Redigeren, Talent en kristal, Uncategorized

hoera! we gaan redigeren!

vwminIT IS HAPPENING! Ik heb gisteren de eerste stukken redactiewerk van Talent en Kristal teruggekregen van Cocky. Ik ben stiekem echt ongelofelijk excited dat we weer samen met een manuscript aan de slag gaan, benieuwd naar wat ze ervan zal vinden, hoe het redactieproces deze keer zal verlopen… en vooral ook benieuwd wat JULLIE straks gaan vinden als hij af is.

Het gaan heftige weken worden, maar het is nu begonnen. Talent en Kristal moet over een maand of drie in de winkels liggen. En hoewel er een stemmetje in mijn hoofd miept dat er nog van alles kan gebeuren en misgaan voordat dat daadwerkelijk het geval is (vorig jaar heeft er flink ingehakt wat dat betreft), zijn de eerste stappen genomen. We zijn onderweg.

It is happening 😀

Advertenties
Redigeren, Talent en terreur

middenin de redactie

red_pen-300x225Degenen van jullie die mijn twitter account volgen, die weten het al: de afgelopen twee weken ben ik mijn manuscript voor Talent en Kristal aan  het redigeren geweest, gebaseerd op de reacties van mijn alpha proeflezers. Er kwam best het een en ander uit wat ik kon aanscherpen en straktrekken, dus daar ben ik druk mee in de weer. Ik ben inmiddels net over de helft. Daarna ga ik de boel uitprinten en nog verder krassen op de kleine dingetjes, en dán is het tijd voor de beta proeflezers. Hopelijk daarna is het klaar voor de redactie met Zilverbron, maar tegen die tijd leven we al in april denk ik.

Ik heb een vreemde relatie met redigeren. Aan de ene kant lijkt het echt monnikenwerk en zie ik door de bomen het bos niet meer en ARGHHH de deadline komt eraan en hoe vond ik die zin ooit een goed idee, en dat plotidee was ruk… maar aan de andere kant geniet ik wel van hoe ik mijn verhaal beter zie worden. Het zijn soms maar superkleine nuances, een paar woorden in een dialoog net iets anders gezegd, een beschrijving gewoon dat stukje anders gedaan, en opeens is er een betere sfeer, een coherentere chronologie, en een véél intensere karakterontwikkeling.

Met ieder woord wordt je verhaal mooier, en dat is prachtig.

Betekent trouwens niet dat ik soms hoofdschuddend naar  mijn teksten zit te kijken en me afvraag hoe deze drek ooit uit mijn toetsenbord heeft kunnen komen, hoor.

Het is een ervaring, redigeren. Haat en liefde… maar het gaat het uiteindelijk zo waard zijn. 🙂

Bloed en Scherven, Redigeren

de afronding van het redactieproces

Bloed_kaft2Iedereen is bekend met het gevoel van keihard werken om een deadline te halen. Die druk en stress die je hele leven beheerst, dat gevoel van iets moeten, anders red je het niet… dat is een tijdlang allesoverheersend. Iedere keer dat ik in bad zat, of vroeg naar bed ging, of FF13-2 opstartte, voelde ik me schuldig, want ik had eigenlijk moeten redigeren. De afgelopen twee maanden zijn best heftig geweest wat dat betreft.

Maar dat hoeft nu niet meer! Ik kreeg vanmiddag het verlossende mailtje van mijn redactrice/collega Cocky, die vertelde dat ‘Bloed en Scherven’ weggestuurd was voor de zetproef. We zijn klaar! Eindelijk! Straks nog één laatste keer de zetproef doorlezen, de bewoording voor de achterflap bedenken, en dan is hij klaar voor de druk. Het is een lange bevalling geweest, maar het is het zo waard!

En dan nu… is het tijd voor leven ná het schrijven van een boek. Ik denk dat ik een kort verhaal over Timor ga schrijven. En Final Fantasy 13-2. Gewoon, omdat het kan. 😀

Bloed en Scherven, Redigeren

redactie, redactie, redactie

Bloed en SchervenMocht je denken, goh, wat is het stil bij Kelly…. dat klopt. Ik zit middenin het redactieproces van “Bloed en Scherven” en dat slokt zo’n beetje al mijn vrije tijd op.

Komma’s, punten, grammatica, kleine inconsistenties… het moet allemaal gepolijst worden. Het is zowel frustrerend (hartENlust, serieus? je hebt toch maar één hart?!) als beschamend (wauw, ik heb gisteren toch een trainwreck van een alinea aangepast…), als heel erg opluchtend… want je maakt je verhaal toch beter. Alsof je je huis opgeruimd hebt, en alles ziet er opeens netter uit, zoals het bedoeld is. Opeens neemt je verhaal die final form aan die je altijd al had willen zien, en dat is superfijn.

Over een maand of twee/drie heb ik “Bloed en Scherven” gewoon in mijn handen en kunnen jullie hem lezen. Spannend!!

Bloed en Scherven, Redigeren, Uncategorized

een liefdesverklaring aan mijn proeflezers

Het blijft vreemd voelen, dat moment dat je je laatste grote redactiecyclus doorgewerkt hebt en denkt: ‘volgens mij is hij af’. En met ‘af’ bedoel ik dat we officieel de alpha fase van het project uit zijn, en de bèta fase begonnen zijn. Wauw!

