Auteur: Kelly

Redigeren·Schrijven·Stof en Schitteringen

meer dan een half jaar later…

KellyPlaats een reactie

In December 2012 vond ik dat Stof en Schitteringen af was. Ik had alles er aan gedaan wat ik kon, en als er nog verbeteringen waren, dan zag ik ze niet meer. Vanaf dat moment ben ik gaan pitchen en uitgevers benaderen wat dankzij de fantastische mensen van Zilverbron beter uitpakte dan verwacht.
Het lijkt erop dat mijn revisieproces met hen na de zomer gaat starten.

Echter, ik heb de afgelopen week in Budapest doorgebracht voor mijn werk. (Fantastische stad overigens, ik ben helemaal verliefd!) De tijden dat ik geen wifi had, heb ik gebruikt om Stof nog een keertje door te lezen. En ik kreeg een vaag idee over de eindconfrontatie. Echt zo’n halve, ongevormde gedachte, ‘zou het niet beter zijn als’.

Op het thuisfront is mijn man nu eindelijk ook mijn verhaal aan het lezen, en eergisteren, aan de tuintafel tijdens het eten, echode hij dat idee opeens. ‘Zou het niet veel geloofwaardiger zijn als…?’ Ik moest lachen, omdat hij gelijk heeft. Hilarisch dat dit op hetzelfde moment naar boven kwam borrelen, maar vooral ERG FIJN! (Serieus, ik ben die vent niet voor niets getrouwd)

Toen ik later die avond met de hond liep, heb ik mijn vriendin Brenda gebeld om het idee op haar af te schieten en een impromptu plotsessie aan de telefoon leidde opeens naar een extra scène. Een hele heftige scène waarvan ik niet kan wachten om er even goed voor te gaan zitten en te schrijven. Hoofdstuk vijftien en zestien gaan helemaal overhoop gehaald worden. Woei!

Dit is het leuke deel van editen. En het begint dus blijkbaar nu al….

Algemeen·Schrijven

eventjes tellen…

Kelly4 reacties

Ik kom er net achter dat ik sinds januari zo’n slordige 132.000 woorden geschreven heb. Dit is best heel heftig. Mijn vorige wordcount record was 2007, waarin ik in het hele jaar 120K neerpende. Ik heb nu al 132K geschreven en het is pas juni.

Holy shit.

Productief jaartje wordt dit zo; niet alleen de revisies van Stof en Schitteringen die eraan zitten te komen, maar ook nog eens een krankzinnig hoge output qua woorden schrijven! Daar drinken we er eentje op. 🙂

Engels·League verhalen·Schrijven

where the expendable souls go

Kelly1 reactie

57445 woorden. 84 dagen.

Expendable Souls, de herschreven versie van dat Nanowrimo verhaal dat ik in 2007 in 5 dagen heb neergepend, is KLAAR. Nadat Brenda en ik afgelopen januari een aantal plotpunten in de wereldbouw en de overkoepelende tijdlijn overhoop gehaald hadden, waren een aantal dingen die ik geschreven had niet meer van toepassing. Een aantal personages waren uitgekristalliseerd (we kijken naar jou, Ruiz en Walter), een paar settings waren uitgewerkt en veranderd, maar vooral ook een aantal plotpunten waren aangepast of komen te vervallen – genoeg om te besluiten om Forsaken, de originele versie van het verhaal, helemaal overhoop te trekken en te herschrijven.

Ik denk dat het verhaal voor zo’n 60-70% vergelijkbaar is gebleven, maar een aantal plotpunten zijn flink veranderd, vooral aan de Corporation kant van de situatie. Daarnaast staan Dani en Walter, mijn twee hoofdpersonen, nu ook sterker in hun schoenen als personages. Ik ben er best blij mee.

