en nu is de cast compleet

Aangezien ik Mart laatst al aan jullie voorgesteld heb, wil ik toch even de tijd nemen om deze twee nieuwe gezichten ook bij jullie te introduceren. Mijn cast is niet extreem uitgebreid hoor, deze personages zijn bijrollen, maar daarom niet minder interessant voor mij om ze te schrijven (en hopelijk voor jullie om over te lezen).

fassbender lemaire
Michael Fassbender als Paris Lemaire

Naam: Paris Lemaire
Leeftijd: 37
Sterrenbeeld: Schorpioen
Geboorteplaats: Costa, Parsia
Woonplaats: Zyx
Telchianscore: 79
Haarkleur: roodbruin
Oogkleur: groen
MBTI persoonlijkheidstype: ENTJ

Paris Lemaire is een jonge en gedreven politicus. In eerste instantie zat hij in de locale politiek in Costa en voerde daar harde oppositie tegen de invloedrijke Pirmans. Hij was serieus in de running voor een Senaatspositie maar verloor deze van een Pirman, waardoor hij de rechten van talenten in de Senaat helaas niet kon verdedigen. Hij is gedreven, ambitieus, en van het type ‘het doel heiligt de middelen’ als hij iets wil bereiken. Als de tachtig plus wet wordt aangenomen, komt hij in actie; hij blaast de groepering van de Jonge Radicalen nieuw leven in. En hij weet precies wie hij naast zich nodig heeft…

 

chloe bennet als hannelore
Chloe Bennet als Hannelore Cortis

Naam: Hannelore Cortis
Leeftijd: 28
Sterrenbeeld: Leeuw
Geboorteplaats: Kinsan, Jediah
Woonplaats: Zyx
Telchianscore: 90
Haarkleur: witgeverfd, oorspronkelijk zwart
Oogkleur: lichtbruin
MBTI persoonlijkheidstype: ENTP

Hannelore Cortis werkt al jaren als poortconsultant, waarvan de afgelopen paar jaar af en aan in Zyx. Ze heeft gestudeerd in Backo en is toen haar familie geluiden begon te maken dat het toch echt wel tijd was om te gaan trouwen en kindertjes te krijgen, prompt naar het buitenland vertrokken om als consultant te gaan werken. Oproepen om voor de oplaaiende oorlog met Parsia naar huis terug te keren heeft ze genegeerd; ze heeft geen zin om zich in het gevaar te werpen. Ze is eerder opportunistisch dan patriotistisch en is vooral uit op haar eigen (financiële) gewin.

Waar Paris Lemaire een antagonist genoemd kan worden, is Hannelore een beetje een bijrol, maar in mijn hoofd is Hannelore Cortis heel belangrijk – vooral om wat ze tegen het einde van het verhaal doet. Ik denk dat er op termijn nog een kort verhaal over Hannelore aan zit te komen, zoals ik dat ook voor Timor gedaan heb in Bloed en Scherven (mocht je zijn verhaal Theta nog niet gelezen hebben, check mijn Downloads pagina – dit verhaal is sowieso interessante achtergrond omdat daar iemand in voor komt die in Talent ook benoemd wordt).

Ik hoop nu natuurlijk dat ik niet te veel al verklap – want uit deze bio’s kan je nu al een paar dingen opmaken wat er belangrijke locaties gaan worden in Talent en Kristal, maar weet je… we mogen best wat tipjes van de sluier gaan oplichten inmiddels, vind ik. Nog anderhalve maand voordat Talent en Kristal uitkomt. Let the hype commence 😀

Advertenties

cast-update: een nieuw gezicht

Ik wilde deze blog gebruiken om jullie te (her)introduceren aan een semi-nieuw gezicht dat je gaat zien in Talent en Kristal: Mart Severin. Mocht je nu denken: die naam komt me bekend voor… dat klopt. We zagen hem ook al even in Stof en Schitteringen. Mart was verondersteld om Joys bestemming in Mentorn te zijn, hij is een van haar oudste vrienden. Ze kennen elkaar vanaf toen Joy tien jaar oud was, toen hij klasgenootjes werd met Joy.

