Zoals jullie weten, schrijf ik net zo graag korte verhalen als dat ik romans schrijf. In 2020 verscheen mijn eerste bundel met korte verhalen, genaamd Verloren zielen. Dat waren verhalen die ik over een tijdsbestek van acht jaar of zo had geschreven, vaak voor verhalenwedstrijden. Toen ik er genoeg had, besloot ik ze te bundelen. De bundel werd heel positief ontvangen door zowel lezers als recensenten (Biblion maakte zelfs de vergelijking met de Netflix-serie Black Mirror en dat is zo ongeveer het hoogste compliment dat ik me kan voorstellen!)
En hij komt op Castlefest uit! (voor degenen niet weten wanneer dat is: het eerste weekend van augustus. Al bijna dus!)
Meer informatie over (voor)bestellen en ISBN en dergelijke volgt volgende week. Maar als je bij mij wil voorbestellen, dan kan dat natuurlijk! Stuur me een berichtje op FB of Insta, of hier in de comments, dan zorg ik dat hij jouw kant op komt. Gesigneerd & alles!
Ik schreef dit per ongeluk eerst als “juni avonduren” en weet je, dat is niet eens zo’n verkeerde benaming, haha. Juni was een drukke maand, waarin ik een hoop gedaan heb. Zo veel dat ik me nauwelijks realiseerde dat we inmiddels al in de tweede week van juli zitten. Gekkenhuis.
Dus, wat waren de belangrijkste dingen? Allereerst hebben Brenda en ik de laatste hand gelegd aan de zetproef van Onrust. Hij is helemaal af en is klaar om eind augustus bij uitgeverij Quasis het levenslicht te zien. Om dat te vieren, waren Brenda en ik langs bij About Books. Klik het linkje om de aflevering terug te zien/
En wat een leuke uitzending was het! Uiteraard gingen we weer flink over de tijd, maar da’s doorgaans een goed teken. Het voelt goed om de Zwijgende Aarde serie in het zonnetje te zetten, en om samen met Brenda te vertellen hoe we de serie verder uitgewerkt hebben in het nieuwste boek van de serie.
Het was extra leuk in de uitzending omdat presentatrice Anaid Haen niet alleen onze redacteur was, en Django Mathijsen – die later aanhaakte – niet alleen onze woordredacteur; zij hebben meegeholpen met het bouwen van het universum en het boek Tweeleed in deze serie geschreven. Dus zo is het cirkeltje weer rond. Heel gaaf! En nu wordt het afwachten tot de release datum. š
Verder zijn we vorig weekend met onze schrijversgroep in een huisje op de Veluwe gaan zitten om even wat serieuze meters te maken. Overdag werkten we aan onze eigen projecten (ik heb een aantal belangrijke scenes en achtergronden toegevoegd in Bloed In Het Water), en voor de avonden heb ik wat uitdagingen neergegooid waar we onze tanden in konden zetten. Ik had de uitdagingen gebaseerd op het concept wat Masterchef ook doet (ik had het Master Author genoemd, want ik ben hilarisch), en een aantal van de uitdagingen zijn we ook aangegaan:
Mystery box:
Een stijl & een prompt:: schrijf een verhaal in de stijl van de persoon links van je. Probeer zoveel mogelijk diens stijl & vibe te emuleren. Kies een nummer tussen de 1 en 32 – dit zijn onvertaalbare woorden, en dat wordt je prompt. https://www.plumguide.com/journal/around-the-world-in-untranslatable-words
Team challenge:
Plot samen een verhaal uit via post-its, gebaseerd op een prompt (deze ga ik niet verklappen)
Plot samen een verhaal uit gebaseerd op willekeurige liedjes op spotify. Het eerste liedje dat we aanzetten gaat over thema & vibe, het tweede liedje over het personage, en het derde liedje als je nog meer inspiratie nodig hebt.
