Algemeen·Schrijven·Stof en Schitteringen

namen zijn belangrijk

Naar aanleiding van Kim’s Facebook post en het herlezen van Patrick Rothfuss’ “The Name Of The Wind”, dacht ik dat het misschien wel leuk was om te delen waar ik de namen van mijn personages vandaan heb gehaald. Namen zijn belangrijk en goede namen zijn nog beter. Joy en Valeria heb ik bewust hun namen gegeven, nadat aan Sirka en Seamon eigenlijk niet te tornen viel (toen ik de droom kreeg die aan geboorte gaf aan “Stof en Schitteringen”, heetten ze letterlijk zo, dus ik wilde er eigenlijk niets meer aan doen).

Sirka was altijd al donkerharig, competent, en ontzettend sterk met haar magie. Dit is sinds mijn eerste idee niet meer veranderd. Grappig genoeg betekent Sirka in het Pakistaans ‘stelen’ en noemt een duitse website de naam Sirka een verbastering van Siegrun, wat ‘macht en overwinning’ betekent.

Seamon (spreek uit als SJEE-mon, trouwens. Zoals Seamus) betekent qua naam niet zo veel. Het houdt het midden tussen Seamus en Simon, waarbij Seamus betekent ‘hij die verdringt’… wat natuurlijk wel grappig is omdat hij later geboren wordt dan Sirka en haar record qua talent verbreekt. Maar eigenlijk hangt er niet zo veel aan zijn naam vast. Hij had die naam gewoon in mijn droom, kan ik niet zo veel meer aan doen. Wil je met me babbelen over zijn sterrenbeeld, dan kan ik nog wel een boekje over hem opendoen… (hij is kreeft, trouwens).

Joy heb ik heel bewust haar naam gegeven. Haar volledige naam is natuurlijk Joiya (een naam die je heel misschien kent als Egwene’s visioendochtertje in “Wheel of Time” – die is blijven hangen), maar iedereen noemt haar Joy. Blijdschap. Plezier. Ik wilde een positieve naam, want Joy is van nature heel positief ingesteld. Ze houdt van lol maken, feesten, en kan heel intens genieten. Haar insteek qua mensen is ook positief, want ze ziet het goede in iedereen die ze ontmoet.

(bamf toch?)

Valeria is weer een heel ander verhaal, want Valeria heb ik letterlijk vernoemd naar het personage uit de RPG Suikoden. Vanaf het moment dat ik Suikoden 1 en 2 op mijn PSX speelde (in 2001 al), was ze een van de favoriete personages om in mijn party te hebben. Ze schopte bijzonder veel kont, was een van de sterkere personages, dus het was logisch om haar altijd mee op pad te slepen. Ik heb vijf jaar zitten wachten op de mogelijkheid om een personage naar haar te vernoemen, maar het moest wel iemand zijn die de naam waardig was. Dat werd dus Val.
Maar grappig genoeg betekent haar naam ook ‘kracht’, dus het past perfect bij haar als personage.

In boek 2 “Bloed en Scherven” ontmoet je Romain, die oorspronkelijk Ramon heette. De naam lijkt enigszins op Seamon, omdat zowel Seamon als Ramon hele Jediaanse namen zijn. Ze werken veel met de O klinker in jongensnamen (zie ook Timor). (Ik weet trouwens niet wat pappa en mamma Lentan aan het denken waren toen ze Seamon een Jediaanse naam gaven zo vlak na de oorlog, maargoed – ik neem aan dat Johann zijn achtergrond eer aan wilde doen). Maargoed, tijdens het schrijven realiseerde ik me dat Ramon en Seamon écht te veel op elkaar leken, dus heb ik een naam gezocht die er op leek. Ik heb nog aan Roman zitten denken, maar die naam (net als Kain) is té vaak de naam van de slechterik in films en boeken. Vandaar Romain.

Bonus 2: Joy’s beste vriendin Brenya is een cameo van mijn eigen vriendin Brenda (haar naam is verbasterd naar het liedje van A Perfect Circle). Bren verdiende hem, omdat zij aan de wieg stond van een aantal heel belangrijke plotpunten in het verhaal. Let wel, de real life Brenda is een stuk minder jongensgek en egocentrisch als Brenya, haha 🙂

Bloed en Scherven·Fantastels

metaredactie, heerlijk!