In Talent en Kristal komt hij terug en gaan we een stuk meer tijd met hem doorbrengen, dus bij deze, ik dacht dat dit een mooie gelegenheid was om Mart bij jullie te herintroduceren. (De vorige cast-introductie vind je hier trouwens!)

daniel sharman als mart
Mart Severin (acteur: Daniel Sharman)

Naam: Mart Severin
Leeftijd: 22
Sterrenbeeld: Tweeling
Geboorteplaats: Delgado, Parsia
Woonplaats: nu net weer Delgado, Parsia (heeft een paar jaar in Mentorn gewoond)
Telchianscore: 82
Haarkleur: goudblond
Oogkleur: groen
MBTI persoonlijkheidstype: ENFJ

Achtergrond: Mart is zo ongeveer het toonbeeld van de jonge Parsiaanse elite. Zijn ouders zijn allebei werkzaam in de paramagische technologie en zijn steenrijk geworden van hun patenten op technologische doorbraken. Mart heeft het dus allemaal meezitten in zijn leven: hij is intelligent, hooggetalenteerd, heeft financieel de wind mee, ouders die alles gedaan hebben om hem te supporten, vrienden, en een geweldige baan bij het hospitaal in Delgado.
Het is moeilijk om een hekel aan Mart te hebben: hij is van natuurlijk vriendelijk, sociaal en begaan met mensen. Hij is zich ook bewust van zijn privileges en wil die inzetten om de wereld een betere plaats te maken.
Hij heeft een knipperlicht relatie met Joys beste vriendin Brenya. Omdat hij zo opgeslokt wordt door zijn werk en omdat Brenya een high-maintenance typje is, heeft hij niet altijd even veel aandacht voor haar, maar in de afgelopen acht jaar zijn ze daar aan gewend geraakt. Toen hij in Mentorn stage liep, stond hun relatie in de ijskast, maar door Joys verdwijning en de spanningen in Parsia hebben ze elkaar toch weer opgezocht en is Mart naar Delgado teruggekeerd. Hij heeft een baan geaccepteerd in het hospitaal van Delgado en de relatie met Brenya is nieuw leven ingeblazen. Alles lijkt hem voor de wind te gaan, en dan wordt de 80-plus wet in Parsia aangenomen…

Lentagon achtergronden, deel 2

Ik had jullie een tijdje geleden beloofd dat ik wat meer achtergronden over de magie en de wereld van de Lentagonverhalen zou posten, dus bij deze: hier is deel 2 van die serie. In deze blogpost wilde ik een uiteenzetting doen van de specialisaties van de cast. Ja, Sirka, Seamon en Valeria zijn ontzettend getalenteerd, maar kracht is ook niet alles. Waarin zijn ze opgeleid?

bow110_grande
Deze gave art doet me denken aan Sirka. Artiest: Charlie Bowater

Sirka heeft een universitaire graad in energiecompartimentalisatie. Ze is waanzinnig goed in het berekenen in hoeverre een brok kristal op basis van de opbouw van zijn compartimenten energie kan versterken. De Lentagon was haar masterthesis en experts zullen naar haar luisteren als zij een stelling neergooit, en haar vertrouwen als ze iets beweert. Ze is héél goed in haar werk.
Echter, omdat het werken met energiecompartimenten na de Lentagon tragedie zo’n beladen onderwerp is geworden, heeft ze zich daarna omgeschoold. De afgelopen acht jaar heeft ze bij Poortstations gewerkt. Gekoppeld met haar natuurlijke flair met manipuleren en het opzoeken van de grenzen van haar eigen kunnen, heeft ze zichzelf opgewerkt naar poortspecialist. Er zijn maar een handjevol mensen ter wereld die zelf kunnen poorten, en Sirka is de allerbeste.