Waar de mystery box stijl uitdaging vooral een exercitie was in proberen om andermans stijl te emuleren (met sommige verrassend goeie resultaten, en sommigen begonnen heel goed en zakten later terug in eigen stijl), waren de team challenges echt heel leuk en inspirerend. Het verhaal van de liedjes ga ik zelf uitschrijven, want ik heb echt wel ideeen bij dit verhaal. š
Dus al in al was het een groot succes, want het was ook nog eens super gezellig ā¤
En de tijd erna is het halsoverkop de redactie van mijn nieuwe verhalenbundel geweest, Zwanenzang! We zijn heerlijk aan het knallen! (oh, en Final Fantasy 16. wat ben ik verliefd <3)
De maand mei is weer voorbij gevlogen! Twee beurzen (Heroes Made In Asia en Fantasyfest) en een deadline voor een verhalenwedstrijd (Waterloper) zorgen daar wel voor, hihi. En natuurlijk kwam daar de schitterende kaft van Onrust en het nieuws dat hij misschien toch eerder uitkomt dan september nog bij, dus dan heb je het feest wel compleet!
Bij ons schrijfgroepje is “wedstrijdseizoen” zoals we het liefkozend noemen, altijd ontzettend hectisch en gezellig. De sfeer die het oproept, van hard werken, van elkaar helpen, van plotten, van pure creatie, van deadlineknuffelen, van de honderdste keer uitleggen hoe een bepaalde grammatica regel ook al weer zit, tot het elkaar eraan helpen herinneren om dat verhaal toch echt anoniem in te sturen… het is zo fijn om dat te ervaren.
Ik heb drie verhalen dit jaar naar Waterloper ingestuurd; allemaal solo verhalen. Dat is me nog nooit gelukt, dus ik ben er erg trots op! Ik mag helaas niets over de inhoud zeggen, want Waterloper neemt haar regels betreft anonieme jurering erg serieus, maar ik heb ontzettend veel lol gehad met mijn verhalen. Het leuke van een themawedstrijd als Waterloper is dat het er voor zorgt dat je dingen schrijft die je anders nooit geschreven moet hebben, juist omdat het thema je dwingt om creatief te denken. Mijn plan was om twee verhalen te schrijven, maar de energie stroomde zo, dat ik zoiets had van fuckit, en het plot wat ik met Brenda op de backburner had liggen om ooit echt nog wat mee te gaan doen meteen maar uitgeschreven heb. Als je zo aan t creeren bent, moet je dat momentum ook niet laten liggen, vind ik.
En omdat mijn redactie van Zwanenzang door drukte bij de redacteur toch even stil lag, had ik alle tijd van de wereld. Dus laten we dan maar productief bezig zijn en de bundel erna ook maar vullen, toch? š
Stay tuned voor meer nieuws over Onrust, Zwanenzang, en meer edit avonturen van Bloed In Het Water, waar ik deze maand ook weer mee aan de slag ga!
Oh, dat klinkt opeens een beetje dreigend, deze blogpost titel. En dan nog niet op schema voor de maandelijkse blogpost ook – dan moet het wel iets heftigs zijn… Of maakt mijn brein dat ervan? Haha, voor wat het waard is… voor mij is het wel iets groots, in ieder geval. En ik zit er een beetje mee in mijn maag, want het blijkt dat de dingen niet helemaal gaan zoals voorzien. Maak je geen zorgen: het vervolg op De Prijs Van Water? Wordt echt super. Ben ik trots op. Ga je gaaf vinden.
– Boek 1: De Prijs Van Water – Boek 2: Bloed In Het Water – Boek 3: De Waarde Van Bloed
Stel je nu even voor dat ik ineenkrimp voor de tomaten en rotte eieren die mijn kant op gegooid worden, en dat mensen zeggen: “Ja maar Kelly je zei toch dat het een tweeluik zou worden?” en “Jemig Kelly dit gebeurde je bij de Lentagon serie Ć³Ć³k al”. Zucht. Klopt. Iets met geen ezel zijn want 2x dezelfde steen enzo.
Wat is er nu precies gebeurd, dat ik nĆ³g een keer in die valkuil trap en wat eerst een tweeluik genoemd werd een trilogie wordt? Eigenlijk twee dingen:
Het manuscript dat ik nu heb liggen, is best heel lang. Nadat ik de alpha versie had geschreven, heb ik als een idioot geprobeerd te schrappen, maar dat lukte gewoon niet. Er gebeurt simpelweg een hoop, er zijn conflicten op verschillende fronten, en het moet wel netjes afgerond worden (en een gave resolutie hebben).
