Beurzen, Zilverbron

elfia haarzuilens 2016

En toen zat Elfia Haarzuilens 2016 er al weer op. Het was even bikkelen met die weersomstandigheden (regel, hagel, zon, ijzige kou, wind…) dus ik heb zowel een verbrand snoetje als een flinke verkoudheid opgelopen van twee dagen in de Zilverspoor/bron stand staan, maar oh, wat was het ’t waard!

Het was super gezellig, heb fijn verkocht en gekletst met zowel lezers, als bezoekers, als mijn mede-schrijver collega’s. Van mensen die écht geen geld meer hadden om boeken te kopen maar toch lekker kwamen buurten, tot mensen die ik kon verleiden tot een aankoop van Stof & Schitteringen (of een van de boeken van mijn collega’s),  of, nog mooier: mensen die kwamen vragen wanneer boek drie nou uitkwam omdat ze wilden doorlezen… het was allemaal fijn, allemaal leuk.

De outfits van de bont geklede bezoekers waren natuurlijk weer prachtig maar oh, wat hoop ik dat mensen niet ziek zijn geworden van de kou en de hagelbuien. Wat een bikkels zijn jullie! Ik zit hier snuffend van de verkoudheid achter mijn computer, hoop dat het bij jullie meevalt. ❤

Maargoed, dat gaat ook gauw weer over, de herinneringen blijven! Even een paar foto’s delen, hoor, zodat de herinneringen extra goed blijven hangen…

Dus, wat is het plan vanaf nu, nu alle evenementen voorlopig even klaar zijn? Binnenkort ga ik met Cocky aan de slag met de redactie van Talent & Kristal, en in de tussentijd ga ik broeden op de prequel (die voorlopig de werktitel Vuur & Vergankelijkheid heeft), want ik begin ideeën te krijgen over een strakkere verhaallijn en betere personage motivaties. Hij gaat leuk worden! 😀

Algemeen, Beurzen, Uncategorized, Zilverbron

het eventseizoen gaat weer beginnen!

dsc_0044
als je weet wat we op deze foto aan het doen zijn, dan ben je net zo’n grote nerd als ik!

Wauw jongens, het lijkt wel alsof de hoeveelheid SF/Fantasy evenementen de afgelopen drie jaar verveelvoudigd is. Natuurlijk helemaal niet erg, want ik ben dol op beurzen. Je ziet zo veel leuke, interessante en waanzinnig verklede mensen en tijdens zo’n dag of weekend kun je even helemaal los gaan in het nerd-zijn. (zie foto)

In het dagelijks leven snappen mensen je vaak niet als je een extreem nerdy grap maakt (zo moest ik ooit op een evenement van werk mijn lachen inhouden omdat het logo van de game Portal gebruikt werd tijdens een powerpoint presentatie over webportalen, en niemand snapte waarom dat grappig was), of een associatie, maar op zo’n beurs ben je tussen gelijkgestemden en dat is zo fijn! En oja, we verkopen en signeren ook nog boeken, hihi.

Dus, welke evenementen kun je me binnenkort vinden?

Ergens daartussen is ook nog de uitreiking van Fantastels Verhalenwedstrijd, dus mijn sociale leven gaat even op een laag pitje vrees ik. Vooral omdat ik tussendoor ook keihard aan het redigeren ben voordat de 2.3 versie van Talent en Kristal naar Zilverbron voor de officiële redactie gaat.

Druk druk druk! 🙂

Algemeen

het gevoel van elfia

“Welkom in Elfia!” roep ik vrolijk tegen een jonkvrouwe die Elfia binnenstapt.
“Dank je wel,” krijg ik terug.
“Voelt goed, hè?”
Ze glimlacht me stralend tegemoet. “Ja joh!”

Hoe beschrijf je een event als Elfia? Dat je naast de ingang staat en met een grote glimlach exotisch en prachtig verklede mensen in Elfia verwelkomt. Dat de nieuw verkozen koning en koningin van Elfia in onze stand komen buurten. Dat er mensen zijn die je boek komen kopen (soms zelfs allebei tegelijk), of je komen vertellen dat je boek zo gaaf was en wanneer komt boek 3 uit? Dat je poseert voor een foto met Goku en omvallend van het lachen samen de kamehameha doet. Dat je een een in het zwart geklede jongeman met zwaard-en-drakenpins op zijn kraag over de grens Elfia in ziet stappen en tegen hem zegt: “Welkom in Elfia, asha’man,” en hij naar je terug grijnst, omdat je snapt wat hij aan het cosplayen is.

