“Hoe is dat nou, om samen een verhaal/boek te schrijven?” krijg ik regelmatig als vraag. Niet zo gek natuurlijk; ik heb meerdere keren verhalen ingestuurd naar wedstrijden die ik samen met anderen had geschreven, en Onrust (nu te verkrijgen btw, check de website van Quasis! we hebben hem voor je gesigneerd en alles!) heb ik geschreven samen met Brenda Hingstman.

Hoe het is, hangt heel erg af van de schrijver waarmee je samenwerkt. Ik kan in dit geval alleen voor onszelf screken natuurlijk. Brenda en ik hebben het geluk dat we elkaar al bijna twintig jaar kennen en eigenlijk al zo lang met elkaar schrijven. We hebben over de jaren geroleplayed, korte verhalen geschreven in een gedeeld universum, en samen verhalen ingestuurd naar wedstrijden. Als je mijn bundels Verloren Zielen en Zwanenzang erop naslaat, dan zie je haar naam twee keer terugkomen als co-auteur: bij Rozengeur en maneschijn, en bij 116 Lumen. Heh, allebei titels met iets van verlichting. Grappig 😀 Ze schopten het ook allebei tot de top 4 in Waterloper, dus we doen iets goed, in onze samenwerking, blijkbaar.

Toen ik van Jasper Polane de vraag kreeg of ik boek 7 van De Zwijgende Aarde zou willen schrijven, was er voor mij eigenlijk geen twijfel mogelijk; ik vroeg direct aan Brenda of ze met me mee wilde schrijven. Mijn beste scifi heb ik altijd samen met haar geschreven, en het leek me een geweldige uitdaging om aan te gaan. Bovendien zijn we gewend om samen te werken, dus let’s gooooo 🙂

(Gelukkig waren Brenda en de uitgever ook enthousiast over het idee, whew!)

We begonnen met ons huiswerk; inlezen in het universum van de Zwijgende Aarde was belangrijk, want we willen de setting en de voorgaande verhalen en personages natuurlijk wel eer aan doen. We waren het er allebei roerend over eens dat we consequentes aan de oorlog in het boek voor ons wilden hangen, en dat we het verhaal ‘ t liefste op een bergingsschip wilden laten afspelen. Van daaruit kostte het ons een middagje plotten voordat we het verhaal hadden staan. Uiteraard hebben we onze toestemming gehaald bij de uitgever (het is tenslotte zijn wereld!), en daarna was het tijd om aan de slag te gaan.

Ik vond het nog best spannend om zo gedetailleerd hoofdstukken en personages uit te werken. Ik ben geen organische schrijver, maar ik ben bepaald geen plotter zoals Brenda dat is. Maar als je samenwerkt, dan heb je dat wel nodig, want je moet je wel aan het plan houden. We kozen ervoor om allebei een ander perspectief te nemen – Brenda nam dat van Joeri, ik dat van Ireen – en dat zo af te wisselen. Uiteraard was de bedoeling dat we elkaars stukken daarna redigeerden en omschreven, zodat de personages wel een andere “stem” hadden, maar het verhaal en de proza wel nog cohesie had (hopelijk).

Daarna kwam het verhaal bij de proeflezers terecht. We hadden daarbij de support van Corina Onderstijn en Wendy Torenvliet, die de serie nog niet gelezen hadden en dus als standalone Onrust en haar wereld moesten leren kennen, en Mara van Ness als schrijver van Titanium in de serie als een soort van sensitivity reader. Titan en de zwarte markt aldaar was tenslotte haar uitvinding, en kwam in haar boek naar voren, en ook dat wilden we eer aan doen. We denken dat het gelukt is, zowel de proeflezers, uitgever als onze redacteurs (Anaid Haen en Django Mathijsen – ook auteurs van Tweeleed in de serie) waren erg enthousiast.

Afgelopen week zijn we bij de uitgever langsgeweest om de voorbestellingen te signeren – en daarna de rest van de stapel ook nog, want we waren nu toch bezig. Het was een feestelijk samenkomen, met taart, gezelligheid, en vooral HEEL VEEL handtekeningen.

En nu is Onrust voor jullie ook te bestellen. En Brenda en ik zijn, ondanks alle hindernissen tijdens het schrijven, want het is stiekem best moeilijk, samen schrijven in zo’n groot project, nog steeds besties. Go Team Onrust! 😀

Dus; iedereen wint. Vooral jullie, want jullie hebben lekker leesvoer.

Heel veel leesplezier!