Tag: nanowrimo

Fantastels·Nanowrimo·plotten·Uncategorized

fantastels, nanowrimo en uitzieken

KellyPlaats een reactie

maxresdefaultDit weekend zou ik eigenlijk naar FACTS gaan, maar mijn gezondheid gooit hier roet in het eten. Het zou kunnen zijn dat ik mezelf ietwat voorbij gerend ben in de afgelopen weken. Dat, plus snotterende collega’s op het werk, waren waarschijnlijk een potente mix om ervoor te zorgen dat ik dit weekend gewoon op de bank en in bed uit moet zingen. Eventjes een stapje terug doen, dus.

Het goede nieuws is dat het me wel tijd geeft om op mijn dooie akkertje de laatste hand te leggen aan mijn Fantastels verhaal. Stiekem ben ik tijdens mijn redactieproces en het aanscherpen van de proza en de plotlijn toch wel verliefd geworden op dit verhaal. Net als altijd is het weer iets compleet anders en ik durf te zeggen dat hij stiekem toch wel origineel is, dus ik ben benieuwd of de jury hem leuk gaat vinden. Ik ben inmiddels van ‘okay-met-het-verhaal’ naar ‘toch-wel-trots’ gegaan, dus dat is een goed teken wat mij betreft. Nu nog even de laatste hand leggen aan de laatste grammaticafoutjes en anglicismes, en dan kan hij ingezonden worden. Hoera!

En het andere wat ik ga doen? Lekker chillen en nadenken over Boek 4. Ik baal een beetje van het feit dat ik nog geen werktitel heb. ‘De prequel’ klinkt zo stom… maar het komt vast wel. Ik geef mezelf de aankomende dagen de ruimte om lekker te dagdromen over opa en oma Lentan, de Telchians, en die ene Surraliër in het team, en het kristal. Oh, het kristal… Het gaat leuk worden.

Het is bíjna november, bijna Nanowrimo. Bijna tijd om lekker los te gaan.
Heerlijk!

Nanowrimo·Schrijven·Talent en kristal·Talent en terreur·Uncategorized

de eerste versie staat op papier!

KellyPlaats een reactie

122.300 woorden. De eerste versie van Talent  staat op papier. Het is nog verre van af en geperfectioneerd, maar mijn doel voor deze maand is in ieder geval gehaald; ik heb voor december mijn boek afgeschreven. Mijn hart voelt alsof ik het over een pad met kolen gesleept heb en ik ben compleet uitgeput, maar het verhaal staat op papier.

Binnen drie maanden heb ik 122K geschreven, wauw. En ik maar denken dat ik dat niet zou kunnen. Toont maar dat je het echt wel kan als je er gewoon voor gaat zitten en gaat knallen. Ha!

I would like to thank the Academy… nouja, in ieder geval mijn man, die super veel geduld met me heeft gehad de afgelopen paar maanden, en mijn plotmaatjes, die mijn gezaag over meta en plotpunten constant hebben moeten aanhoren. Dat is nu klaar, en dank jullie wel voor jullie geduld en aanmoedigingen.

Wat nu, vraag je je misschien af? Nou, eerst even een paar dagen rust, denk ik. Ik heb nog een stapel juryrapporten voor Fantastels liggen die om mijn aandacht schreeuwen. Dan een brute spellcheck, en dan mijn pre-alpha proeflezers maar eens lief aankijken, kijken wat ze van de opbouw en de meta van het verhaal vinden.

En dan gaat het redigeren beginnen. Het proces loopt! 🙂

triomf!

gewoon doorgaan·Nanowrimo·Talent en kristal·Talent en terreur

50K binnen, maar we blijven schrijven

KellyPlaats een reactie

NaNo-2015-Winner-Banner.jpg

Net zoals vorig jaar was 23 november de grote dag dat ik 50.000 woorden binnensleepte. Eigenlijk natuurlijk niet helemaal eerlijk, want het was niet 50K maar 110K – ik had in september en oktober al 60.000 woorden geschreven. Dus hoewel ik nu een prachtig winnersembleem heb, is het nog niet klaar.

Het verhaal is nog niet af; ik zit middenin de eindconfrontatie. 112K staat er nu op de teller – ik denk dat ik de 120-125K wel ga bereiken (eerst de eindconfrontatie afmaken, en dan het denouement nog… ja dat redden we wel).

