Boeken·Zilverbron

het derde verbond, liane baltus

Even een blogje over andere boeken dan de mijne, want ik zou graag wat aandacht willen voor Het Derde Verbond van Liane Baltus! Ze is op dit moment in de race voor de Crimezone Debuutprijs en ze kan alle stemmen die ze kan krijgen goed gebruiken. Ze verdient ze ook ontzettend, want haar boek is fantastisch. Ik heb haar op Goodreads vijf sterren gegeven, omdat ik die vier-en-een-half sterren die eigenlijk mijn plan waren om te geven, omhoog wilde afronden.

Dit is de tekst op de achterflap:

Helena’s vader is in het verleden betrokken geweest bij een geheim project, waarbij contact is gelegd met mensen uit de dimensie Experiaan. In die periode is er een innige vriendschap ontstaan tussen Helena en de Experiaan Mica.

Op het moment dat Mica na vele jaren terugkeert uit diens dimensie, vult warme energie het zwarte gat in Helena’s borstkas. Haar blijdschap over de terugkomst van haar jeugdvriend verandert abrupt als ze hoort dat hij met zijn troepen Amerika is binnengevallen en haar vader tegelijk met een grote groep wetenschappers verdwenen is.

Binnen de kortste keren raakt Helena de controle over haar eigen leven kwijt. Mica kiest Amsterdam als locatie voor onderhandelingen over een wapenstilstand met Amerika. Voor Helena het beseft, is het kantoor waar zij stage loopt betrokken bij de voorbereiding, zijn er Experiaanse soldaten in het pand en heeft de CIA haar in het vizier.

Wat verzwijgt Mica over zichzelf en de mensen in zijn dimensie? Is Helena’s vertrouwen in Mica wel gerechtvaardigd als de wereld om haar heen hem compleet anders ervaart dan zij? Komt er een wapenstilstand tussen Experiaan en Amerika of is een vernietiging van de Aarde aanstaande? Helena wordt voor keuzes gesteld, die ze zich nooit heeft kunnen voorstellen.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen, om meerdere redenen eigenlijk. Het is vlot geschreven, heeft een spannend plot, uitgediepte personages, en een interessant conflict. Het magiesysteem is goed te begrijpen en de net-iets-andere cultuur van Experiaan is zowel bekend als vervreemdend. Als je goed oplet, dan merk je dat het een ander niet zo schoon is als het lijkt… ook wat betreft de relatie tussen Helena en Mica.

Omdat je het boek meemaakt vanuit Helena’s perspectief, lijkt alles wat zij doet en de band die ze heeft met Mica en de Experianen volledig logisch, maar als je een stap terug doet en het bijvoorbeeld vanuit de ogen van haar beste vriendin Sasja bekijkt, dan voel je opeens nattigheid. Tegelijkertijd is de rijkheid van de wereld van Experiaan zo overweldigend en interessant dat je volledig begrijpt dat Helena zich er hals over kop in gooit. Ik zou ongetwijfeld precies hetzelfde gedaan hebben. Die juxtapositie is geweldig gedaan.

De drie belangrijkste dingen die naar boven komen in het verhaal zijn thema’s van communicatie, machtsverhoudingen, en energie. En als je daar over nadenkt, dan is het niet zo gek dat ik van dit verhaal genoten heb; want dit zijn thema’s waar ik zelf ook van geniet. Ik schrijf zelf de boeken die ik graag wil lezen… blijkbaar schrijft Liane ook de boeken die ik graag wil lezen. En omdat ze het ook nog eens steengoed uitgedacht aanpakt, is dit ook het soort boek wat ik graag aan de wereld wil laten zien. Ik heb het al als verjaardagskado aan een vriendin gegeven omdat ik vierkant achter dit boek sta, en niet kan wachten op deel twee.

Dus: áls je Het Derde Verbond gelezen hebt, en net zoals ik ervan genoten heb, stem dan alsjeblieft op Liane voor die debuutprijs die ze zo hard verdient!

