als je weet wat we op deze foto aan het doen zijn, dan ben je net zo’n grote nerd als ik!
Wauw jongens, het lijkt wel alsof de hoeveelheid SF/Fantasy evenementen de afgelopen drie jaar verveelvoudigd is. Natuurlijk helemaal niet erg, want ik ben dol op beurzen. Je ziet zo veel leuke, interessante en waanzinnig verklede mensen en tijdens zo’n dag of weekend kun je even helemaal los gaan in het nerd-zijn. (zie foto)
In het dagelijks leven snappen mensen je vaak niet als je een extreem nerdy grap maakt (zo moest ik ooit op een evenement van werk mijn lachen inhouden omdat het logo van de game Portal gebruikt werd tijdens een powerpoint presentatie over webportalen, en niemand snapte waarom dat grappig was), of een associatie, maar op zo’n beurs ben je tussen gelijkgestemden en dat is zo fijn! En oja, we verkopen en signeren ook nog boeken, hihi.
Dus, welke evenementen kun je me binnenkort vinden?
Ergens daartussen is ook nog de uitreiking van Fantastels Verhalenwedstrijd, dus mijn sociale leven gaat even op een laag pitje vrees ik. Vooral omdat ik tussendoor ook keihard aan het redigeren ben voordat de 2.3 versie van Talent en Kristal naar Zilverbron voor de officiële redactie gaat.
122.300 woorden. De eerste versie van Talent staat op papier. Het is nog verre van af en geperfectioneerd, maar mijn doel voor deze maand is in ieder geval gehaald; ik heb voor december mijn boek afgeschreven. Mijn hart voelt alsof ik het over een pad met kolen gesleept heb en ik ben compleet uitgeput, maar het verhaal staat op papier.
Binnen drie maanden heb ik 122K geschreven, wauw. En ik maar denken dat ik dat niet zou kunnen. Toont maar dat je het echt wel kan als je er gewoon voor gaat zitten en gaat knallen. Ha!
I would like to thank the Academy… nouja, in ieder geval mijn man, die super veel geduld met me heeft gehad de afgelopen paar maanden, en mijn plotmaatjes, die mijn gezaag over meta en plotpunten constant hebben moeten aanhoren. Dat is nu klaar, en dank jullie wel voor jullie geduld en aanmoedigingen.
Wat nu, vraag je je misschien af? Nou, eerst even een paar dagen rust, denk ik. Ik heb nog een stapel juryrapporten voor Fantastels liggen die om mijn aandacht schreeuwen. Dan een brute spellcheck, en dan mijn pre-alpha proeflezers maar eens lief aankijken, kijken wat ze van de opbouw en de meta van het verhaal vinden.
En dan gaat het redigeren beginnen. Het proces loopt! 🙂
Weten jullie nog dat ik zei dat die eindconfrontatie niet gemakkelijk ging worden? Hoo boy. Heh. Het ergste is dat ik pas op 1 van de 3 sleutelmomenten zit en ik ben nu al compleet van de rel.
Dit gaat nog leuk worden. 47.6K, trouwens. Die 50K morgen gaat ‘m wel worden denk ik. Maar net als altijd zit ik precies op het punt dat die overwinning me nog weinig boeit. Alles wat er nu nog voor me ligt en wat ik mijn babies aan ga doen… Pffff…
Mijn volgende boek gaat over ponies en regenbogen. Nu echt. 😀
Het is heel gek. Toen ik begin september ging zitten om voor het einde van het jaar Talent en terreur volledig in de first draft uit te schrijven, wist ik dat het niet gemakkelijk zou worden. Ik had al een hele tijd niets écht nieuws meer geschreven; de afgelopen jaren hebben volledig in het teken gestaan van het herschrijven en redigeren van twee boeken die al jarenlang in eerdere versies hadden bestaan.
Talent en terreur was een idee dat zichzelf (met de subtiliteit van een blikseminslag) aan me presenteerde in de internationale trein tussen Brussel en Den Haag, eind maart dit jaar. Verder was er, behalve wat vage concepten die me wel leuk leken, nog helemaal niets. Dus ja, dat was weer even vanaf het nulpunt beginnen. Weer een first draft schrijven, terwijl hetgeen wat ik de afgelopen jaren gezien heb, vierde versies en vijfde versies na acht redactierondes met Cocky waren.
