WINACTIE: ik ben jarig, dus je kan winnen!

Het is 28 juli, de mooiste dag van het jaar (nouja, ondanks de regenbuien). Serieus, dat is wetenschappelijk bewezen (CHECK!). Om dat te vieren, net zoals vorig jaar, wil ik graag een van mijn boeken van de Lentagon trilogie verloten onder de commenters hier.

Je mag zelf kiezen of je Boek 1 (Stof en Schitteringen), boek 2 (Bloed en Scherven), of boek 3 (Talent en Kristal) wil hebben – dat hangt er een beetje vanaf hoe ver je al in de serie bent en of je de voorgaande delen al gelezen heb. Ik zal hem zelfs voor je signeren, met extra verjaardagsliefde!

Alles wat jij hoeft te doen is 1) me een fijne verjaardag wensen, en 2) vertellen waarom je dit boek graag zou willen lezen. (meer informatie over de boeken vind je op de website van mijn uitgever, of hier.) Maak er iets moois van, laat het uit je tenen komen. De leukste reactie krijgt van mij het Lentagon boek naar keuze.

Veel plezier, en drink er eentje van mij vandaag! xx

Advertenties

boekpresentatie 2.0 verslag

Afgelopen zondag 14 augustus had ik het voorrecht om samen met J. Sharpe, Cocky van Dijk en Peter de Willis onze nieuwe boeken te mogen presenteren aan boord van de Logeerboot in Dordrecht. En wat was het een feestje! Er waren zulke leuke mensen, ik heb het slotdeel van mijn trilogie aan jullie mogen presenteren, de workshops werden enthousiast ontvangen, er was een vette band die speelde, en het eten en drinken was prima.

Wat een fantastische dag. Ik ben heel blij en trots op wat we op de 14e met jullie hebben mogen meemaken, en zou heel graag iedereen willen bedanken die geholpen heeft om onze boekpresentatie tot een succes te maken. Natuurlijk alle bezoekers, maar ook lieve eigenaars van de logeerboot en mijn mede presentatoren. Jullie zijn allemaal toppers!

En nu is het afwachten geblazen wat iedereen van “Talent en kristal” gaat vinden. Spannend hoor!

Castlefest wordt alleen maar beter

“Vorig jaar was Castlefest zó fijn, hoe kan ik dat nou nog toppen?” vroeg ik me af.
“Nou,” zei Castlefest…

En vervolgens gaf Castlefest me zonovergoten weer, fantastische bezoekers, enthousiaste fans (échte fans! voor mijn boeken! omg!) die superblij boek 3 kwamen halen, geweldige collega’s bij de Zilverspoor/Zilverbron stand, en record sales van mijn prachtige trilogie die nu als een setje te koop is. Zo onwerkelijk om mensen direct de hele trilogie te zien kopen. Nog onwerkelijker om fans te hebben die met je op de foto willen, en dat er plannen zijn om je personages te cosplayen. Dit is echt net een droom die uitkomt. Niets dan liefde, jongens!

Ik heb echt geen woorden om te beschrijven wat een prachtig weekend het was. Ja, het was super intensief, maar die sfeer, die zon, die mensen… I live for this shit.

Geen idee hoe Castlefest dít nu weer wil toppen dan, maar ik heb een jaar om me daarop voor te bereiden, hihi! Ik heb er nu al zin in.

hij is af!

13775473_10154205055780211_4805114527504277617_n
proost! Tokaji wijn, een dichtgeklapte laptop, een bak Ben & Jerry’s ijs, en een filmpje aan. Nu mag het!

Ik zie ons nog in de auto zitten, mijn man en ik. Twee jaar geleden. Hij rijdt, ik zit naast hem. We komen terug uit Hoorn, waar we bij familie langs geweest zijn. De A7 is donker, bijna verlaten. We hebben het over mijn boeken. “Weet je,” zegt mijn man nadenkend, “het is eigenlijk jammer dat je niets meer met de Jonge Radicalen gedaan hebt.”