Wat echt een absoluut record gaat zijn, en dus zal twee dingen zal betekenen: 1) Talent wordt langer dan de andere twee boeken, en 2) ik mag voor het eerst echt gaan schrappen in plaats van bijschrijven. Een compleet nieuwe ervaring!

Waarom is dit verhaal nu zoveel langer? Ik dacht eigenlijk dat ik gewoon veel te veel had zitten wauwelen terwijl ik het verhaal aan mezelf probeerde te vertellen, maar toen ik gisteren mijn man aan het updaten was van wat er allemaal in mijn plot gebeurd was, realiseerde ik me dat er stiekem best ambitieus veel de revue passeert. Misschien kunnen sommige scènes eruit, maar er gebeurt in ieder geval zat in het verhaal.

Vooral nu. Precies nu, zeg maar. Het is super spannend en intens en dramatisch op het moment, dus het is tijd om weer verder te gaan.

Ik ga weer schrijven. Wens me succes?

 

Algemeen·gewoon doorgaan·Nanowrimo·Talent en kristal·Talent en terreur·Uncategorized

nanowrimo dag 19

KellyPlaats een reactie

Het is heel gek. Toen ik begin september ging zitten om voor het einde van het jaar Talent en terreur volledig in de first draft uit te schrijven, wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden. Ik had al een hele tijd niets écht nieuws meer geschreven; de afgelopen jaren hebben volledig in het teken gestaan van het herschrijven en redigeren van twee boeken die al jarenlang in eerdere versies hadden bestaan.

Talent en terreur was een idee dat zichzelf (met de subtiliteit van een blikseminslag) aan me presenteerde in de internationale trein tussen Brussel en Den Haag, eind maart dit jaar. Verder was er, behalve wat vage concepten die me wel leuk leken, nog helemaal niets. Dus ja, dat was weer even vanaf het nulpunt beginnen. Weer een first draft schrijven, terwijl hetgeen wat ik de afgelopen jaren gezien heb, vierde versies en vijfde versies na acht redactierondes met Cocky waren.

Dus dan moet je even terug naar de basis en jezelf vertellen dat je het natúúrlijk nog kan. Ja, de proza in die eerste versie is niet fantastisch; maar dat ben ik die het verhaal aan mezelf vertel, die is niet voor jullie. De discrepantie tussen Kelly die tegen zichzelf grotendeels dialogen en setups doet en Kelly die jullie een verhaal vertelt waar ze haar best op heeft gedaan om het zo mooi mogelijk te maken… die is best groot.

fe157e3c07a2fec9ea705900766efabb

De eerste tachtigduizend woorden van het verhaal schrijven, voelde als vechten tegen de bierkaai. Dat proces in dat plaatje boven (ik heb hem al eens eerder gepost) is geen grapje, zo ging het. En toen, ergens afgelopen weekend, toen ik de negentigduizend overschreed en eindelijk mijn einde in zicht had en al die ???SCREAMING?!?!! delen van mijn plot gehad had… toen begonnen dingen eindelijk op hun plaats te vallen. (Beetje jammer dat dat na 90K pas komt, maar liever laat dan nooit.)

Ik heb nu een goed gevoel over wat ik aan het doen ben; dat het verhaal verteld moet worden, en dat de logistieke/motivationele problemen die ik nu in de lijn van het verhaal zie, gemakkelijk opgelost kunnen worden. De ergste heuvel is genomen, nu wordt het een run naar de finish.

En die gaat heftig worden, want de climax van het verhaal is best heftig. Moet ook, als het ’t einde van een trilogie betekent, maar ja, het wordt bikkelen. Maar voor het eerst sinds ik met dit project begonnen ben, kijk ik er echt naar uit. Het gaat niet gemakkelijk worden, maar wel geweldig.