Tijdens de zelf-redactie van de alpha versie realiseerde ik me dat met de manier waarop deze boeken lopen? Ik heb twee grote eindconfrontaties. En eentje zit op het midden van het manuscript, en is een mooie climax op de spanningsboog die er perfect heenwerkt. (Om heel eerlijk te zijn, verdient hij meer aandacht dan halverwege het boek. Het is een eind climax. Het is echt een SUPERGAAF moment). En de ander zit aan het einde, en wikkelt de hele situatie af.
Dus tja. Eigenlijk waren het al twee boeken, en wist ik het gewoon niet. Ik had de eerste ingeving eind februari, tijdens een schrijfweekend met mijn matties. En hoe langer ik erover nadenk – en hoe meer ik er met mensen over praat, hoe logischer het wordt. Het geeft ook wat opluchting, want ik heb nu ruimte om nĆ³g meer conflict in het verhaal te stoppen en elementen verder uit te werken, en dat is het zo waard! Woeiiii š
(ik ben stiekem ook wel blij dat ik de Bloed In Het Water titel nu ook kan gebruiken, maar dat terzijde)
Mocht je nu denken: oh shit, maar verandert de releasedatum van Boek 2 dan? Nee; die blijft gewoon staan. We krijgen gewoon Boek 3 er achteraan, een jaar later.
Dus! Wat vinden jullie ervan? Krijg ik tomaten op mijn dak als ik jullie zie op Elfia of vinden jullie het juist wel leuk? Ik hoor het graag jongens, want dan kan ik een regenpak aantrekken of niet š
Welkom in de lente, lieve lezers! Ik ben er 1000% klaar voor, haha. Dit weekend beginnen we het beurzenseizoen met FACTS in Gent, en vanaf daar wordt het doorstomen naar Elfia, Heroes made in Asia, en Fantasyfest. Vier beurzen in een kleine zeven weken tijd, het wordt weer buffelen! Maar tegelijkertijd weer zo fijn, want dan kunnen we de buhne weer op en lekker verdergaan met lezers ontmoeten, signeren, verkopen, lezingen geven, en promoten. Ik kijk er ontzettend naar uit.
Ik heb de wintermaanden gebruikt om flinke meters te maken op schrijfgebied, dus 2023 wordt helemaal mijn jaar, heb ik besloten. Laat me je het nieuws delen wat ik voor je heb:
AnaĆÆd Haen en ik zijn begonnen met de redactie vanZwanenzang, mijn nieuwe verhalenbundel! Wel spannend hoor, om een van het Tekstpert duo als redacteur te hebben, maar als ze Onrust kon doorwerken en me nog terug wilde hebben voor Zwanenzang, is dat een goed teken, vertel ik mezelf maar. š Waar ik trots ben op mijn romans en ze zeker stukjes van mijn ziel blootleggen, liggen mijn korte verhalen stiekem ook heel na aan mijn hart. Het zijn vaak experimenten met stijl, met thema, met gevoel, met concepten – meer nog als een heel boek, dat is vaak toch wat veiliger. Dus ik vind het extra spannend hoe mensen op korte verhalen reageren. Vooral als ze steeds mijn kont schoppen als we tegen elkaar op moeten boksen in verhalenwedstrijden, he AnaĆÆd? š
Boek 2 in de Paraiso-serie, met de werktitel De Waarde Van Bloed, ligt op dit moment bij de proeflezers. Ik verwacht binnenkort de eerste reacties, en dat maakt me ook best nerveus. Vooral omdat ik hun feedback wil op een heel specifiek punt, waar ik nu nog niet al te veel over kan of wil zeggen. Ik heb een idee, en wil kijken hoe dit bij hen valt. Dus, whew, verder voel ik geen druk of zo…
Ik heb twee verhalen op de planning staan om in te sturen voor Waterloper verhalenwedstrijd, waar ik af en aan mee bezig ben. Ze staan al per scene uitgeplot, dus alles wat ik nog moet doen, is ze daadwerkelijk gaan uitschrijven. Maar omdat ik alles al uitgewerkt heb, maak ik me daar geen zorgen over. Ik heb nog een aantal weken te gaan š
Hoop updates dus! Ik heb erg veel zin in de aankomende tijd – het wordt spannend š
Ik hoop jullie allemaal te zien op een van de beurzen in de aankomende tijd. Dit weekend lekker in Gent op FACTS, dat is zo’n leuke beurs, zin in!