Dus dan moet je even terug naar de basis en jezelf vertellen dat je het natúúrlijk nog kan. Ja, de proza in die eerste versie is niet fantastisch; maar dat ben ik die het verhaal aan mezelf vertel, die is niet voor jullie. De discrepantie tussen Kelly die tegen zichzelf grotendeels dialogen en setups doet en Kelly die jullie een verhaal vertelt waar ze haar best op heeft gedaan om het zo mooi mogelijk te maken… die is best groot.
De eerste tachtigduizend woorden van het verhaal schrijven, voelde als vechten tegen de bierkaai. Dat proces in dat plaatje boven (ik heb hem al eens eerder gepost) is geen grapje, zo ging het. En toen, ergens afgelopen weekend, toen ik de negentigduizend overschreed en eindelijk mijn einde in zicht had en al die ???SCREAMING?!?!! delen van mijn plot gehad had… toen begonnen dingen eindelijk op hun plaats te vallen. (Beetje jammer dat dat na 90K pas komt, maar liever laat dan nooit.)
Ik heb nu een goed gevoel over wat ik aan het doen ben; dat het verhaal verteld moet worden, en dat de logistieke/motivationele problemen die ik nu in de lijn van het verhaal zie, gemakkelijk opgelost kunnen worden. De ergste heuvel is genomen, nu wordt het een run naar de finish.
En die gaat heftig worden, want de climax van het verhaal is best heftig. Moet ook, als het ’t einde van een trilogie betekent, maar ja, het wordt bikkelen. Maar voor het eerst sinds ik met dit project begonnen ben, kijk ik er echt naar uit. Het gaat niet gemakkelijk worden, maar wel geweldig.
BRING. IT. ON. 😀
Nanowrimo wordcount update: 37K voor nanowrimo, 97K voor het verhaal in totaal. Als het goed is, ga ik de 100K vandaag of morgen halen en dat is toch ook wel weer een triomf. Ik heb ooit al eens, lang geleden, een 125K verhaal geschreven, maar dat was met een pauze van een half jaar ertussen. Ik heb nog nooit in één keer in een marathon sessie 100K in een keer geschreven. Dus hoera 😀
Het was even aanpoten vandaag om weer terug te komen op schema. Ik had twee dagen niet geschreven dus ik liep opeens achter op dat schema van 1667 woorden per dag waarmee je op 30 november uitkomt. Opeens zei mijn teller op de Nanowrimo website dat ik met mijn huidige tempo op 4 december uit zou komen. Argh! Dus ik heb er gauw ruim 2K uit gegooid vandaag en nu sta ik op een comfortabele 13.5K en ben ik weer op schema.
Waarom heb ik dit weekend niet geschreven dan, vraag je je wellicht af? Nou, omdat ik twee hele leuke dingen gaande heb:
Ik ben verhalen aan het jureren voor Fantastels en stiekem is het echt superleuk om al die verhalen te lezen.
Ik had een plotweekendje met mijn schrijf- en plotmaatje Brenda (ja, die van de dedications in mijn boeken, en ja, die winnaar van Fantastels 2014) waarin we de outline van een gezamenlijk project in elkaar gehamerd hebben. Een space opera! We zijn supertrots op de outline van ons verhaal en hebben ontzettend veel zin om eraan te beginnen. Mijn wand in de woonkamer zag er in ieder geval super kleurig uit!
leuk he! Zien jullie de kristallen/stenen bollen eronder trouwens? 😉
Maak je geen zorgen hoor, mijn hart ligt ook nog steeds in Parsia. Ik ben daar inmiddels weer teruggekeerd en heb net een superbelangrijk Joy point of view geschreven. Het verhaal staat inmiddels op 73.5K en we gaan richting de climax… dit is waar het leuk gaat worden, maar logistiek ook moeilijk. Het wordt nog even aanpoten, maar ik ben weer optimistisch. De eerste versie staat voor het einde van het jaar op papier! 😀
Boekpresentaties worden vaak in boekhandels of kleine zalen gehouden. Een erg leuk en gezellig evenement, waar vaak veel familie, vrienden, (vage) kennissen of buurtbewoners aan het eind weer tevreden naar huis gaan met een nieuw boek. Ook wij hebben in het verleden voor dit pad gekozen.
