het eventseizoen gaat weer beginnen!

dsc_0044
als je weet wat we op deze foto aan het doen zijn, dan ben je net zo’n grote nerd als ik!

Wauw jongens, het lijkt wel alsof de hoeveelheid SF/Fantasy evenementen de afgelopen drie jaar verveelvoudigd is. Natuurlijk helemaal niet erg, want ik ben dol op beurzen. Je ziet zo veel leuke, interessante en waanzinnig verklede mensen en tijdens zo’n dag of weekend kun je even helemaal los gaan in het nerd-zijn. (zie foto)

In het dagelijks leven snappen mensen je vaak niet als je een extreem nerdy grap maakt (zo moest ik ooit op een evenement van werk mijn lachen inhouden omdat het logo van de game Portal gebruikt werd tijdens een powerpoint presentatie over webportalen, en niemand snapte waarom dat grappig was), of een associatie, maar op zo’n beurs ben je tussen gelijkgestemden en dat is zo fijn! En oja, we verkopen en signeren ook nog boeken, hihi.

Dus, welke evenementen kun je me binnenkort vinden?

Ergens daartussen is ook nog de uitreiking van Fantastels Verhalenwedstrijd, dus mijn sociale leven gaat even op een laag pitje vrees ik. Vooral omdat ik tussendoor ook keihard aan het redigeren ben voordat de 2.3 versie van Talent en Kristal naar Zilverbron voor de officiële redactie gaat.

Druk druk druk! 🙂

Advertenties

Vanbinnen en Vanbuiten

Lang geleden, toen de wereld nog jong was, publiceerde ik een verhaal in fantastisch verhalenmagazine Pure Fantasy. Dat verhaal was Geboorterecht, wat uiteindelijk het eerste hoofdstuk van Stof en Schitteringen is geworden. Pure Fantasy is inmiddels helaas terziele, maar ik heb er een hoop aan te danken. Ik leerde er Cocky van Dijk kennen omdat zij mij toegewezen werd als mijn redacteur, maar ook Corina Onderstijn.

Corina was namelijk ook debutante in Pure Fantasy 24; haar verhaal Zengen stond direct vóór mijn Geboorterecht, en mijn eerste indruk van Corina was ‘verdomme, haar verhaal is beter dan het mijne’. Ik was er een beetje jaloers van, maar moest wel natuurlijk mijn bewondering uitspreken. Zo raakten we aan de praat, op het toenmalig Pure Fantasy forum. Toen ik in 2011 voor het eerste meedeed met Fantastels (en achtste werd), werd zij tweede. Op het Books of Fantasy Gala in 2012 hadden we de tijd om echt uitgebreid ‘in real life’ te kletsen, en vanaf dat moment spraken we een paar keer per jaar af om lekker te gaan eten en te kletsen over schrijven. En boeken. En films. En eigenlijk alles wel…

Op die manier heb ik Corina meegemaakt terwijl ze bezig was om Vanbinnen en vanbuiten op papier te krijgen zoals zij het in haar hoofd heeft zitten. Ik stond aan de zijlijn terwijl zij schreef, riep aanmoedigingen en goede adviezen, maakte me zorgen om de competitie die ze me gaf voor Fantastels 2013 (ik won met Roze Water en zij werd tweede met Zoete Val, maar ik vind nog steeds haar verhaal beter dan het mijne). Ik heb haar manuscript ook mogen proeflezen, zoals zij ook veel van mijn werk proefgelezen heeft.

Ik zal niet onder stoelen of banken steken dat Corina een lieve vriendin van me is. Maar dat is niet de reden dat ik haar boek, die eind deze maand uitkomt, aan je aan het aanprijzen ben. De reden dat ik dat doe, is omdat ze een AMAZING schrijfster is; ze is een inspiratie voor me. Corina’s schrijfstijl is uniek. Beeldend, ontzettend atmosferisch, vol fantasie, bij tijden bijtend scherp, met fantastische dialogen en een meta/dubbele laag waar ik jaloers op ben.

Als ik een flaptekst had mogen schrijven van haar magisch realistische debuutroman (denk Murakami of Neil Gaiman) ‘Vanbinnen en vanbuiten’, dan had ik gezegd:

“Een fantasierijk, gevoelvol geschreven verhaal, dat net zo hilarisch als hartbrekend is. Een absolute aanrader!”