Dat was het eerste zaadje van het idee voor het derde boek in de Lentagon serie. Het zou op die manier een tijdlang sluimeren, totdat ik nu anderhalf jaar geleden een beeld voor me zag van wat nu de eindconfrontatie van het boek is geworden. Tezamen met de realisatie dat ik nog een verhaal miste (het verhaal van Seamon), heeft dat geboorte gegeven aan wat uiteindelijk Talent en Kristal is geworden.

Het is een bizarre tocht geworden om dit verhaal te schrijven, met de dood van mijn uitgever Jos Weijmer en de ontzettende ROTZOOI die de wereld verworden is in het afgelopen jaar. Het is heel angstwekkend om over een terreurbeweging/vrijheidsvechters te schrijven als tegelijkertijd in de echte wereld allemaal aanslagen gepleegd worden. Write what you know, write what you fear, zeggen ze. Ik had het liefste gehad dat het alleen het tweede zou zijn, maar helaas leven we niet in zo’n wereld. En Seamons verhaal moest verteld worden, want uiteindelijk draait de serie om hem – Sirka en Joy zijn vertellers, maar ze zijn verbonden via hem.

Gisteravond heb ik de laatste hand aan de zetproef gelegd en die de deur uit gedaan naar Zilverbron. Morgen gaat Talent en Kristal naar de drukker. Het is nu uit mijn handen. Ik heb gisteren spare ribs besteld en een fles dure Tokaji wijn opengetrokken om het te vieren, maar het kwam nog niet echt binnen. Pas vandaag begint het besef een beetje in te dalen (“Oh mijn God, ik hoef helemaal niet te editen vandaag”)… maar ook toen ik vandaag in de auto naar Hoorn zat, bij mijn zusje op verjaardag. Weer de A7, weer de auto naar Hoorn. Ik had mijn Lentagon playlist aanstaan en hij gaf me “Chasing Cars” van Snow Patrol. If I lay here, if I just lay here, will you lie with me and just forget the world?

Dit liedje toont maar weer hoe oud de originele versie van Stof en Schitteringen is, trouwens – die schreef ik in 2006, met Joy en Seamon in het gras naast de snelweg. Dat zonovergoten moment, waarop Joy verliefd werd. De lyrics brachten dat gevoel van dat moment helemaal terug. Het kwam even hard aan, hoe dat cirkeltje nu rond is. Het verhaal is af.

Het is uit mijn handen, en ik hoop dat jullie ervan genieten. Nog een paar weken, dan is hij uit. Talent en Kristal, het afsluitende deel van de Lentagon serie. 🙂

 

 

cast-update: een nieuw gezicht

Ik wilde deze blog gebruiken om jullie te (her)introduceren aan een semi-nieuw gezicht dat je gaat zien in Talent en Kristal: Mart Severin. Mocht je nu denken: die naam komt me bekend voor… dat klopt. We zagen hem ook al even in Stof en Schitteringen. Mart was verondersteld om Joys bestemming in Mentorn te zijn, hij is een van haar oudste vrienden. Ze kennen elkaar vanaf toen Joy tien jaar oud was, toen hij klasgenootjes werd met Joy.

In Talent en Kristal komt hij terug en gaan we een stuk meer tijd met hem doorbrengen, dus bij deze, ik dacht dat dit een mooie gelegenheid was om Mart bij jullie te herintroduceren. (De vorige cast-introductie vind je hier trouwens!)

daniel sharman als mart
Mart Severin (acteur: Daniel Sharman)

Naam: Mart Severin
Leeftijd: 22
Sterrenbeeld: Tweeling
Geboorteplaats: Delgado, Parsia
Woonplaats: nu net weer Delgado, Parsia (heeft een paar jaar in Mentorn gewoond)
Telchianscore: 82
Haarkleur: goudblond
Oogkleur: groen
MBTI persoonlijkheidstype: ENFJ