Dat je gesprekken voert over boeken, over je favoriete series en personages, dat je discussies hebt over tv-series, en mensen aanmoedigt om te blijven lezen, te blijven dromen, te blijven schrijven. Het is een en al menselijke connectie en ‘wij begrijpen elkaar’ en dat is zo bijzonder. Dat je lacht met je collega’s, lekker bijkletst, geniet.

Ik ben net als altijd compleet afgedraaid na een weekend met zoveel indrukken, maar het is het helemaal waard.
En volgende week FACTS!

Algemeen, Bloed en Scherven, Stof en Schitteringen, Zilverbron

elfia haarzuilens 2015

Twee dagen Elfia Haarzuilens 2015 zitten er weer op. Het was een beetje een dubbel gebeuren: aan de ene kant was het natuurlijk super gezellig met de collega auteurs en de bezoekers, en heb ik ‘Stof en Schitteringen’ weer kunnen aanprijzen, verkopen en signeren. Maar aan de andere kant was daar ook het feit dat we Jos verloren zijn. We hebben op hem getoost en er lag een boek waarin bezoekers en auteurs berichten aan hem konden achterlaten. Het boek is flink gevuld geraakt over het weekend, en dat is natuurlijk prachtig.

En dan was er natuurlijk ook nog de mensen die we ‘nee, sorry, het nieuwe boek is nog niet uit’ moesten verkopen, en dan vertellen wat er gebeurd was. Het begrip was gelukkig overweldigend en we hebben onderling elkaar gesteund, gelachen, en fijne gesprekken gevoerd met elkaar en de Elfia bezoekers. Dus ja, het was erg dubbel.

In een betere wereld was Jos erbij geweest en had ik ‘Bloed en scherven’ aan jullie kunnen presenteren. In plaats daarvan hebben we er, ondanks het frisse weer, toch een fijn weekend van gemaakt met elkaar, en met jullie. En daar moeten we het dan maar mee doen.

Dus wat nu, vraag je je misschien af? Schrijven, natuurlijk. We blijven schrijven.
Als ik meer nieuws heb, dan laat ik het hier meteen weten.

Bloed en Scherven, Zilverbron

afschuwelijk nieuws

Gisteravond kwam het nieuws binnen dat Jos Weijmer – de eigenaar van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron – op 47jarige leeftijd heel plotseling overleden is. Hij laat een jong gezin en een levenswerk van dromen achter, sommigen al uitgekomen, sommigen nog in wording. Mijn gedachten gaan uiteraard uit naar zijn vrouw en kinderen en alle andere naasten.

Ik heb Jos niet heel vaak gesproken, maar ik kende hem als een warme, getalenteerde en bevlogen man, met het hart op de juiste plaats. Ik zal hem voor altijd dankbaar zijn voor de kansen die hij mij (en anderen) geboden heeft.

***

En dan komen we bij de logistiek, want “Bloed en Scherven” was een van de dromen die nog niet volledig tot werkelijkheid geworden was. We hadden de releasedatum op 28 april staan – met een pre-sale op Elfia, maar deze gaan we helaas niet halen. Ook de Boekpresentatie 2.0 in Dordrecht is voorlopig van de baan.

We zijn wel aanwezig op Elfia met de Zilverspoor/Zilverbron stand, om de bestaande boeken te verkopen, signeren, en in naam van Jos een goede tijd te hebben. Ik hoop dat jullie nog steeds willen langskomen!

Mijn excuses dat jullie wat langer op “Bloed” moeten wachten, maar dit is uiteraard overmacht. Er zal binnenkort meer informatie volgen.

xxx

Stof en Schitteringen

de andere kant van de tafel

Afgelopen zaterdagochtend ging de wekker om kwart over zes al af, want het was tijd om te vertrekken naar Elfia Arcen! Het is zo’n twee uur rijden vanuit Den Haag, maar gelukkig had ik Zilverspoor collega Latoya als gezelschap. We stonden met de Zilverspoor stand (met al haar gezellige lieve schrijfcollega’s) meteen naast de ingang. Het weer hield zich fantastisch en de Fair was net als altijd goed bezocht, dus we hadden twee drukke dagen.

