Bloed en Scherven, Redigeren

de afronding van het redactieproces

Bloed_kaft2Iedereen is bekend met het gevoel van keihard werken om een deadline te halen. Die druk en stress die je hele leven beheerst, dat gevoel van iets moeten, anders red je het niet… dat is een tijdlang allesoverheersend. Iedere keer dat ik in bad zat, of vroeg naar bed ging, of FF13-2 opstartte, voelde ik me schuldig, want ik had eigenlijk moeten redigeren. De afgelopen twee maanden zijn best heftig geweest wat dat betreft.

Maar dat hoeft nu niet meer! Ik kreeg vanmiddag het verlossende mailtje van mijn redactrice/collega Cocky, die vertelde dat ‘Bloed en Scherven’ weggestuurd was voor de zetproef. We zijn klaar! Eindelijk! Straks nog één laatste keer de zetproef doorlezen, de bewoording voor de achterflap bedenken, en dan is hij klaar voor de druk. Het is een lange bevalling geweest, maar het is het zo waard!

En dan nu… is het tijd voor leven ná het schrijven van een boek. Ik denk dat ik een kort verhaal over Timor ga schrijven. En Final Fantasy 13-2. Gewoon, omdat het kan. 😀

Advertenties
Bloed en Scherven, Redigeren

redactie, redactie, redactie

Bloed en SchervenMocht je denken, goh, wat is het stil bij Kelly…. dat klopt. Ik zit middenin het redactieproces van “Bloed en Scherven” en dat slokt zo’n beetje al mijn vrije tijd op.

Komma’s, punten, grammatica, kleine inconsistenties… het moet allemaal gepolijst worden. Het is zowel frustrerend (hartENlust, serieus? je hebt toch maar één hart?!) als beschamend (wauw, ik heb gisteren toch een trainwreck van een alinea aangepast…), als heel erg opluchtend… want je maakt je verhaal toch beter. Alsof je je huis opgeruimd hebt, en alles ziet er opeens netter uit, zoals het bedoeld is. Opeens neemt je verhaal die final form aan die je altijd al had willen zien, en dat is superfijn.

Over een maand of twee/drie heb ik “Bloed en Scherven” gewoon in mijn handen en kunnen jullie hem lezen. Spannend!!

Bloed en Scherven, Redigeren

altijd een gaaf moment…

1662211_10152582485710211_795705930755279086_nIk heb er net een streep onder gezet, onder mijn eigen woordredactie. Zoals jullie in mijn vorige stukje over redigeren al hebben kunnen lezen, is de laatste stap in mijn persoonlijke redactieproces het uitprinten van mijn manuscript en er met de pen doorheen gaan. Op de een of andere manier is dat toch anders dan van een scherm aflezen; als ik van medium wissel, zie ik opeens de fouten beter.

Nou, voor degenen die van statistieken houden: mijn manuscript telt op het moment 163 pagina’s en 73825 woorden. Er zijn in totaal drie pagina’s waar een krul op staat, en geen enkele streep, kras of pijl-en-cirkel. Een van die drie heilige pagina’s is de laatste pagina van het verhaal (saillant detail: dat was bij ‘Stof en Schitteringen’ ook het geval).

Nu wordt het tijd om al die strepen en krassen door te gaan voeren in MS Word, en dan mijn formatting op orde te gaan krijgen. Ik heb met Zilverbron een deadline voor september afgesproken om ‘Bloed en Scherven’ klaar voor (meta) redactie te krijgen, en zoals het er naar uit ziet, lig ik goed op schema! Vooral omdat ik vanaf de 20e ook nog eens een week vrij heb, voordat ik naar Engeland vertrek voor drie dagen rock festival genot op ArcTangent.

Het voelt een beetje als een mijlpaal. 🙂

(zo, dan kan ik nu Grandia 2 weer een paar dagen verder spelen…)

Bloed en Scherven, Redigeren

een kijkje in het edit proces

Een van de meestgestelde vragen die ik krijg over mijn schrijven, naast ‘waar haal je je inspiratie vandaan?’ is: ‘hoe lang kost het je nu om een boek te schrijven?’. Het antwoord is een beetje tweeledig, want het opschrijven van de eerste versie kost me meestal maar een week of twee, hooguit een maand.

Het is het redigeren wat erna komt, wat het meeste tijd kost. Het herschrijven. Het schrappen. Het invoegen van nieuwe plotdraden. Het nadenken over wie, wat, waarom en waar. Je plotseling realiseren dat wat de gebeurtenis die je bedacht had, helemaal niet realistisch is. Opeens een ontzettend gave plottwist bedenken. Daarna prompt alles moeten retconnen om het er goed in te werken. Dat is hetgene wat het meeste tijd kost.

Dáárna komt het daadwerkelijke woord editen pas. De grammatica is bij mij pas een van de laatste dingen die ik doe. Zinsbouw is niet zo heel belangrijk, als het verhaal eerst maar staat. Als ik brute fouten vind, dan zal ik ze in die eerste stadia heus wel verbeteren hoor, maar het heeft geen prioriteit.

Tot nu dus. Ik ben op het moment per 30 pagina’s Bloed en Scherven aan het uitprinten en aan het krassen en strepen op de pagina’s. Hoo boy, mijn zinsbouw is bij tijd en wijle zó Engels. Ugh. En soms zijn er fouten waarvan ik denk: “ECHT?!” Sommige pagina’s zijn erger dan anderen, maar doorgaans zien ze er allemaal een beetje uit als de foto hiernaast. Ik ben inmiddels op pagina 100 en ik ben pas 1 pagina tegengekomen waarop ik niet heb kunnen krassen (heb er in plaats daarvan een triomfantelijke krul op gezet). Maar goed, het is op naar de volgende 60 pagina’s in de aankomende paar dagen.

(En dan misschien nog even naar de relatie naar Romain kijken, want die is ietwat shakey geworden met de nieuwe plotdraad erin)

Hoe pakken jullie je edit proces aan? Doen jullie het anders? Hebben jullie nog tips?