Fantastels Verhalenwedstrijd 2015

Afgelopen zaterdag was de uitreiking van Fantastels Verhalenwedstrijd 2015 en wat was het spannend! Voor mij toch wel ietsje minder, omdat ik als jurylid dit keer aan de andere kant van de tafel zat en ik de uitslag al een paar uur eerder wist dan die arme nerveuze deelnemers, maar ik kan je zeggen: ik heb wat nagels afgekloven in de hoop dat mijn favoriete verhalen hoog scoorden, hoor!

dsc_0062_zpsnlkqc1me
De winnaar, Ben Adriaanse (hier op de foto met Anaïd Haen): gefeliciteerd! Je verhaal was fantastisch!

Het blijkt dat mijn mede juryleden het met mij eens waren, mijn absolute top 3 favorieten zijn allemaal in de top 5 beland. Allereerst ontzettend gefeliciteerd aan de uiteindelijke winnaar, Ben Adriaanse, voor je fantastische De aardappelen van Clingemans & co. Je was mijn #2, maar ieder van mijn top 3 verhalen mocht winnen wat mij betrof; het was héél close. Mijn #1 was 5e geworden (toch een ietwat controversieel verhaal, maar dat is niet gek als je naar mijn smaak kijkt. Ik ben zelf tenslotte ook een Deviant prijs winnaar ;)) – De Bra-ba-bla van Bart Huyghe. Mijn #3 is 4e geworden, en dat bleek een van mijn schrijfmaatjes te zijn, Tijs de Jong, met Drie-eenheid. (Mag ik nogmaals zeggen: ik zei het toch? Ik heb zulke verdomd getalenteerde schrijfmaatjes, jongens, het is een voorrecht om zulke fantastische vrienden/proeflezers/schrijfmaatjes te hebben).

Ik ga bij deze ook mijn introductie van het juryrapport posten, zodat jullie allemaal kunnen lezen wat ik van de verhalen vond; denk dat dit wel algemeen bekend mag zijn.

Ik was heel vereerd dat ik na vier jaar fanatiek verhalen schrijven voor Fantastels dit jaar in de jury mocht plaatsnemen.

Het was oktober 2011 toen ik de stoute schoenen aan trok en voor de eerste keer een verhaal naar Fantastels instuurde. Ik besloot er gewoon voor te gaan. Het juryrapport leek me heel nuttig om mezelf als schrijver te kunnen verbeteren. Mijn beste vriendin sleepte me mee naar de uitreiking, want zelf durfde ik eigenlijk niet zo goed. Ik was zo bang om verteld te worden dat ik er niets van kon, dat ik geen schrijver mocht zijn. Die angst dat hetgeen wat je zo graag wil en doet niet goed genoeg is en nooit goed genoeg zal worden – ik weet niet of jij hem gevoeld hebt, deelnemer, maar ik voelde hem… en dat is nooit gemakkelijker geworden. Zelfs na vier top tien noteringen niet. Zelfs na mijn winst in 2013 niet.

En dat is eigenlijk stom, want niemand is een hopeloos geval. Zelfs als je laatste bent niet! Want zelfs dán heb je geschreven, heb je een verhaal ingestuurd naar een verhalenwedstrijd. Schrijver zijn is een project in wording, en je zal nooit perfect zijn. Het kan altijd beter. Maar daarvoor heb je dan Fantastels, om je te helpen!

De enige manier waarop je faalt als schrijver, is als je niet schrijft. En als je blijft schrijven, dan word je vanzelf beter. Het is oefenen, proberen, soms vallen en opstaan, maar het is het waard. Mozart kon ook niet meteen perfect piano spelen… dat heeft tijd nodig. Juryrapporten zoals Fantastels je geeft, helpen je daarbij. Omdat Fantastels mij zo veel geholpen heeft, wilde ik wat terug doen en jullie ook proberen te helpen.

Ik toog met goede moed aan het lezen van jullie verhalen en ik heb mijn best gedaan om jullie allemaal tips te geven om jezelf als schrijver te kunnen verbeteren. Natuurlijk viel ik over bepaalde dingen in jullie verhalen – dingen waarvan ik dacht dat ze verbeterd kunnen worden om meer uit je verhaal te kunnen halen. Soms was het plotgerelateerd, soms was het grammatica, soms was het de spanningsboog, soms was het allemaal. Maar dat maakt niet uit; want geen van de verhalen die ik las, was compleet hopeloos. Dus wees niet bang!