Valeria heeft ook een duaal talent: aan de ene kant is ze ook goed met energieverdeling en compartimenten, omdat zij betaald werd om bommen te ontmantelen en om te gaan met onstabiele energieverdelingen, maar aan de andere kant is ze ontzettend goed in het maken van energieschilden. Je ziet het ook tijdens Bloed en Scherven; als ze voor het blok wordt gezet en uit reflex moet handelen, dan is de eerste manipulatie die ze maakt een schild. Ze is getraind om zichzelf en degenen om haar heen te beschermen tegen explosies (zie haar ervaring met bommen ontmantelen). Ondanks dat ze legergetraind is, is haar eerste instinct dus altijd om defensief te handelen.

Seamon is niet opgeleid of getraind. Hij heeft al zijn kennis on the job moeten oppakken. Omdat hij opgegroeid is in een gezin dat ontzettend veel bezig was met energie en manipulatie, is zijn natuurlijke talent vanaf het allervroegste moment gevoed. Heel veel van zijn manipulaties komen vanuit een instinctief begrip van de realiteit en een rotsvast, arrogant besef van zijn eigen kunnen. Seamon heeft letterlijk nog nooit gefaald in wat hij probeerde te doen, dus in zijn impulsiviteit en durf doet hij soms dingen die Sirka niet voor mogelijk had gehouden, simpelweg omdat hij niet door heeft dat wat hij doet super roekeloos en gevaarlijk is. (Bijvoorbeeld: een oceaan overpoorten terwijl je niet zeker bent wat zich aan de andere kant van de poort bevindt) Tot dusverre is het altijd goedgekomen, dus hij heeft geluk gehad. Met zijn enorme talent maakt hem dat zowel geweldig als gevaarlijk.

Joy is niet getalenteerd wat betreft magie, maar zij heeft een heel ander talent dat mogelijk wel gerelateerd is aan energie en realiteit, want haar dromen/visioenen van de toekomst worden flink versterkt en gedetailleerder zodra zij de Lentagon in haar handen neemt. In boek 3 gaat ze ook hard bezig met het trainen van haar gave, en verder mag ik daar nog niet veel over zeggen, behalve dat ze al veel beter had kunnen zijn wat betreft de toekomst voorzien als haar vader haar er niet als kind keihard voor afgestraft en gekleineerd had. Waarom deed hij dat? Omdat Joys moeder dezelfde gave had, en het haar een depressie injoeg die haar uiteindelijk het leven kostte.
Het is geen gemakkelijke gift, om mogelijke toekomsten voor je te zien.

Binnenkort meer nieuwe Lentagon achtergronden! 🙂

 

 

de lentagon soundtrack

In de rubriek van ‘dingen die je absoluut niet zullen verrassen’: ik ben een ontzettende muziekliefhebber. Mijn smaak is vrij breed, maar neigt over het algemeen naar ‘muziek met gitaren’; rock en metal, maar ik geniet ook van trance en filmsoundtracks en wacht met smart op het moment dat Snow Patrol aankondigt dat er een nieuw album aankomt. Dus tja. Ik ben nogal gepassioneerd over de muziek die ik leuk vind en hecht heel erg veel belang aan muziek. Muziek is voor mij heel belangrijk associatiemateriaal; ik hang veel herinneringen aan muziek, waardoor ik mijn hersenen kan tricken om in een schrijfmodus te komen door de juiste muziek te draaien. (Hoera voor Pavlov!)

Dus ja, natuurlijk heeft de Lentagon serie een soundtrack. (Die kun je hier op Spotify vinden, als je wil) Ik heb vrij belachelijk veel tijd besteed aan het nadenken over de muziek die op deze lijst staat en ik ben heel lang bang geweest om die liedjes hier echt te delen, want ik was bang dat ik hiermee de boel zou spoilen voor de lezers. Maar eigenlijk bestaat die associatie natuurlijk alleen maar in mijn hoofd en snap je pas waarom een liedje past als je de lyrics hoort en weet aan welke scènes of thema’s ik het liedje verbonden heb.