Ik voel me een beetje schuldig over alle troep die ik uitstort over Dani en Walter tijdens dit verhaal. Walter zijn tragische achtergrond is in principe de reden waarom hij bedacht is in deze verhaallijn, dus zijn tragiek kan nog een beetje als romantisch gezien worden, maar Dani Summers? Oh, die meid verdient het zo niet om in een death match arena te eindigen. Ze is geweldig als hoofdpersoon; haar stem is heel helder en levendig en ze heeft zo’n heftig gevoelsleven. Ze vecht zo hard om een goed mens te blijven zelfs na haar ‘character assassination’, zelfs nadat de hele wereld haar uitkotst en behandelt als een misdadiger.
Ik vond het heel treffend om te zien hoe erg ze niet thuishoorde in die arena. Na meer dan 300K aan verhalen in de League en al die personages, al die killers… en dan Dani. Die doodsbang is, wanhopig, maar zo hard vecht. Zoals Ned Stark al zei: “That’s the only time you can BE brave.”

Maargoed, drie maanden dus, en ik heb letterlijk een novel geschreven. Zonder Nanowrimo om me te helpen. Ik moet nog polijsten en herschrijven en dingen in orde maken, maar bijna drie maanden voor zowat 60K aan wordcount?

Ik ben heel erg tevreden. 🙂

Algemeen·Stof en Schitteringen·Zilverbron

en nu is het officieel

KellyPlaats een reactie

Dit is de eerste keer van mijn leven dat een officiële website… dat een werkgever mij als een auteur benoemd heeft. Dit is ook de eerste keer dat eerdergenoemde werkgever aan het proberen is om mensen enthousiast te maken voor mijn verhaal. Mijn boek. Mijn ROMAN.

Het is een ongelofelijk onwerkelijk gevoel om naar de website van een uitgeverij te gaan en JOUW naam, JOUW foto en de titel van JOUW verhaal daar te zien prijken. Wel een gevoel waar ik aan kan wennen, trouwens.
Wat een geweldig moment! 🙂

Hier vind je mijn auteursprofiel op Zilverbron.com. Yay!

Algemeen·Zilverbron

aldus de zilverbron facebook pagina…

KellyPlaats een reactie

“Het is zò druk geweest, met de eerste twee Zilverbron boeken in aantocht, dat we nog niet de tijd gehad hebben om onze nieuwe auteurs voor te stellen.
Vandaar dat we volgende week maandag t/m vrijdag weer elke dag een nieuwe auteur aan jullie gaan voorstellen (wat het aantal auteurs op 17 brengt, en er zijn weer drie contracten onderweg).
Volgende week dus up-to-date site, met elke dag weer een nieuwe auteur!”

Daar zit ik bij! Zo spannend!
Ik hoop dat mijn profiel niet online gaat als ik net in Budapest zit voor mijn werk, maarja, je kan niet alles hebben. Het profiel staat er toch het hele jaar nog… 😉

Algemeen·Stof en Schitteringen

en toen zag ik dit nieuwsbericht opeens vanochtend…

KellyPlaats een reactie

This giant glass sphere, developed by Rawlemon, can concentrate sunlight up to 10,000 times for energy purposes, and can even harvest energy from moonlight.

“This giant glass sphere, developed by Rawlemon, can concentrate sunlight up to 10,000 times for energy purposes, and can even harvest energy from moonlight.”

Een energieversterker!! En maak er nu kristal van, en in voetbalformaat, en dan is de Lentagon in een andere wereld ineens een mogelijkheid.
Lachen!

(Oh, behalve dat hij blijkbaar vol zit met water. Nouja, een meisje kan dromen, toch? ;))

Algemeen

nou, daar zijn we dan…

KellyPlaats een reactie

Mijn eerste post op mijn eerste echte profi blog. Ik blog stiekem al twaalf jaar, maar dit is de eerste keer onder mijn eigen naam.

