Categorie: Stof en Schitteringen

Algemeen·Bloed en Scherven·League verhalen·Schrijven·Stof en Schitteringen

inspiratie is als drugs

KellyPlaats een reactie

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe FANTASTISCH het is om weer zo vol te zitten met inspiratie. Iedere ademtocht die ik heb, iedere losse gedachte, alles wakkert de inspiratie aan. Zelfs als ik gewoon in de keuken sta op te ruimen of onder de douche sta krijg ik nieuwe ideeën. Ieder vrij momentje zit ik mijn notities aan te passen of nieuwe beelden en gedachten uit te schrijven. Als het niet voor mijn Kristal verhalen is, dan is het wel voor de League.

Het is een beetje bedwelmend. Ik word hier zo gelukkig van, om hier mee bezig te zijn… alsof er niets anders in de wereld bestaat. Zo veel pure bevrediging vind ik in deze fase van de creatie. Het is ongetwijfeld irritant voor mijn man omdat ik zo waanzinnig afgeleid ben…. maar ik ben ook gewoon domweg zo gelukkig.

Ik probeer me voor te stellen dat er mensen in de wereld zijn die dit nooit meemaken; die nooit in vuur en vlam staan door hun fantasie en ik vind het zo rot voor ze. Het is een van de beste gevoelens ter wereld, en het is als CRACK en mijn geest doet dat helemaal vanzelf. Geweldig.

Redigeren·Stof en Schitteringen

klaar met editen? voor nu, iig….

KellyPlaats een reactie

“Hij hoopte dat ze nachtmerries had.”

144 pages, ge-edit. Het is klaar! Hoera!

Ik weet zeker dat er verder nog ruwweg zo’n duizenden fouten in mijn manuscript zitten hoor, maar voor nu zie ik ze niet meer en god weet dat ik er ook al duizenden uit heb gehaald. Ik ben blij om mee te delen dat de latere hoofdstukken een stuk gepolijster waren dan de eerste vijf; het aantal fouten was significant minder. Wat wel fijn was, want het maakte de edits later wat gemakkelijker. Maargoed, niet zo vreemd ook, ik heb de latere delen veel vaker herschreven omdat ze qua plot en motivaties veel ingewikkelder waren. Vanaf hoofdstuk tien was het niet meer zomaar een road trip; het was uitgemond in een kluwen van politiek, manipulatie, verraad en ALLE GEVOELENS.

En tijdens het heftigste deel van het verhaal, tijdens Sirka’s laatste hoofdstukken, luisterde ik naar dit liedje:

Let op, het kan zijn dat dit niet jouw ding is. Genre is post-metal, melodieus, heavy op de gitaren – en dan begint hij te schreeuwen. In het begin vond ik dat een beetje tegenstrijdig na de plezierige vocals van daarvoor, maar toen ik vanavond met de hond liep hoorde ik opeens wat hij nu eigenlijk aan het schreeuwen was… en toen kreeg ik kippenvel.
Ik hoop dat ik dit goed gehoord heb want ik kan de lyrics niet online vinden, maar hij lijkt het volgende te schreeuwen: “YOU WILL BE ALONE FOREVER / AND IT´S LONELY / IT´S LONELY”. Auw. Right in the fucking feels, people. Oh, my sweet summer children…

Dus wat is nu het plan? Ik weet het niet. Ik neem aan dat ik mijn cover letter/pitch moet gaan schrijven en dan nog een laatste revisie voordat ik het in December ga uitsturen naar de uitgever… maar niet dit weekend. Ik moet het eerst even wat laten rusten en gaan focusen op mijn Fantastels verhaaltjes. De rest komt later wel.

Voor nu ben ik klaar en dat voelt ontzettend goed.

Redigeren·Stof en Schitteringen

en ik heb niet eens alle rocky films gezien, alleen de eerste

KellyPlaats een reactie

Deze speech van Rocky Balboa tegen zijn zoon is zó inspirerend. Ik struikelde van de week over deze audio in een youtube AMV en delen ervan blijven maar door mijn brein stuiteren, als knikkers. Het is geen probleem hoor, eigenlijk wel goed. Ik kan het op het moment wel gebruiken.

