Films/TV, recensie

interstellar, en SF/Fantasy recensies

Interstellar_ALT_ArtowrkGisteravond zijn mijn man en ik naar de Pathé geweest om de film Interstellar in de IMAX te bekijken (hier is een trailer). De nieuwste Christopher Nolan film, en nog SF ook. De trailers zagen er veelbelovend uit, en de naam Nolan zegt tegenwoordig wel een hoop: een rustig verteld verhaal met een mooie opbouw, en waarschijnlijk nog heel goed ook.

Laat me allereerst zeggen dat het een goede film is, zeker een aanrader, Ik ben superblij dat we in een tijd leven dat SF zo mooi en fantastisch in beeld gebracht kan worden en dat iemand als Nolan zo de vrije hand krijgt – en een budget – om een film als deze te realiseren… dat een film als deze mainstream getoond kan worden. Wat dat betreft leven we letterlijk in een gouden tijd voor SF en Fantasy.

De stukken die zich in de ruimte afspeelden vóélden als space (slim gedaan ook, met hoe het geluid soms wegviel als ze in de ruimte waren enzo), de robots waren verrassend snarky en leuk passend in het plot, en het verhaal was episch genoeg. De rol van Matt Damon was trouwens echt fantastisch. De soundtrack mag trouwens ook wel een schouderklopje krijgen, die was superintens en meeslepend. Dat was het goede deel!

Dan nu voor het deel waar ik een beetje gemengde gevoelens over heb: het deel waar het hele plot op gebaseerd is; interstellar travel, het spelen met tijd en ruimte… dat is eerder gedaan. Als de woorden wibbly wobbly timey wimey je wat zeggen, dan weet je waar ik over praat. (Voor degenen die het niet weten: Doctor Who). Het laatste half uur gaf me niet de verassingen die ik gehoopt had, het was niet zo clever als ik gehoopt had dat de film zou zijn. Ofwel ze waren voorspelbaar, ofwel niet voldoende uitgelegd of te vaag en bedekt met de mantel der liefde.

Dus als de film een 9.0 op IMDB krijgt, dan ben ik het daar niet mee eens. Hij was niet zo groundbreaking als Inception, wat ik toch echt een slimmer in elkaar gezet verhaal vond, met minstens zulke mooie visuals.

En misschien komt dat wel omdat ik heel veel SF en Fantasy gezien en gelezen heb. Misschien komt het wel omdat ik een beroepsdeformatie niet meer normaal naar een film kan kijken of een boek kan lezen zonder te zien waar het fout gaat. Maar aan de andere kant betekent dat ook dat wanneer een film of verhaal het voor mij wel goed doet, als ik compleet verrast of overdonderd ben – dan ben ik zo blij. Daar kan ik zo van genieten!

Ik ben niet compleet afgestompt voor fantasy en SF. Ik ben blij dat het bestaat en ik ben dankbaar dat er qua films grote budgetten tegenaan gegooid worden en dat schrijvers als Brandon Sanderson en George R R Martin toegestaan wordt om boeken van meer dan 1000 pagina’s te schrijven. Ik geniet van goede verhalen en kan mezelf helemaal laten meeslepen als het in mijn ogen wél goed gedaan worden. Maar ik heb een baggage als schrijver en als SF/Fantasy liefhebber en misschien ben ik soms wat minder goed te verrassen… vooral wat betreft films, die wat minder lang de tijd hebben om een verhaal te vertellen dan een boek(enserie).

Dus; samengevat als recensie: ik ben blij dat ik Interstellar gezien heb in de IMAX, ik heb het geld er graag voor neergeteld. Het is een leuke film, maar niet Nolan’s beste. Ik ben benieuwd wat jij ervan vond. 🙂

Zo, en nu terug naar NaNoWriMo…

Advertenties
Boeken, Zilverbron

het derde verbond, liane baltus

Even een blogje over andere boeken dan de mijne, want ik zou graag wat aandacht willen voor Het Derde Verbond van Liane Baltus! Ze is op dit moment in de race voor de Crimezone Debuutprijs en ze kan alle stemmen die ze kan krijgen goed gebruiken. Ze verdient ze ook ontzettend, want haar boek is fantastisch. Ik heb haar op Goodreads vijf sterren gegeven, omdat ik die vier-en-een-half sterren die eigenlijk mijn plan waren om te geven, omhoog wilde afronden.

Dit is de tekst op de achterflap:

Helena’s vader is in het verleden betrokken geweest bij een geheim project, waarbij contact is gelegd met mensen uit de dimensie Experiaan. In die periode is er een innige vriendschap ontstaan tussen Helena en de Experiaan Mica.

Op het moment dat Mica na vele jaren terugkeert uit diens dimensie, vult warme energie het zwarte gat in Helena’s borstkas. Haar blijdschap over de terugkomst van haar jeugdvriend verandert abrupt als ze hoort dat hij met zijn troepen Amerika is binnengevallen en haar vader tegelijk met een grote groep wetenschappers verdwenen is.