Tips en indrukken

De kwaliteit van de verhalen die ik las, was wisselend. Waar sommige verhalen echt fantastisch waren, hadden andere verhalen een betere redactie kunnen gebruiken; sommigen kenden de regels van grammatica en dingen als alineaopbouw niet goed. Ik ben zelf ook geen superheld wat grammatica betreft, dus maak je geen zorgen – daar heb ik niet (te) veel aftrek voor gegeven. Maar ik heb het wel altijd benoemd; het is jammer als een mooi verhaal onleesbaar wordt omdat je te veel komma’s gebruikt en je zinnen van twaalf regels krijgt, of als er op rare plekken enters staan die je uit je leesflow halen. Dan is het een gemiste kans, en daar maak ik dan opmerkingen over.

En dan waren er ook de verhalen waar nog meer uit gehaald had kunnen worden. Dat waren verhalen die ik las en dacht: ‘wel aardig, maar als er nou X of Y gedaan was, was het veel sterker geweest…’ Een van de dingen die me opviel bij het lezen van jullie verhalen, is dat er soms een echt plot ontbrak, of dat niet alles er uitgehaald werd wat er in zat. Dan werd er een goed concept neergezet, maar vervolgens liet de schrijver het dan liggen in de uitwerking. Denk hierbij aan een horrorverhaal waar de protagonist nooit echt bang is, of een concept als xenocide waarin niemand zich écht druk lijkt te maken over de uitroeiing van een andere soort. Als je een ontzettend goed concept bedenkt, trek dan ook alles uit de kast! Ofwel zorg dat je proza zo fantastisch is dat de beschrijvingen briljant zijn en de lezer verwonderd wordt, of zorg dat je iets teweeg brengt bij je lezer. Het liefste allebei natuurlijk. Het is een kort verhaal, dus het is de bedoeling dat je een indruk achterlaat.

Bedenk jezelf goed waaróm dit verhaal verteld moet worden en wat voor indruk je bij je lezer achter wil laten. Wat is je doel van je verhaal? Wat wil je bij de lezer teweeg brengen? Ennui? Woede? Verdriet? Vertedering? Verwondering? Het kan allemaal, hoor!

Als je dit goed voor jezelf uitgekristalliseerd hebt, merk je algauw dat je qua plot, opbouw en uitvoering een veel steviger verhaal in handen hebt. Voorbeeld: Mijn top 3 verhalen  riepen bij mij persoonlijk een (bijna) fysieke reactie op: bij de ene zat ik zowat te grienen, bij de ander voelde ik me alsof ik een stomp in mijn maag had gekregen, en de derde gaf me letterlijk kippenvel. Anderen wekten afschuw op, of een warm gevoel omdat ik blij was dat alles goed was gekomen. De verhalen die bij mij wat teweeg hebben gebracht, hebben ook jubelende commentaren gekregen.

Ik heb iedereen zo goed mogelijk geprobeerd aan te wijzen waar ik denk dat de verbeterpunten in jullie verhalen zitten (soms plot, soms proza, soms opbouw en uitvoering), maar er zitten dus ook een paar verhalen tussen waarvan mijn juryrapport neerkomt op ‘niets aan veranderen, winnaar van deze ronde, OMG DIT WAS FANTASTISCH’. Sorry dat ik dan niets opbouwenders kan toevoegen, maar je vindt dat vast niet vervelend om te lezen! 😉

Beoordeling

Hoe kwam ik tot deze conclusies? Ik heb in eerste instantie een matrixconstructie opgesteld met acht categorieën waarin je op een schaal van 1 tot 10 kon scoren. De maximale score was dus 80 punten. Even ter referentie: mijn drie hoogst scorende verhalen scoorden alle drie 73 punten, de laagste scoorde 31. De gemiddelde score was rond de 59. Waar verhalen hetzelfde scoorden in mijn matrix, heb ik mijn intuïtie laten spreken.

Het kwam zo uit dat ik in de eerste ronde een complete poule of death had, waarin de top vijf verhalen allemaal boven de 63 punten kwamen. In de tweede ronde had ik maar twee verhalen die boven de 63 scoorden, heel vreemd. Het algehele gemiddelde lag daar hoger, maar de uitschieters waren daar minder hoog.

