Categorie: gewoon doorgaan

Kelly kletst over schrijven (5)
achtergronden·gewoon doorgaan·Paraiso·plotten·Schrijven·Vuur en Vergankelijkheid

Kelly kletst over schrijven (5)

KellyPlaats een reactie

Blijkt dat de laatste keer dat deze rubriek op mijn blog heb gedaan in juli 2021 was. Whew! Tijd om weer wat nieuwe vragen te beantwoorden, dan. Gewoon, omdat het leuk is. Hier vind je de vorige rubrieken: 1, 2, 3, 4.

Hoe georganiseerd ben je met je schrijven? Heb je een methode? Wat gebruik je voor je schrijforganisatie? Notities? Kladblokken? Apps? De cloud?

Ik heb het al eens vaker verteld: ik ben geen plotter, maar ook geen organische schrijver. Ik zit er tussenin. Ik plot heel fanatiek met post-its tijdens de brainstormsessie en maak een outline, maar van daaruit kan ik flink afwijken van mijn originele plannen. Ik ga bijna altijd van de rails af, bij een langer project. De tools die ik gebruik om mijn gedachten te ordenen zijn mijn notitieblok (eentje die ik volpen met gedachtenstromen, planningen, uitschrijven van spanningsbogen, ideetjes, en concepten, totdat hij vol is), Google Drive als ik mijn notitieblok niet bij de hand heb of geen zin heb om te schrijven, en Telegram om te chatten met mijn plotmaatjes. Telegram heeft een super zoekfunctie waarmee je oude chats kunt terughalen, en ik reken daar vaker op dat je denkt.

Is het perfect? Waarschijnlijk niet. Maar tot dusverre werkt het voor mij aardig. 😀

Wat is jouw writing journey? Wanneer begon je? Waarom? Waren er dingen die tegenvielen? Waar sta je nu en wat zijn je plannen?

Ik begon als klein meisje al, voordat ik kon schrijven. Ik verzon altijd al verhaaltjes, alleen of met vriendinnetjes. In mijn eentje tekende ik ze als poppetjes op papier, en samen met mijn vriendinnetje Paula speelden we onze zelfbedachte verhalen meteen uit. We noemden het toneelstukjes, want we acteerden de boel ook meteen. …Eigenlijk een beetje roleplayen, als ik er zo over nadenk.

Opstellen schrijven op school vond ik altijd al leuk, maar toen ik elf was ging ik ook echt verhalen schrijven, op de computer, in Wordperfect 5.1. Zo heb ik mezelf ook leren typen destijds (en da’s ook de reden dat ik met 7 vingers blind typ, ipv netjes met 10). Tot aan het einde van de middelbare school schreef ik eigenlijk constant wel aan een verhaal, hoewel ik de meesten ben kwijtgeraakt in een crash van mijn harde schijf destijds. Er liggen er nog een paar op de vliering hier die ik wel uitgeprint heb. Ze waren allemaal nogal supernatural, beetje Dean Koontz achtig. En vooral overdramatisch, neem ik aan. 😀

Tussen mijn 18e en 21 schreef ik minder echt aan verhalen, maar deed ik veel aan online roleplayen. En vanaf mijn 22e deed ik ieder jaar trouw mee aan Nanowrimo, en van daaruit ben ik écht meters gaan maken. Dus ja, ik schrijf al mijn hele leven.

Op dit punt heb ik een stapel boeken uitgebracht (8), waarvan 2 korte verhalen bundels en een novelle. Het doel is om mijn huidige trilogie (de Paraiso serie) nog af te maken, en daarna zijn er nog geen vastomlijnde plannen. Het liefst zou ik aan de slag met wat science fiction, en ik heb wat ideeën en vage concepten van projecten, maar ik ben niet van de langetermijn planning. Mijn leven gaat toch nooit zoals ik wil, en als er een beter idee tussendoor komt, dan ga ik daarvoor. Dus we zien wel!

Als je zou moeten kiezen: een heel verhaal zonder óf actie, óf zonder dialoog, wat zou je kiezen en hoe zou het gaan?

Zonder actie. Wat grappig is, want ik ben me de afgelopen paar jaar best aan het profileren als een actie-schrijver, maar dialoog is mijn eerste en grootste liefde. Een recensent schreef ooit dat ik dialogen schrijf als spannende zwaardgevechten, en dat is waar ik naar streef. Ik gooi mijn hele ziel en zaligheid in dialogen, en ik wéét dat ik een verhaal kan schrijven waar twee mensen in een kamer zitten en je helemaal kapot gaat op de dialoog. Of dat met alleen actie ook zo goed zou lukken, weet ik niet zeker. Misschien een leuke uitdaging om allebei teproberen

Wat is het moeilijkste personage dat je ooit geschreven hebt en waarom?