Daarom heb ik besloten dat ik het gewoon leuk vind om bij deze de key songs en de end credits van de drie (ja, óók het komende Lentagon boek) te delen.

Lees meer onder de link!

Continue reading “de lentagon soundtrack”

achtergronden en worldbuilding

Tijdens het heroutlinen van ‘Talent en Kristal’ ben ik ook een stukje verdere worldbuilding op papier aan het zetten. Gewoon, omdat als ik dingen aan mezelf en mijn proeflezers wil uitleggen het handiger is om de zaken uitgeschetst te zien. Dat is waarschijnlijk een stukje beroepsdeformatie; ik ben tenslotte IT trainer van beroep en ik ben zó vaak op het whiteboard pijlen en wolkjes en cirkels en woorden met elkaar aan het verbinden om mijn uitleg handen en voeten te geven… Ik ben niet heel erg dol op grafiekjes, maar overzicht helpt een hoop. Vooral bij uitleg.

Dus toen dacht ik: misschien is het wel handig om het een en ander ook met jullie te delen.

Hieronder vind je een tweetal staafdiagrammen die de opbouw van de bevolkingen van Parsia en Jediah weergeven, gebaseerd op hun talentscore op de Telchian schaal.

Telchian

(Ik heb Parsia een groene staafdiagram gegeven want hun landskleuren zijn groen en geel. Jediah is zilver en zwart, maar dat komt niet helemaal lekker over, dus die heb ik maar donkergrijs gemaakt)

Het is heel interessant om te zien dat Parsia een veel groter percentage lagergetalenteerden heeft dan Jediah. Jediah maakt een veel groter punt van je voortplanten als je getalenteerd bent, en de economie leunt veel meer op de getalenteerden in hun samenleving. Heb je een hoog talent, dan word je automatisch de universiteit ingesleurd en ofwel het leger, ofwel de engineering in gesleept (hangt af van je IQ, neem ik aan).

Jediah is heel vooruitstrevend op paramagisch technologisch gebied. Ze zijn innovatief en stimuleren hun talenten veel meer. Er hangt ook een flink stuk status aan vast; dus het nodigt ook uit om in Jediah te gaan wonen als je een hoge Telchian score hebt.

(Detail: in Jediah wordt de familienaam niet patriarchaal of matriarchaal aan het nageslacht doorgegeven, maar op basis van de hoogste Telchian score. Een kind krijgt de achternaam van de meest getalenteerde ouder. Bij gelijke scores tussen de twee talenten wordt het in goed overleg gekozen)

In Parsia is dit dus een stuk minder – dit is meer een afspiegeling van een ‘reguliere’ bevolking in deze wereld. De niet-magische technologie heeft hier een veel grotere voet aan de grond, omdat simpelweg veel mensen het talent niet hebben om hun douchewater te blijven verwarmen. Er wordt veel geïnvesteerd in reguliere technologie, zodat iedereen toch toegang heeft tot levensgemakken als warm douchewater, liften, elektriciteit, enzovoorts – ondanks hun Telchian score.

Dit is waarom Joys familie zo rijk kan zijn, ondanks dat ze niet erg getalenteerd zijn. De Hartings hebben hun fortuin vergaard door slim investeren en later invloed verzameld via de politiek. In Jediah was dit waarschijnlijk en stuk moeilijker geweest. Misschien niet voor Victor Harting (die netjes mid-veertig scoort), maar wel voor zijn vrouw en dochter.

Bij deze, een stukje wereldbouw. Mochten jullie dergelijke achtergrondstukken leuk vinden, geef een gil, dan komt er meer!

