Algemeen·Bloed en Scherven·Zilverbron

Het gaat gebeuren!

Bloed_kaft2Lieve mensen, ik heb goed nieuws: wat in het vat zit, verzuurt niet. BLOED EN SCHERVEN, de tweede Lentagonroman, is naar de drukker en wordt officieel gepresenteerd op Castlefest (31 juli dus). Het gaat gebeuren!!

Ik ben superblij dat ik dit met jullie mag delen en dat ik, ondanks het verdrietige overlijden van Jos Weijmer, mijn boek toch aan de wereld kan presenteren. Ik kan jullie toch nog weer meer op avontuur nemen in Jediah samen met Joy, Valeria, Seamon en Sirka en ik kan niet wáchten!

Zien we elkaar op Castlefest?

Algemeen·Bloed en Scherven·Stof en Schitteringen·Zilverbron

elfia haarzuilens 2015

Twee dagen Elfia Haarzuilens 2015 zitten er weer op. Het was een beetje een dubbel gebeuren: aan de ene kant was het natuurlijk super gezellig met de collega auteurs en de bezoekers, en heb ik ‘Stof en Schitteringen’ weer kunnen aanprijzen, verkopen en signeren. Maar aan de andere kant was daar ook het feit dat we Jos verloren zijn. We hebben op hem getoost en er lag een boek waarin bezoekers en auteurs berichten aan hem konden achterlaten. Het boek is flink gevuld geraakt over het weekend, en dat is natuurlijk prachtig.

En dan was er natuurlijk ook nog de mensen die we ‘nee, sorry, het nieuwe boek is nog niet uit’ moesten verkopen, en dan vertellen wat er gebeurd was. Het begrip was gelukkig overweldigend en we hebben onderling elkaar gesteund, gelachen, en fijne gesprekken gevoerd met elkaar en de Elfia bezoekers. Dus ja, het was erg dubbel.

In een betere wereld was Jos erbij geweest en had ik ‘Bloed en scherven’ aan jullie kunnen presenteren. In plaats daarvan hebben we er, ondanks het frisse weer, toch een fijn weekend van gemaakt met elkaar, en met jullie. En daar moeten we het dan maar mee doen.

Dus wat nu, vraag je je misschien af? Schrijven, natuurlijk. We blijven schrijven.
Als ik meer nieuws heb, dan laat ik het hier meteen weten.

Bloed en Scherven·Zilverbron

afschuwelijk nieuws

Gisteravond kwam het nieuws binnen dat Jos Weijmer – de eigenaar van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron – op 47jarige leeftijd heel plotseling overleden is. Hij laat een jong gezin en een levenswerk van dromen achter, sommigen al uitgekomen, sommigen nog in wording. Mijn gedachten gaan uiteraard uit naar zijn vrouw en kinderen en alle andere naasten.

Ik heb Jos niet heel vaak gesproken, maar ik kende hem als een warme, getalenteerde en bevlogen man, met het hart op de juiste plaats. Ik zal hem voor altijd dankbaar zijn voor de kansen die hij mij (en anderen) geboden heeft.

***

En dan komen we bij de logistiek, want “Bloed en Scherven” was een van de dromen die nog niet volledig tot werkelijkheid geworden was. We hadden de releasedatum op 28 april staan – met een pre-sale op Elfia, maar deze gaan we helaas niet halen. Ook de Boekpresentatie 2.0 in Dordrecht is voorlopig van de baan.

We zijn wel aanwezig op Elfia met de Zilverspoor/Zilverbron stand, om de bestaande boeken te verkopen, signeren, en in naam van Jos een goede tijd te hebben. Ik hoop dat jullie nog steeds willen langskomen!

Mijn excuses dat jullie wat langer op “Bloed” moeten wachten, maar dit is uiteraard overmacht. Er zal binnenkort meer informatie volgen.

xxx

Bloed en Scherven·Boeken·Stof en Schitteringen·Zilverbron

over het tweeluik dat een trilogie werd…

Ik schrijf deze blog met ietwat gemengde gevoelens. Aan de ene kant ben ik razend blij en trots, maar aan de andere kant toch ook een beetje beschaamd.

Ik zei altijd dat de Lentagon boeken een tweeluik vormden, en dat met die twee boeken het verhaal afgerond was. “Stof en Schitteringen” en “Bloed en Scherven”… en dat was het. Ik vond het leuk en origineel om een tweeluik netjes af te schrijven en mensen met een afgemaakte serie te presenteren. En vergis je niet, “Bloed en Scherven” heeft een emotionele payoff, het heeft een goed einde. Je zou kunnen zeggen dat het tweeluik goed afgemaakt is…

…En toen sloeg de plotbliksem in mijn bol. Er waren al een paar concepten waar ik een aantal maanden mee aan het spelen was. Mijn man vond het jammer dat ik niet meer met de Jonge Radicalen had gedaan – daar begon het mee. Maar buiten een paar concepten en een aankondiging van ‘héél misschien… later…’ kwam ik niet.