Ik heb goed nieuws, en ik heb wat minder goed nieuws. Het wat minder goede nieuws is dat ik helaas mijn korte verhaal voor de Paul Harland Prijs niet ga afkrijgen. Die deadline gaat hem niet meer worden. Ik heb inmiddels het grootste deel van het verhaal op papier staan (komen nog twee scenes bij) en ben best blij met de first draft, maar die 1 juli deadline wordt te krap. Dat wordt een Fantastels inzending dan… eigenlijk niet zo erg. Ik wil wel tijd om wat te polijsten; dit verhaal heeft potentieel.

Het goede nieuws is dat dit om een goede reden is; ik ben zo lekker bezig geweest met de feedback die terugkomt van “Bloed en Scherven” dat ik aan nieuwe dingen schrijven nauwelijks toegekomen ben! Mijn alpha lezers zijn geweldig! 🙂

Kleine aanpassingen, kromme zinnen, goeie vragen om verduidelijking, commentaar en reacties in de kantlijn… het is stiekem best heel erg leuk om met de feedback van proeflezers aan de slag te gaan. Er is niets fijners dan iemand een frisse blik op je verhaal die met je personages meeleeft en de juiste reacties heeft op wat jij bedoelde, of die een vraag stelt ‘waarom doen ze eigenlijk niet X, da’s toch veel logischer?’, of discussies over waarom personage Y een bepaalde morele beslissing neemt en wat JIJ gedaan zou hebben…

…en de verlossende reactie van twee kanten, die allebei aangeven dat ze “Stof en Schitteringen” een goed verhaal vonden, maar dat “Bloed en Scherven” nog véél beter is. Precies wat ik hoopte, want “Bloed” is opgezet om de payoff te zijn van “Stof”. En ik denk dat ik daarin iets goeds gedaan heb/aan het doen ben.

Ik ben zó aan het genieten! Ik heb nog een hoop te doen maar ik heb het gevoel alsof ik met dit verhaal de hele wereld aankan 😀

Roleplay·Stof en Schitteringen

fantastyval en recensies!

Ha, wat een weekend! Allereerst was er RPG’s en bier met mijn vrienden op Condamned in Amsterdam, vervolgens was er Fantastyval met al zijn prachtig verklede mensen in de zonneschijn, boekverkopen, signeren en vooral gezellig kletsen met de bezoekers van de Zilverbron/Zilverspoor stand… en dan ben je maandag volledig uitgeput van al die indrukken… en dan krijg je een berichtje op Facebook: ‘Heb je deze recensie van Stof en Schitteringen op Fantasyboeken.org al gezien?’

Vijf sterren, en superlovende woorden. De hele recensie kun je HIER lezen, maar dit zijn wat quotes:

“Stof & Schitteringen combineert enkele sterke personages met een goed uitgewerkte wereld en een voortsnellend plot. Een boek dat je met tollend hoofd achterlaat.”

“Kelly van der Laan hanteert een ongecompliceerde stijl en maakt geen woorden vuil aan wat er niet toe doet.”

Naast de prachtige recensies die ik al op Bol.com en Goodreads mocht ontvangen, is dit alleen nog maar de kers op de taart. Ik heb dus maar een recensiepagina hier op mijn blog in het leven geroepen, zodat ik er soms even naar kan kijken als ik het allemaal niet meer kan geloven. 🙂

Wat een leven toch, als schrijver… 🙂

Stof en Schitteringen

“stof en schitteringen”, overal te koop!

Ik vraag me af of andere schrijvers met verschenen boeken dit ook doen, maar vandaag zette ik een search op om te kijken waar mijn boek eigenlijk online allemaal te verkrijgen is. Op verrassend veel plekken, bleek! Het is heel bizar om je naam bij ketens als de AKO en de Hema naar boven te zien komen!

* Bol.com
* Hema
* AKO
* Bruna
* Van Stockum
* Libris
* Amazon Japan (haha geweldig!)
* En natuurlijk ‘gewoon’ Amazon UK
* Last but not least: de Zilverbron website. 🙂

Het is heel erg onwerkelijk en supergeweldig om mijn boek op zulke grote bekende websites te zien prijken.
Volgende stap: eens bij de boekenwinkels binnenlopen om te gaan kijken of mijn boek daar fysiek ook te vinden is!