Serieus: Corina is een fantastisch schrijfster en ik ben zó blij voor haar dat haar manuscript het levenslicht gezien heeft en dat ik het aan jullie mag aanraden.

Wat doe je hiernog? Pre-order die shit!

full35771849_b

terugblik op 2015

Goodbye-2015-and-hello-2016-photoHet is die tijd van het jaar weer om terug te kijken op wat het afgelopen jaar allemaal gebracht heeft. En als ik zo spiek naar mijn vergelijkbare blogpost van vorig jaar over dit onderwerp kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat 2015 toch wel een jaar is dat héél anders gelopen is dan ik verwacht had.

Dit is waar ik naar uitkeek om in 2015 te gaan doen:

  1. De release van “Bloed en Scherven” (die op de planning stond voor april 2015)
  2. Het afschrijven van “Vuur en Vergankelijkheid” (het Nanowrimo project van 2014, wat de prequel gaat worden van de Lentagon serie)
  3. …”en dan misschien… héél misschien… heb ik nog een idee voor een verhaal post-“Bloed”. Dat zou de serie geen tweeluik meer maken maar een trilogie, met “Vuur” als een prequel. Maar ik weet nog niet precies of en hoe ik dat vorm moet gaan geven”, zei ik toen. Haha. Hahaha….

Tja. Life is what happens when you’re busy making other plans, zeggen ze wel eens.

  1. “Bloed en Scherven”. Wow, wat een lange en pijnlijke bevalling is dat geworden… Afgelopen lente, luttele weken voor de release van “Bloed”, overleed Jos Weijmer, de eigenaar van de Zilverspoor/Zilverbron uitgeverij heel plotseling. Het was zo plotseling en zo verdrietig dat enige tijd niemand wist wat ze met alles aan moesten. Ik ook niet. De sfeer die er een paar weken later op de Elfia beurs hing was er een van verslagenheid en vastbeslotenheid om Jos’ droom niet te laten verdwijnen.
    Er is binnen de uitgeverij kei- en keihard gewerkt en in juli kwam daar opeens het verlossende woord: JA, de uitgeverij zou doorgaan, nu in de capabele handen van Cocky van Dijk en haar man Barry van Dijk. En de boeken die gepland stonden om uit te komen, zouden alsnog gereleased worden – vóór Castlefest nog.
    Op 24 juli 2015 had ik opeens mijn baby in mijn handen: “Bloed en Scherven”, 274 pagina’s bloed, zweet, en tranen. En op een zonovergoten Castlefest heb ik mijn boek kunnen presenteren, samen met nog zoveel andere prachtige titels die nu toch het levenslicht konden zien.
    De recensies waren allemaal overweldigend positief en overtroffen de verwachtingen die met “Stof en Schitteringen” gezet waren; en het was als een triomf. Zoete, zonovergoten triomf.
  2. Voor “Vuur en Vergankelijkheid”, de prequel van de Lentagon serie, heb ik geen letter op papier gekregeni n 2015. Maar daar had ik goede reden toe. Bovendien gaat dit niet verzuren; dit wordt mijn volgende project. Het verhaal van Iris, Nathan en Dannil staat op de planning voor juni 2017 en speelt zich 70 jaar af voor de Lentagon serie. Qua verhaal is het een heel ander beestje; niet alleen is deze cast in hun interacties en opvattingen compleet anders dan Seamon, Sirka, Joy en Valeria, maar het is ook heel bijzonder om in Delgado en Surral rond te waren in een tijd dat nog niemand een communicator had en computers nog geen standaard waren. Dus dit komt zeker nog!
  3. “…en misschien, héél misschien…” Ik moet echt lachen als ik dit teruglees. Ja. Dus. Over dingen die anders lopen gesproken…
    Dat boek is genaamd “Talent en Kristal”, zal uitkomen in juli 2016  en heeft de afgelopen drie maanden mijn hersenen opgevreten terwijl ik de eerste versie van het verhaal uitschreef. Ik heb nu eventjes pauze terwijl mijn alpha lezers het aan het doorlezen zijn (en dat was hard nodig, de staat van mijn hersenen was vrij treurig na die marathonsessie), maar daarna is het terug aan de arbeid en dan wordt het tijd voor de eerste redactierondes.