Talent en Kristal

Ik heb er lang en hard over nagedacht, maar bij deze is de werktitel van het derde Lentagonboek, ‘Talent en terreur’ verworpen. De werktitel dekte de lading van het boek perfect – er wordt in het boek veel tijd besteed wordt aan de Jonge Radicalen, die als een terreurbeweging bekend staan omdat ze goedschiks dan wel kwaadschiks een revolutie binnen Parsia willen bewerkstelligen, maar ik kon het toch niet over mijn hart verkrijgen om het woord ‘terreur’ in mijn titel te zetten.

Niet in deze samenleving waarin we op het moment leven.

Ik kan nog zo hard proberen te verantwoorden dat dit boek juist een aanklacht is tegen onze huidige angstcultuur, racisme, en politiek, maar dat betekent niet dat mensen niet naar deze titel zouden kijken en denken: “Hm, liever niet.” Ik kan me voorstellen dat mensen dat zouden voelen; ik ben zelf al ongemakkelijk met het hardop zeggen van de titel. En ik weet natuurlijk dat het juist geweldig is als je werk niet veilig is, dat je entertainment niet mensen in slaap sust maar juist wakker maakt – maar dat zou ik liever met de inhoud van mijn boek bewerkstelligen, niet met de titel die al te veel weerzin oproept. Misschien ben ik daarin laf, hoor, dat zou kunnen – maar ik denk dat een ‘lichtere’ titel mensen het boek eerder doen oppakken, en zo hetgeen wat ik met het verhaal wil zeggen juist beter laat binnenkomen.

De nieuwe titel wordt TALENT EN KRISTAL, en als je het boek leest, dan begrijp je volledig waarom. Uiteindelijk ben ik nog steeds blij met deze titel. Het dekt de lading en is (hopelijk) niet te afstotend, zoals de werktitel. 🙂

Ik heb gesproken met mijn uitgever, en Talent en kristal staat voor juli 2016 op de planning voor release. Kijken jullie er ook al naar uit? 🙂

 

 

de eerste versie staat op papier!

122.300 woorden. De eerste versie van Talent  staat op papier. Het is nog verre van af en geperfectioneerd, maar mijn doel voor deze maand is in ieder geval gehaald; ik heb voor december mijn boek afgeschreven. Mijn hart voelt alsof ik het over een pad met kolen gesleept heb en ik ben compleet uitgeput, maar het verhaal staat op papier.

Binnen drie maanden heb ik 122K geschreven, wauw. En ik maar denken dat ik dat niet zou kunnen. Toont maar dat je het echt wel kan als je er gewoon voor gaat zitten en gaat knallen. Ha!

I would like to thank the Academy… nouja, in ieder geval mijn man, die super veel geduld met me heeft gehad de afgelopen paar maanden, en mijn plotmaatjes, die mijn gezaag over meta en plotpunten constant hebben moeten aanhoren. Dat is nu klaar, en dank jullie wel voor jullie geduld en aanmoedigingen.

Wat nu, vraag je je misschien af? Nou, eerst even een paar dagen rust, denk ik. Ik heb nog een stapel juryrapporten voor Fantastels liggen die om mijn aandacht schreeuwen. Dan een brute spellcheck, en dan mijn pre-alpha proeflezers maar eens lief aankijken, kijken wat ze van de opbouw en de meta van het verhaal vinden.

En dan gaat het redigeren beginnen. Het proces loopt! 🙂

triomf!

dit is wel moeilijk, hoor

Nee, niet Nanowrimo. Dat gaat inmiddels best aardig. Alle achterstanden die ik had, heb ik inmiddels ingelopen en ik zit na 15 dagen op een comfortabele 30K en een gemiddelde van 2K per dag. Ik heb volgende week de hele week vrij, dus alle tijd van de wereld om het verhaal af te schrijven; ik heb alles klaar staan voor de eindconfrontatie, dus de aankomende 20K gaat het lekker knallen. Qua schrijven gaat het stiekem toch best heerlijk op rolletjes, ookal is het overduidelijk een first draft en ben ik logistiek aan het goochelen om alles te laten lukken en de geloofwaardigheid op een hoog (genoeg) niveau te houden. Dat is niet moeilijker dan normaal.