Bloed en Scherven·Schrijven

schrijfplannen voor de maand juni

De afgelopen weken ben ik hard bezig geweest om de alpha versie van “Bloed & Scherven” op papier te krijgen. Dit is pas de vierde keer dat ik het plot overhoop gehaald heb, maar ik ben nu vrij zeker dat dit de plotopbouw en tension arc is die ik de eerste keer al had willen schrijven. Met de allereerste versie door de plee spoelen heb ik een goeie daad gedaan (geloof me, bagger!!), maar versie 2/3/4 hebben heel veel baat gehad bij de nieuwe plotdraden, de veranderde climax en de storyarc. Ik ben erg optimistisch over deze versie, het voelt eindelijk goed.
Met die gedachte heb ik mijn proeflezers om hulp gevraagd (en hulp gekregen uit een aantal onverwachte hoeken, leuk!) en nu ligt “Bloed” dus bij mijn proeflezers. Spannend! Ik ben heel benieuwd wat voor feedback ik terugkrijg.

In de tussentijd heb ik afgelopen weekend met twee van mijn vrienden een schrijfdagje gehouden. Ik had een aantal bizarre writing prompts van het internet afgehaald en we gaven onszelf steeds vijftien minuten met een schrijfprompt om er zo een kort verhaaltje van te maken, zonder bedenktijd, zo uit de losse pols. De ene keer was het succesvoller dan de andere keer en ik niet heel trots over wat ik onder druk uitpoepte, maar we hadden ongelofelijk veel lol en daar gaat het om. En het toont wel dat je heerlijk los kan gaan en leuke dingen kan verzinnen… we hebben plekken van ons onderbewuste verkend waar we normaal niet komen.
Dat gezegd hebbende, is de Paul Harland Prijs deadline deze maand en ik heb een plotje liggen, dus misschien dat ik daar maar even achteraan ga in de maand dat ik wacht op feedback over “Bloed”.

Leuk hoor! Ik houd mezelf wel bezig. 🙂

Bloed en Scherven·Muziek·Stof en Schitteringen

over themesongs

Ooit, tijdens een lange treinrit, heb ik zitten spelen met de gedachte “Wat als Stof & Schitteringen een TV serie zou zijn?” Het was een leuke exercitie om sowieso de gebeurtenissen in een aflevering kader te zetten en te kijken waar de cliffhangers moesten komen, maar het was nog leuker om te kijken wat de muziek zou zijn die ze zouden draaien tijdens de aftiteling, een beetje zoals in True Blood. Ik kwam die dag aan op mijn bestemming met een goed idee van hoe ik het wilde hebben, maar een vraag heb ik me altijd gesteld: wat zou de themesong zijn? Het liedje voor de opening credits?

Wat zou een mooie opening zijn van iedere aflevering? Wat past bij het gevoel van het verhaal en is mooi genoeg dat mensen de opening credits niet meteen doorspoelen? Het heeft me een hele tijd gekost, maar ik denk dat ik het perfecte liedje eindelijk gevonden heb:

Nordic Giants ft Jake Reid, “The Seed”.
Het heeft een dromerige piano, een fantastische opbouw, en lyrics die zingen over een verschrikkelijk schuldgevoel.
Ik denk dat ik hem gevonden heb 😀

(En dan nu terug naar de metarevisies voor “Bloed & Scherven”.)

Bloed en Scherven·Schrijven

storm in je hoofd

 

Ik zit op het moment tot over mijn oren in de (aanloop naar de) climax van “Bloed en Scherven”. Ik heb die ingevoegd naar aanleiding van een suggestie van proeflezer Tijs van afgelopen januari. Het duurde even voordat ik het daadwerkelijk kon doorvoeren; ik heb namelijk prompt sinds afgelopen januari er tegenaan lopen hikken. Ik wist dat hij gelijk had en ik had wel een schets van hoe het zo ongeveer zou moeten lopen, maar op de een of andere manier had ik niet het lef om er al voor te gaan zitten en het daadwerkelijk door te voeren.