Maar dit keer pakken we het heel anders aan!
Wij presenteren u: Boekpresentatie 2.0!
Op zondag 3 mei 2015 organiseren wij een dag vol vermaak en vertier, voor een ieder die van verhalen houdt. Niet alleen worden er die dag boekpresentaties gehouden van maar liefst vier boeken, ook zullen er workshops plaatsvinden, in het donker verhalen worden verteld, een moordspel (levend Cluedo) worden gespeeld, en nog veel meer.
Locatie:
De Erasmus (beter bekend als De Logeerboot) is een uit 1923 stammende veerboot de W.F.van der Wijck van het veer Enkhuizen- Stavoren, later omgebouwd tot de Erasmus, wat toen het vlaggenschip was van Spido in Rotterdam. De Erasmus is in 1973 uit de vaart genomen en naar Dordrecht gehaald om dienst te doen als schippersinternaat voor moeilijk opvoedbare kinderen.
De indeling is nog steeds zoals hij toen was, de eigenaren hebben alleen het een en ander echter wat luxer en gezelliger gemaakt. De stapelbedden van vroeger hebben plaats gemaakt voor boxspring matrassen van nu. Momenteel is het o.a een bed and breakfast (zie op www.jsharpebooks.com hoe je een verblijf voor 2 personen kunt winnen!)
De Erasmus ligt op een van de mooiste en handigste plekjes van Dordrecht, net buiten het centrum van de stad in het Wantij, en vormt een prachtige uitvals basis om Dordrecht en de omgeving te bezoeken. Programma:
—– Middagprogramma——
15:00: Ontvangst.
Hier wordt iedereen die zich voor dit onderdeel heeft aangemeld van harte welkom geheten op het schip De Erasmus. (Parkeren kan gewoon, gratis, in de wijk.)
15:30 Boekpresentaties
Alle vier de auteurs komen uitgebreid aan bod en vertellen over hun boek. Uiteraard kan er hier tevens met ze gepraat worden, vragen worden gesteld, etc
16:30 Workshop.
We gaan tijdens deze workshop juist de onderdelen behandelen die nog vaak “fout” worden gedaan. Dingen die redacteuren en uitgeverijen vaak tegen komen. Namelijk: Show don’t tell, gevoelens in een verhaal en dialoog. Door middel van veel oefeningen, voorbeelden van o.a het toneel zal er duidelijkheid geboden worden over hoe je deze onderwerpen het beste kunt tackelen in je eigen verhalen.
——— Avondprogramma ————-
18:30: Eten
Onder begeleiding van een vrolijk muziekje relaxen we heerlijk op de achterzijde van het schip, nuttigen we lekkere dingen en praten we over gein en ongein.
19:30 Levend Cluedo (moordspel):
Er is een moord gepleegd op de boot. Het is aan de aanwezigen om er, middels een spel/speurtocht op en rondom de boot, achter te komen wie de dader is. De winnaar wint een boekenpakket, bestaande uit twee spannende Zilverspoor boeken (andere titels dan deze dag gepresenteerd worden).
20:30: Spannende verhalen vertellen
Met een select clubje (max 10) stappen we op een comfortabel bootje en varen we richting De Biesbosch (neem voor de zekerheid wel een warm vest of een jas mee) Tijdens het ritje kunnen we genieten van het prachtige beeld dat de ondergaande zon ons biedt.
Aan de rand van De Biesbosch meren we in het donker aan. We dimmen de lichten en vertellen ouderwets, met een zaklamp, spookverhalen. Deze verhalen kunnen afkomstig zijn van ons, maar als er schrijvers of vertellers meevaren die mee willen doen, is dat zeker mogelijk. Hoe meer, hoe beter.
Voor dit onderdeel is beperkt plek. Wees er dus snel bij en schrijf je in. Bij een te groot animo (of slechte weersomstandigheden) kan er gekozen worden dit onderdeel op het schip zelf te doen, of minder ver te varen.