“Let me tell you something you already know. The world ain’t all sunshine and rainbows. Its a very mean and nasty place and I don’t care how tough you are; it will beat you to your knees and keep you there permanently if you let it. You, me, or nobody is gonna hit as hard as life. But it ain’t about how hard ya hit. It’s about how hard you can get hit and keep moving forward. How much you can take and keep moving forward.
That’s how winning is done!
Now if you know what you’re worth then go out and get what you’re worth. But ya gotta be willing to take the hits, and not pointing fingers, saying you ain’t where you wanna be because of him, or her, or anybody! Cowards do that and that ain’t you! You’re better than that!”

In de AMV ging deze quote samen met de Amon Amarth video hier onder. Als ik dat speel, met die quote in mijn hoofd… is het misschien wel genoeg om die laatste ronde van revisies aan Stof en Schitteringen af te ronden.
Keep pushing forward, and getting what I’m worth, toch? That’s how winning is done.

Btw, let op, het liedje is metal. Misschien niet iedereen zijn ding. Maar zo wel, let dan op vanaf 3:00 minuten. Die cellos? Da’s inderdaad Apocalyptica. En dan dat krijsen rond 3:40 is bijkans orgastisch. Heerlijk!

Redigeren·Stof en Schitteringen

een liefdesverklaring aan iedereen die me helpt met revisies

KellyPlaats een reactie

Dus met de retcon en het volledig aangepaste hoofdstuk klaar denk ik dat wat dichter in de buurt gekomen ben van een uiteindelijke wordcount. Vanaf hier wordt het volgens mij alleen nog maar grammatica, zinsbouw en typfouten. Tenzij iemand anders nu nog belangrijke plot-fix problemen aanhaalt, denk ik dat dit het eerste échte definitieve raamwerk gaat worden van het eindproduct en ik ben er heel blij mee.

Ik heb net opgezocht wat de originele versie van het verhaal was en tot mijn verrassing blijkt het verhaald gegroeid te zijn in de revisies:

  • Wordcount na de allereerste versie (november 2006): 57889
  • Wordcount na de vertaling (november 2011): 64632
  • Wordcount vertaalde versie na revisies (july 2012): 76386

    • Dat betekent dat het verhaal inmiddels bijna 20K gegroeid is. Natuurlijk is de helft ervan gewoon een hoger woordenaantal door de vertaling, maar er is ook zo’n slordige 10K bij gekomen aan extra materiaal. Het meeste daarvan is de extra plotlijn met Mart en het benoemen van de Sirka/Aidan situatie, maar dit is niet erg. Dit maakt het verhaal beter, denk ik.

    En weet je wat het mooiste is? Ik deed het deze keer niet alleen.

    Het is heel eenzaam en eng om in je eentje met je verhaal in het donker te zitten en niet te weten of dit wel werkt, of dit wel wáár is. Of wetende dat er iets niet klopt maar niet wetende hoe je het moet fixen omdat je niets kan zien in het donker. En dan arriveert er een vriend met een zaklantaarn en zegt: “zou het niet beter zijn als…?” of “Motorongelukken werken heel anders” of ze geven je net die kleine slimme suggestie waardoor de de chronologie van gebeurtenissen omgooit en je verhaal er zo veel sterker van wordt. Wendy en Arno vertelden me dingen over duiken en motorrijden. Arno vond dat ik de naam van de politie moest wijzigen. Aurélie BEGREEP mijn personages en hield van ze zoals ik van ze houd. Brenda vertelde me belangrijke dingen over Valeria en hielp me met de logistiek van de plotpunten. Het is bedwelmend en geweldig en het ALLERBESTE IN DE WERELD wanneer iemand je visie begrijpt. Om iemand iets van zijn eigen liefde toe te zien voegen aan houw visioen.

    Hoe heb ik ooit kunnen denken dat editen niet leuk was? Nouja, die hele zinsbouw/grammatica en mijn anglicismes wegpoetsen is nog steeds ontzettend vervelend, maar je verhaal daadwerkelijk verbeteren met revisies? GOD JA. Ik ben zo blij dat ik lol heb gevonden in dit proces. Dit zou heel goed het belangrijkste ding kunnen zijn dat ik in dit jaar leer.

    Algemeen·Schrijven·Stof en Schitteringen

    hoop en dromen

    KellyPlaats een reactie

    Terwijl ik met de hond liep vanmiddag had ik opeens een verrassend moment van inzicht over mezelf. In de afgelopen maanden ben ik best serieus bezig geweest met mijn verhaal Stof en Schitteringen. Ik ben hard aan het werk geweest met polijsten, inconsistenties wegwerken, en ervoor zorgen dat ik het beste uit het verhaal haal.

