlezen. Omdat ik binnen drie maanden die eerste versie op papier geslingerd heb, had ik eigenlijk geen idee hoe coherent het verhaal geworden was. (Ik vreesde het ergste)

Gelukkig viel dat reuze mee! Er zitten echt een aantal scènes in waar ik reteblij mee ben en een paar andere scènes waar ik zoiets had van ‘whoa, hier was ik lekker bezig’ omdat de proza en de dialogen zo mooi vloeiden. Er zijn wel nog dingen waar ik ietwat onzeker over ben, maar daar kan ik nu even niets aan doen: het verhaal ligt nu bij mijn alpha proeflezers.

Dat betekent nu wel dat die deadlines die boven mijn hoofd hingen en dat gevoel van ‘je moet schrijven, je moet lezen’ opeens ongefundeerd zijn. Want mijn eerste ronde van Fantastels is klaar (en heeft gezorgd voor bijna 16000 woorden aan jurycommentaar) en mijn eerste ronde van Lentagon 3 ook. Boem!

…Ik denk dat ik maar eens mijn huis ga opruimen. Een boek ga lezen. Mijn series bij ga kijken. Gisteren ben ik met mijn man en hond naar het strand gegaan en hebben we UFC videos op de bank liggen kijken om ons voor te bereiden op het grote event volgend weekend. Dat kan nu allemaal opeens weer… Ik heb plotseling zeeën van tijd. Ook wel fijn! 😀

de eerste versie staat op papier!

122.300 woorden. De eerste versie van Talent  staat op papier. Het is nog verre van af en geperfectioneerd, maar mijn doel voor deze maand is in ieder geval gehaald; ik heb voor december mijn boek afgeschreven. Mijn hart voelt alsof ik het over een pad met kolen gesleept heb en ik ben compleet uitgeput, maar het verhaal staat op papier.

Binnen drie maanden heb ik 122K geschreven, wauw. En ik maar denken dat ik dat niet zou kunnen. Toont maar dat je het echt wel kan als je er gewoon voor gaat zitten en gaat knallen. Ha!

I would like to thank the Academy… nouja, in ieder geval mijn man, die super veel geduld met me heeft gehad de afgelopen paar maanden, en mijn plotmaatjes, die mijn gezaag over meta en plotpunten constant hebben moeten aanhoren. Dat is nu klaar, en dank jullie wel voor jullie geduld en aanmoedigingen.

Wat nu, vraag je je misschien af? Nou, eerst even een paar dagen rust, denk ik. Ik heb nog een stapel juryrapporten voor Fantastels liggen die om mijn aandacht schreeuwen. Dan een brute spellcheck, en dan mijn pre-alpha proeflezers maar eens lief aankijken, kijken wat ze van de opbouw en de meta van het verhaal vinden.

En dan gaat het redigeren beginnen. Het proces loopt! 🙂

triomf!

nanowrimo dag 22

Weten jullie nog dat ik zei dat die eindconfrontatie niet gemakkelijk ging worden? Hoo boy. Heh. Het ergste is dat ik pas op 1 van de 3 sleutelmomenten zit en ik ben nu al compleet van de rel.

Dit gaat nog leuk worden. 47.6K, trouwens. Die 50K morgen gaat ‘m wel worden denk ik. Maar net als altijd zit ik precies op het punt dat die overwinning me nog weinig boeit. Alles wat er nu nog voor me ligt en wat ik mijn babies aan ga doen… Pffff…

Mfw+this+episode+_68dd60befb381af9ccfa0c79279d1f28

Mijn volgende boek gaat over ponies en regenbogen. Nu echt. 😀