Iris Manderlay, uit Vuur & Vergankelijkheid. Ik ben dol op haar, ze is een schat, maar man, wat ben ik blij dat ik in dit boek ook Leah Telchian had als tegengewicht. Leah babbelde tenminste, Iris was net een verdomde oester. Ik moest het verhaal echt UIT haar trekken.

Wat was het fijnste personage dat je ooit geschreven hebt en waarom?

Een paar jaar geleden was het een toss-up tussen Sirka Lentan en Valeria de la Meray, maar tegenwoordig hebben Monika Silva en Sergio Barros zichzelf ook in de mix gegooid.

Sirka was mijn favoriet omdat ik haar vanaf moment 1 volledig begreep. Ik doorgrondde haar tot op het bot en ik had zo met haar te doen. Bovendien was ze slim, impulsief, doelgericht, en loog ze alsof het gedrukt stond als het haar zou helpen om haar doel te bereiken. Ze is een actief personage dat het plot verder drijft, en dat schreef heerlijk.
Hetzelfde geldt voor Valeria. Een actief personage, met een sterke wil en een scherpe tong, super pragmatisch. Ik ben altijd al een beetje verliefd op Valeria geweest.

Sergio is nu een van mijn favorieten omdat hij zo’n droogkloot is. Hij is bij tijd en wijle echt hilarisch, een beetje awkward, maar wel super competent, en gewoon een goeie gast. Hoewel hij wat introverter is, schrijft hij heerlijk. Ik vind het altijd fijn om tijd met hem door te brengen.
En dat brengt me bij Monika, die is zo brutaal, zo jong, zo beschadigd, en probeert zo hard het juiste te doen. Monika doet me bij vlagen aan Valeria denken, maar heel anders – veel gepassioneerder. Monika en Sergio samen? Dat is puur genieten voor mij, trouwens. Hun dialogen zijn echt een genot om te schrijven 🙂

Als je je toetsenbord op zou moeten geven en vanaf nu alleen nog met de hand zou schrijven, zou dat je lukken?

Nee. Ik haat met de hand schrijven. Ik heb mezelf niet voor niets leren typen, schrijven met de hand gaat veel te langzaam en je hebt geen backspace optie. Ik schrijf met de hand in geval van nood, als ik écht een scene kwijt moet en ik zit in de trein of in een vliegtuig of zo. Ik heb diep respect voor mensen die met de hand schrijven, maar ik zou heel verdrietig zijn als ik dat vanaf nu alleen nog zou moeten doen. Lang leve mijn mechanische toetsenbord met regenboogkleurtjes! 😀

Zo, dat was weer leuk! Bedankt voor het aanhoren, jongens ❤

Ben ook benieuwd naar jullie antwoorden op deze vragen!

en toen was het opeens december! (najaar avonturen)
Beurzen·bloed in het water·gewoon doorgaan·Nanowrimo·Paraiso·Waarde van Bloed·Waterloper·zilverspoor

en toen was het opeens december! (najaar avonturen)

KellyPlaats een reactie

Het was heel raar om op Fantasyfest tegen mijn collega’s van Zilverspoor “tot volgend jaar!” te zeggen omdat het beurzenseizoen opeens afgelopen is. Waar is de tijd gebleven? Het was toch net pas zomer?

Nanowrimo en boek 2/3

En hoe gaaf ik beurzen ook vind, het is wel fijn om even uit te puffen. Twee weekenden per maand je hele weekend kwijt zijn – naast je doordeweekse baan die natuurlijk ook hysterisch druk is op het moment – is me niet in de koude kleren gaan zitten. Gecombineerd met het druilerige weer op het moment en het afnemende daglicht was ik niet in mijn beste doen om echt creatief te kunnen schrijven. Ik had allemaal plannen voor Nanowrimo, maar helaas.

Zo’n 10K in het schrijfproject afgelopen november realiseerde ik me dat omdat ik zo hard aan de spanningsboog van Bloed In Het Water (boek 2) heb gewerkt, en op basis daarvan gave scenes naar voren heb getrokken, dat ik de hele opbouw van De Waarde Van Bloed (boek 3) volledig uitgehold heb. Ik miste spanning op het mid-punt van boek 3. Daar waar de eindconfrontatie super is, heb ik het begin en midden zo gekannibaliseerd dat ik verveeld was met mijn eigen boek. Dat betekende dus een volledige herstructurering van boek 3 en het toevoegen van een extra spanningsmoment.

Het goede nieuws is dat ik een super elegante oplossing hiervoor heb gevonden en een absoluut kick-ass spanningsmoment dat een belangrijk onderdeel van de eindconfrontatie weer extra voedt (yayyyyy! ✨), maar ik heb dus nog niet de mentale energie gevonden om het op te schrijven. Ik hoop dat ik na volgende week daar wat meer tijd voor heb, aangezien ik de laatste twee weken van december vrij heb 🙂 Let’s goooo 😀

Waterloper verhalenwedstrijd

Verder hadden we natuurlijk ook de uitreiking van Waterloper verhalenwedstrijd nog! Hoe is dat nu eigenlijk verlopen?