Wat er moeilijk is, is dat dit boek letterlijk Talent en Terreur als werktitel heeft, en dat de belangrijkste thema’s zich centreren om dingen als: hoe ver ga je voor je vrijheid? ga je over lijken om een betere wereld te creëren? zou je over lijken gaan om een oorlog te voorkomen? wanneer ben je een moordenaar en wanneer ben je een vrijheidsvechter? tussen alle vechtende partijen, wie heeft er eigenlijk gelijk?

Mijn boek speelt zich voor een groot deel af bij een terroristische organisatie genaamd de Jonge Radicalen en die zijn geen lieverdjes. Nu is niemand dat, in deze wereld – en de oorlogszuchtigheid van de strijdende partijen is geen toeval ofzo. Het is eigenlijk een aanklacht tegen wat er op dit moment gaande is in de wereld. Haatzaaien, racisme, angst opwekken, terrorisme, de oorlog tegen terrorisme, corruptie… dat dus. Die thema’s kwamen in de vorige boeken al naar voren, maar komen tot een echt conflict in dit boek.

En dan zie je zulke dingen gebeuren als in Parijs en Beiroet en Syrië en dat klapt er toch wel keihard in, hoor.  Ik voel me er absoluut niet lekker bij en het zit me flink dwars.  (Genoeg dat ik echt ga twijfelen aan de titel van mijn boek, bijvoorbeeld. Kan dit wel? Is dit wel respectvol?) Ik ga in dit boek dus best heel diep in mijn eigen ideologieën en mijn hart, heel anders dan in Bloed en Scherven… en het is moeilijk. Maar ik voel wel dat dit verhaal verteld moet worden, dus ik zet het door. Ik hoop dat ik de intensiteit van mijn gevoelens en mijn hoop voor een betere wereld een beetje vorm kan geven, dat ik het op een integere manier aan jullie over kan brengen.

Vingers gekruist.

winactie en recensies!

De eerste recensies van Bloed & Scherven beginnen te verschijnen op Bol.com, Goodreads en verschillende (boeken)blogs en ik ben zo gelukkig dat ze tot dusverre allemaal overweldigend positief blijken te zijn!

Een greep uit de quotes (de rest vind je op de Media & Recensies pagina):

Bloed & Scherven is het tweede deel in wat nu de Lentagon-trilogie zal worden. Net als het eerste deel zit het verhaal vol actie, spanning en energievervorming. Toch is er ook aandacht voor de morele ontwikkeling van de personages, waardoor het verhaal diepgang krijgt en je tot ver na de laatste bladzijde bijblijft.

“Deel twee uit de Lentagon serie is als opstappen op een hoge snelheidstrein. Het komt pas weer tot rust als het station is bereikt of, in deze situatie, het boek uit is. Levensechte personages die je zonder probleem hun wereld binnen sleuren. Moderne fantasy (zo hebben ze bijvoorbeeld gewoon mobieltjes) zoals ik nog niet eerder in een boek heb gelezen. Boek 1 was al fantastisch, deze is nog beter!”

“De personages zijn complex en realistisch, de schrijfstijl is vlot en het adrenalineniveau is warempel nog hoger dan in deel 1. Kelly van der Laan cementeert hiermee haar positie als één van mijn favoriete auteurs uit de Lage Landen – haar boeken zijn echt van internationaal kaliber.”

“Vanaf het begin wordt je het boek ingezogen door de nodige actie die zorgt voor veel vaart in het verhaal. Daarna wordt het verhaal uiteraard wat rustiger en bouwt het zich langzaam op naar een uiteen spatting die je achterlaat met de nodige stof, schitteringen, bloed en scherven om over na te denken.”