BRING. IT. ON. 😀

Nanowrimo wordcount update: 37K voor nanowrimo, 97K voor het verhaal in totaal. Als het goed is, ga ik de 100K vandaag of morgen halen en dat is toch ook wel weer een triomf. Ik heb ooit al eens, lang geleden, een 125K verhaal geschreven, maar dat was met een pauze van een half jaar ertussen. Ik heb nog nooit in één keer in een marathon sessie 100K in een keer geschreven. Dus hoera 😀

Uncategorized

nanowrimo dag 8

KellyPlaats een reactie

Het was even aanpoten vandaag om weer terug te komen op schema. Ik had twee dagen niet geschreven dus ik liep opeens achter op dat schema van 1667 woorden per dag waarmee je op 30 november uitkomt. Opeens zei mijn teller op de Nanowrimo website dat ik met mijn huidige tempo op 4 december uit zou komen. Argh! Dus ik heb er gauw ruim 2K uit gegooid vandaag en nu sta ik op een comfortabele 13.5K en ben ik weer op schema.

Waarom heb ik dit weekend niet geschreven dan, vraag je je wellicht af? Nou, omdat ik twee hele leuke dingen gaande heb:

  1. Ik ben verhalen aan het jureren voor Fantastels en stiekem is het echt superleuk om al die verhalen te lezen.
  2. Ik had een plotweekendje met mijn schrijf- en plotmaatje Brenda (ja, die van de dedications in mijn boeken, en ja, die winnaar van Fantastels 2014) waarin we de outline van een gezamenlijk project in elkaar gehamerd hebben. Een space opera! We zijn supertrots op de outline van ons verhaal en hebben ontzettend veel zin om eraan te beginnen. Mijn wand in de woonkamer zag er in ieder geval super kleurig uit!
plot
leuk he! Zien jullie de kristallen/stenen bollen eronder trouwens? 😉

Maak je geen zorgen hoor, mijn hart ligt ook nog steeds in Parsia. Ik ben daar inmiddels weer teruggekeerd en heb net een superbelangrijk Joy point of view geschreven. Het verhaal staat inmiddels op 73.5K en we gaan richting de climax… dit is waar het leuk gaat worden, maar logistiek ook moeilijk. Het wordt nog even aanpoten, maar ik ben weer optimistisch. De eerste versie staat voor het einde van het jaar op papier! 😀

gewoon doorgaan·Nanowrimo·Schrijven·Talent en kristal·Talent en terreur

nanowrimo dag 4

KellyPlaats een reactie

NaNo-2015-Participant-BannerZo, dat was 10K. Om precies te zijn 10.409 woorden zelfs.  Ik zit op een steady ritme van ongeveer 2500 woorden en het is eigenlijk grappig – dit is voor mijn doen waanzinnig traag. Meestal heb ik om deze tijd al 15-20K in de pocket. Maar ja, dit keer valt Nanowrimo een beetje rot en ben ik aan het worstelen met een plot dat al loopt, dus het schrijven is bij tijd en wijle alsof je door dikke stront aan het waden bent.

Maar het wordt wel weer beter gemaakt door die onverwachte juweeltjes die je tussen de drek vindt, die er zomaar uit komen, zonder dat je ze gepland hebt. Een opmerking, een actie van een personage, een frase die je opeens tot recht in je hart raakt. Dit is wat Nanowrimo het ploeteren waard maakt… wat schrijven de moeite waard maakt. En wat me soms doet denken dat Talent en terreur in de 1.2 versie toch niet de dampende hoop met uitwerpselen is waarvan ik steeds denk dat het dat is.

Ik weet dat ik mezelf voor moet houden dat het beter wordt in de redactie en dat de eerste versie niet perfect moet zijn, alleen maar geschréven, maar jongens, het is ploeteren hoor. Mijn inner editor is flink luid de afgelopen weken.

Echter, het is Nanowrimo, dus hij moet maar even zijn kop houden. Ik zie hem wel weer in de redactieronde. Voor nu is het voorwaarts!

Nanowrimo·Talent en terreur

nanowrimo dag 1

KellyPlaats een reactie

NaNo-2015-Participant-BannerOfficieel is dit de eerste dag van Nanowrimo en ik sta aangemeld op de website, maar eigenlijk ben ik niet écht aan het meedoen. De bedoeling van Nanowrimo is namelijk dat je een volledig nieuw project gaat uitschrijven tijdens de maand van november, maar ik héb al een project waar ik mee bezig ben… en ik wil Nanowrimo gebruiken om mezelf een extra 50K boost te geven.

