post-nanowrimo leven

Het is inmiddels een week geleden dat ik Bloed en Scherven afschreef. Het verhaal klokt in totaal in op 57K en waarschijnlijk is er nog steeds vanalles mis mee, maar ik heb nog niet de moed gehad om te gaan teruglezen.

Dus in plaats daarvan heb ik vanavond uit de losse pols zo’n 1000 woorden geschreven. De scΓ¨ne is heerlijk bitterzoet en gaat waarschijnlijk niet eens in het verhaal terecht komen, maar ik kon het gewoon niet laten. Ik heb beelden in mijn hoofd en ze moeten eruit, of ze nu plotgerelateerd zijn of niet. *zucht* Alsof je fanfiction schrijft voor je eigen verhaal. Bizar. Ik zit te dicht op deze personages om afscheid van ze te kunnen nemen; dit losmaakproces gaat nog wel even duren, vrees ik.

Nouja, het houdt me van de straat, neem ik aan. En om heel eerlijk te zijn, vind ik het concept van nog even wat tijd dorbrengen met mijn personages niet zo heel erg. πŸ™‚

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s