Achtergrond: Mart is zo ongeveer het toonbeeld van de jonge Parsiaanse elite. Zijn ouders zijn allebei werkzaam in de paramagische technologie en zijn steenrijk geworden van hun patenten op technologische doorbraken. Mart heeft het dus allemaal meezitten in zijn leven: hij is intelligent, hooggetalenteerd, heeft financieel de wind mee, ouders die alles gedaan hebben om hem te supporten, vrienden, en een geweldige baan bij het hospitaal in Delgado.
Het is moeilijk om een hekel aan Mart te hebben: hij is van natuurlijk vriendelijk, sociaal en begaan met mensen. Hij is zich ook bewust van zijn privileges en wil die inzetten om de wereld een betere plaats te maken.
Hij heeft een knipperlicht relatie met Joys beste vriendin Brenya. Omdat hij zo opgeslokt wordt door zijn werk en omdat Brenya een high-maintenance typje is, heeft hij niet altijd even veel aandacht voor haar, maar in de afgelopen acht jaar zijn ze daar aan gewend geraakt. Toen hij in Mentorn stage liep, stond hun relatie in de ijskast, maar door Joys verdwijning en de spanningen in Parsia hebben ze elkaar toch weer opgezocht en is Mart naar Delgado teruggekeerd. Hij heeft een baan geaccepteerd in het hospitaal van Delgado en de relatie met Brenya is nieuw leven ingeblazen. Alles lijkt hem voor de wind te gaan, en dan wordt de 80-plus wet in Parsia aangenomen…

elfia haarzuilens 2016

En toen zat Elfia Haarzuilens 2016 er al weer op. Het was even bikkelen met die weersomstandigheden (regel, hagel, zon, ijzige kou, wind…) dus ik heb zowel een verbrand snoetje als een flinke verkoudheid opgelopen van twee dagen in de Zilverspoor/bron stand staan, maar oh, wat was het ’t waard!

Het was super gezellig, heb fijn verkocht en gekletst met zowel lezers, als bezoekers, als mijn mede-schrijver collega’s. Van mensen die écht geen geld meer hadden om boeken te kopen maar toch lekker kwamen buurten, tot mensen die ik kon verleiden tot een aankoop van Stof & Schitteringen (of een van de boeken van mijn collega’s),  of, nog mooier: mensen die kwamen vragen wanneer boek drie nou uitkwam omdat ze wilden doorlezen… het was allemaal fijn, allemaal leuk.

De outfits van de bont geklede bezoekers waren natuurlijk weer prachtig maar oh, wat hoop ik dat mensen niet ziek zijn geworden van de kou en de hagelbuien. Wat een bikkels zijn jullie! Ik zit hier snuffend van de verkoudheid achter mijn computer, hoop dat het bij jullie meevalt. ❤

Maargoed, dat gaat ook gauw weer over, de herinneringen blijven! Even een paar foto’s delen, hoor, zodat de herinneringen extra goed blijven hangen…

Dus, wat is het plan vanaf nu, nu alle evenementen voorlopig even klaar zijn? Binnenkort ga ik met Cocky aan de slag met de redactie van Talent & Kristal, en in de tussentijd ga ik broeden op de prequel (die voorlopig de werktitel Vuur & Vergankelijkheid heeft), want ik begin ideeën te krijgen over een strakkere verhaallijn en betere personage motivaties. Hij gaat leuk worden! 😀

de lentagon soundtrack

In de rubriek van ‘dingen die je absoluut niet zullen verrassen’: ik ben een ontzettende muziekliefhebber. Mijn smaak is vrij breed, maar neigt over het algemeen naar ‘muziek met gitaren’; rock en metal, maar ik geniet ook van trance en filmsoundtracks en wacht met smart op het moment dat Snow Patrol aankondigt dat er een nieuw album aankomt. Dus tja. Ik ben nogal gepassioneerd over de muziek die ik leuk vind en hecht heel erg veel belang aan muziek. Muziek is voor mij heel belangrijk associatiemateriaal; ik hang veel herinneringen aan muziek, waardoor ik mijn hersenen kan tricken om in een schrijfmodus te komen door de juiste muziek te draaien. (Hoera voor Pavlov!)