Hier het stappenplan (zoals gepost door Liane op FB) om haar te supporten:

‘Hoe nomineer ik Het derde verbond voor de Crimezone Debuutprijs 2014′.
Uit reacties maak ik op dat het linkje ‘Registreer met Facebook’ de makkelijkste (en snelste) weg is om je te registreren op Hebban. Registreer je via e-mail, dan moet je je account bevestigen via een link in je e-mail.
Daarna kun je op mijn boek stemmen. Om mijn boek te nomineren, ga je via de link in dit bericht naar mijn boekpagina op Hebban.
Zorg er voor dat je een vinkje zet bij favorieten, zie bijgevoegde foto.
Daarna telt je stem mee.
Mocht je de oproep willen delen (graag), zet dan bovenstaande uitleg erbij, anders komen mensen zonder verdere uitleg op mijn boekpagina op Hebban terecht. Op deze pagina staat ook geen verwijzing naar de Crimezone Debuutprijs.

Algemeen·Stof en Schitteringen·Zilverbron

drie dagen zonovergoten castlefest

Castlefest was geweldig. De sfeer was fantastisch, de muziek konden we perfect horen zo dicht bij het bij het podium, het weer hield zich perfect (ondanks de code oranje)… alles was warm, goud, zonovergoten. Ik ben een festival lover tot in mijn botten, en Castlefest ademde iedere seconde precies die sfeer uit, dus ik voelde me echt volledig thuis.

We hadden het supergezellig in de Zilverbron/Zilverspoor tent, zelfs als er (nog) geen bezoekers waren. Dat kwam iedere dag wat later op gang, maar daarna liep het doorgaans lekker door. Ik heb een flink aantal mensen kunnen blijmaken met een gesigneerde versie van Stof en Schitteringen, maar ook gewoon gezellige gesprekken gevoerd over boeken, films, tv-series, het fantasy/SF genre, en het leven in het algemeen. Na drie dagen ben ik geestelijk helemaal op een high, maar stiekem ben ik eigenlijk ook best wel afgedraaid. En dan gaat het gewone leven gewoon verder, hè? Weer aan het werk… maar gelukkig mag ik in de avonden weer editen aan Bloed en Scherven. 🙂

Algemeen·Stof en Schitteringen·Zilverbron

drie dagen Elfia

George R R Martin en ik, Elf Fantasy Fair, april 2002

De eerste keer dat ik naar de Elf Fantasy Fair ging was in 2002, omdat George R. R. Martin daar aan het signeren was en ik zo graag zijn handtekening wilde in mijn half uitelkaar vallende paperback van “Storm of Swords”. Hij lachte om de staat van het kapotgelezen boek en schreef erin “Keep your sword sharp (and buy a new copy!)”. Het boek ligt nu in mijn kast, heel voorzichtig neergelegd omdat de pagina’s er letterlijk uit dwarrelen. Ik ben nog steeds een hele grote fan van Martin en zijn werk, en “Storm of Swords” is een van de betere boeken die ik ooit gelezen heb. Die handtekening is me nog steeds dierbaar.

Dat is nu twaalf jaar geleden. Ik had toen echt niet kunnen dromen dat ik twaalf jaar later zélf op de Elf Fantasy Fair (nu omgedoopt tot Elfia) zou staan om mijn eigen boeken te verkopen en signeren. Op het moment dat deze foto genomen werd, had ik Nanowrimo nog nooit gedaan. Ik schreef fanfiction en had er lol mee, daar ik had echt totaal geen notie van waar mijn schrijven me zou uiteindelijk brengen.

Nu zal ik zeker niet zeggen dat ik net zo goed ben als Martin, of dat mijn boeken zo goed verkopen. Maar afgelopen weekend stond ik op een zonovergoten Elfia in de tent en heb ik “Stof en Schitteringen” verkocht aan mensen die de kaft, de achterflap en mijn enthousiaste gebabbel over het verhaal aantrekkelijk vonden. Ik heb gekletst met andere bezoekers over onze favoriete boeken. Ik heb wannabe schrijvers aangemoedigd om hun manuscript te pitchen of om in ieder geval te blijven dromen en te blijven schrijven.