Ik had drie verhalen ingestuurd, allemaal verschillende smaakjes van space horror (geen idee, dat was waar mijn hoofd naar stond deze lente, blijkbaar?).

Verkeerd teruggekomen is 7e geworden (yay! ik vermoedde al dat deze het ’t beste zou doen, dit is echt een klassiek Kelly-verhaal), Expansiedrift 17e (fair, deze had ik als laatste geschreven en is niet super origineel, vooral spannend eigenlijk), en helaas is Maanstof gediskwalificeerd omdat het niet voldeed aan het thema. Daar ben ik het persoonlijk echt 100% mee oneens, maarja, zo gaat het soms. Maakt niet uit, ik ben super blij dat ik hem geschreven heb, hij is creatief en heel anders dan normaal, dus hij komt gewoon in de volgende bundel & ik stuur heb in voor Edge Zero. 🙂

Dat is het mooie van zo’n wedstrijd natuurlijk; het dwingt me om creatief met thema’s en verhalen om te gaan, om iets te schrijven waar ik anders nooit op gekomen was. Ik leer ervan, ik geniet van de creatie, en op een zeker punt zal ik hem vast met jullie delen via een nieuwe bundel, net zoals de verhalen in Verloren Zielen en Zwanenzang ❤

Voor nu is het tijd om het jaar af te maken, en dan op naar de redactie van Bloed In Het Water, en de herschrijf van De Waarde Van Bloed. En dan maar nadenken over toekomstige projecten! 🙂

“Bloed in het water” is klaar voor redactie!
bloed in het water·gewoon doorgaan·Nanowrimo·Paraiso·Prijs van water·Schrijven·zilverspoor

“Bloed in het water” is klaar voor redactie!

KellyPlaats een reactie

Het gaat gebeuren, mensen. Boek 2 van de Paraiso-serie, het vervolg op De prijs van water, ligt bij mijn uitgever, klaar voor de redactie. Of in ieder geval zo klaar als ik hem ga krijgen. Hij heet Bloed in het water, hij is 81609 woorden lang, en ik ben er heel, heel trots op, en vind het heel, heel spannend wat jullie er straks van gaan vinden.

Zoals jullie misschien wel weten, wordt dit dus boek 2 van 3. Was niet de planning, maar dit verhaal werd zo lang, en had zo’n spanningsboog, dat ik het handiger vond om een knip in het middel te maken. De eerste versie van dit boek stond dus al klaar in februari, maar doordat het boek in tweeën gesplit is, moest ik nog een hoop heen en weer husselen wat betreft perspectiefhoofdstukken, en extra informatie toevoegen, om ervoor te zorgen dat het verhaal nog steeds een mooie opbouw had.

Alles wat er nu overblijft, is het overgebleven deel van boek 3; zo’n 60K aan woorden. Daarvan heb ik nu de ruimte om het een en ander uit te bouwen (ik heb zo’n zin in de proloog! en die moet ook wel gaaf worden, want hij moet de proloog van boek 2 waar ik SUPERTROTS op ben wel overtreffen – no pressure! :D), en ik heb besloten dat ik aankomende NaNoWriMo daarvoor ga gebruiken. Gelukkig heb ik aankomende week vrij, dus ik kan lekker wat meters gaan maken. Het plan om te gaan knallen ligt eral, ik weet precies wat ik wil ga doen. Nu alleen nog schrijven, kreng 🙂

En redigeren, natuurlijk, maar dat gaat gebeuren wanneer mijn redactrice daar klaar voor is – ik heb als een absolute baas anderhalve week vóór de deadline ingeleverd, dus ze heeft nog even. Ik ben mijn knokkels in ieder geval al aan het kraken. Let’s take this baby home ❤

Oh, en als je benieuwd bent naar de quote waarmee ik mijn boek open – en het liedje dat me geinspireerd heeft om deze titel te gebruiken voor boek 2? Check it out. Je moet wel van wat steviger rock houden. 😉

dus, hoe gaat het nu?
Algemeen·bloed in het water·gewoon doorgaan·Paraiso·Redigeren·Schrijven·zilverspoor

dus, hoe gaat het nu?

KellyPlaats een reactie

Terwijl ik met samengeknepen billen aan het toekijken ben hoe de eerste recensies voor Zwanenzang en Onrust binnen druppelen (gelukkig zijn ze goed tot dusverre!), ben ik tegelijkertijd druk bezig met de volgende projecten. Het staat nooit stil hè, met schrijven, er zijn altijd deadlines om te halen.