    Ik doe dit omdat ik van plan ben om hem in te sturen voor de Luitingh Sijthoff manuscriptenwedstrijd die een deadline heeft in december. Dus nu ligt er een stapel van 156A4tjes volgekrabbeld met rode pen op mijn bureau. Gisteravond ben ik begonnen om die edits door te voeren in het bestand op mijn Dropbox. that has a deadline in December.

    Het is krankzinnig veel werk en ik heb er nu al zo veel tijd ingestopt… ongelofelijk. Natuurlijk zou ik normaal deze tijd doorbrengen met het gedachteloos browsen van Reddit en Facebook, maar dan nog. Waarom stop ik zo veel tijd in deze hobby?

    En vanmiddag wist ik opeens waarom. Omdat ik er volledig vanuit gaat dat dit manuscript gepubliceerd gaat worden.

    Laat dat een momentje indringen. Het is echt een enorme aanname, buiten het feit dat het bruut arrogant is om zoiets te zeggen over je manuscript. Want waarom moet dit verhaal verteld en gedeeld worden? Waarom vind ik dit nodig?

    Dus terwijl ik buiten liep in het zonnetje was ik op die vragen aan het kauwen, totdat ik het wist. Het is namelijk zo: ik vind het verhaal helemaal niet zo geweldig. Ik vind het een leuk verhaal, ik hou van de personages alsof het mijn babies zijn, maar de proza zelf? God, nee. Ik lees iets over het creatieve proces van Patrick Rothfuss en ik wil mezelf in een balletje oprollen en huilen. Ik ben niet zo goed; zal ik ook nooit zijn. Waarom denk ik dan dat iemand mijn verhaal zal oppakken en publiceren?

    Omdat ik gewoon walgelijk positief en naïef ben. Dat is het antwoord.

    En dat is tegelijkertijd geweldig en doodseng. Geweldig: omdat dat een winnaarsmentaliteit is: falen is geen optie. NATUURLIJK gaat het werken, waarom niet? Dat is hoe winnars denken. Vanuit een NLP oogpunt is dit de manier waarop ik zou moeten denken: in positiviteiten, en niet eens nadenkend over negatieve punten. En ik zou best graag heel trots willen vertellen hoe goed het is dat ik mezelf op die manier heb leren denken… maar dat is niet echt waar.

    Dit is het enge deel: ik ben gewoon kinderlijk naïef in het idee dat als ik gewoon hard genoeg werk, dat het dan wel allemaal goed komt. Ugh; ik ben mezelf aan het klaarzetten voor een grote teleurstelling. Dus de afgelopen paar uur heb ik mezelf verteld dat het de reis is, niet de bestemming, die telt. En als mijn verhaal niet via Luitingh (of ergens anders) gepubliceerd wordt, dan heb ik toch nog iets geschreven waar ik trots op kan zijn. Dan heb ik nog geleerd van de ervaring. Dat zou genoeg moeten zijn, toch?

    Redigeren·Stof en Schitteringen

    on y va!

    KellyPlaats een reactie

    Ik ben gisteren begonnen met het editen van de eerste 25 pagina’s van Stof en Schitteringen. Het eerste terwijl ik in de tuin zat, en later in de trein naar Amsterdam op weg naar een avond zuipen met vrienden. En ik ben net op pagina 25 aangeland… ik ben compleet ‘in the zone’.

    Tot dusver is iedere pagina gemarkeerd met strepen en krabbels van mijn rode pen, maar da’s alleen maar goed.
    Ik heb zojuist pagina 26-50 uitgeprint. Gaan met die banaan!

    Laten we bruut zijn. Let’s kill my darlings.

    Redigeren·Schrijven·Stof en Schitteringen

    blijkbaar ben ik niet goed in romantiek

    KellyPlaats een reactie

    Vanavond ben ik aan het editen aan mijn Kristal verhaal. Op het moment zit ik in de laatste twee hoofdstukken, wanneer de heftige realisaties binnen komen. En prompt geeft Spotify me Snow Patrol, en het liedje “This Isn’t Everything You Are”.

    You can’t find the phone, so you can call it off
    But it might be for the best
    You can’t walk away, anyway
    Cause you’ve nowhere else to go
    Is he worth all this, is it a simple yes?
    Cause if you have to think, it’s fucked
    Feels like you loved him more, than he loved you
    And you wish you’d never met

    Och, lieve Joy. Dat klinkt bekend, nietwaar?
    Bizar ook, soms, hoe een liedje soms geschreven kan zijn voor het verhaal dat je aan het schrijven bent. Een van die magische schrijfmomenten, neem ik aan.