In de eindronde kwam ik gelukkig vijf van mijn zes favoriete verhalen uit de eerste twee rondes weer tegen. Er waren ook wat verhalen doorgekomen waar ik minder woeste liefde voor voelde, een paar nieuwen ik oprecht gaaf kon noemen, en nog ééntje die ik fantastisch vond en zichzelf mijn toplijst in katapulteerde. Zo leuk om te zien!

Dus…

Dit was mijn totale top 10 van Fantastels, met de scores erbij. Zoals je ziet staat er ook een verhaal tussen dat de eindronde niet gehaald heeft, maar de meesten van mijn favoriete verhalen gelukkig wel.

  • De Bra-ba-bla – 73 pt
  • De aardappelen van Clingemans & co – 73 pt
  • Drie-eenheid – 73 pt
  • De droom – 66 pt
  • En op de achtste dag… 65.5 pt
  • Ancora – 64 pt
  • Phaeton in reprise – 64 pt
  • Reset – 64 pt
  • Het Keerpunt – 62.5 pt
  • Ongedierte – 62 pt

Tot het laatste moment heb ik het moeilijk gehad of ik ‘Drie-eenheid’, ‘De Bra-ba-bla’ of ‘De aardappelen van Clingemans & co’ op de eerste plaats moet zetten. Wat mij betreft verdienen jullie alle drie de winst. De scores zijn precies hetzelfde, en om andere redenen, dus ik heb uiteindelijk de volgorde op de proza en de gelaagdheid/meta laten afhangen. Dat gezegd hebbende zou ik met alle drie even blij zijn op de plek van de winnaar, maar dat ligt niet meer in mijn machte nu. Het is aan mijn mede juryleden, en misschien zijn die het hier wel helemaal niet mee eens. Uiteindelijk ben ik maar één jurylid van de acht, hè?

Wat mij betreft is iedereen een winnaar die de ballen heeft gehad een verhaal op te schrijven, op te poetsen en naar Fantastels Verhalenwedstrijd te sturen. Jullie zijn allemaal toppers, en bedankt dat ik jullie verhalen heb mogen lezen. Het was me een eer!

Anaïd, Kasper, mede juryleden, jullie ook bedankt. Ik heb een geweldige tijd gehad!

En dan nu de hamvraag: ga ik volgend jaar weer jureren? Ik denk het niet. Ik vond het waanzinnig leuk om te doen, en verrassend genoeg kon ik het nog best wel combineren met het schrijven & redigeren van Talent en Kristal, maar ik mis het meedoen en het proeflezen voor mijn schrijfmaatjes.

Dus volgend jaar worden we hopelijk concurrenten. Allemaal meedoen, jongens! 😀

Advertenties

de harland awards 2016

Wat een weken zijn dit, lieve mensen. Awarduitreikingen, beurzen, schrijven, redigeren… het lijkt wel alsof april de maand is waarin alles tegelijkertijd moet samenkomen. Ik klaag niet hoor; ik kreeg vandaag allemaal felicitaties van mensen op LinkedIn omdat ik deze week officieel twee jaar in dienst ben bij Zilverbron als auteur. Dat is wel een mooie realisatie… na twee jaar, still living the dream!

cfcy4tuuuaaqbjy
Het panel! Lisette is aan het woord. Fotografe: Esther Scherpenisse

Maar laten we jullie even updaten over hoe de Harland Awards waren! Ik had de eer om ’s middags, tijdens de Dag van het Fantastische Boek, in een panel te mogen zitten voor ‘jonge, spannende stemmen in het genre’ samen met Lisette Jonkman, Tim Lommerse en Jeroen van Unen. Heidi van der Vloet was onze moderator en we hadden een superleuk panel waarin ons prikkelende vragen voorgelegd werden. Het ging allemaal zo ontspannen dat ik eigenlijk geen tijd had om nerveus te zijn, en we hadden een super leuke tijd. Achteraf heb ik ook leuke reacties gekregen, dus ik denk dat het een succes was.

photo_2016-04-05_18-49-09
Wachten op de uitreiking met twee mooie mannen

’s Avonds hebben we ons in een restaurantje omgekleed in een wat meer gala-achtige outfit, om daarna de uitreiking van de Harland Awards bij te mogen wonen. Eerst de uitslag van de verhalenwedstrijd, waar mijn verhaal helaas niet zo goed eindigde als ik gehoopt had; die top 25 was buiten bereik. Ik heb inmiddels wel wat ideeën waar het aan gelegen kan hebben, maar het is nog even speculeren tot de uitslag binnen is.