(niet helemaal waar, overigens. Ik heb twee redactieprojecten voor Zilverbron afgerond voor Roselynd Randolph en Gaby Raaijmakers’ nieuwe boeken, en daarna heb ik een week of twee helemaal niets gedaan qua schrijven. Ik had even vakantie nodig, haha)

Kort verhaal:

Op dit moment ben ik druk bezig met het uitwerken van een SF verhaal voor de nieuwe “In De Polder” bundel. Het plot staat, ik hoef het alleen nog maar te gaan schrijven. En dat moet ik vlot gaan doen, want de deadline is over een maand. Rennen, dus! Ik ben wel heel blij met het concept, dat gebaseerd is op een groep-brainstorm tijdens het schrijfretraite dat ik gedaan heb afgelopen juni, met mijn schrijfmaatjes. Toen ik eenmaal uitgevogeld had hoe ik het concept precies aan wilde vliegen, kon ik eindelijk aan de slag. De werktitel van het verhaal is “Glorie” maar ik moet nog even kijken of dat zo blijft.

Bloed in het water – Paraiso 2:

Ik ben óók bezig – en flink opgeschoten – met het zelf-redigeren van Bloed In Het Water, het vervolg op De Prijs Van Water, naar aanleiding van de opmerkingen van de proeflezers (en het splitten van het manuscript in twee boeken). Ik ben halverwege, en de aanpassingen variëren van logistiek (weet X dit al? op welk moment van de dag is dit?) tot proza (mja…) tot structuur (ik ben letterlijk hoofdstukken van plek aan het wisselen. Dat krijg je, met party splits). Maar het wordt super mooi en ik ben er echt heel blij mee.

Ik zit ook weer op het punt dat ik constant liedjes hoor die ik bij het verhaal vind passen en dus op de playlist gooi, dus dat is een teken dat mijn brein er constant mee bezig is. Ik heb geen idee hoe dit gebeurt – ik denk dat dit het fenomeen is dat het menselijk brein patronen zoekt in de wereld om zich heen? – maar het is wel prettig. Zo kan ik lekker viben op de sfeer van het verhaal.

Misschien kan ik op een gegeven moment weer mijn eigen brein hacken dat ik automatisch in de mood van het verhaal kom & mijn plotbrein kan activeren zodra ik de liedjes van de playlist hoor. Dat was op een gegeven moment bij de Lentagon serie SUPER prettig.

In de tussentijd bouw ik lekker verder aan mijn playlist, want waarom niet. In het ergste geval heb ik gave muziek om naar te luisteren als ik schrijf, nietwaar? Hier kan je hem vinden, als je wil.

En, natuurlijk, edit ik hard verder. Want ik wil hem zo mooi mogelijk maken, een waardig vervolg op boek 1. 😀

juni avonturen
De Zwijgende Aarde·gewoon doorgaan·Muziek·onrust·Paraiso·plotten·quasis·schrijfretraite·Schrijven·zilverspoor·zwanenzang

juni avonturen

KellyPlaats een reactie

Ik schreef dit per ongeluk eerst als “juni avonduren” en weet je, dat is niet eens zo’n verkeerde benaming, haha. Juni was een drukke maand, waarin ik een hoop gedaan heb. Zo veel dat ik me nauwelijks realiseerde dat we inmiddels al in de tweede week van juli zitten. Gekkenhuis.

Dus, wat waren de belangrijkste dingen? Allereerst hebben Brenda en ik de laatste hand gelegd aan de zetproef van Onrust. Hij is helemaal af en is klaar om eind augustus bij uitgeverij Quasis het levenslicht te zien. Om dat te vieren, waren Brenda en ik langs bij About Books. Klik het linkje om de aflevering terug te zien/

En wat een leuke uitzending was het! Uiteraard gingen we weer flink over de tijd, maar da’s doorgaans een goed teken. Het voelt goed om de Zwijgende Aarde serie in het zonnetje te zetten, en om samen met Brenda te vertellen hoe we de serie verder uitgewerkt hebben in het nieuwste boek van de serie.

Het was extra leuk in de uitzending omdat presentatrice Anaid Haen niet alleen onze redacteur was, en Django Mathijsen – die later aanhaakte – niet alleen onze woordredacteur; zij hebben meegeholpen met het bouwen van het universum en het boek Tweeleed in deze serie geschreven. Dus zo is het cirkeltje weer rond. Heel gaaf! En nu wordt het afwachten tot de release datum. 😀

Verder zijn we vorig weekend met onze schrijversgroep in een huisje op de Veluwe gaan zitten om even wat serieuze meters te maken. Overdag werkten we aan onze eigen projecten (ik heb een aantal belangrijke scenes en achtergronden toegevoegd in Bloed In Het Water), en voor de avonden heb ik wat uitdagingen neergegooid waar we onze tanden in konden zetten. Ik had de uitdagingen gebaseerd op het concept wat Masterchef ook doet (ik had het Master Author genoemd, want ik ben hilarisch), en een aantal van de uitdagingen zijn we ook aangegaan:

Mystery box:

  1. Een stijl & een prompt:: schrijf een verhaal in de stijl van de persoon links van je. Probeer zoveel mogelijk diens stijl & vibe te emuleren. Kies een nummer tussen de 1 en 32 – dit zijn onvertaalbare woorden, en dat wordt je prompt. https://www.plumguide.com/journal/around-the-world-in-untranslatable-words

Team challenge:

  1. Plot samen een verhaal uit via post-its, gebaseerd op een prompt (deze ga ik niet verklappen)
  2. Plot samen een verhaal uit gebaseerd op willekeurige liedjes op spotify. Het eerste liedje dat we aanzetten gaat over thema & vibe, het tweede liedje over het personage, en het derde liedje als je nog meer inspiratie nodig hebt.

Waar de mystery box stijl uitdaging vooral een exercitie was in proberen om andermans stijl te emuleren (met sommige verrassend goeie resultaten, en sommigen begonnen heel goed en zakten later terug in eigen stijl), waren de team challenges echt heel leuk en inspirerend. Het verhaal van de liedjes ga ik zelf uitschrijven, want ik heb echt wel ideeen bij dit verhaal. 😀

Dus al in al was het een groot succes, want het was ook nog eens super gezellig ❤

En de tijd erna is het halsoverkop de redactie van mijn nieuwe verhalenbundel geweest, Zwanenzang! We zijn heerlijk aan het knallen! (oh, en Final Fantasy 16. wat ben ik verliefd <3)

april avonturen
Beurzen·De Zwijgende Aarde·gewoon doorgaan·Paraiso·zilverspoor·zwanenzang

april avonturen

KellyPlaats een reactie

April was een volle maand. Twee intense beurzen (FACTS in Gent en Elfia Haarzuilen), een officieel contract getekend bij Uitgeverij Quasis, en tussendoor zelf nog hier en daar aan het schrijven en aan het redigeren. Het kon niet op deze maand.

Allereerst was daar FACTS in het eerste weekend in April. Een super leuke, drukke beurs in de EXPO in Gent. Voor degenen die er geen beeld van hebben; het is vergelijkbaar met Comic Con in de Jaarbeurs Utrecht. Er komt denk ik iets van 20.000 man in een weekend? Zo voelt het wel, in ieder geval; alsof je over de koppen kunt lopen, haha.
Het was zo druk en gezellig dat ik nauwelijks de tijd heb gehad om wat foto’s te maken. Maar we hebben gezellig met lezers (en aankomende lezers gekletst), boeken zijn gesigneerd (zie foto!), de workshops die ik gaf werden goedbezocht, en de verkopen waren prima. Dus al in al was het weer een hartstikke goeie tijd.

Daarna hebben Brenda en ik ons contract bij Uitgeverij Quasis getekend. Hoera! Toch wel fijn om er een officiële handtekening onder te kunnen zetten en er een officieel momentje van te maken. We hoorden dat de kaft op het moment ontworpen wordt door dezelfde getalenteerde kunstenaar die de rest van de boeken ook geschilderd heeft, dus dan past hij mooi bij de rest. We hebben nog geen sneak preview mogen zien, dus we wachten net zo vol spanning als jullie.

En, afhangend van wanneer het lukt qua planning van de uitgeverij, komt Onrust ofwel begin van de zomer, ofwel in September uit. De bedoeling is dat hij in ieder geval vóór Fantasticon gereed is. Stay tuned voor meer nieuws 😀

Volgende stap was Elfia, en hoewel de foto hiernaast er super zonnig uitziet, was dat het geval voor de helft van de tijd. Helaas braken beide dagen in het begin van de middag de hemelen steeds open en regende het zo ongeveer de rest van de middag. Dat liet ons echter niet tegenhouden om een super tijd te hebben!

Het gevoel van lezers die je komen vertellen dat ze De Prijs Van Water geweldig vonden en uitkijken naar het volgende deel, plus het feit dat niemand het erg leek te vinden dat de serie uit drie boeken gaat bestaan, was een goeie opsteker. Ik had erg veel lol om iedere keer dat ik het boek signeerde op de eerste pagina ‘Deel 1 van het Paraiso-tweeluik’ door moest strepen en er ‘serie’ van maken. :’)

Verder is het altijd weer super om mijn collega’s van de uitgeverij weer de hele dag samen in de stand te hebben. Het voelt vooral na de winter altijd een beetje als een familie-reunie. Lekker bijkletsen en samen door de kou heen bikkelen, elkaars boeken beter verkopen dan je eigen (haha), samen geinen – het is zo leuk om te doen!

Dus, op naar de maand mei! Wat staat er in mei te doen? Best een hoop, eigenlijk:

  • Verder met de redactie van Zwanenzang
  • Heroes Made In Asia beurs in Gorinchem – wordt mijn eerste keer, dus als je er bent, kom ff hoi zeggen! 🙂
  • Doorschrijven aan mijn verhalen voor Waterloper verhalenwedstrijd (1 is al af, de 2e is in de maak, deadline is eind mei – dus ik heb nog even. Doe je ook mee? Veel succes!!)