Jemig jongens, wat een jaar is dit geweest. Kijken jullie mee terug en vooruit? š
Het is heel gek om terug te kijken op het vorige jaar, vooral als je het vergelijkt met 2021 en 2020. Het jaar begon nog met COVID restricties, maar toen die eenmaal over waren, werden we vol in het oude leven teruggegooid. En dat betekende beurzen! FACTS, Comic Con, Elfia… het was zo goed om weer met Team Zilver samen te kunnen vlammen, lezers te kunnen ontmoeten, boeken te kunnen signeren en te verkopen… echt super. En dat alles natuurlijk naast om de week About Books presenteren. Oja, en een baan in de ICT die er echt niet rustiger op werd, haha.
Daarnaast waren er nog een aantal deadlines om te halen wat schrijven betrof. Ik was gevraagd voor twee verhalenbundels, deed mee aan Waterloper verhalenwedstrijd, en oja, we moesten De Prijs Van Water klaarmaken voor redactie & publicatie! Daarnaast was ik samen met Brenda bezig aan Onrust, boek 7 in De Zwijgende Aarde serie, en wilde ik per se de alpha (poep) versie van De Waarde Van Bloed dit jaar afkrijgen. Dus whew, een hoop!
Wat is dat op een rijtje dan?
De Prijs Van Water is uitgekomen begin augustus op Castlefest, en verkocht prompt uit dat weekend! De reacties op het boek zijn ook hartstikke positief, en dat was best spannend, aangezien het een nieuwe serie start.
Ik schreef Enji’s Zegening voor Waterloper Verhalenwedstrijd, waar het de 8e plek behaalde.
Ik schreef Midwinterrace voor Johan Klein Hanevelds Voorbij De Storm klimaatbundel, die binnenkort het levenslicht zou moeten zien.
Overdrachtsvlekken, voor de Bloedzuigers In De Polder bundel, die deze of volgende week ergens uitkomt (!)
Verder maakte ik mijn aankomende verhalenbundel, Zwanenzang, klaar voor redactie. Die gaat binnenkort beginnen, en ik heb er super veel zin in. Ik vind deze bundel misschien nog wel mooier dan Verloren Zielen, ik ben zo blij met de verhalen! Het bevat 13 verhalen, inclusief Enji’s Zegening, Overdrachtsvlekken, de 4e en 2e publieksprijswinnaars bij Edge Zero, Geen Weerstand en Het Water Kruipt Waar Het Niet Gaan Kan, en een verhaal dat ik speciaal voor deze bundel heb geschreven, genaamd Gelijkstroom.
Samen met Brenda Hingstman schreef ik de eerste & tweede versie van Onrust af, zoals gezegd, het 7e boek in de Zwijgende Aarde serie, van Uitgeverij Quasis. Het is de eerste keer dat een uitgever mij benaderde om een boek voor hen te schrijven, en daar ben ik nog steeds hartstikke vereerd over. Hij ligt op het moment bij de uitgever; ik hoop dat hij goedgekeurd wordt. š
Oja, en last but not least… Ik heb gister de eerste versie van De Waarde Van Bloed afgeschreven. Na twee jaar zwoegen tussen pandemieĆ«n door is hij op 126.500 woorden uitgekomen. Whew. Dat wordt schrappen, ben ik bang. š Maargoed, dat weten we. Dit is tenslotte de eerste versie, en de laatste keer dat ik op een dergelijk woordenaantal uitkwam (dat was Talent & Kristal, die op 122K kwam) kon ik er zo 6K aan woorden uitwippen. Ik denk dat ik hier ook nog wel aardig kan schrappen… want mijn eerste versie is doorgaans poep, waarin ik het verhaal aan mezelf vertel. Ik weet dat ik een aantal inzichten die ik tijdens het schrijven heb opgedaan echt nog moet aanscherpen in eerdere delen van het verhaal. En da’s prima, daar heb ik zin in! Dus, ja, dit wordt een van mijn dikkere boeken, waarin we tijd doorbrengen aan de oever van het stuwmeer, in de stad zelf, bij de rebellen, tussen de mensen – die misschien net zulke monsters zijn als de wezens van de schaduwdimensie. Zo gaaf!