Het was een flinke uitputtingsslag, drie dagen lang op je benen staan en je boeken aanprijzen, maar dankzij mijn fantastische collega’s van Zilverbron, de stralende zonneschijn en de magische sfeer van Elfia en de vriendelijke bezoekers, heb ik werkelijk een toptijd gehad. Het is heel bizar om aan de andere kant van die tafel te staan. Om opeens te moeten nadenken wat voor berichtje je achterlaat in het boek terwijl je het signeert. Om je te realiseren dat mensen je boek gaan lezen en dat ze er meningen over gaan hebben… zo spannend! Want mijn kindje is nu gepresenteerd, het boek gaat nu de wijde wereld in. Volgend jaar op Elfia, als ik “Bloed en Scherven” aan de wereld ga presenteren, dan zullen er mensen zijn die “Stof en Schitteringen” gelezen hebben, die er een mening over hebben.

Spannend! Maargoed, eerst maar even bijkomen van al die nieuwe vrienden die ik gemaakt heb, de leuke conversaties, en de beelden van de zon op het kasteel en al die prachtige kostuums die voorbij de Zilverspoor tent liepen. De rest komt later wel. Eerst even nagenieten…

       

Stof en Schitteringen·Zilverbron

stof en schitteringen op bol.com

‘Stof en Schitteringen’ op bol.com

Daar staat hij dan, mensen: “Stof en Schitteringen”, op bol.com. ISBN en alles, helemaal echt.
Klaar om te bestellen. Het is nog in de pre-order, want officieel verschijnt “Stof” pas op de 18e (en bij bol.com blijkbaar op de 28e), maar je kunt alvast je bestelling maken als je dat wil. Wil je hem graag al eerder én gesigneerd hebben? Neem hem dan mee naar Elfia, daar sta ik bij de stand van Zilverbron te signeren!

Hopelijk tot dan! 😀

Bloed en Scherven·Stof en Schitteringen·Zilverbron

het tweeluik en de kaften!

Het afgelopen jaar heeft alles om Stof en Schitteringen gedraaid, wat mijn schrijfsels betreft. Oh, ik heb de eerste (eigenlijk derde) versie van Bloed en Scherven (het vervolg) wel uitgeschreven, maar dat was nog toekomstmuziek. Hoewel ik lol had met mijn plotlijnen en mijn personage in het tweede verhaal, heb ik toch echt het meeste energie gestoken in het redigeren en herschrijven van Stof en Schitteringen, want dat was degene die gepubliceerd zou worden. Bloed was een bonus voor de toekomst, nog niet echt iets om me zorgen over te maken.

Totdat Zilverbron besloot er werk van te maken en de twee boeken als tweeluik te gaan marketen, me vroeg om een pitch, en me prompt een contract toestuurde. Bloed en Scherven komt uit in April 2015. Ik word verondersteld om Bloed klaar te hebben voor de metaredactie in Augustus – dat betekent dat ik dus nog even ruim drie maanden heb. Het boek bestaat al, hoor, maar het is nog hartstikke ruw. Ik heb gisteren pas de proloog bedacht en op 80% van het verhaal zit een break die ik nog STEEDS moet herschrijven. En daarna het polijsten, het wegwassen van mijn anglicismes en mijn slechte grammatica, het opleuken van mijn zinnen. Drie maanden. Toen ik het op het contract zag staan, vond ik het goed te doen, maar nu vind ik het toch wel spannend. Voor Stof had ik anderhalf jaar. Nu drie maanden. Tja, dat zal het leven van een schrijver zijn, hè? Tijd om de knokkels te kraken, dus!

Stof en Schitteringen en Bloed en Scherven zijn een tweeluik. Het ene boek volgt op het andere, en vervult de beloftes gemaakt aan het einde van het eerste boek. Het maakt de verhaallijn af, de thema’s en de personageontwikkeling worden compleet. Ik heb soms nog gedacht of het niet beter 1 boek kon worden, maar in overleg met Zilverbron hebben we besloten om er een tweeluik van te maken. En zo gaan ze ook gepromoot worden. Ik heb de kaften gezien, jongens, en ze zijn mooi. Ze passen perfect bij elkaar – de kleuren zijn precies zoals ik het in gedachten had: blauw/grijs voor Stof, en donkerrood voor Bloed. Het is heel bizar om naar zo’n kaft te kijken en te denken: dit worden mijn boeken. Dit worden mijn kindjes.

En kijk ze eens, jongens: zijn ze niet mooi?

Stof en Schitteringen Bloed en Scherven

 

 

Redigeren·Stof en Schitteringen·Zilverbron

stoeien met de zetproef

Ik heb zojuist de zetproef check van Stof en Schitteringen de deur uit gedaan. Ik ben er helemaal stuiterig van! Grappig toch, hoe zo’n kleine actie als op de ‘verzend’ knop drukken zoveel lading kan hebben.