Dus ja, natuurlijk heeft de Lentagon serie een soundtrack. (Die kun je hier op Spotify vinden, als je wil) Ik heb vrij belachelijk veel tijd besteed aan het nadenken over de muziek die op deze lijst staat en ik ben heel lang bang geweest om die liedjes hier echt te delen, want ik was bang dat ik hiermee de boel zou spoilen voor de lezers. Maar eigenlijk bestaat die associatie natuurlijk alleen maar in mijn hoofd en snap je pas waarom een liedje past als je de lyrics hoort en weet aan welke scènes of thema’s ik het liedje verbonden heb.

Daarom heb ik besloten dat ik het gewoon leuk vind om bij deze de key songs en de end credits van de drie (ja, óók het komende Lentagon boek) te delen.

Lees meer onder de link!

Lees verder

achtergronden en worldbuilding

Tijdens het heroutlinen van ‘Talent en Kristal’ ben ik ook een stukje verdere worldbuilding op papier aan het zetten. Gewoon, omdat als ik dingen aan mezelf en mijn proeflezers wil uitleggen het handiger is om de zaken uitgeschetst te zien. Dat is waarschijnlijk een stukje beroepsdeformatie; ik ben tenslotte IT trainer van beroep en ik ben zó vaak op het whiteboard pijlen en wolkjes en cirkels en woorden met elkaar aan het verbinden om mijn uitleg handen en voeten te geven… Ik ben niet heel erg dol op grafiekjes, maar overzicht helpt een hoop. Vooral bij uitleg.

Dus toen dacht ik: misschien is het wel handig om het een en ander ook met jullie te delen.

Hieronder vind je een tweetal staafdiagrammen die de opbouw van de bevolkingen van Parsia en Jediah weergeven, gebaseerd op hun talentscore op de Telchian schaal.

Telchian

(Ik heb Parsia een groene staafdiagram gegeven want hun landskleuren zijn groen en geel. Jediah is zilver en zwart, maar dat komt niet helemaal lekker over, dus die heb ik maar donkergrijs gemaakt)

Het is heel interessant om te zien dat Parsia een veel groter percentage lagergetalenteerden heeft dan Jediah. Jediah maakt een veel groter punt van je voortplanten als je getalenteerd bent, en de economie leunt veel meer op de getalenteerden in hun samenleving. Heb je een hoog talent, dan word je automatisch de universiteit ingesleurd en ofwel het leger, ofwel de engineering in gesleept (hangt af van je IQ, neem ik aan).

Jediah is heel vooruitstrevend op paramagisch technologisch gebied. Ze zijn innovatief en stimuleren hun talenten veel meer. Er hangt ook een flink stuk status aan vast; dus het nodigt ook uit om in Jediah te gaan wonen als je een hoge Telchian score hebt.

(Detail: in Jediah wordt de familienaam niet patriarchaal of matriarchaal aan het nageslacht doorgegeven, maar op basis van de hoogste Telchian score. Een kind krijgt de achternaam van de meest getalenteerde ouder. Bij gelijke scores tussen de twee talenten wordt het in goed overleg gekozen)

In Parsia is dit dus een stuk minder – dit is meer een afspiegeling van een ‘reguliere’ bevolking in deze wereld. De niet-magische technologie heeft hier een veel grotere voet aan de grond, omdat simpelweg veel mensen het talent niet hebben om hun douchewater te blijven verwarmen. Er wordt veel geïnvesteerd in reguliere technologie, zodat iedereen toch toegang heeft tot levensgemakken als warm douchewater, liften, elektriciteit, enzovoorts – ondanks hun Telchian score.