Dus…. stiekem best een heel productief jaar; bijna 100.000 woorden geschreven in totaal. Moest ook wel, want er zit een hele hoop aan te komen.
Tijd voor een hele hoop redactie in 2023, van zowel van mezelf als de mensen die ik voor Zilverspoor redigeer… en dan ook beurzen, en About Books, en creativiteit, en misschien wel heel veel nieuwe verhalen. Want waarom niet, ha!
Tot in 2023, waarin we er gewoon weer helemaal voor gaan. Fijne jaarwisseling!
2303. De aarde regeert over de koloniĆ«n in het zonnestelsel. Politieke onrust groeit. Een opstand dreigt. Maar dan ā¦
ā¦ valt de aarde stil.
‘De Zwijgende Aarde’ is een reeks van zes sciencefictionromans die elk door een andere auteur is geschreven, maar die zich in hetzelfde universum afspelen. Elk boek is los te lezen, maar als je ze allemaal leest krijg je een breder beeld van de gebeurtenissen.
informatie over De Zwijgende Aarde serie, Quasis website
Mijn volgende gedachte was direct dat ik mijn leukste science fiction projecten samen met mijn mattie/schrijfmaatje Brenda Hingstman heb geschreven. Gelukkig had Brenda er ook wel zin in, en vond Jasper het ook een goed idee (nadat hij wat van haar werk gelezen had).
Eind december 2021 zijn we aan de slag getogen – eerst om de hele serie te lezen, want we waren nog niet helemaal up to date met de boeken, en als we in hetzelfde universum gaan schrijven, dan moeten we wel al onze details, tijdlijnen en gebeurtenissen scherp hebben.
Hoewel technisch gezien alle boeken in de serie los gelezen kunnen worden, zitten er wel referenties naar personages, gebeurtenissen en wereldbouw in alle boeken die het tot een geheel verweven. Dat betekende dus dat we huiswerk hadden. Best plezierig huiswerk, maar toch huiswerk, haha.
Ik vond het wel spannend om in een bestaand universum te gaan schrijven. Het voelt een beetje als fanfiction schrijven, maar hier ken je de originele auteurs en wil je hen, noch de personages in de serie, niet tekort doen. Wat als je het verpest? š
Dat gezegd hebbende, hebben Brenda en ik heel veel lol gehad in het schrijven van dit verhaal. Na een ronde met proeflezers, aanpassingen, bloed, zweet, tranen, en heel veel stopwoordjes eruit wippen, is het manuscript van “Onrust” zojuist officieel verstuurd naar de uitgever. Het manuscript klokt in op 45232 woorden, waar wij heel blij mee zijn, want de opdracht die we meegekregen hebben was “ongeveer 40000 woorden”, haha. Het is daarmee geloof ik net iets meer dan een novelle, iets minder dan een roman.
En nu is het voor ons klaar! Jasper heeft uiteraard het laatste woord en mag nog feedback geven, voordat hij wat ons betreft klaar is voor de redactie. Maar; dat is toch weer een afgerond manuscript dat de deur uit is. Daar drinken we er eentje op š
Ik wilde deze post eigenlijk beginnen met een hele verhandeling over dat het november is, voor mij de schrijfmaand bij uitstek omdat Nanowrimo weer begonnen is. Ik doe bijna ieder jaar wel mee met Nanowrimo – en dat is dus ieder jaar sinds 2002, wat betekent dat ik voor Nanowrimo alleen al goed ben voor een kleine miljoen woorden – en ook dit jaar wil ik “de schrijfmaand” aangrijpen om mezelf te pushen om het vervolg op De Prijs Van Water af te schrijven. Ik ben al zĆ³ dichtbij om die V1 op papier te hebben… tijd voor een eindsprintje.