Ik vraag me dus ten zeerste af of ik plannen moet gaan maken voor 2016, omdat je toch nooit weet hoe het gaat lopen. Maargoed, misschien is het gewoon leuk om mezelf volgend jaar uit te lachen, so here goes:

  • “Talent en Kristal” afschrijven en een waardig einde van de trilogie maken.
  • “Vuur en Vergankelijkheid” afschrijven en een waardige prequel van de serie maken.
  • Mijn Fantastels jurering netjes afmaken en mooie rapporten schrijven voor de verhalen die ik gelezen heb, zodat de schrijvers er beter van zullen worden.
  • Zelf ook betere schrijver worden!
  • Genieten van het schrijfproces, de beurzen, het contact met lezers, en het leven in het algemeen.

We zijn verder niet ambitieus ofzo. Maar hey, als je niet droomt, dan heb je ook niets om waar te maken.

Fijne feestdagen en een schitterend 2016 gewenst allemaal!

 

 

Talent en Kristal

Ik heb er lang en hard over nagedacht, maar bij deze is de werktitel van het derde Lentagonboek, ‘Talent en terreur’ verworpen. De werktitel dekte de lading van het boek perfect – er wordt in het boek veel tijd besteed wordt aan de Jonge Radicalen, die als een terreurbeweging bekend staan omdat ze goedschiks dan wel kwaadschiks een revolutie binnen Parsia willen bewerkstelligen, maar ik kon het toch niet over mijn hart verkrijgen om het woord ‘terreur’ in mijn titel te zetten.

Niet in deze samenleving waarin we op het moment leven.

Ik kan nog zo hard proberen te verantwoorden dat dit boek juist een aanklacht is tegen onze huidige angstcultuur, racisme, en politiek, maar dat betekent niet dat mensen niet naar deze titel zouden kijken en denken: “Hm, liever niet.” Ik kan me voorstellen dat mensen dat zouden voelen; ik ben zelf al ongemakkelijk met het hardop zeggen van de titel. En ik weet natuurlijk dat het juist geweldig is als je werk niet veilig is, dat je entertainment niet mensen in slaap sust maar juist wakker maakt – maar dat zou ik liever met de inhoud van mijn boek bewerkstelligen, niet met de titel die al te veel weerzin oproept. Misschien ben ik daarin laf, hoor, dat zou kunnen – maar ik denk dat een ‘lichtere’ titel mensen het boek eerder doen oppakken, en zo hetgeen wat ik met het verhaal wil zeggen juist beter laat binnenkomen.

De nieuwe titel wordt TALENT EN KRISTAL, en als je het boek leest, dan begrijp je volledig waarom. Uiteindelijk ben ik nog steeds blij met deze titel. Het dekt de lading en is (hopelijk) niet te afstotend, zoals de werktitel. 🙂

Ik heb gesproken met mijn uitgever, en Talent en kristal staat voor juli 2016 op de planning voor release. Kijken jullie er ook al naar uit? 🙂

 

 

zij die terug zijn van FACTS, groeten u!

En we zijn weer terug van FACTS. Wat een overweldigend event is dat toch; zó veel mensen in een Expo hal, allemaal met een liefde voor het fantastische, voor comics en films, zo velen van hen buitenissig uitgedost… tot aan de sokken en schoenen (of juist niet) aan toe… en soms ook niet. (Ik had een goeie giechel om een jongen die een kartonnen doos over zijn hoofd en rug heengetrokken had waarop ‘NOT SNAKE’ geschreven stond met marker. Ik geloofde hem op zijn woord :D)

We stonden met de Zilverspoor stand twee dagen op de Expo Flanders in Gent. De eerste dag ging de wekker om half vijf ’s morgens… dat was wel even bikkelen hoor. Gauw naar Gent kachelen, de stand opzetten, en vervolgens tot zeven uur ’s avonds socialisen met de FACTS bezoekers. We hebben goede contacten opgedaan en fijn verkocht en gekletst met de bezoekers en elkaar, dus al met al was het een toptijd. Maar toen we eenmaal in de B&B waren op zaterdagavond waren we zo moe dat we niet eens uit eten zijn gegaan, maar gewoon pizza besteld hebben en daarna ons bed ingedoken zijn. Sorry Gent; ik bezoek je nog wel een keertje écht. Op zondag was waren we tot vijf uur bezig, waarna we in record tijd afbraken en toen in de file terug naar Nederland terecht kwamen.

En nu weer terug naar het gewone leven… en hard verder schrijven aan ‘Talent en terreur’, want ik ben zo vaak aan het beloven geweest dat die met Castlefest uitkomt, dat ik mijn deadline natuurlijk wel moet halen!

wauw, castlefest, wat was je mooi!