    Maar dat terzijde vraag ik me inmiddels serieus af of ik ooit een boy-meets-girl romance kan schrijven waar alles niet in een teringzooi eindigt. Joy en Seamon zijn beter af dan de meeste van mijn geschreven koppels (het is zorgwekkend hoe vaak de relaties van koppeltjes in mijn verhalen eindigen in dood, bloed, gevangenis of gekte), maar de marge is niet heel groot. Het lijkt erop dat een dysfunctionele relatie (die gebaseerd is op een deel eenzaamheid, een deel afhankelijkheid, een deel stomme keuzes en een stukje Stockholm Syndroom) terwijl je op de vlucht bent van de overheid omdat je allebei tot terrorist verklaard bent het beste is dat ik kan doen.

    Sorry, jongens.

    Algemeen·Stof en Schitteringen

    this was a triumph

    Kelly1 reactie

    …Woorden kunnen niet uitdrukken hoe ongelofelijk COOL het is wat er vandaag gebeurd is. Ze kunnen niet uitdrukken hoe BLIJ ik ben. Om mijn naam te zien op die gedrukte pagina’s… wow. Mijn hart bonst bijna mijn ribben uit. WOW!

    Maar weet je wat nog mooier is? Om Sirka op papier te zien. Om naar haar gezicht te kijken in de illustratie, en om mijn personage tot leven te zien komen in een tekening. Ik neem aan dat dit is hoe moeders van pasgeboren babies zich voelen. Is ze niet mooi?! :’)

    This was a triumph
    I’m making a note here
    HUGE SUCCESS
    It’s hard to overstate my satisfaction…

    😀

    Stof en Schitteringen

    het schrijfproces van de eerste versie van stof en schitteringen/through crystal

    Kelly1 reactie

    Even een ‘backdated entry’ – dit is een collectie van posts die ik gemaakt heb op de Nanowrimo forums in november 2006. Ze beschrijven mijn schrijfervaring van Nano 2006, terwijl ik “Stof en Schitteringen” – toen nog “Through Crystal” voor de eerste keer uitschreef. Dit is nog zonder de proloog, en met een heel andere climax dan die jullie nu zien… maar wel leuk om te delen wellicht. 🙂

    Posted on: 2006/11/1 8:37
    Middernacht 1 november goal: 0-2000 woorden
    geschreven: 1891
    Mood: 7/10
    Opmerkingen: het ging vrij aardig maar ik had de eerste scene vrij sterk in mijn hoofd. Het zal nu wel moeilijker worden. Buiten dat ben ik lichamelijk helemaal in puin van een zware griep, dus dat gaat nog leuk worden.
    Goal voor vandaag: 3000+ woorden schrijven.

    Posted on: 2006/11/1 18:04
    Doel: 3000+ woorden halen
    Geschreven: bijna 4K
    Wordcount totaal: 5800 en nogwat
    Mood: optimistisch, 8.

    Het is nog eng om de nieuwe wereld te ontdekken, maar ik begin al aardig mezelf thuis te voelen. Ondanks spierpijn van de koorts en hoofdpijn en keelpijn, kan ik toch nog presteren.

    ———-

    Posted on: 2006/11/2 12:20
    Doel voor vandaag: 4-5K
    Geschreven: 4.4K
    Totaal aantal woorden tot dusver: 10.3K
    Opmerkingen: het verhaal begint lekker op gang te komen, drie van de vier MC’s hebben elkaar gevonden en de meiden worden lekker gemanipuleerd
    maar nu moet ik een uur of wat slapen, want ik heb weer knallende koppijn

    Posted on: 2006/11/2 18:11
    Ahem… heb dus geslapen tot een uur of vier, ben weer voor de computer gaan zitten, en heb nog een stuk geschreven. Zit nu op 13K en heb 7.1K geschreven vandaag. Go me!
    Vanavond dan nog heel eventjes… maar nu eerst wat eten, en wat slapen.

    Posted on: 2006/11/2 23:30
    Heel eventjes werd dus nog een sessie van 2 uur, en nu zit ik op 16007 woorden. Verhaalsgewijs ben ik in een ontzettend goed humeur en heb ik fijn kunnen ontsnappen van mijn lichamelijke misere door te ontsnappen in een andere wereld! Alles wat ik moest doen was in brokjes schrijven, met slaappauzes tussendoor. Ik heb tevens mijn record aantal woorden per dag gehaald: 10K. Ben dus erg trots op mezelf.