Maargoed ik dwaal af, want dat is dus wat ik wĆlde vertellen. November, schrijfmaand, etcetera.
Echter, ik ben de afgelopen maanden al als een idioot aan het schrijven geweest. Niet alleen november is de schrijfmaand, ik ben al sinds begin september aan het KNALLEN. Misschien dat het daarom hier ook even stil was? Ik was echt hard bezig. Wat ik de afgelopen maanden gedaan heb:
Mijn manuscript “Zwanenzang” ingeleverd bij Zilverspoor, zodat we deze maand kunnen beginnen met de redactie van mijn nieuwe verhalenbundel, de opvolger van “Verloren zielen” (!!!) super happy en trots op deze. Het is zo’n mooie bundel geworden, 13 verhalen. Ik kan niet wachten om samen met Cocky de redactie te tackelen.
Nog even gauw “Overdrachtsvlekken” geschreven, een verhaal voor de “Bloedzuigers in de polder” bundel, een initiatief van Mike Jansen. Dit verhaal neem ik ook op in mijn eigen “Zwanenzang”, want ik ben er heel blij mee met hoe charmant dit verhaal geworden is
De redactie afgerond van “Zonnekracht – Vluchteling” van Johan Lubbers, en ik ben bezig met de redactie van “Heksenvrees” van Gaby Raaijmakers
Het was stiekem best een hoop, als ik er zo op terugkijk. Misschien ook wel een beetje te veel, zo kort op de race om “De Prijs Van Water” in augustus te kunnen publiceren. Maar gelukkig is het meeste hiervan nu voorlopig af, of ligt het te wachten, zodat ik me aankomende maand lekker op het vervolg van De Prijs Van Water kan gaan richten.
En dan ook meteen een beslissing te nemen over hoe het gaat heten, want de werktitel is “De Waarde Van Bloed”, maar ik vind “Bloed In Het Water” ook wel een gave/passende titel. Dus dat wordt even hard broeden terwijl ik de climax van dat verhaal neerpen, haha. We gaan het meemaken.
Iedereen die deze maand meedoet aan Nanowrimo, laat het me weten, dan worden we Nano vriendjes op de site š
āGo into the arts. Iām not kidding. The arts are not a way to make a living. They are a very human way of making life more bearable. Practicing an art, no matter how well or badly, is a way to make your soul grow, for heavenās sake. Sing in the shower. Dance to the radio. Tell stories. Write a poem to a friend, even a lousy poem. Do it as well as you possibly can. You will get an enormous reward. You will have created something.ā
Ik ben wel eens gevraagd hoe ik eigenlijk zo begonnen ben met schrijven. Ik vind het moeilijk om die vraag te beantwoorden, want ik kan eigenlijk niet echt anders. Ik schrijf al mijn hele leven. Ik vertelde al verhalen voordat ik had leren schrijven. En tja, daar houd ik waarschijnlijk ook nooit mee op. Als ik niet gepubliceerd was, dan had ik nog steeds geschreven. Het enige verschil zou zijn dat mijn verhalen dan nooit gelezen zouden worden.
Ik heb net het voorwoord zitten schrijven van mijn aankomende verhalenbundel genaamd Zwanenzang, en daarin schreef ik dat ik tijdens COVID-19 verhalen heb geschreven om me af te reageren. Ik moest gevoelens en indrukken kwijt, ik wilde wegdromen, ik wilde mezelf uitdagen. Als ik die troep maar uit mijn hoofd kreeg, dan kon ik het wel aan. En dat is niet alleen tijdens COVID een ding geweest. Schrijven heeft me altijd al geholpen om relatief blij en stabiel te blijven.