Ik zal wat oude schrijfsels uploaden en back-daten naar de tijd dat ze daadwerkelijk geschreven zijn, dan lijkt het hier wat voller. In de tussentijd… dit is het begin, jongens! Spannend hoor 🙂

Algemeen·Boeken·TV

the rains of castamere

KellyPlaats een reactie

Ik weet sinds september September 2000 wat er gebeurt tijdens Game of Thrones S3x09, “The Rains Of Castamere” toen ik het in het boek las. Ik zie mezelf nog zo zitten in een hoekje van mijn gele bank in een appartement dat twee dagen geleden al opgeruimd had moeten worden. Twee dagen waarin ik volledig van de wereld was; waarin ik niet van die bank afkwam en “A Storm of Swords” van George R R Martin aan mijn handen verkleefd leek te zijn. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ASOS waarschijnlijk mijn meest favoriete boek ooit is. En een van de redenen hiervoor is de cascade van gebeurtenissen die in deze aflevering afgetrapt wordt.

Wil je spoilers vermijden? Klik dan niet verder.

Doorgaan met het lezen van “the rains of castamere”

TV

betreffende het einde van spartacus

KellyPlaats een reactie

*wrijft ogen droog*

Vanuit een verhalen vertel perspectief ben ik zo ontzettend dankbaar dat de serie op dit punt eindigde. Iedere aflevering was episch, ieder stukje van het verhaal betekende iets. Er was geen plaats voor onnodig materiaal, alles was awesome.

Deze serie heeft emoties in me losgemaakt variërend van gelach, tot woede, tot verdriet; het heeft me doen schreeuwen tegen mijn televisie. Het heeft me laten huilen als een klein meisje. Ik had het oprecht niet verwacht; met de hoeveelheid bloed en sex in beeld vond ik het in het begin ongelofelijk over de top en keek ik niet eens mee als mijn man de afleveringen aan het kijken was. Ergens halverwege het eerste seizoen zag ik echter een scene die me deed pauzeren en me deed realiseren dat ik het misschien toch een kans moest geven. Ik ga hem niet spoilen als je het nog niet gezien hebt; maar het is een moment van Andy Whitfield als Spartacus die eventjes helemaal. kapot. gaat. (Dat is even héél heftig goed acteerwerk). En als je de serie gezien hebt, weet je op welk punt dit is. Ik ben zo blij dat ik de serie een kans heb gegeven. Want na de ietwat corny intro, is er een plot dat in sneltreinvaart voort dendert, nergens voor terugdeinst, en tot het naadje gaat. Op het moment dat je zelfs pathos begint te voelen voor verschrikkelijke personages als Glaber, Ashur en Illythia wéét je dat de serie iets goed doet. Je wordt heen en weer geslingerd door emoties, verraad, heftige vecht scènes, intrige en avontuur. Het was vier seizoenen en het was fantastisch.

Het eindigde op een perfecte manier, op het juiste moment.

Ik vind het alleen zo ontzettend jammer om de serie te zien eindigen.

Algemeen·Stof en Schitteringen

en toen werd het frisjes in de hel

Kelly1 reactie

Dus wie heeft er twee duimen en aankomende week een contract in de post van uitgeverij Zilverbron? Yup, dat ben ik. Het gaat echt gebeuren: mijn manuscript “Stof en Schitteringen” gaat gepubliceerd worden. ECHT WAAR.

Ergens medio 2014 zal ik voor het eerst mijn boek in mijn handen houden, het redigeren en klaarmaken voor publicatie begint in de aankomende maanden ergens.

Je kan je niet voorstellen wat dit voor me betekent. Iedereen die me aangemoedigd heeft, geholpen heeft met revisies, advies en support hebben gegeven en me verzekerd hebben dat ik echt niet zo bagger ben als ik vaak van mezelf lijk te denken… duizendmaal dank. Het lijkt erop dat jullie gelijk hebben. Zonder jullie hulp was het echter nooit gelukt.

Mijn babies gaan het daglicht zien! Sirka, Seamon, Joy en Valeria… jullie worden ECHT. De wereld gaat jullie ontmoeten en méningen over jullie hebben en díngen over jullie vinden en me uitlachen omdat er gaten in mijn plot zitten en en en…. man, ik kan er even niet bij. Misschien moet ik toch maar weer opschieten met “Bloed en Scherven…”

Dus om het te vieren ben ik volledig uit mijn dak gegaan op het concert van And So I Watch You From Afar in de Melkweg gisteravond. Holy shit. Dat concert kwam precies op tijd!