    ——–

    Posted on: 2006/11/3 13:21
    Doel voor vandaag: 5K schrijven
    Geschreven tot dusver: 3300
    Mood: 8/10
    Overig: Het gaat minder goed dan gister, maarja dat is te verwachten. Waarschijnlijk gaat de rest van mijn LEVEN minder goed dan gisteren.
    Ik wil iig de 20K halen vandaag en van daar zien we wel hoe ver we komen. Eerst even douchen, boodschappen doen (neusspray halen!!) en wat opruimen, en dan de tweede sessie voor vandaag.
    Gezondheidsupdate: stukken beter. Mijn koorts is gebroken vannacht, dus ik ben aan de beterende hand…

    Posted on: 2006/11/3 23:13
    Doel voor vandaag: 5K schrijven
    Geschreven vandaag: 7600
    Wordcount: 23669 (!!!)
    Mood:
    En ik dacht dat het niet goed ging vandaag. Heb steeds in stukjes en beetjes geschreven, ontzettend lopen procastrinaten in de vorm van luieren, lezen, opruimen in huis, etc. Vanmorgen lekker geschreven maar smiddags was het echt but. En vanavond heb ik mezelf om 9 uur geschopt en mezelf voorgehouden dat hoofdstuk 7 toch *echt* afmoest vandaag. Wel, het is af. En ik ben verdomme zo ongeveer halverwege mijn Nano. Schiet mij maar lek.

    ——-

    Posted on: 2006/11/4 20:44
    Doel: tot 25K schrijven
    Wordcount: 26127 -> gehaald dus
    geschreven aantal woorden: 2500 ofzo
    Mood: 7/10

    Even een dagje rustig aan doen. Ik heb het gevoel alsof ik te snel door dit verhaal heen race, ik moet er ook even van genieten. Dus vandaag met de rem erop geschreven, en het is mooi zo. Ik zit nu op een unmapped deel van het verhaal, tussen belangrijke confrontaties in, dus ik moet nu maar eens gaan nadenken hoe ze nu op mijn volgende key moment in het verhaal terecht komen… en wat er dan gaat gebeuren.

    ———

    Posted on: 2006/11/5 23:16
    Doel voor vandaag: 4K -> tot 30K woorden
    Geschreven vandaag: 5K
    Wordcount: ff ruim 31000
    Mood 8/10

    Heb een paar leuke scene’s geschreven vandaag, maar ook een hoop troep. Vooral Chapter 8 zal flink in geedit worden volgende maand denk ik. However, dat maakt weinig uit als ik dingen als Valeria’s charming openingsline nadat ze Seamon aangereden had kan schrijven. Ik heb weer een tweetal mooie confrontaties gehad. Op naar de volgende. Next stop, Mentorn city en Sirka!

    ———

    Posted on: 2006/11/7 6:43
    Wordcount gisteren gepland: 0K
    Wordcount gisteren geschreven: 1150 woorden
    Totaal wordcount 32000-nogwat
    Mood: 8/10

    Gisteren niet kunnen schrijven door omstandigheden op het werk en daarna de bijeenkomst in de Tara; en toen ik thuiskwam hadden we de nieuwste Torchwood episode binnen. Ik heb dus maar een halfuurtje slaap opgeofferd om nog HEEL even te schrijven.
    Maar ik vind het niet zo erg. Ik heb tenslotte een ruim buffer, en het allerbelangrijkste was mijn brainstorm sessie in de trein. Een briljant plotpunt bedacht, een heel goed plotpunt, en drie dingen die ik een beetje ‘meh’ vind. Maar toch! Ik voel me heel productief over gister

    ———-

    Posted on: 2006/11/8 23:09
    Goal: 2500+ woorden
    Geschreven: 3100 woorden
    Totaal wordcount: 38100 woorden
    Mood: 8.5/10

    Totaal kapot vandaag, had geen tijd om op de lappy onderweg naar werk te schrijven (lag op de heenweg te slapen en op de terugweg had ik gezelschap). Maar toch een mooie 3K neergetypt, en ik heb iedereen klaargezet voor de eindconfrontatie. Met nog 12K te gaan zou dat mooi moeten lukken, vooral omdat hij in twee stukken gebroken is. Ik ben benieuwd hoe het gaat worden, ook omdat hij nog angstig weinig gepland is…

    —————

    Posted on: 2006/11/9 23:32
    Goal: 2000+, 40K halen
    Geschreven: 3300 woorden
    Totaal wordcount: 41.436
    Mood: 10/10!!!