Dat heb ik de afgelopen paar dagen dus gedaan. Ik heb de nieuwe scènes toegevoegd aan het verhaal en holy shit, dat was zwaar. Die nieuwe plotlijn dus hè, die maakt alles alleen maar erger. Want wat er nu na komt, in de climax… Laten we maar zeggen dat de dingen die ik in de climax doe 1) logischer zijn en 2) nog eens een graadje harder aan komen bij de personages. Mijn hart brak gisteravond in een miljoen stukken toen ik een scène tussen Romain en Sirka uitschreef. De scène met Joy was niet veel beter. Het is op het moment zo emotioneel uitputtend om te schrijven dat ik gisteravond echt uitgeput in slaap viel. Alsof het stormt in mijn hoofd. Moeilijk, om je dan op je gewone werk en je gewone leven te concentreren.

Maarja, da’s het leven van een schrijver, neem ik aan. Ik zou het voor geen goud willen missen. 🙂

Fantastels·Schrijven

roze water

bowl-waterMocht je heel erg nieuwsgierig zijn naar “Roze Water”, het dystopische fantasyverhaal waarmee ik Fantastels 2013 won, dan kun je hem gaan lezen op Fantasywereld.nl.

Het verhaal kwam tot stand nadat ik op vakantie in Engeland afgelopen september wakker werd uit een heel heftige droom. Het had hele sterke, indringende beelden, alsof ik een film zat te kijken. En hoewel veel van de beelden en gebeurtenissen in deze droom het uiteindelijke verhaal niet eens gehaald hebben, waren een aantal concepten (de stad tijdens de plaag, de sfeer) en de personages (Reka, Zita en Denis) direct uit de droom gegrepen.

De originele titel was trouwens “Een handvol goud” maar uiteindelijk heb ik toch voor “Roze water” gekozen. Het gaat over morele dilemma’s, familie, en de dingen die je doet voor de veiligheid van de mensen die je liefhebt. Hoewel ik het concept van het verhaal zelf erg leuk vond, had ik nooit van mijn leven verwacht dat het verhaal het zo goed zou doen op Fantastels. Dit was om meerdere redenen:

1) Ik leef nog steeds in de veronderstelling dat het feit dat mensen mijn schrijfsels leuk vinden een toevalstreffer is.

2) Ik vind stiekem mijn verhaal “Rode lantaarns” van vorig jaar een beter verhaal, omdat het dichter bij mijn hart ligt.

3) Omdat ik “Roze water” heel kort op de Fantastels deadline heb geschreven, zaten er nog wat slordigheidjes in het verhaal.

Toen ik vervolgens die trofee in mijn handen kreeg wist ik van verbazing niet waar ik kruipen moest. En stom eigenlijk, want eigenlijk ben ik toch wel heel blij met hoe “Roze water” geworden is. Ik wilde een verhaal schrijven dat gevoelens in je loslaat, dat je doet afvragen wat JIJ zou doen in deze situatie, en dat bij je blijft als het al uit is. Het juryrapport van Fantastels leek aan te geven dat dit gelukt is. Daarom, toen Dave van Fantasywereld me benaderde om “Roze water” op hun website te delen, ging ik akkoord. Omdat ik dit verhaal graag wíl delen. Ik wil graag kijken of ik gevoelens in je kan losmaken. Meningen.

Laat je het me weten of dat zo is? 🙂

Muziek

15 vragen over muziek

Ik ben aan het procastrinaten van het schrijven terwijl ik in mijn hoofd een conversatie tussen Joy en Romain probeer op te zetten, dus in de tussentijd struikelde ik op Ninesisters een leuke tag over muziek, en een vijftiental vragen.

1. Van welke band of artiest heb je de meeste cd’s?

Cd’s nog? Wauw. Ik koop nog wel cd’s, maar da’s meer omdat ik de bands wil steunen, niet omdat ik er cd’s van wil hebben ofzo. Maar als ik zo een blik op mijn kast werp… dan is het waarschijnlijk The Gathering.

2. Wat is het laatste liedje dat je hebt geluisterd?

*checkt Spotify* “Ephemeral” van Insomnium. Ze hebben net een nieuw album uit en ik ben eventjes weer mijn melodic death metal liefde aan het ophalen.