Je kunt het eigenlijk zien als een soort marathon die ik aan het lopen ben met Talent en terreur; ik zat al op 60K, en om mezelf naar 110K te krijgen ben ik mezelf nu harder aan het pushen. Mijn doel was om iedere dag 1000 woorden te schrijven en daar hield ik me aardig aan – de 60K in twee maanden zijn daar testament aan – en nu in November wordt mijn doel gewoon verdubbeld. Officieel zegt Nanowrimo dat je 1667 woorden per dag aan kan houden, maar ik schrijf graag met een buffer, zodat je niet achter komt te lopen als je een keertje onvoorziene omstandigheden hebt (ziek, moe, etc). Even de pas verhogen, dus!

Echter, om het mezelf moeilijker te maken struikelde ik van de week over een logistiek punt in mijn plot dat nogal een staak tussen de wielen van mijn vrolijk voorthobbelende plot knalde. En het klopt, ik móét hier iets mee. De gevolgen echter… *zucht*

Vanochtend onder de douche heb ik besloten hoe ik dit op kan lossen, maar het geeft me wel een extra subplot wat uitgewerkt moet worden en het boek tegelijkertijd gaat verlengen en verrijken. Oh, en me compleet van het pad afrukt dat ik met mijn plot had geplaveid. Een detour, neem ik aan. De panoramische route. Nouja, dat is Nanowrimo voor, neem ik aan. De eerste versie hoeft niet perfect te zijn… alleen maar geschréven.

Dag 1 was goed voor 3500 woorden, al dan niet met de hulp van de Write Or Die website. Op naar de 5K, en dan langzamerhand naar de 50K.
Hier is het bewijs:

Nanowrimo·Schrijven·Talent en kristal·Talent en terreur

schrijfinstincten en het proces

Kelly3 reacties

Het meeste van mijn schrijfsels komen er tijdens Nanowrimo uit, wat betekent dat die verschrikkelijke ‘first drafts’ die de herstructurering van mijn plot maar half overleven, er doorgaans in één keer tijdens een schrijfmarathon van drie weken uitkomen. November is mijn schrijfmaand en de rest van het jaar ben ik aan het redigeren, herschrijven en aanpassen. Na dertien Nanowrimo ervaringen (en overwinningen) is het een soort Pavlov reactie geworden dat mijn inspiratie in het najaar begint te stromen en dat mijn motivatie in november een hoogtepunt bereikt.

Dat maakt Talent en Terreur dan direct een vreemde eend in de bijt, want die ben ik begonnen te schrijven in april/mei. Ik ben tot 27K gekomen, heb kritisch naar mijn plot gekeken, en heb het vervolgens door de plee getrokken. Hoewel ik heel blij was met bepaalde scenes en concepten, werkte de logistiek voor geen meter. Schrijven is schrappen, maar 27K schrappen doet PIJN. Het torpederen van je plot werkt nogal verlammend.

Daarna kwam daar de laatste redactie en de plotselinge release van Bloed en Scherven nog bovenop – dus de orde van alledag wist mijn verlamming maar moeilijk te verbreken. Maarja, met een beoogde releasedatum op Castlefest 2016 zit ik nu wel met een deadline. Daar komt nog eens bovenop dat ik vanaf november heel druk ga zijn met het lezen van alle verhalen voor Fantastels. Ik hoor van alle juryleden dat ik het werk dat komt kijken bij Fantastels jureren niet moet onderschatten, dus daar moet ik echt voldoende tijd voor inplannen.

En als je dan je first draft voor het einde van het jaar af wil hebben, dan blijft er nog maar best weinig tijd over. Dus eind augustus ben ik gaan zitten voor mijn plot en heb ik het geherstructureerd tot iets wat best heel aardig stond, en in september ben ik eerst die door-de-plee-gespoelde 27K gaan herschrijven tot iets wat bruikbaar was… en in oktober ben ik bezig gaan met volledig nieuw materiaal. Ik zit nu op 42K in totaal. Dat is verre van een slecht totaal, maar ik ben Nanowrimo gewend en ik voel me alsof ik langzaam schrijf – iedere avond dat ik niet schrijf voel ik me schuldig, alsof ik aan Nano meedoe. Ugh!