22:00 Verwachte eindtijd.
*** Uiteraard is het aan jou aan welke onderdelen je wel of niet mee doet. Je kunt dus eerder instromen of weggaan.
*** Tijden zijn onder voorbehoud. We houden rekening met uitloop. Als er niet genoeg inschrijvingen zijn voor een van de onderdelen, kan er besloten worden deze te laten vervallen. Dit laten we ruim van te voren weten. Onderdelen zijn tevens onderhevig aan de weersomstandigheden en kunnen, ook qua precieze locatie, iets aangepast worden.
Boek pitchen: Op deze dag is het ook mogelijk om je boek te pitchen. Er zijn verschillende mensen van uitgeverij Zilverspoor en Zilverbron aanwezig. Dus schroom niet om een samenvatting en een eerste hoofdstuk mee te nemen en kom gerust een praatje met ze maken. Waarschijnlijk zal dit vlak na de workshop plaatsvinden, maar dat heeft een beetje te maken met het animo hiervoor. Uiteraard kan het ook later op de avond, mocht je willen blijven.
Kosten: Kosten middagprogramma:
Bij aanschaf van minimaal 1 boek kun je deelnemen aan het middagprogramma. Je mag uiteraard zelf beslissen welk van de vier boeken het gaat worden, of dat je er meer wilt aanschaffen. Dit is immers je kans om gesigneerde exemplaren te krijgen! Bij aanschaf krijg je tevens 2 consumpties die ingewisseld kunnen worden voor non-alcoholische dranken.
Kosten avondprogramma:
Wil je (ook) aanwezig zijn tijdens het avondprogramma, ook dan geldt dat dit kan bij de aanschaf van minimaal 1 boek naar keuze. Bij aanschaf krijg je tevens 2 consumpties die ingewisseld kunnen worden voor non-alcoholische dranken.
Voor de duidelijkheid: Wil je enkel meedoen met of het middag, of het avondprogramma, dan kun je 1 boek aanschaffen. Wil je bij beiden aanwezig zijn, dan koop je dus 2 boeken.
Uiteraard kun je meer consumpties aanschaffen (€0,50), ook voor de alcoholische dranken (€1.00).
Pinnen is mogelijk.
Wil je op deze dag aanwezig zijn? Leuk! Je kunt een mail sturen naar Joris (J.Sharpe) op bakker_joris@hotmail.com en je inschrijven voor het middag en/of avondprogramma. Ga tevens naar de evenementenpagina op Facebook en vermeld dat je komt. (Let op, de mail is noodzakelijk voor de definitieve aanmelding. Hier zullen wij de loop van de dag op baseren.) Laat ons dan tevens weten of je aan een bepaald onderdeel niet mee wilt doen en welke wel. Bij te weinig animo moeten kunnen wij namelijk besluiten dat onderdeel te schrappen of te veranderen in iets anders.
Het schip is groot, maar toch is er beperkt plek, zeker voor bepaalde onderdelen. Wacht dus niet te lang met inschrijven!
Naast dit alles zal dit een samenkomen van auteurs, lezers, liefhebbers van verhalen zijn. We hopen jullie allemaal daar te zien.
Net zoals jullie ben ik opgegroeid met verhalen waarin de held, wanneer hij of zij werd gesteld tussen twee keuzes, altijd de juiste keuze maakte waardoor uiteindelijk aan het einde van het verhaal, iedereen lang en gelukkig kon verder leven. Mocht het niet de juiste keuze zijn op de korte termijn, dan kwam het op de lange termijn alsnog wel goed. Het feit dat er misschien duizenden gestorven waren zodat de held kon leven, daar dachten we dan niet meer aan, want zij waren toch niet de held en de hoofdpersoon waarmee we ons identificeerden. Dus als kind lees je zulke verhalen, als volwassene zie je zulke films (ik kan me nog zo goed herinneren hoe in de film Independence Day je in spanning zat dat de hond in veiligheid zou komen terwijl er een vuurbal door een tunnel heen raasde. Hoe je juichte dat hij het redde en in de armen van het gezin gesloten werd, terwijl je kon zien dat tegelijkertijd honderden mensen door die vuurbal in de tunnel om het leven kwamen, maargoed, dat terzijde). Eind goed, al goed.