Dus ja, vanalles te doen nog. 🙂

aankondiging over het vervolg op De Prijs Van Water
gewoon doorgaan·Paraiso·plotten·Prijs van water·Schrijven·zilverspoor

aankondiging over het vervolg op De Prijs Van Water

KellyPlaats een reactie

Oh, dat klinkt opeens een beetje dreigend, deze blogpost titel. En dan nog niet op schema voor de maandelijkse blogpost ook – dan moet het wel iets heftigs zijn… Of maakt mijn brein dat ervan? Haha, voor wat het waard is… voor mij is het wel iets groots, in ieder geval. En ik zit er een beetje mee in mijn maag, want het blijkt dat de dingen niet helemaal gaan zoals voorzien. Maak je geen zorgen: het vervolg op De Prijs Van Water? Wordt echt super. Ben ik trots op. Ga je gaaf vinden.

Alleen het wordt niet één boek. Het worden er twee. Het tweeluik wordt een trilogie:

– Boek 1: De Prijs Van Water
– Boek 2: Bloed In Het Water
– Boek 3: De Waarde Van Bloed

Stel je nu even voor dat ik ineenkrimp voor de tomaten en rotte eieren die mijn kant op gegooid worden, en dat mensen zeggen: “Ja maar Kelly je zei toch dat het een tweeluik zou worden?” en “Jemig Kelly dit gebeurde je bij de Lentagon serie óók al”. Zucht. Klopt. Iets met geen ezel zijn want 2x dezelfde steen enzo.

Wat is er nu precies gebeurd, dat ik nóg een keer in die valkuil trap en wat eerst een tweeluik genoemd werd een trilogie wordt? Eigenlijk twee dingen:

  1. Het manuscript dat ik nu heb liggen, is best heel lang. Nadat ik de alpha versie had geschreven, heb ik als een idioot geprobeerd te schrappen, maar dat lukte gewoon niet. Er gebeurt simpelweg een hoop, er zijn conflicten op verschillende fronten, en het moet wel netjes afgerond worden (en een gave resolutie hebben).
  2. Tijdens de zelf-redactie van de alpha versie realiseerde ik me dat met de manier waarop deze boeken lopen? Ik heb twee grote eindconfrontaties. En eentje zit op het midden van het manuscript, en is een mooie climax op de spanningsboog die er perfect heenwerkt. (Om heel eerlijk te zijn, verdient hij meer aandacht dan halverwege het boek. Het is een eind climax. Het is echt een SUPERGAAF moment). En de ander zit aan het einde, en wikkelt de hele situatie af.

Dus tja. Eigenlijk waren het al twee boeken, en wist ik het gewoon niet. Ik had de eerste ingeving eind februari, tijdens een schrijfweekend met mijn matties. En hoe langer ik erover nadenk – en hoe meer ik er met mensen over praat, hoe logischer het wordt. Het geeft ook wat opluchting, want ik heb nu ruimte om nóg meer conflict in het verhaal te stoppen en elementen verder uit te werken, en dat is het zo waard! Woeiiii 😀

(ik ben stiekem ook wel blij dat ik de Bloed In Het Water titel nu ook kan gebruiken, maar dat terzijde)

Mocht je nu denken: oh shit, maar verandert de releasedatum van Boek 2 dan? Nee; die blijft gewoon staan. We krijgen gewoon Boek 3 er achteraan, een jaar later.

Dus! Wat vinden jullie ervan? Krijg ik tomaten op mijn dak als ik jullie zie op Elfia of vinden jullie het juist wel leuk? Ik hoor het graag jongens, want dan kan ik een regenpak aantrekken of niet 😀

op de vooravond van het beurzenseizoen (maart avonturen)
Beurzen·De Zwijgende Aarde·gewoon doorgaan·Paraiso·Schrijven·Waarde van Bloed·Waterloper·Zilverbron·zilverspoor·zwanenzang

op de vooravond van het beurzenseizoen (maart avonturen)

KellyPlaats een reactie

Welkom in de lente, lieve lezers! Ik ben er 1000% klaar voor, haha. Dit weekend beginnen we het beurzenseizoen met FACTS in Gent, en vanaf daar wordt het doorstomen naar Elfia, Heroes made in Asia, en Fantasyfest. Vier beurzen in een kleine zeven weken tijd, het wordt weer buffelen! Maar tegelijkertijd weer zo fijn, want dan kunnen we de buhne weer op en lekker verdergaan met lezers ontmoeten, signeren, verkopen, lezingen geven, en promoten. Ik kijk er ontzettend naar uit.