    Okay, dit was een van de vetste scenes die ik ooit geschreven heb. Nouja, dat was het om te schrijven in ieder geval. Geen zin om door te lezen en editen, ik ga even weg stuiteren en me lekker helemaal verliezen in het verraad, de emoties!
    Ik hou ZO van schrijven ❤

    Mijn characters = love

    —————-

    Posted on: 2006/11/11 17:31
    Doel gisteren: 3000
    Aantal geschreven woorden: 0
    Mood: 7/10

    Myeah, gisteren was duidelijk een gevalletje van "When Real Life Attacks!" Ik verwachtte na werk ff een biertje te doen met collega's zoals wel vaker, en ik eindigde om vijf uur snachts wachtend op de nachtbus in de stromende regen
    Ik krijg vanavond visite, maar da's pas laat dus die 3K zouden wel moeten kunnen. Probleem is alleen dat ik nu de eindconfrontatie moet gaan schrijven en ik heb nog geen IDEE hoe ik het wil gaan laten eindigen… of de volgorde van gebeurtenissen. En da's altijd een beetje eng. Maargoed, we gaan gewoon lekker schrijven! We zien wel.

    Posted on: 2006/11/11 21:27
    Doel aantal woorden: 3000
    geschreven: ruim 4000
    behaald wordcount: 45236
    Mood: 9/10
    Ik ben dolblij en doodsbang tegelijkertijd. Morgen ga ik zowel de eindconfrontatie als de 50K binnenhalen.
    Wish me good luck!

    —————-

    Posted on: 2006/11/12 20:51
    Doel voor vandaag: 5K, 50K halen
    Gehaald: 50K!
    Mood: 10/10
    En niet eens om de 50K. Ik heb in geen tijden meer zo fantastisch heerlijk kunnen schrijven. Wat een thrill, wat een adrenaline. De eindconfrontatie sleepte mij iig helemaal mee. Wat leuk, om het einde aan de characters over te laten.

    —————-

    Posted on: 2006/11/16 10:35
    Komop mensen, jullie kunnen het!! *zwaait met oranje pompons*
    Wat mijn vooruitgang betreft… ik leid een beetje aan oververmoeidheid denk ik. Heb 2K geschreven sinds afgelopen zondag, en hard nagedacht over mijn plot. Ik weet nu wat er moet gebeuren, maar het hoe wordt nog even interessant. Mijn characters hebben zich net een heel werelddeel overgeteleporteerd namelijk, en dit was nogal onverwacht

    —————

    Posted on: 2006/11/17 23:36
    Doel: verhaal afschrijven
    Beoogd woordcount halen: tussen de 55 en 60K

    Doel behaald! 57889 woorden, en mijn verhaal is af.
    het heeft een interessant einde. Ik ben erg blij met hoe Joy het e.e.a oploste tijdens de laatste confrontatie, maar weet niet zo goed wat ik met het einde aanmoet. Sequel anyone?
    Ben wel erg tevreden dat ik steadily heb afgeschreven, en bijna 58K in 17 dagen, da's erg mooi. Het is ook een leuk verhaal geworden, wild en interessant en heel erg anders dan mijn verhalen van de afgelopen twee jaar.
    Mood: 10/10

    Stof en Schitteringen

    oh crystal ball, crystal ball….

    KellyPlaats een reactie

    Je kent vast dat liedje van Keane wel, toch? Oh crystal ball, crystal ball, tell me life is beautiful?

    Ik zat vanmiddag achter mijn computer een wallpaper te maken van een kristallen bol als inspiratie voor mijn aankomende Nanowrimo project Through Crystal en dit nummer stond aan, dus ik was gedachteloos aan het meeneuriën. En toen kwam mijn man opeens achter me staan en grinnikte: “Dan moet je die bol ook de kans geven om dat te zeggen,” en nam de controle over mijn computer over. Zijn Photoshop skills zijn geweldig.
    Dus nu kan ik geen wallpaper meer maken van een kristallen bol. En ik kan zéker dat verdomde nummer van Keane niet meer horen zonder te giechelen.

    Want dit is wat Olli voor me bouwde:

    Oh crystal ball, crystal ball, tell me life is beautiful…