De winnaar van die gave award is Lisette Jonkman geworden (met De vier stadia van verval), waarmee ik die middag nog in het panel zat. Helemaal super, ik gun het haar van harte! Ik ga haar boek Schrijven, Kreng! binnenkort zeker even checken en het winnende verhaal ook, als Hebban die net als vorig jaar weer publiceert.

De romanprijs ging naar Auke Hulst, voor Slaap zacht, Johnny Idaho. We spraken hem nog even tijdens het gala, hij was super blij. Misschien zag hij zijn winst ook een beetje aankomen, want hij had een mooie speech klaarliggen. Dat, of hij is het type dat zich goed voorbereidt. 😉

Er werden ook lieve woorden gezegd over de genomineerde die er die avond niet bij kon zijn; mijn uitgever Jos Weijmer, die samen met Joris (J. Sharpe) verantwoordelijk is voor Gebroken Geheugen, die ook een fantastisch juryrapport kreeg waarin de originaliteit van het boek geprezen werd. Dat was een mooie opsteker voor uitgeverij Zilverspoor (en Joris) natuurlijk, want wauw! Ik heb het boek mogen proeflezen en vond het toen al helemaal super. 🙂

Verder hebben we nog gezellig staan kletsen met auteur Jeff Vandermeer (OMG, beetje starstruck toch wel, maar hij is zó aardig, en wat kan hij goed speechen), die prompt verliefd werd op Corina’s boek, wat we toevallig in handen hadden. Hij heeft haar ook nog flink gepromoot online, zo gaaf!

En verder hebben we natuurlijk heerlijk gezellig met mensen bijgekletst, gefeliciteerd, wijn gedronken, en een goede tijd gehad. Het Gala was weer een groot succes en ik kijk uit naar volgend jaar. Maar eerst dat juryrapport, en dit weekend de uitslag van Fantastels, waarvoor ik gejureerd heb. Spannend!

 

fantastels verhalenwedstrijd 2014

Wat een bizarre dag gisteren. Zaterdag 18 april 2015 was de dag dat er meerdere dingen tegelijk gebeurden: aan de ene kant was de uitreiking van Fantastels 2014, en aan de andere kant was daar de crematie van Jos Weijmer. En daarna nog eens een keer een huwelijksreceptie van een oude vriendin. Over emotionele whiplash gesproken.

Ik arriveerde een beetje te vroeg in Stolwijk, maar dat gaf me tijd om iedereen te begroeten, te condoleren, te en bij te praten. Mijn schrijfmaatjes Brenda en Tijs arriveerden kort erna, en we namen plaats in het publiek. Allereerst werd op een ludieke manier de opening van de zwerfboekenbibliotheek van Stolwijk geopend, en daarna had Anaïd, na de introductie van de schrijfwedstrijd uitreiking, een mooie speech voor Jos. Dat was even een zwaar moment voor iedereen die hem kende, maar we hebben daarna, zoals zijn vrouw gevraagd had, (ook) in Stolwijk keihard voor hem geapplaudisseerd. Een staande ovatie, door de tranen heen.

En daarna was het tijd voor de rest van de uitreiking. Je zou zeggen dat de zenuwen minder heftig zouden zijn als je Fantastels al eens gewonnen hebt, maar ik kan je zeggen: niet dus. Iedere slide die voorbij kwam waar onze namen niet op stonden, was een juichmomentje. Mijn vrienden Tijs en Brenda deden voor de eerste keer mee met allebei prachtige verhalen (ik had ze proefgelezen), dus voor hen was het ook superspannend omdat ze niet wisten wat ze konden verwachten. Ik wist juist wat ik wel kon verwachten en stierf duizend doden. Heh. Ik weet precies hoe erg het kan zijn, dat wachten.

Tijs sneuvelde helaas nét voor de tweede ronde op de 27e plaats (zonde, zonde! Ik vond vooral ‘Flessenpost’ een waanzinnig verhaal dat de tweede ronde zeker verdiende), maar Brenda en ik haalden het tot de tweede ronde.
En toen de derde…

Op dat moment was ik al tevreden. Ik was heel bang dat na mijn winst van vorig jaar, mijn verhaal van dit jaar al heel vroeg zou sneuvelen, wat ‘Roze water’ echt een toevalstreffer was. (Wat het natuurlijk niet kán zijn, nadat ik de twee jaren ervoor ook al top tien verhalen had geschreven, maar hé, vertel dat aan mijn onderbewuste). Dit verhaal, dat gaat over geesten en het vagevuur, was een compleet experiment.