En niet alleen dat, de creatie zelf is iets wat me heel erg blij maakt. Het is mijn manier om in deze wereld iets achter te laten, om iets te maken voor de mensen om me heen. Er staat niet voor niets Create. Affect. Repeat. op mijn linkeronderarm getatoeƫerd. Het is een aanmoediging, een motto, en een spiekbriefje in een.
Want ja, hoewel het creƫren me blij maakt, is het ook altijd spannend. Want wat als je creatie er niet uitkomt zoals je wil? Wat als je het niet meer kan? Wat als mensen het stom vinden? Schrijfsels publiceren is en blijft een best intiem proces, vooral als je schrijven gebruikt om je af te reageren. Dit komt uit mijn brein, uit mijn hart, uit mijn ziel. En ik hoop maar dat jij het leuk vindt.
Mja, zie hierboven, hahaha. Dit gevoel compliceert de creatie, soms tot op het punt dat het verlamt. Writer’s block, als dat bij mij gebeurt (en geloof me, het is gebeurd, en het zuigt echt heel hard), is een woeste mengeling van onzekerheid, twijfelen aan mezelf, angst voor de reacties van anderen, en een strengheid voor mijn eigen presteren die soms best pijnlijk kan zijn. Want Ćk mag niet falen, toch? Ik mag niets slechts maken; Ćk moet het goed doen. Best vermoeiend, soms, van die gedachten. Vandaar de spiekbrief op mijn arm: Create, affect, repeat. CreĆ«er, maak een indruk op de wereld, doe het dan nog een keertje.
Want hoewel het eng is, en spannend, en soms super frustrerend, heb ik het schrijven toch nodig. En eigenlijk is de goedkeuring van anderen ervoor gewoon een bijverschijnsel. (Toch?)
Ik kreeg vrijdag van Team Zilverspoor te horen dat deze dinsdag mijn boek geleverd wordt! Overmorgen al! Het voelt als een verlaat verjaardagskadootje ā¤ Precies op tijd voor Castlefest volgende week vrijdag. Ik ben er super blij mee! En ik dacht dat het misschien wel leuk was om even in een tijdlijn uit te drukken hoe dit verhaal nu daadwerkelijk ontstaan is. Van conceptie tot boek. Want whew, hij heeft wat ups en downs doorgemaakt!
22 december 2017: mijn man Olli, mijn hond Bodhi en ik zijn op vakantie in Duitsland. Na een dag lang wandelen word ik ’s nachts wakker uit een hele intense droom – randje nachtmerrie – en chat ik mijn schrijfmaatjes: ‘ik heb een vet weirde droom gehad vannacht, volgens mij zit er een verhaal in.’ Ik beschreef het aan de crew als een rare mix van de klassieke JRPG Final Fantasy 7, tv-serie Mr. Robot en boekenserie John Dies At The End. (misschien niet heel gek, ik had toen net het nieuwe boek in de John Dies At The End-serie uit)
Ik was echter op dat punt nog druk bezig met het afpolijsten van Vuur & Vergankelijkheid en besloot dat dit idee nog even op de plank moest blijven liggen. Sommige schrijvers kunnen tegelijkertijd meerdere projecten tackelen. Ik ben daar ietsje minder goed in. Korte verhalen kunnen wel tussendoor, maar grote series is een ander verhaal.
Mijn plan was om Nanowrimo 2018 te gebruiken om de eerste versie op papier te krijgen. Om dat goed voor te bereiden, ben ik samen met schrijfmaatje Brenda mid-augustus 2018 gaan zitten om de eerste outline rond te krijgen. Uit die sessie kwamen meerdere dingen naar voren; de belangrijkste was dat het verhaal een tweeluik zou worden. Boek 1 zou De Prijs Van Water gaan heten, en Boek 2 De Waarde Van Bloed (hoewel ik nu bij boek 2 aan het twijfelen ben over de titel, dus pin me daar niet op vast). Ik was er super zelfvoldaan over, zoals je wel aan de shit-eating grin op de foto kunt zien, haha.