Ik kan het niet zo goed in woorden bevatten wat Castlefest met me doet. Ik ben van nature een festivalganger; ik geniet van zonneschijn, muziek, vrijheid en het beeld van genietende mensen. Meestal doe ik dat genieten op muziekfestivals, maar Castlefest heeft de unieke eigenschap dat het mijn liefde voor ‘het festivalgevoel’ verbindt met mijn liefde voor fantasy en boeken.

En dan mocht ik op Castlefest ook nog eens “Bloed en Scherven” presenteren, op een zonovergoten weekend vol heerlijkheid en fantasy. Kan het dan nog beter? Ik heb eindelijk “Bloed” kunnen presenteren aan de lezers; en “Stof” (soms zelfs samen met “Bloed”) kunnen verkopen aan nieuwe lezers. Gezellig gekletst over fantasy en boeken, mijn mond moeten houden over mogelijke spoilers, bijkletsen met mijn lieve collega’s, en alles leek overgoten met een gevoel van triomf – dat ondanks alles dat het ons gelukt is, dat we met Team ZIlver negen nieuwe boeken aan de wereld konden presenteren. Ik weet zeker dat Jos Weijmer het heerlijk had gevonden.

De eerste reacties komen nu binnen en het is spannend en gaaf en doodeng, maar dat hoort er allemaal bij! Dank jullie wel voor de support en een heerlijk weekend!

selfie met de boeken!

lezer Caroline kwam in vol ornaat “Bloed” halen! 😀

daar is hij dan!

Hij is er, hij is er! Nu al in mijn handen, maar vanaf 31 Juli op Castlefest en daarna elders verkrijgbaar – BLOED EN SCHERVEN, het tweede boek in de Lentagon serie. Ik ben zo, zo, zo blij en trots!! Is hij niet prachtig? 😀

(ik zou willen dat ik er wat coherents over zou kunnen zeggen, maar mijn reactie komt eigenlijk vooral neer op “!!!!!!” en “waar is de champagne?!” en een héle grote gelukkige grijns!)

zo mooi! selfie met mijn boek!

Het gaat gebeuren!

Bloed_kaft2Lieve mensen, ik heb goed nieuws: wat in het vat zit, verzuurt niet. BLOED EN SCHERVEN, de tweede Lentagonroman, is naar de drukker en wordt officieel gepresenteerd op Castlefest (31 juli dus). Het gaat gebeuren!!

Ik ben superblij dat ik dit met jullie mag delen en dat ik, ondanks het verdrietige overlijden van Jos Weijmer, mijn boek toch aan de wereld kan presenteren. Ik kan jullie toch nog weer meer op avontuur nemen in Jediah samen met Joy, Valeria, Seamon en Sirka en ik kan niet wáchten!

Zien we elkaar op Castlefest?

elfia haarzuilens 2015

Twee dagen Elfia Haarzuilens 2015 zitten er weer op. Het was een beetje een dubbel gebeuren: aan de ene kant was het natuurlijk super gezellig met de collega auteurs en de bezoekers, en heb ik ‘Stof en Schitteringen’ weer kunnen aanprijzen, verkopen en signeren. Maar aan de andere kant was daar ook het feit dat we Jos verloren zijn. We hebben op hem getoost en er lag een boek waarin bezoekers en auteurs berichten aan hem konden achterlaten. Het boek is flink gevuld geraakt over het weekend, en dat is natuurlijk prachtig.

En dan was er natuurlijk ook nog de mensen die we ‘nee, sorry, het nieuwe boek is nog niet uit’ moesten verkopen, en dan vertellen wat er gebeurd was. Het begrip was gelukkig overweldigend en we hebben onderling elkaar gesteund, gelachen, en fijne gesprekken gevoerd met elkaar en de Elfia bezoekers. Dus ja, het was erg dubbel.

In een betere wereld was Jos erbij geweest en had ik ‘Bloed en scherven’ aan jullie kunnen presenteren. In plaats daarvan hebben we er, ondanks het frisse weer, toch een fijn weekend van gemaakt met elkaar, en met jullie. En daar moeten we het dan maar mee doen.