Mijn man Oliver en mijn vriendin Brenda hebben me de afgelopen dagen keihard geholpen om nog dingen te vinden die ik (en het woordredactie team van Zilverbron) misschien nog gemist zouden kunnen hebben. Ik hoop dat we alle laatste kleine foutjes gevonden hebben! Het is bizar om zo’n zetproef kritisch door te lezen. Op een gegeven moment begin je overal aan te twijfelen; hoe zit het met het afbreekstreepje in ‘realiteit’ – is dat zo wel goed? Is ‘besefte’ wel de juiste verleden tijd van beseffen? Het ziet er zo raar uit – etcetera. We hebben ons er doorheen geworsteld. Als we het echt niet meer wisten en de woordenboeken geen uitkomst meer konden bieden, hebben we het woord gewoon op de lijst gezet voor Zilverbron; zij zijn beter op de hoogte van grammatica dan ik.

Pffff, spannend hoor! Nu kan ik er écht niets meer aan doen, nu is het écht uit mijn handen.

“Stof en Schitteringen” gaat naar de drukkerij. Wauw!

 

 

Stof en Schitteringen·Zilverbron

helemaal blij!

Ik was vandaag de hele dag bij een van mijn klanten. Tijdens de lunch checkte ik mijn e-mail op mijn telefoon en merkte dat ik een mailtje had van Zilverbron: de zetproef van “Stof en Schitteringen” zat daar, zomaar in mijn gmail inbox. Klaar voor mij om de zetting te checken, of er niet rare afbrekingen in zitten of dat er nog dingen cursief moeten of pagina opbouwen niet mooi zijn en dergelijke. Maar toen ik het bestand opende, gingen mijn ogen daar niet meteen heen.

Ik keek naar het font, naar de pagina opbouw, naar de pagina hoeveelheid (zo te zien 316 pagina’s), hoe de letters op de pagina stonden, het font. En stom genoeg, toen ik naar de opdraging keek, en het eerste hoofdstuk en die eerste regel van het verhaal, kreeg ik spontaan een beetje natte ogen. Ik wist dat ik er mushy van zou worden; ik vermoedde al dat het een beetje zou voelen alsof je je kindje voor het eerst in je armen houdt. Dat was nu dus al… stel je voor hoe het straks voelt om het fysieke boek met een kaft en alles in je handen te houden.
Ik denk niet dat ik droog ga houden, haha.

Dus hier zit ik, met een cider in mijn hand, aan mijn bureau, luisterend naar Russian Circles, en ik voel me domweg gelukkig 😀

Algemeen·Stof en Schitteringen·Zilverbron

en nu is het officieel

Dit is de eerste keer van mijn leven dat een officiële website… dat een werkgever mij als een auteur benoemd heeft. Dit is ook de eerste keer dat eerdergenoemde werkgever aan het proberen is om mensen enthousiast te maken voor mijn verhaal. Mijn boek. Mijn ROMAN.

Het is een ongelofelijk onwerkelijk gevoel om naar de website van een uitgeverij te gaan en JOUW naam, JOUW foto en de titel van JOUW verhaal daar te zien prijken. Wel een gevoel waar ik aan kan wennen, trouwens.
Wat een geweldig moment! 🙂

Hier vind je mijn auteursprofiel op Zilverbron.com. Yay!

Algemeen·Zilverbron

aldus de zilverbron facebook pagina…

“Het is zò druk geweest, met de eerste twee Zilverbron boeken in aantocht, dat we nog niet de tijd gehad hebben om onze nieuwe auteurs voor te stellen.
Vandaar dat we volgende week maandag t/m vrijdag weer elke dag een nieuwe auteur aan jullie gaan voorstellen (wat het aantal auteurs op 17 brengt, en er zijn weer drie contracten onderweg).
Volgende week dus up-to-date site, met elke dag weer een nieuwe auteur!”

Daar zit ik bij! Zo spannend!
Ik hoop dat mijn profiel niet online gaat als ik net in Budapest zit voor mijn werk, maarja, je kan niet alles hebben. Het profiel staat er toch het hele jaar nog… 😉