Binnen de kortste keren raakt Helena de controle over haar eigen leven kwijt. Mica kiest Amsterdam als locatie voor onderhandelingen over een wapenstilstand met Amerika. Voor Helena het beseft, is het kantoor waar zij stage loopt betrokken bij de voorbereiding, zijn er Experiaanse soldaten in het pand en heeft de CIA haar in het vizier.

Wat verzwijgt Mica over zichzelf en de mensen in zijn dimensie? Is Helena’s vertrouwen in Mica wel gerechtvaardigd als de wereld om haar heen hem compleet anders ervaart dan zij? Komt er een wapenstilstand tussen Experiaan en Amerika of is een vernietiging van de Aarde aanstaande? Helena wordt voor keuzes gesteld, die ze zich nooit heeft kunnen voorstellen.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen, om meerdere redenen eigenlijk. Het is vlot geschreven, heeft een spannend plot, uitgediepte personages, en een interessant conflict. Het magiesysteem is goed te begrijpen en de net-iets-andere cultuur van Experiaan is zowel bekend als vervreemdend. Als je goed oplet, dan merk je dat het een ander niet zo schoon is als het lijkt… ook wat betreft de relatie tussen Helena en Mica.

Omdat je het boek meemaakt vanuit Helena’s perspectief, lijkt alles wat zij doet en de band die ze heeft met Mica en de Experianen volledig logisch, maar als je een stap terug doet en het bijvoorbeeld vanuit de ogen van haar beste vriendin Sasja bekijkt, dan voel je opeens nattigheid. Tegelijkertijd is de rijkheid van de wereld van Experiaan zo overweldigend en interessant dat je volledig begrijpt dat Helena zich er hals over kop in gooit. Ik zou ongetwijfeld precies hetzelfde gedaan hebben. Die juxtapositie is geweldig gedaan.

De drie belangrijkste dingen die naar boven komen in het verhaal zijn thema’s van communicatie, machtsverhoudingen, en energie. En als je daar over nadenkt, dan is het niet zo gek dat ik van dit verhaal genoten heb; want dit zijn thema’s waar ik zelf ook van geniet. Ik schrijf zelf de boeken die ik graag wil lezen… blijkbaar schrijft Liane ook de boeken die ik graag wil lezen. En omdat ze het ook nog eens steengoed uitgedacht aanpakt, is dit ook het soort boek wat ik graag aan de wereld wil laten zien. Ik heb het al als verjaardagskado aan een vriendin gegeven omdat ik vierkant achter dit boek sta, en niet kan wachten op deel twee.

Dus: áls je Het Derde Verbond gelezen hebt, en net zoals ik ervan genoten heb, stem dan alsjeblieft op Liane voor die debuutprijs die ze zo hard verdient!

Hier het stappenplan (zoals gepost door Liane op FB) om haar te supporten:

‘Hoe nomineer ik Het derde verbond voor de Crimezone Debuutprijs 2014′.
Uit reacties maak ik op dat het linkje ‘Registreer met Facebook’ de makkelijkste (en snelste) weg is om je te registreren op Hebban. Registreer je via e-mail, dan moet je je account bevestigen via een link in je e-mail.
Daarna kun je op mijn boek stemmen. Om mijn boek te nomineren, ga je via de link in dit bericht naar mijn boekpagina op Hebban.
Zorg er voor dat je een vinkje zet bij favorieten, zie bijgevoegde foto.
Daarna telt je stem mee.
Mocht je de oproep willen delen (graag), zet dan bovenstaande uitleg erbij, anders komen mensen zonder verdere uitleg op mijn boekpagina op Hebban terecht. Op deze pagina staat ook geen verwijzing naar de Crimezone Debuutprijs.

Roleplay, Stof en Schitteringen

fantastyval en recensies!

Ha, wat een weekend! Allereerst was er RPG’s en bier met mijn vrienden op Condamned in Amsterdam, vervolgens was er Fantastyval met al zijn prachtig verklede mensen in de zonneschijn, boekverkopen, signeren en vooral gezellig kletsen met de bezoekers van de Zilverbron/Zilverspoor stand… en dan ben je maandag volledig uitgeput van al die indrukken… en dan krijg je een berichtje op Facebook: ‘Heb je deze recensie van Stof en Schitteringen op Fantasyboeken.org al gezien?’

Vijf sterren, en superlovende woorden. De hele recensie kun je HIER lezen, maar dit zijn wat quotes:

“Stof & Schitteringen combineert enkele sterke personages met een goed uitgewerkte wereld en een voortsnellend plot. Een boek dat je met tollend hoofd achterlaat.”

“Kelly van der Laan hanteert een ongecompliceerde stijl en maakt geen woorden vuil aan wat er niet toe doet.”

Naast de prachtige recensies die ik al op Bol.com en Goodreads mocht ontvangen, is dit alleen nog maar de kers op de taart. Ik heb dus maar een recensiepagina hier op mijn blog in het leven geroepen, zodat ik er soms even naar kan kijken als ik het allemaal niet meer kan geloven. 🙂

Wat een leven toch, als schrijver… 🙂