Dus wat nu, vraag je je misschien af? Schrijven, natuurlijk. We blijven schrijven.
Als ik meer nieuws heb, dan laat ik het hier meteen weten.

fantastels verhalenwedstrijd 2014

Wat een bizarre dag gisteren. Zaterdag 18 april 2015 was de dag dat er meerdere dingen tegelijk gebeurden: aan de ene kant was de uitreiking van Fantastels 2014, en aan de andere kant was daar de crematie van Jos Weijmer. En daarna nog eens een keer een huwelijksreceptie van een oude vriendin. Over emotionele whiplash gesproken.

Ik arriveerde een beetje te vroeg in Stolwijk, maar dat gaf me tijd om iedereen te begroeten, te condoleren, te en bij te praten. Mijn schrijfmaatjes Brenda en Tijs arriveerden kort erna, en we namen plaats in het publiek. Allereerst werd op een ludieke manier de opening van de zwerfboekenbibliotheek van Stolwijk geopend, en daarna had Anaïd, na de introductie van de schrijfwedstrijd uitreiking, een mooie speech voor Jos. Dat was even een zwaar moment voor iedereen die hem kende, maar we hebben daarna, zoals zijn vrouw gevraagd had, (ook) in Stolwijk keihard voor hem geapplaudisseerd. Een staande ovatie, door de tranen heen.

En daarna was het tijd voor de rest van de uitreiking. Je zou zeggen dat de zenuwen minder heftig zouden zijn als je Fantastels al eens gewonnen hebt, maar ik kan je zeggen: niet dus. Iedere slide die voorbij kwam waar onze namen niet op stonden, was een juichmomentje. Mijn vrienden Tijs en Brenda deden voor de eerste keer mee met allebei prachtige verhalen (ik had ze proefgelezen), dus voor hen was het ook superspannend omdat ze niet wisten wat ze konden verwachten. Ik wist juist wat ik wel kon verwachten en stierf duizend doden. Heh. Ik weet precies hoe erg het kan zijn, dat wachten.

Tijs sneuvelde helaas nét voor de tweede ronde op de 27e plaats (zonde, zonde! Ik vond vooral ‘Flessenpost’ een waanzinnig verhaal dat de tweede ronde zeker verdiende), maar Brenda en ik haalden het tot de tweede ronde.
En toen de derde…

Op dat moment was ik al tevreden. Ik was heel bang dat na mijn winst van vorig jaar, mijn verhaal van dit jaar al heel vroeg zou sneuvelen, wat ‘Roze water’ echt een toevalstreffer was. (Wat het natuurlijk niet kán zijn, nadat ik de twee jaren ervoor ook al top tien verhalen had geschreven, maar hé, vertel dat aan mijn onderbewuste). Dit verhaal, dat gaat over geesten en het vagevuur, was een compleet experiment.

Toen ik dit verhaal schreef, wilde ik oefenen met atmosfeer en proza, en wat minder op de actie en de personages en de dialogen. Ik wilde iets kleins, iets verstilds schrijven. (Heel eerlijk: ik wilde iets doen wat een beetje richting mijn schrijfmaatje/vriendin Corina Onderstijn haar stijl gaat – gewoon om te kijken of ik het kon). En ik denk dat het gelukt is.

Mijn verhaal ‘Zij die weggingen’ werd tiende. 😀

Mijn vierde top tien verhaal is in de pocket! Ik ben super blij en tevreden met het resultaat. Een tweede winst zou natuurlijk nog beter geweest zijn, maar geloof me, dit is meer dan genoeg.

Vooral omdat het uiteindelijk bleek dat Brenda’s ‘Verborgen Paden’ won! Ik mocht de winstfakkel overgeven aan mijn beste vriendin en eindelijk zeggen; “Ik zei het toch” omdat ik een supergrote fan ben van haar schrijven en zij onzeker was over haar eigen kunnen. Dus bij deze, en plein publiek, gewoon omdat het kan: “IK ZEI HET TOCH, Brenda!” Gefeliciteerd, lieverd. Ik ben super blij voor je. 😀

Mocht je nu zoiets hebben: “Kelly, wat houd je toch die top tien steeds bezet, houd eens op” dan heb ik goed nieuws. Dit was voorlopig mijn laatste deelname aan Fantastels. Ik heb met Anaïd gekletst, en volgend jaar ben ik met een andere insteek met Fantastels bezig: volgend jaar ben ik jurylid.
Ik ben al hard aan het nadenken over hoe ik de scores en de rangschikking wil gaan opstellen; ik heb er ontzettend veel zin in en voel me vereerd dat ik onderdeel mag zijn van de jury.
Dank je wel voor de eer, Anaïd!