Tot vorige week, toen ik terugkwam van een werktrip op Malta en ik in de trein terug zat van Brussel airport. Ik zat met mijn koptelefoon op, en een notitieboekje in de hand. Ik was notities aan het uitwerken en de betrokken partijen aan het uitschrijven. En waar het vandaan kwam, weet ik niet, maar ik had een beeld. En een climax van het verhaal. En toen sloeg de bliksem in en kon ik niet meer anders.

Ik móét dit gaan schrijven. Dit verhaal móét verteld worden, dit is de culminatie van “Stof” en “Bloed” en de oorlog en de perikelen rondom talenten en terrorisme. Dus ik heb een outline en een pitch op papier gezet.

Het contract van Zilverbron komt binnenkort. Het gaat gebeuren, jongens. Lentagon #3 is een feit.

Bij deze bied ik mijn excuses aan dat ik foute informatie over het tweeluik verkondigd heb. Maar eigenlijk voel ik me helemaal niet zo schuldig, want ik heb zó veel zin in dit verhaal…

Oh, ben je nieuwsgierig naar de titel? Dat wordt heel waarschijnlijk “Talent en Terreur”.
Releasedatum? Hopelijk voorjaar 2016. Spannend!!

Bloed en Scherven·Redigeren

redactie, redactie, redactie

Bloed en SchervenMocht je denken, goh, wat is het stil bij Kelly…. dat klopt. Ik zit middenin het redactieproces van “Bloed en Scherven” en dat slokt zo’n beetje al mijn vrije tijd op.

Komma’s, punten, grammatica, kleine inconsistenties… het moet allemaal gepolijst worden. Het is zowel frustrerend (hartENlust, serieus? je hebt toch maar één hart?!) als beschamend (wauw, ik heb gisteren toch een trainwreck van een alinea aangepast…), als heel erg opluchtend… want je maakt je verhaal toch beter. Alsof je je huis opgeruimd hebt, en alles ziet er opeens netter uit, zoals het bedoeld is. Opeens neemt je verhaal die final form aan die je altijd al had willen zien, en dat is superfijn.

Over een maand of twee/drie heb ik “Bloed en Scherven” gewoon in mijn handen en kunnen jullie hem lezen. Spannend!!

Uncategorized

terugblik op 2014

op FACTSHet is die tijd van het jaar dat iedereen gaat terugblikken op het afgelopen jaar, en ik doe daar vrolijk aan mee. Dit jaar is dat geen vervelende taak. Jemig mensen, wát een jaar was 2014! Er is zo ontzettend veel gebeurd… en allemaal ook zo kort op elkaar, lijkt wel.

Na een paar maanden keihard redigeren in februari en maart kwam het in april allemaal tegelijk:

  • Ik kreeg een trofee in mijn handen omdat ik Fantastels 2013 had gewonnen met mijn verhaal “Roze Water” (op deze blog onder de ‘downloads’ link en op fantasywereld.nl te vinden)
  • Mijn boek “Stof en Schitteringen” werd in dozen aan de deur geleverd
  • Ik kreeg van uitgeverij Zilverbron prompt een contract voor het vervolg, “Bloed en Scherven” (release: ergens in maart of april 2015)
  • En daarna was het meteen al tijd voor Elfia Haarzuilens! Drie dagen in de zon collega’s ontmoeten, lezers ontmoeten, en boeken verkopen!

Dit was allemaal in drie weken tijd en ik duizelde ervan, maar het gevoel was fantastisch natuurlijk. Ik was doodsbang dat mensen mijn boek óf niet zouden kopen, of wel – en het dan niet leuk zouden vinden. Maar in beide gevallen ben in ontzettend gerustgesteld. Ik kreeg enthousiaste reacties van lezers op recensiewebsites als Goodreads, Bol.com en Hebban, boekenblogs, maar ook van toch wel belangrijke websites als Fantasyboeken.org en Fantasywereld.nl.

Ik ben naar verschillende events geweest; De Magic Fair, Fantastyval, Castlefest (mijn favoriet!), FACTS en Elfia Arcen – allemaal zulke leuke gezellige dagen waarin ik kletste met mijn collega auteurs bij Zilverbron/Zilverspoor en vooral contact legde met potentiële lezers… en bij de latere events, ook fijne reacties kreeg van mensen die mijn boek inmiddels uithadden!