Het is nog steeds zo ontzettend surrealistisch om op een evenement te staan en je eigen boeken aan te prijzen. Nog maar een jaar geleden stond ik aan de andere kant van de tafel zelf bij schrijvers te buurten en boeken te kopen, en nu mag ik zelf lezers verleiden om mijn boek te kopen! En dat lukt regelmatig nog ook! Als ik er te lang over nadenk, is de cognitieve dissonantie overweldigend. Maar wel op een goeie manier, hoor!

Hetzelfde geldt voor recensies. Ik heb er vandaag twee recensies van boekbloggers gekregen (zie de recensie pagina op mijn blog voor meer info). Het is heel bizar om mensen te zien reageren op de werelden die je gebouwd hebt en de personages die je geschapen hebt; om te zien of ze dingen snappen (of juist niet), of ze mijn personages liefhebben (of juist niet). Waarschijnlijk is het ook zo raar omdat ik ook nog steeds lezer ben met meningen over de boeken die ik lees. Dat het mij nu overkomt is heel bijzonder, en dat koester ik ontzettend.

Hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt; dat JIJ opeens aan de andere kant van de tafel stond?

Algemeen, Stof en Schitteringen, Zilverbron

drie dagen Elfia

George R R Martin en ik, Elf Fantasy Fair, april 2002

De eerste keer dat ik naar de Elf Fantasy Fair ging was in 2002, omdat George R. R. Martin daar aan het signeren was en ik zo graag zijn handtekening wilde in mijn half uitelkaar vallende paperback van “Storm of Swords”. Hij lachte om de staat van het kapotgelezen boek en schreef erin “Keep your sword sharp (and buy a new copy!)”. Het boek ligt nu in mijn kast, heel voorzichtig neergelegd omdat de pagina’s er letterlijk uit dwarrelen. Ik ben nog steeds een hele grote fan van Martin en zijn werk, en “Storm of Swords” is een van de betere boeken die ik ooit gelezen heb. Die handtekening is me nog steeds dierbaar.

Dat is nu twaalf jaar geleden. Ik had toen echt niet kunnen dromen dat ik twaalf jaar later zélf op de Elf Fantasy Fair (nu omgedoopt tot Elfia) zou staan om mijn eigen boeken te verkopen en signeren. Op het moment dat deze foto genomen werd, had ik Nanowrimo nog nooit gedaan. Ik schreef fanfiction en had er lol mee, daar ik had echt totaal geen notie van waar mijn schrijven me zou uiteindelijk brengen.

Nu zal ik zeker niet zeggen dat ik net zo goed ben als Martin, of dat mijn boeken zo goed verkopen. Maar afgelopen weekend stond ik op een zonovergoten Elfia in de tent en heb ik “Stof en Schitteringen” verkocht aan mensen die de kaft, de achterflap en mijn enthousiaste gebabbel over het verhaal aantrekkelijk vonden. Ik heb gekletst met andere bezoekers over onze favoriete boeken. Ik heb wannabe schrijvers aangemoedigd om hun manuscript te pitchen of om in ieder geval te blijven dromen en te blijven schrijven.

Het was een flinke uitputtingsslag, drie dagen lang op je benen staan en je boeken aanprijzen, maar dankzij mijn fantastische collega’s van Zilverbron, de stralende zonneschijn en de magische sfeer van Elfia en de vriendelijke bezoekers, heb ik werkelijk een toptijd gehad. Het is heel bizar om aan de andere kant van die tafel te staan. Om opeens te moeten nadenken wat voor berichtje je achterlaat in het boek terwijl je het signeert. Om je te realiseren dat mensen je boek gaan lezen en dat ze er meningen over gaan hebben… zo spannend! Want mijn kindje is nu gepresenteerd, het boek gaat nu de wijde wereld in. Volgend jaar op Elfia, als ik “Bloed en Scherven” aan de wereld ga presenteren, dan zullen er mensen zijn die “Stof en Schitteringen” gelezen hebben, die er een mening over hebben.

Spannend! Maargoed, eerst maar even bijkomen van al die nieuwe vrienden die ik gemaakt heb, de leuke conversaties, en de beelden van de zon op het kasteel en al die prachtige kostuums die voorbij de Zilverspoor tent liepen. De rest komt later wel. Eerst even nagenieten…