Een van de dingen die ik waardeer aan George R. R. Martins boeken, is dat als de hoofdpersonen inderdaad hun doel bereiken – ze krijgen de macht en de troon die ze begeren, en dan moeten ze gaan regeren. Ze zijn de leider van hun volk en dan moeten ze beslissingen nemen – beslissingen die de dood van tientallen mensen kunnen betekenen, om honderden te redden. Stannis Baratheon wordt gevraagd om een jongetje (zijn neefje) op te offeren, zodat hij een visioen kan krijgen wat het land kan redden. Moreel oogpunt: natuurlijk moet je dat doen. Want het koninkrijk. Maar het is geen gemakkelijke keuze (en gelukkig komt Davos tussenbeide om arme Edric Storm te redden, en als lezer ben je stiekem toch opgelucht).
En dan hebben we het nog niet eens over de zaken waar Dany, Jon en Cersei tegenaan lopen in A Dance With Dragons. Sommige keuzes zou je gewoon niet moeten maken, omdat beide keuzes fout zijn, en de compromis zelfs nog erger. ‘Ga met de keuze waarvan jij ’s nachts het beste kan slapen’, wordt er aangeraden, maar soms is geen enkele optie de juiste, en toch moet je die beslissing nemen. Jij bent verantwoordelijk, en wat zal je volk je erom haten…
Dit is waar de TV serie ‘The 100’ me ontzettend verraste. Mijn man was erg enthousiast over seizoen 2, ik was niet aan het meekijken, maar toen ik met griep op de bank lag, heb ik de serie toch maar aangezet. De eerste paar afleveringen waren slecht geacteerd en had ik een hekel aan heel veel personages, maar ergens rond aflevering 6 vond de serie zijn ‘footing’ en werd het opeens een stuk beter: opeens gingen we richting crises oplossen en karakterontwikkeling. Bellamy ontpopte zich tot verantwoordelijke held, Clarke bewees zich als leider van The 100 op aarde, Octavia werd wat minder derpy, Raven werd geïntroduceerd als badass, en Finn ging het gevaar niet uit de weg, ondanks het feit dat hij maar bleef roepen om compromissen en vrede.
De personages die in het verhaal gevolgd worden, worden een oorlog ingesleurd – eerst op een front, en in seizoen 2 zelfs op twéé fronten waar ze zich door slim nadenken, dapper vechten en wat handenzwaaierige science uit weten te redden. Technisch gezien zouden ze al honderd keer dood moeten zijn, maar weet je, ze doen hun best. En de serie schuwt niet terug van verschrikkelijke beslissingen moeten nemen en supertraumatische gebeurtenissen die de personages voor eeuwig met zich mee moeten dragen. Dit kwam allemaal bij elkaar in de mid-season finale van S2 en man, de keuze die daar gemaakt werd was het énige wat Clarke op dat moment kon doen, maar man o man, wat heb ik zitten huilen. Ik was ontroostbaar. (Laten we het over de season finale maar niet hebben trouwens, over onmogelijke beslissingen nemen gesproken!)
Soms zijn er geen alternatieven. Soms is er geen andere manier.
In heel veel series/films/boeken proberen de schrijvers er met een plotselinge plottwist of reddingsactie toch uit te komen, en dan halen we onze schouders op en denken we: tja, maar gelukkig leeft iedereen nog lang en gelukkig. Dan wil ik best over een zwakke resolutie heen kijken, want mijn favoriet leeft nog.
Maar wanneer dat dan niet gebeurt en ons hart aan stukken gaat omdat er geen alternatief was, en dat die ook niet genomen is, dan zit ik snotterend op de bank dankbaar te zijn, omdat de wereld zo veel moeilijker en gecompliceerder is dan dat we eigenlijk willen dat hij is. Er is geen zwart en geen wit. De redshirts uit Star Trek hadden waarschijnlijk ook een gezin thuis dat nu niet meer gevoed kan worden – maar gelukkig leeft de held nog, hè?