En tussen alles door heb ik de bèta versie van “Bloed en Scherven” afgeschreven (waaraan we nu ieder moment aan de eindredactie kunnen beginnen) en een begin gemaakt met de alpha versie van prequel boek “Vuur en Vergankelijkheid”, die zeventig jaar voor de gebeurtenissen van het tweeluik speelt.

…en dat alles ook nog eens náást de rest van mijn leven. Wat een feest, mensen! Het was een enerverend jaar, kan ik wel zeggen. Een schitterend jaar. 😉

Nu dan, wat staat er op stapel voor 2015?

  • de release van “Bloed en Scherven” (en jongens, jongens, wat ben ik benieuwd wat jullie dáár van vinden… dit boek is nog veel meer mijn kindje dan “Stof”; ik ben hier keihard kapot op gegaan. Ik hoop zo dat jullie ervan genieten!)
  • het afschrijven van “Vuur en Vergankelijkheid” (verhaal zit nu op 50K van Nanowrimo maar alle plotlijnen liggen overhoop en het is een logistieke bende. het wordt een leuke uitdaging om dat allemaal op één lijn te krijgen, maar ik heb er alle vertrouwen in)
  • en dan misschien… héél misschien… heb ik nog een idee voor een verhaal post-“Bloed”. Dat zou de serie geen tweeluik meer maken maar een trilogie, met “Vuur” als een prequel. Maar ik weet nog niet precies of en hoe ik dat vorm moet gaan geven.
  • verder: ???? wie weet. 2015 is nog een onbeschreven blad.

Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen, een topfeest tijdens nieuwjaar, en het allerbeste voor 2015! Heel veel liefs!

Boeken·Zilverbron

het derde verbond, liane baltus

Even een blogje over andere boeken dan de mijne, want ik zou graag wat aandacht willen voor Het Derde Verbond van Liane Baltus! Ze is op dit moment in de race voor de Crimezone Debuutprijs en ze kan alle stemmen die ze kan krijgen goed gebruiken. Ze verdient ze ook ontzettend, want haar boek is fantastisch. Ik heb haar op Goodreads vijf sterren gegeven, omdat ik die vier-en-een-half sterren die eigenlijk mijn plan waren om te geven, omhoog wilde afronden.

Dit is de tekst op de achterflap:

Helena’s vader is in het verleden betrokken geweest bij een geheim project, waarbij contact is gelegd met mensen uit de dimensie Experiaan. In die periode is er een innige vriendschap ontstaan tussen Helena en de Experiaan Mica.

Op het moment dat Mica na vele jaren terugkeert uit diens dimensie, vult warme energie het zwarte gat in Helena’s borstkas. Haar blijdschap over de terugkomst van haar jeugdvriend verandert abrupt als ze hoort dat hij met zijn troepen Amerika is binnengevallen en haar vader tegelijk met een grote groep wetenschappers verdwenen is.

Binnen de kortste keren raakt Helena de controle over haar eigen leven kwijt. Mica kiest Amsterdam als locatie voor onderhandelingen over een wapenstilstand met Amerika. Voor Helena het beseft, is het kantoor waar zij stage loopt betrokken bij de voorbereiding, zijn er Experiaanse soldaten in het pand en heeft de CIA haar in het vizier.

Wat verzwijgt Mica over zichzelf en de mensen in zijn dimensie? Is Helena’s vertrouwen in Mica wel gerechtvaardigd als de wereld om haar heen hem compleet anders ervaart dan zij? Komt er een wapenstilstand tussen Experiaan en Amerika of is een vernietiging van de Aarde aanstaande? Helena wordt voor keuzes gesteld, die ze zich nooit heeft kunnen voorstellen.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen, om meerdere redenen eigenlijk. Het is vlot geschreven, heeft een spannend plot, uitgediepte personages, en een interessant conflict. Het magiesysteem is goed te begrijpen en de net-iets-andere cultuur van Experiaan is zowel bekend als vervreemdend. Als je goed oplet, dan merk je dat het een ander niet zo schoon is als het lijkt… ook wat betreft de relatie tussen Helena en Mica.

Omdat je het boek meemaakt vanuit Helena’s perspectief, lijkt alles wat zij doet en de band die ze heeft met Mica en de Experianen volledig logisch, maar als je een stap terug doet en het bijvoorbeeld vanuit de ogen van haar beste vriendin Sasja bekijkt, dan voel je opeens nattigheid. Tegelijkertijd is de rijkheid van de wereld van Experiaan zo overweldigend en interessant dat je volledig begrijpt dat Helena zich er hals over kop in gooit. Ik zou ongetwijfeld precies hetzelfde gedaan hebben. Die juxtapositie is geweldig gedaan.