Ik heb de wintermaanden gebruikt om flinke meters te maken op schrijfgebied, dus 2023 wordt helemaal mijn jaar, heb ik besloten. Laat me je het nieuws delen wat ik voor je heb:

  • Onrust is door de reguliere redactie én woordredactie heen, en is bijna klaar voor publicatie. Begin april gaan Brenda en ik officieel ons contract met Uitgeverij Quasis tekenen. Jasper vertelde ons ook al dat de kaft van het boek in de maak is, wat ik super gaaf vind – de kaften bij Quasis zijn altijd super stijlvol. Ik ben zó benieuwd! Ik kom heel binnenkort bij jullie terug met de officiele verschijningsdatum van het nieuwe deel van de Zwijgende Aarde serie.
  • Anaïd Haen en ik zijn begonnen met de redactie van Zwanenzang, mijn nieuwe verhalenbundel! Wel spannend hoor, om een van het Tekstpert duo als redacteur te hebben, maar als ze Onrust kon doorwerken en me nog terug wilde hebben voor Zwanenzang, is dat een goed teken, vertel ik mezelf maar. 😀 Waar ik trots ben op mijn romans en ze zeker stukjes van mijn ziel blootleggen, liggen mijn korte verhalen stiekem ook heel na aan mijn hart. Het zijn vaak experimenten met stijl, met thema, met gevoel, met concepten – meer nog als een heel boek, dat is vaak toch wat veiliger. Dus ik vind het extra spannend hoe mensen op korte verhalen reageren. Vooral als ze steeds mijn kont schoppen als we tegen elkaar op moeten boksen in verhalenwedstrijden, he Anaïd? 😉
  • Boek 2 in de Paraiso-serie, met de werktitel De Waarde Van Bloed, ligt op dit moment bij de proeflezers. Ik verwacht binnenkort de eerste reacties, en dat maakt me ook best nerveus. Vooral omdat ik hun feedback wil op een heel specifiek punt, waar ik nu nog niet al te veel over kan of wil zeggen. Ik heb een idee, en wil kijken hoe dit bij hen valt. Dus, whew, verder voel ik geen druk of zo…
  • Ik heb twee verhalen op de planning staan om in te sturen voor Waterloper verhalenwedstrijd, waar ik af en aan mee bezig ben. Ze staan al per scene uitgeplot, dus alles wat ik nog moet doen, is ze daadwerkelijk gaan uitschrijven. Maar omdat ik alles al uitgewerkt heb, maak ik me daar geen zorgen over. Ik heb nog een aantal weken te gaan 🙂

Hoop updates dus! Ik heb erg veel zin in de aankomende tijd – het wordt spannend 🙂

Ik hoop jullie allemaal te zien op een van de beurzen in de aankomende tijd. Dit weekend lekker in Gent op FACTS, dat is zo’n leuke beurs, zin in!

februari avonturen
De Zwijgende Aarde·gewoon doorgaan·Paraiso·Prijs van water·Redigeren·Waarde van Bloed·zilverspoor·zwanenzang

februari avonturen

KellyPlaats een reactie

Jongens, het is alweer maart. (Hoe dan??) En aangezien ik beloofd had iedere maand te bloggen met updates… is het tijd voor een update, haha! Ik heb namelijk bepaald niet stilgezeten.

Onrust update:

Afgelopen maand is Anaïd Haen hard aan de slag geweest met het manuscript dat Brenda en ik geschreven hadden voor het nieuwe deel in de Zwijgende Aarde serie, Onrust. En, de redactie ging zo lekker dat we al bijna klaar zijn! Het helpt natuurlijk dat het een wat korter manuscript is, “maar” 45000 woorden, maar wat ook hielp, was dat we ontzettend lekker aan de slag zijn geweest. En wat wordt het leuk! Op Anaïds aanraden hebben we het einde nog een beetje aangescherpt, en dat geeft nét dat beetje extra, vind ik.

Informatie over de release date en de kaft en dergelijke volgen ongetwijfeld binnenkort, want dat gaat niet heel lang meer duren, op het tempo waarop dit gaat.

Zo benieuwd wat de Zwijgende Aarde fans van onze bijdrage aan de serie gaan vinden! 😀

Zwanenzang update

Aangezien Zwanenzang ook geredigeerd gaat worden door Anaïd, hebben we besloten om die op te pakken nadat we klaar zijn met Onrust. Dat leek ons wel zo gemakkelijk, want dan kunnen we in één keer door.

Dat betekent dat er ietsjes vertraging is dus, maar die was er toch al. En ik krijg nu de korte-verhalen-specialist als mijn bloedeigen redacteur voor deze verhalenbundel, en dat vind ik toch ook wel heel fijn.

