Uitslag winactie & camp nanowrimo

DSC_2259
het beste aan de zomer: lekker in de tuin schrijven!

Zo, de maand juli is weer voorbij. Wat is hij omgevlogen! Het was een drukke maand; zo met camp nanowrimo en de Edge Zero jurering. In de laatste heb ik me flink verkeken, vrees ik, dat is een stuk meer werk dan ik gedacht had (ik lees nu in een paar weken tijd anderhalf keer zo veel verhalen als ik voor Fantastels gelezen heb), dus dat is nog even aanpoten.

Gelukkig is het me wel gelukt om te schrijven. Niet zo veel als ik hoopte – uiteindelijk ben ik voor de maand juli op 15000 woorden geëindigd, maar het zijn wel goede woorden geweest. Ik heb tijd doorgebracht met mijn antagonist, ik heb heerlijk gechilld met mijn andere personages, en het plot begint nu echt te lopen. Het lijkt alsof die rottige 30K hobbel nu echt wel genomen is, en daar deed ik het voor. We gaan nu in een hogere versnelling, waar het spannend gaat worden, dus dan wordt het sowieso leuker. Vuur en verandering staat nu op 45000 woorden – ik denk dat we ongeveer halverwege zijn! 😀

Nou en dan verder nog, over de winactie: bedankt voor alle lieve reacties en felicitaties, mensen. Het was even moeilijk kiezen, maar ik ben tot een beslissing gekomen… ik wil Kirsten Groot graag feliciteren, want zij heeft mijn verjaardag winactie gewonnen. Ik stuur je een berichtje op Facebook, dan gaan we even afstemmen hoe Stof en Schitteringen bij je terecht gaan komen.

Voor degenen die toch nog nieuwsgierig zijn naar mijn boeken – aankomend weekend ben ik tijdens het leukste event van Nederland – Castlefest dus – het hele weekend te vinden in de stand van Zilverspoor/Zilverbron, dus kom vooral even langs voor een praatje… of om mijn boeken te bekijken. Vind ik gezellig!

Advertenties

camp nanowrimo update

IMG_0029
Kelly anno 2004 (duidelijk nog een baby hier), op een camping in Valkenburg – schrijvend, omdat laptops meeleuren naar een tentencamping niet zo’n goed idee is. Maarja, wat moet je dan als je een goed verhaal idee hebt? Juist ja… notitieboekjes. Niet zo praktisch, dus! Het is een goed ding dat Camp Nano virtueel kamperen behelst… 😉

We zijn op dag 10 van Camp Nanowrimo. Ik zit in een virtuele ‘cabin’ met gezellige schrijfvriendinnetjes (en een schrijfvriend), en ik ben lekker aan het schrijven. Het gaat nog niet zo hard als ik zou willen, maar we zijn inmiddels bijna 8000 woorden verder (totale wordcount op het moment: 38K), en ik ben alweer lekker van mijn plot aan het afwijken en interessante details aan het bedenken die mijn verhaal verder tillen dan alleen een outline die uitgewerkt wordt.

Dat je dan gepland had dat Iris en Stefan een relatie zouden aangaan die niet bepaald over rozen ging door een valse start aan het begin – en dat ze vervolgens allebei smoorverliefd zijn en er geen speld tussen te krijgen is. Of dat ze de kristalmijn ingaan om kristal te halen en ze vervolgens gaan sightsee’en en de prachtigste dingen ontdekken. En Danira, die een wel ontzettend leuke manier heeft om niet te erg beïnvloed te worden door het kristal. Zulk soort dingen maken me domweg gewoon gelukkig; dit is waarom schrijven leuk is. Soms is schrijven het equivalent van kiezen trekken, maar soms is het ook het ontdekken van een wereld die misschien al ergens diep in je onderbewuste bestond, met al die sprankelende details en wereldbouw en persoonlijkheden. Dit is waarom ik het doe.

Help me hieraan herinneren als ik straks hopeloos in de knoei zit, alsjeblieft! 😉