De drie belangrijkste dingen die naar boven komen in het verhaal zijn thema’s van communicatie, machtsverhoudingen, en energie. En als je daar over nadenkt, dan is het niet zo gek dat ik van dit verhaal genoten heb; want dit zijn thema’s waar ik zelf ook van geniet. Ik schrijf zelf de boeken die ik graag wil lezen… blijkbaar schrijft Liane ook de boeken die ik graag wil lezen. En omdat ze het ook nog eens steengoed uitgedacht aanpakt, is dit ook het soort boek wat ik graag aan de wereld wil laten zien. Ik heb het al als verjaardagskado aan een vriendin gegeven omdat ik vierkant achter dit boek sta, en niet kan wachten op deel twee.

Dus: áls je Het Derde Verbond gelezen hebt, en net zoals ik ervan genoten heb, stem dan alsjeblieft op Liane voor die debuutprijs die ze zo hard verdient!

Hier het stappenplan (zoals gepost door Liane op FB) om haar te supporten:

‘Hoe nomineer ik Het derde verbond voor de Crimezone Debuutprijs 2014′.
Uit reacties maak ik op dat het linkje ‘Registreer met Facebook’ de makkelijkste (en snelste) weg is om je te registreren op Hebban. Registreer je via e-mail, dan moet je je account bevestigen via een link in je e-mail.
Daarna kun je op mijn boek stemmen. Om mijn boek te nomineren, ga je via de link in dit bericht naar mijn boekpagina op Hebban.
Zorg er voor dat je een vinkje zet bij favorieten, zie bijgevoegde foto.
Daarna telt je stem mee.
Mocht je de oproep willen delen (graag), zet dan bovenstaande uitleg erbij, anders komen mensen zonder verdere uitleg op mijn boekpagina op Hebban terecht. Op deze pagina staat ook geen verwijzing naar de Crimezone Debuutprijs.

Bloed en Scherven·Redigeren

altijd een gaaf moment…

1662211_10152582485710211_795705930755279086_nIk heb er net een streep onder gezet, onder mijn eigen woordredactie. Zoals jullie in mijn vorige stukje over redigeren al hebben kunnen lezen, is de laatste stap in mijn persoonlijke redactieproces het uitprinten van mijn manuscript en er met de pen doorheen gaan. Op de een of andere manier is dat toch anders dan van een scherm aflezen; als ik van medium wissel, zie ik opeens de fouten beter.

Nou, voor degenen die van statistieken houden: mijn manuscript telt op het moment 163 pagina’s en 73825 woorden. Er zijn in totaal drie pagina’s waar een krul op staat, en geen enkele streep, kras of pijl-en-cirkel. Een van die drie heilige pagina’s is de laatste pagina van het verhaal (saillant detail: dat was bij ‘Stof en Schitteringen’ ook het geval).

Nu wordt het tijd om al die strepen en krassen door te gaan voeren in MS Word, en dan mijn formatting op orde te gaan krijgen. Ik heb met Zilverbron een deadline voor september afgesproken om ‘Bloed en Scherven’ klaar voor (meta) redactie te krijgen, en zoals het er naar uit ziet, lig ik goed op schema! Vooral omdat ik vanaf de 20e ook nog eens een week vrij heb, voordat ik naar Engeland vertrek voor drie dagen rock festival genot op ArcTangent.

Het voelt een beetje als een mijlpaal. 🙂

(zo, dan kan ik nu Grandia 2 weer een paar dagen verder spelen…)

Algemeen·Stof en Schitteringen·Zilverbron

drie dagen zonovergoten castlefest

Castlefest was geweldig. De sfeer was fantastisch, de muziek konden we perfect horen zo dicht bij het bij het podium, het weer hield zich perfect (ondanks de code oranje)… alles was warm, goud, zonovergoten. Ik ben een festival lover tot in mijn botten, en Castlefest ademde iedere seconde precies die sfeer uit, dus ik voelde me echt volledig thuis.

We hadden het supergezellig in de Zilverbron/Zilverspoor tent, zelfs als er (nog) geen bezoekers waren. Dat kwam iedere dag wat later op gang, maar daarna liep het doorgaans lekker door. Ik heb een flink aantal mensen kunnen blijmaken met een gesigneerde versie van Stof en Schitteringen, maar ook gewoon gezellige gesprekken gevoerd over boeken, films, tv-series, het fantasy/SF genre, en het leven in het algemeen. Na drie dagen ben ik geestelijk helemaal op een high, maar stiekem ben ik eigenlijk ook best wel afgedraaid. En dan gaat het gewone leven gewoon verder, hè? Weer aan het werk… maar gelukkig mag ik in de avonden weer editen aan Bloed en Scherven. 🙂