Update over het vervolg op De Prijs Van Water

Waarom zeg ik in dit kopje niet gewoon “Waarde Van Bloed” update? Nou… omdat er op dit vlak wat ontwikkelingen zijn. Ik wil hier nog niet te veel over zeggen, want het manuscript ligt op dit moment bij mijn proeflezers, maar tijdens een schrijfweekend met mijn schrijfmaatjes had ik opeens een ingeving, waar ik bij verder nadenken steeds enthousiaster over werd.

Ik heb het al afgetikt met de uitgeverij, dus het is een mogelijkheid dat de situatie wat betreft boek 2 gaat veranderen. De release datum niet hoor, dus maak je daar geen zorgen over. Maar… de omstandigheden. Er moet alleen nog even op gebroed worden, voordat ik hier uitspraken over wil doen.

Wat ik wel kan zeggen, is dat ik erg blij ben met hoe dit verhaal er in de eerste versie uit is gekomen. Het is niet vollédige poep, zeg maar. Nu al zie ik een aantal diamantjes in de drek. Monika’s personageontwikkeling. De magie. Het verraad. De rebellen… ik heb er zo veel lol mee (gehad).

Aankomende maand ligt het werk aan dit project even stil, aangezien het manuscript bij mijn proeflezers ligt. In de tussentijd ben ik druk bezig met redactie en een paar korte verhalen schrijven voor de deadline van Waterloper Verhalenwedstrijd (ik ben met de eerste al begonnen). Dus zelfs als mijn grote project aan het marineren is, blijf ík gewoon bezig.

(Behalve in de periode dat ik met mijn kont op het strand in Fuerteventura zit. Dan ga ik cocktails drinken en boeken lezen. Ha :D)

waarom ik schrijf
gewoon doorgaan·Schrijven

waarom ik schrijf

KellyPlaats een reactie

“Go into the arts. I’m not kidding. The arts are not a way to make a living. They are a very human way of making life more bearable. Practicing an art, no matter how well or badly, is a way to make your soul grow, for heaven’s sake. Sing in the shower. Dance to the radio. Tell stories. Write a poem to a friend, even a lousy poem. Do it as well as you possibly can. You will get an enormous reward. You will have created something.”

— Kurt Vonnegut

Ik ben wel eens gevraagd hoe ik eigenlijk zo begonnen ben met schrijven. Ik vind het moeilijk om die vraag te beantwoorden, want ik kan eigenlijk niet echt anders. Ik schrijf al mijn hele leven. Ik vertelde al verhalen voordat ik had leren schrijven. En tja, daar houd ik waarschijnlijk ook nooit mee op. Als ik niet gepubliceerd was, dan had ik nog steeds geschreven. Het enige verschil zou zijn dat mijn verhalen dan nooit gelezen zouden worden.

Ik heb net het voorwoord zitten schrijven van mijn aankomende verhalenbundel genaamd Zwanenzang, en daarin schreef ik dat ik tijdens COVID-19 verhalen heb geschreven om me af te reageren. Ik moest gevoelens en indrukken kwijt, ik wilde wegdromen, ik wilde mezelf uitdagen. Als ik die troep maar uit mijn hoofd kreeg, dan kon ik het wel aan. En dat is niet alleen tijdens COVID een ding geweest. Schrijven heeft me altijd al geholpen om relatief blij en stabiel te blijven.

En niet alleen dat, de creatie zelf is iets wat me heel erg blij maakt. Het is mijn manier om in deze wereld iets achter te laten, om iets te maken voor de mensen om me heen. Er staat niet voor niets Create. Affect. Repeat. op mijn linkeronderarm getatoeëerd. Het is een aanmoediging, een motto, en een spiekbriefje in een.

Want ja, hoewel het creëren me blij maakt, is het ook altijd spannend. Want wat als je creatie er niet uitkomt zoals je wil? Wat als je het niet meer kan? Wat als mensen het stom vinden? Schrijfsels publiceren is en blijft een best intiem proces, vooral als je schrijven gebruikt om je af te reageren. Dit komt uit mijn brein, uit mijn hart, uit mijn ziel. En ik hoop maar dat jij het leuk vindt.

Mja, zie hierboven, hahaha. Dit gevoel compliceert de creatie, soms tot op het punt dat het verlamt. Writer’s block, als dat bij mij gebeurt (en geloof me, het is gebeurd, en het zuigt echt heel hard), is een woeste mengeling van onzekerheid, twijfelen aan mezelf, angst voor de reacties van anderen, en een strengheid voor mijn eigen presteren die soms best pijnlijk kan zijn. Want ík mag niet falen, toch? Ik mag niets slechts maken; ík moet het goed doen. Best vermoeiend, soms, van die gedachten. Vandaar de spiekbrief op mijn arm: Create, affect, repeat. Creëer, maak een indruk op de wereld, doe het dan nog een keertje.

Want hoewel het eng is, en spannend, en soms super frustrerend, heb ik het schrijven toch nodig. En eigenlijk is de goedkeuring van anderen ervoor gewoon een bijverschijnsel. (Toch?)