Dit is waarom Joys familie zo rijk kan zijn, ondanks dat ze niet erg getalenteerd zijn. De Hartings hebben hun fortuin vergaard door slim investeren en later invloed verzameld via de politiek. In Jediah was dit waarschijnlijk en stuk moeilijker geweest. Misschien niet voor Victor Harting (die netjes mid-veertig scoort), maar wel voor zijn vrouw en dochter.

Bij deze, een stukje wereldbouw. Mochten jullie dergelijke achtergrondstukken leuk vinden, geef een gil, dan komt er meer!

zij die terug zijn van FACTS, groeten u!

En we zijn weer terug van FACTS. Wat een overweldigend event is dat toch; zó veel mensen in een Expo hal, allemaal met een liefde voor het fantastische, voor comics en films, zo velen van hen buitenissig uitgedost… tot aan de sokken en schoenen (of juist niet) aan toe… en soms ook niet. (Ik had een goeie giechel om een jongen die een kartonnen doos over zijn hoofd en rug heengetrokken had waarop ‘NOT SNAKE’ geschreven stond met marker. Ik geloofde hem op zijn woord :D)

We stonden met de Zilverspoor stand twee dagen op de Expo Flanders in Gent. De eerste dag ging de wekker om half vijf ’s morgens… dat was wel even bikkelen hoor. Gauw naar Gent kachelen, de stand opzetten, en vervolgens tot zeven uur ’s avonds socialisen met de FACTS bezoekers. We hebben goede contacten opgedaan en fijn verkocht en gekletst met de bezoekers en elkaar, dus al met al was het een toptijd. Maar toen we eenmaal in de B&B waren op zaterdagavond waren we zo moe dat we niet eens uit eten zijn gegaan, maar gewoon pizza besteld hebben en daarna ons bed ingedoken zijn. Sorry Gent; ik bezoek je nog wel een keertje écht. Op zondag was waren we tot vijf uur bezig, waarna we in record tijd afbraken en toen in de file terug naar Nederland terecht kwamen.

En nu weer terug naar het gewone leven… en hard verder schrijven aan ‘Talent en terreur’, want ik ben zo vaak aan het beloven geweest dat die met Castlefest uitkomt, dat ik mijn deadline natuurlijk wel moet halen!

het gevoel van elfia

“Welkom in Elfia!” roep ik vrolijk tegen een jonkvrouwe die Elfia binnenstapt.
“Dank je wel,” krijg ik terug.
“Voelt goed, hè?”
Ze glimlacht me stralend tegemoet. “Ja joh!”

Hoe beschrijf je een event als Elfia? Dat je naast de ingang staat en met een grote glimlach exotisch en prachtig verklede mensen in Elfia verwelkomt. Dat de nieuw verkozen koning en koningin van Elfia in onze stand komen buurten. Dat er mensen zijn die je boek komen kopen (soms zelfs allebei tegelijk), of je komen vertellen dat je boek zo gaaf was en wanneer komt boek 3 uit? Dat je poseert voor een foto met Goku en omvallend van het lachen samen de kamehameha doet. Dat je een een in het zwart geklede jongeman met zwaard-en-drakenpins op zijn kraag over de grens Elfia in ziet stappen en tegen hem zegt: “Welkom in Elfia, asha’man,” en hij naar je terug grijnst, omdat je snapt wat hij aan het cosplayen is.

Dat je gesprekken voert over boeken, over je favoriete series en personages, dat je discussies hebt over tv-series, en mensen aanmoedigt om te blijven lezen, te blijven dromen, te blijven schrijven. Het is een en al menselijke connectie en ‘wij begrijpen elkaar’ en dat is zo bijzonder. Dat je lacht met je collega’s, lekker bijkletst, geniet.

Ik ben net als altijd compleet afgedraaid na een weekend met zoveel indrukken, maar het is het helemaal waard.
En volgende week FACTS!