Het is zo fijn als de schrijvers dat begrijpen. Maar aan de andere kant zit ik nu wel met een hart dat in duizend stukjes ligt. Dat is het nadeel.
“Bloed en Scherven”, het vervolg op “Stof en Schitteringen”, is vanaf 28 april 2015 beschikbaar in de (online) winkels.
Wil je hem al een week eerder hebben met de bonus van signering, plaats dan een bestelling bij mij óf kom kijken bij de Zilverbron stand op Elfia Haarzuilens, want daar is hij al in de pre-release verkoop! Tot dan!
Het is die tijd van het jaar dat iedereen gaat terugblikken op het afgelopen jaar, en ik doe daar vrolijk aan mee. Dit jaar is dat geen vervelende taak. Jemig mensen, wát een jaar was 2014! Er is zo ontzettend veel gebeurd… en allemaal ook zo kort op elkaar, lijkt wel.
Na een paar maanden keihard redigeren in februari en maart kwam het in april allemaal tegelijk:
Ik kreeg een trofee in mijn handen omdat ik Fantastels 2013 had gewonnen met mijn verhaal “Roze Water” (op deze blog onder de ‘downloads’ link en op fantasywereld.nl te vinden)
Mijn boek “Stof en Schitteringen” werd in dozen aan de deur geleverd
Ik kreeg van uitgeverij Zilverbron prompt een contract voor het vervolg, “Bloed en Scherven” (release: ergens in maart of april 2015)
En daarna was het meteen al tijd voor Elfia Haarzuilens! Drie dagen in de zon collega’s ontmoeten, lezers ontmoeten, en boeken verkopen!
Dit was allemaal in drie weken tijd en ik duizelde ervan, maar het gevoel was fantastisch natuurlijk. Ik was doodsbang dat mensen mijn boek óf niet zouden kopen, of wel – en het dan niet leuk zouden vinden. Maar in beide gevallen ben in ontzettend gerustgesteld. Ik kreeg enthousiaste reacties van lezers op recensiewebsites als Goodreads, Bol.com en Hebban, boekenblogs, maar ook van toch wel belangrijke websites als Fantasyboeken.org en Fantasywereld.nl.
Ik ben naar verschillende events geweest; De Magic Fair, Fantastyval, Castlefest (mijn favoriet!), FACTS en Elfia Arcen – allemaal zulke leuke gezellige dagen waarin ik kletste met mijn collega auteurs bij Zilverbron/Zilverspoor en vooral contact legde met potentiële lezers… en bij de latere events, ook fijne reacties kreeg van mensen die mijn boek inmiddels uithadden!
En tussen alles door heb ik de bèta versie van “Bloed en Scherven” afgeschreven (waaraan we nu ieder moment aan de eindredactie kunnen beginnen) en een begin gemaakt met de alpha versie van prequel boek “Vuur en Vergankelijkheid”, die zeventig jaar voor de gebeurtenissen van het tweeluik speelt.
…en dat alles ook nog eens náást de rest van mijn leven. Wat een feest, mensen! Het was een enerverend jaar, kan ik wel zeggen. Een schitterend jaar. 😉
Nu dan, wat staat er op stapel voor 2015?
de release van “Bloed en Scherven” (en jongens, jongens, wat ben ik benieuwd wat jullie dáár van vinden… dit boek is nog veel meer mijn kindje dan “Stof”; ik ben hier keihard kapot op gegaan. Ik hoop zo dat jullie ervan genieten!)
het afschrijven van “Vuur en Vergankelijkheid” (verhaal zit nu op 50K van Nanowrimo maar alle plotlijnen liggen overhoop en het is een logistieke bende. het wordt een leuke uitdaging om dat allemaal op één lijn te krijgen, maar ik heb er alle vertrouwen in)
en dan misschien… héél misschien… heb ik nog een idee voor een verhaal post-“Bloed”. Dat zou de serie geen tweeluik meer maken maar een trilogie, met “Vuur” als een prequel. Maar ik weet nog niet precies of en hoe ik dat vorm moet gaan geven.
verder: ???? wie weet. 2015 is nog een onbeschreven blad.
Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen, een topfeest tijdens nieuwjaar, en het allerbeste voor 2015! Heel veel liefs!
Kristal & explosies 