Het is oktober, vertel ik mezelf constant. Het is niet Nanowrimo; ik doe dit jaar niet mee want ik ben bezig met een bestaande roman. Als een echte schrijver met echte deadlines. Nano is helemaal geen ding dit jaar. Ik kan steady as she goes schrijven, zolang ik aan het einde van het jaar maar grofweg 90-100K op papier heb staan. En met het tempo waarop ik ga, is dat gemakkelijk te behapstukken. (Ik heb in november zelfs nog een week vrij genomen om gewoon lekker te kunnen schrijven).

Maar die instincten, hè, die willen harder, rennen, vliegen, knallen! Stom is dat.

42K dus, en dan maar verder. Misschien moet ik me toch maar aanmelden aan Nanowrimo, om die instincten ook hun lolletje te geven. Wat vinden jullie?

Muziek·Nanowrimo·Schrijven·Vuur en Vergankelijkheid

vergankelijkheid en nanowrimo

KellyPlaats een reactie

NaNoWriMo 2014 is in de pocket. Ik heb het voor de dertiende keer (!) gehaald, hoera! Het was dit keer even bikkelen, omdat mijn ‘real life’ constant inbrak op mijn schrijftijd die ik normaal in november zo goed open kan houden… maar ondanks een vakantie in Engeland, een werktrip naar Praag, een paar krankzinnig drukke werkweken en een lichaam dat opeens zei: ‘Kappen nu Kel, je bent jezelf voorbijgelopen’, is het toch gelukt.

Ik heb me bijna de hele tijd aan die 2K per dag kunnen houden en was uiteindelijk dus op dag 23 klaar met NaNoWriMo, hoewel mijn verhaal nog lang niet af is. Ik denk dat ik netaan op 50-60% zit, dus er is nog zat te doen… maar vanaf nu op mijn eigen tempo, met wat minder druk.

Om het te vieren, twee kleine kadootjes:

1) Een sneak preview van mijn personages Nathan Lentan en Dannil Surong – in een conversatie die opeens de bom dropte waarin het thema van het verhaal genoemd werd:

Dannil glimlachte scheef. “Maar ben je ooit wel eens bang geweest dat Parsia jullie écht aan zou vallen?”

Ik dacht even na. “Parsia? Nee. Maar eigenlijk ben ik nooit voor wie dan ook bang geweest.”

“Precies. Daarom doen jullie die kanja in Surral ook; omdat jullie denken dat jullie ermee wegkomen. Omdat jullie toch niet teruggepakt gaan worden.”

“Denken we.”

Dannil haalde zijn schouders op en keek een beetje triest terwijl hij een warme trui in zijn koffer gooide. “Alles is vergankelijk.”

(context: Dannil is Surralisch, de ‘ik’ persoon Nathan is Jediaans, ‘kanja’ is Surralisch voor ‘stront’)

2) Dit is een van de twee liedjes die me inspireerde om vergankelijkheid in dit verhaal een thema te maken:

(context: dit is van dezelfde artiest als “Red Paper Lanterns”. Het is heel lieflijk en melodieus, en in tegenstelling tot het ándere liedje dat me inspireerde – “Ephemeral” van Insomnium – helemaal niet metal. Maak je geen zorgen!)

Bloed en Scherven·Schrijven

ik was vergeten hoe geestelijk uitputtend dit verhaal is

KellyPlaats een reactie

Dus na een paar dagen als een idioot doorschrijven en aanpassingen maken in mijn manuscript zit ik inmiddels op 47.390 woorden voor Bloed en Scherven, maar ik geef op het moment eigenlijk maar bar weinig om mijn woordenaantal. Nanowrimo is maar een excuus; ik wil dit verhaal gewoon in deze versie goed op papier hebben, en dat gaat als een tierelier.

Ik zit middenin de eindconfrontatie en ik moet even adem halen, want dit is zo verdomde intens. Ik heb eindelijk Romain en Seamon tegenover elkaar staan en mijn haren rijzen te berge, want ik weet hoe dit afloopt; ik weet al een jaar hoe dit afloopt en het wordt er echt niet gemakkelijker op. Dit ben ik op het moment:

Waarom doe ik dit mezelf toch steeds aan? :’)