Zo gaaf! Dus om het te vieren heb ik in samenwerking met de blog Ninesisters (die ook in hun recensie hele lieve dingen over Bloed zeiden zoals “Het verhaal is kontknijpend spannend. Kelly van der Laan heeft het in zich om de lezer te amuseren, te laten lachen, te shockeren en ook om te laten huilen.”) een winactie opgezet!! Je maakt kans op ALLEBEI de Lentagon boeken, zowel Stof en Schitteringen als Bloed en Scherven, gesigneerd! Doe je ook mee?
Meer informatie vind je op Ninesisters.nl! 🙂

schrijven met een handicap

Misschien hebben jullie het al op mijn auteurspagina zien staan, maar ik schrijf met een handicap. Het is een wat minder bekende handicap, maar eentje die voor mij een aspect van beschrijven toch wel een uitdaging geeft: ik ben anosmisch. (Voor degenen die niet weten wat het is: ik kan niet ruiken.) Het is niet helemaal duidelijk of ik ermee geboren ben, of dat de oorinfectie die ik zo rond mijn tweede/derde jaar opliep mijn reukzin de das om gedaan heeft, maar het feit is dat ik dus niet kan ruiken en me ook niet kan herinneren hoe het is om te ruiken.

In het dagelijks leven is dit niet heel erg een probleem. We koken thuis elektrisch (geen gas dus), en ik heb een man en hond met een prima reukzin, dus ik kom mijn leven prima door. Ik eet met veel plezier, want ik houd van eten, maar ik zal ongetwijfeld veel minder proeven dan jij aangezien (blijkbaar) heel veel van de smaak in je neus al gebeurt. Ik kan heel slecht thee smaakjes onderscheiden (tenzij het zoethout, citroen of munt bevat), en als je me yoghurt toetjes voorschotelt, weet ik welke ik lekkerder vind en dat het fruitig is, maar ik zal de framboos en de aardbei niet onafhankelijk van elkaar kunnen benoemen. Ik geniet bijvoorbeeld dan wel weer ontzettend van de textuur van goeie mozzarella en vanille.

Maar ik zal nooit weten hoe de zee ruikt (ik kan hem wel op mijn lippen proeven, het is zout, als je op het strand bent), waarom mensen zo kicken op verse koffie, brood, gemaaid gras, de geur van mijn huis, mijn man, of zelfs mijn hond. Want is er wat aan te doen? Nee dus.

Als ik geuren beschrijf, ben ik altijd doodsbang dat de lezer het merkt. Het is iets wat ik bewust moet inlassen, omdat het voor mij zo’n non-iets is, ik maak het niet mee.

Een groot deel van de reden dat Joy geen groot magiegebruiker is in Stof en Schitteringen is een reflectie van ik in het echte leven: als mijn man door alleen aan mijn haren te ruiken prompt weet dat ik de shampoo van mijn vriendin gebruikt heb toen ik bij haar sliep, dan is dat magie voor mij. Jullie kunnen allemaal magie, en ik niet. Het is een talent, een vaardigheid, die ik gewoon niet bezit en waar ik me heel slecht een voorstelling van kan maken. Joy’s schouderophalen over ‘dat kunnen jullie, en voor mij is het niet zo boeiend dus ik leef er wel omheen’ is mijn eigen levenshouding. Dit is een schril contrast met het verdriet en de depressie die zowel Seamon als Sirka ervaren als ze afgesneden worden van hun talenten. In Bloed en Scherven wordt er heel mooi beschreven dat Joy gewoon geen idee heeft van wat ze mist:

“De hulpeloosheid die ik nu ervaar, dat gevoel van afgesneden zijn van de realiteit, van gehandicapt zijn, incompetent zijn, van niets kunnen controleren, alles maar laten gebeuren… dat is haar leven. Dat is haar normale wereld. En ik ga eraan kapot, want ik weet wat ik verloren heb.”

Er zijn natuurlijk andere redenen, verhaaltechnische redenen, waarom ik expres van Joy geen talent heb gemaakt; maar dit is de belangrijkste. Omdat jullie geen idee hebben van de magie die jullie bezitten. 🙂