Ik heb de afgelopen twee jaar af en aan “Bloed en Scherven” herschreven, nieuwe plotdraden ingebouwd, uitgewijd, en aangepast. De versie die ik nu op mijn dropbox heb staan lijkt in niets op de allereerste versie die ik schreef in 2008 (die trouwens niemand ooit te zien zal krijgen want UGH die is slecht), maar zelfs als je kijkt naar de versies uit 2012 en 2013 dan zijn er een aantal dingen flink anders geworden.

Ik heb waanzinnig veel aan mijn proeflezers gehad. Ze hebben de moeite genomen om door de oudere versies heen te werken – die met het tragere midden, die met een andere climax, die zonder het explosieve begin – en hebben me allemaal advies geboden, iedere proeflezer op zijn of haar eigen manier. Het was allemaal zo verdomde nuttig. Al was het maar de vraag om nuancering, of meer beschrijving, het aanwijzen van logistieke inconsistenties, of het valideren van mijn gebroken hart tijdens het schrijven want zij voelden het ook.

Het allerbelangrijkste, echter, waren de suggesties van Brenda, Tijs en mijn man Oliver. Alledrie hebben ze me gepusht om de duisternis in te gaan en plotdraden na te jagen die personages tot het uiterste lieten gaan – en verder… tot het breekpunt. Ik kan je nu niet te veel vertellen over waar ze mee geholpen hebben, want dan zou ik het spoilen, maar het boek gaat aan hen opgedragen worden. Jullie hebben het verdiend, jongens ❤

Nu ga ik het bestand even laten rusten, en daarna gaat hij naar Zilverbron voor de metaredactie.
En dan wordt het spannend…

Ik ben wel benieuwd trouwens: werken jullie met proeflezers? Hoe veel nemen jullie van ze aan? Werken jullie met alpha en bèta versies van het verhaal?

Bloed en Scherven, Redigeren

altijd een gaaf moment…

1662211_10152582485710211_795705930755279086_nIk heb er net een streep onder gezet, onder mijn eigen woordredactie. Zoals jullie in mijn vorige stukje over redigeren al hebben kunnen lezen, is de laatste stap in mijn persoonlijke redactieproces het uitprinten van mijn manuscript en er met de pen doorheen gaan. Op de een of andere manier is dat toch anders dan van een scherm aflezen; als ik van medium wissel, zie ik opeens de fouten beter.

Nou, voor degenen die van statistieken houden: mijn manuscript telt op het moment 163 pagina’s en 73825 woorden. Er zijn in totaal drie pagina’s waar een krul op staat, en geen enkele streep, kras of pijl-en-cirkel. Een van die drie heilige pagina’s is de laatste pagina van het verhaal (saillant detail: dat was bij ‘Stof en Schitteringen’ ook het geval).

Nu wordt het tijd om al die strepen en krassen door te gaan voeren in MS Word, en dan mijn formatting op orde te gaan krijgen. Ik heb met Zilverbron een deadline voor september afgesproken om ‘Bloed en Scherven’ klaar voor (meta) redactie te krijgen, en zoals het er naar uit ziet, lig ik goed op schema! Vooral omdat ik vanaf de 20e ook nog eens een week vrij heb, voordat ik naar Engeland vertrek voor drie dagen rock festival genot op ArcTangent.

Het voelt een beetje als een mijlpaal. 🙂

(zo, dan kan ik nu Grandia 2 weer een paar dagen verder spelen…)

Bloed en Scherven, Redigeren

een kijkje in het edit proces

Een van de meestgestelde vragen die ik krijg over mijn schrijven, naast ‘waar haal je je inspiratie vandaan?’ is: ‘hoe lang kost het je nu om een boek te schrijven?’. Het antwoord is een beetje tweeledig, want het opschrijven van de eerste versie kost me meestal maar een week of twee, hooguit een maand.

Het is het redigeren wat erna komt, wat het meeste tijd kost. Het herschrijven. Het schrappen. Het invoegen van nieuwe plotdraden. Het nadenken over wie, wat, waarom en waar. Je plotseling realiseren dat wat de gebeurtenis die je bedacht had, helemaal niet realistisch is. Opeens een ontzettend gave plottwist bedenken. Daarna prompt alles moeten retconnen om het er goed in te werken. Dat is hetgene wat het meeste tijd kost.

Dáárna komt het daadwerkelijke woord editen pas. De grammatica is bij mij pas een van de laatste dingen die ik doe. Zinsbouw is niet zo heel belangrijk, als het verhaal eerst maar staat. Als ik brute fouten vind, dan zal ik ze in die eerste stadia heus wel verbeteren hoor, maar het heeft geen prioriteit.

Tot nu dus. Ik ben op het moment per 30 pagina’s Bloed en Scherven aan het uitprinten en aan het krassen en strepen op de pagina’s. Hoo boy, mijn zinsbouw is bij tijd en wijle zó Engels. Ugh. En soms zijn er fouten waarvan ik denk: “ECHT?!” Sommige pagina’s zijn erger dan anderen, maar doorgaans zien ze er allemaal een beetje uit als de foto hiernaast. Ik ben inmiddels op pagina 100 en ik ben pas 1 pagina tegengekomen waarop ik niet heb kunnen krassen (heb er in plaats daarvan een triomfantelijke krul op gezet). Maar goed, het is op naar de volgende 60 pagina’s in de aankomende paar dagen.

(En dan misschien nog even naar de relatie naar Romain kijken, want die is ietwat shakey geworden met de nieuwe plotdraad erin)

Hoe pakken jullie je edit proces aan? Doen jullie het anders? Hebben jullie nog tips?