3. Wat zit er nu in je cd-speler?

Ha, ik heb alleen een cd-speler in de auto die ik alleen gebruik als ik op de een of andere manier mijn telefoon met Spotify niet bij de hand heb. Maar de cd die in die speler zit is op dit moment “I Was Here For A Moment, Then I Was Gone” van Maybeshewill. Een van de beste albums in de afgelopen jaren.

4. Welke artiest of band heb je recentelijk live gezien en gehoord?

65daysofstatic met support act Thought Forms in de Tivoli, Utrecht. Ietsje recentelijker heb ik op de live-feed van Dunk!Festival optredens gezien van Sleepmakeswaves en Ef. (Vooral Sleepmakeswaves was zoooo goed. Ik had er zo hard bij moeten zijn!)

5. Wat is het slechtste optreden dat je ooit gezien of gehoord hebt?

Pff, ik heb wat slechte zut gezien over de jaren. Maar dingen die ik écht heel slecht vond waren een support act voor the Gathering in 2004 (volgens mij heten ze Sophia) en de support act voor System Of A Down in 2005, de 80’s Matchbox B-Line Disaster. Da’s de enige band ooit die ik letterlijk de middelvinger heb zien krijgen van het publiek.

6. Naar welk concert kijk je uit?

Naar alles op ArcTangent festival in Engeland! De line up is zo ongeveer alles wat ik zou willen. Ik kijk daar vooral uit naar Maybeshewill, Tall Ships, Russian Circles en ASIWYFA, en… nouja, de rest dus.

7. Welke band of artiest heb je nog nooit live gezien maar zou je wel heel graag willen zien?

Tool, Rosetta, Tall Ships, Insomnium, The Seven Mile Journey

8. Hoeveel muziekgerelateerde dvd’s heb je?

uh, eentje volgens mij. Een liveopname van The Gathering waar ik bij was.

9. Hoeveel concerten heb je in totaal gezien?

Letterlijk honderden. Festivalbezoeker als ik ben gaat dat heel hard.

10. Welke film heeft de mooiste soundtrack?

28 Weeks Later. Deze film vond ik een stuk minder goed dan het eerste deel, maar oh, de soundtrack. Vooral “In The House, In A Heartbeat” geeft me letterlijk kippenvel.

11. Noem een aantal van je favoriete albums

Maybeshewill – “I Was Here For A Moment, Then I Was Gone” (post-rock)

Soilwork – “Stabbing The Drama” (melodic death metal)

Snow Patrol – “Eyes Open” (pop-rock)

Sleepmakeswaves – “Sleepmakeswaves” (post-rock)

Slipknot – “Slipknot” (nu-metal)

Editors – “An End Has A Start” (pop-rock)

And So I Watch You From Afar – “All Hail Bright Futures” (math-rock, post-rock, geen idee??)

12. Voor welke ‘guilty pleasure’ schaam je je?

Ik schaam me nergens voor. Mijn muzieksmaak is alles wat mooi is. Klaar. Ik ben ooit een keer binnen een week naar The Dillinger Escape Plan, Russian Circles, en een uitvoering van de Carmina Burana geweest, met vol koor en orkest en alles. Dat zegt genoeg toch?

13. Welke muzikale fases heb je doorgemaakt?

Muzikale fases? Ik ben een kind van de jaren 80 dus ben via de rock van de jaren 80 een smaak gaan ontwikkelen. Als tiener was ik helemaal van de hardcore en de trance, en ergens rond mijn achttiende ben ik teruggekeerd naar de rock via Anouk en K’s Choice. In het begin van het millennium kwamen er steeds meer gitaren bij, en was System Of A Down mijn gateway naar de metal. Inmiddels varieert mijn smaak van pop-rock tot post-hardcore en melodic death metal. Op mijn Stof en Schitteringen playlist staan Slipknot en Snow Patrol gebroederlijk na elkaar. 🙂

14. Welke band of artiest zou een comeback mogen maken?

A Perfect Circle. Waar zijn jullie?? 😦

15. Met welke muzikant zou je een dag op willen trekken?

De jongens van Sleepmakeswaves en/of de jongens van And So I Watch You From Afar. Wat een schatjes ❤

Bonusvraag: wat zijn de beste concerten die je ooit gezien hebt?

System of A Down, Pinkpop 2002

Soilwork, Melkweg Amsterdam 2008

And So I Watch You from Afar, ArcTangent 2013