18 augustus 2018, de eerste plot/post-it sessie van De Prijs Van Water
Oorsponkelijk was het de bedoeling dat De Prijs Van Water begin 2020 uit zou komen. Echter, het concept van mijn verhalenbundel Verloren Zielen kwam er tussendoor, en omdat ik in de zomer van 2019 zo druk bezig was met de redactie van de bundel, redde ik de deadline van De Prijs Van Water niet. Ik had netaan een alpha versie op papier staan toen ik het verhaal eigenlijk al moest inleveren.
Leuk hoor, al die ambitie, maar ik had een potente mix van een drukke baan in de ICT consultancy (en was in de zomer van 2019 net bij een nieuwe werkgever begonnen), de redactieklussen die ik voor Zilverbron/Zilverspoor erbij doe, en dan Ć³Ć³k nog eigen schrijfwerk af proberen te leveren. Het ging duidelijk niet zoals ik wilde, en daarom kon ik ook niet de kwaliteit leveren die nodig is om een gaaf boek op te zetten.
Dus we kozen ervoor om Verloren Zielen begin 2020 uit te geven. Ik was wel alvast begonnen met het uitschrijven van Boek 2 tijdens november 2019, zodat ik Boek 1 wat sterker kon verankeren. Het is beter om de hele verhaallijn al te hebben staan voordat je een serie uitgeeft, vind ik. En dat hielp zeker! Het idee was dus om dan ergens in 2020 mijn zaakjes op orde te krijgen, en dan alsnog in de herfst van 2020 te releasen.
…En toen gebeurde COVID-19. Ik kan je zeggen dat alle ambities betreffende grote nieuwe projecten bij mij linea recta het raam uitgingen. Ik kon Verloren Zielen niet eens promoten, dus waarom zou ik me drukmaken om een volledige nieuwe serie in de markt te gaan zetten? Ik heb dus de tijd genomen om te zorgen dat ik het verhaal gewoon goed had staan. Nadenken over boek 2 (en een plotsessie met mijn schrijfmaatjes in november 2019), en herschrijven van boek 1 tot iets wat verder was dan een alpha of beta versie. Heel veel meters maakte ik alleen niet, want lang marathon-werk zat er met COVID niet echt in. Wat ik wel gedaan heb, is heel veel korte verhalen schrijven (dat wordt dus weer een bundel, met werktitel Zwanenzang, die ergens in 2023 uitkomt. Bedankt, COVID :D).
In 2020 gebeurde er dus een stuk minder dan ik gewild zou hebben aan de Paraiso wereld, hoewel ik verre van stilstond wat schrijven betrof. En het gaf me wel de tijd die ik nodig had om gewoon even met de wereld te zitten, om erover na te denken. In 2021 heb ik serieuze meters gemaakt met Boek 2, waardoor ik tot een aantal doorbraken kon komen met Boek 1.
En, op 18 maart 2022 chatte ik naar mijn schrijfmaatjes:
Kelly van der Laan-Willemse, [18-3-2022 23:37] nou, ik denk dat ik m klaar heb De Prijs Van Water is klaar voor redactie of iig zo klaar als ik kan
(hier stonden wat feest gifjes van de crew :D)
Kelly van der Laan-Willemse, [18-3-2022 23:42] ik heb er bijna 2K uit geschrapt in de laatste ronden (en prompt natuurlijk een scene erbij geschreven vanavond) final wordcount: 78697
En daarna de redactie natuurlijk. Uiteindelijk is het verhaal geĆ«indigd op 81723 woorden (311 pagina’s in de zetproef). Niet mijn dikste boek, wel mijn spannendste, denk ik š
En boek 2 wordt nog dikker. Daar ga ik binnenkort de laatste hand aan de eerste versie leggen. Mijn magiesysteem staat inmiddels goed uitgewerkt, de relaties tussen de personages zijn uitgediept, en de dramatische spanning lekker toegevoegd. Ik heb ontzettend veel zin in boek 2 afmaken en naar de proeflezers sturen.
In de tussentijd ben ik tegelijkertijd nog steeds bezig aan Onrust, het nieuwe Zwijgende Aarde boek, samen met Brenda, en staat de nieuwe verhalenbundel ook nog steeds op de lijst. Wellicht (weer) wat ambitieus, maar we gaan het meemaken. We gaan er gewoon voor! š
Kristal & explosies 