Toen ik dit verhaal schreef, wilde ik oefenen met atmosfeer en proza, en wat minder op de actie en de personages en de dialogen. Ik wilde iets kleins, iets verstilds schrijven. (Heel eerlijk: ik wilde iets doen wat een beetje richting mijn schrijfmaatje/vriendin Corina Onderstijn haar stijl gaat – gewoon om te kijken of ik het kon). En ik denk dat het gelukt is.

Mijn verhaal ‘Zij die weggingen’ werd tiende. 😀

Mijn vierde top tien verhaal is in de pocket! Ik ben super blij en tevreden met het resultaat. Een tweede winst zou natuurlijk nog beter geweest zijn, maar geloof me, dit is meer dan genoeg.

Vooral omdat het uiteindelijk bleek dat Brenda’s ‘Verborgen Paden’ won! Ik mocht de winstfakkel overgeven aan mijn beste vriendin en eindelijk zeggen; “Ik zei het toch” omdat ik een supergrote fan ben van haar schrijven en zij onzeker was over haar eigen kunnen. Dus bij deze, en plein publiek, gewoon omdat het kan: “IK ZEI HET TOCH, Brenda!” Gefeliciteerd, lieverd. Ik ben super blij voor je. 😀

Mocht je nu zoiets hebben: “Kelly, wat houd je toch die top tien steeds bezet, houd eens op” dan heb ik goed nieuws. Dit was voorlopig mijn laatste deelname aan Fantastels. Ik heb met Anaïd gekletst, en volgend jaar ben ik met een andere insteek met Fantastels bezig: volgend jaar ben ik jurylid.
Ik ben al hard aan het nadenken over hoe ik de scores en de rangschikking wil gaan opstellen; ik heb er ontzettend veel zin in en voel me vereerd dat ik onderdeel mag zijn van de jury.
Dank je wel voor de eer, Anaïd!

het gala van het fantastische boek

galaAfgelopen zaterdag vond de uitreiking van de Paul Harland Prijs plaats op het eerste Gala Van Het Fantastische Boek, en jongens, wat was het léúk! Na een half uurtje optutten (het is tenslotte een GALA) zakte ik op zaterdagmiddag af naar druilerig Den Bosch. Tot mijn consternatie moest ik eerst een queeste ondernemen om een parkeerplek te vinden en kwam ik om stipt drie uur in mijn jurkje met hoge laarzen binnen zeilen in het Golden Tulip hotel, met rode wangen en ietwat geïrriteerd…. maar dat zakte snel genoeg weg toen ik mijn vrienden gevonden had, bekende gezichten begroet had, en de panels begonnen.

Ik had gekozen om de panels te volgen en niet de workshop, en hoewel ik hoorde dat de workshop van Marcel van Driel toch wel heel nuttig en goed was, heb ik ook veel opgestoken van de interessante panels. Daarna was het direct tijd voor een mass signing, waarbij auteurs hun boeken signeerden en verkochten. Wat was het drúk in de mass signing ruimtes! Natuurlijk alleen maar goed, want zo hadden we de kans om lezers te spreken en boeken te kunnen signeren. De tijd vloog werkelijk voorbij en voor ik het wist zaten we in de gewelven van het hotel aan kleurig verlichte tafeltjes aan de tapas.

Mijn tafelgenoten waren inmiddels flink gespannen, omdat zij zaten te wachten op de uitslag van de Paul Harland Prijs, waaraan ze meegedaan hadden. Ik had die spanning natuurlijk niet, omdat ik er vooral was om hoi te zeggen tegen mensen en mijn vrienden te supporten… en dat geeft toch wel wat rust, hoor! Uitreikingen zijn ze-nuw-slo-pend!

Op weg naar de zaal waar de uitreiking was, werden foto’s genomen op een heuse rode loper. Dat was stiekem ook best spannend, maar ik kan nu wel zeggen dat ik het gedaan heb. (mental note to self: volgende keer kleinere passen nemen) Gaaf hoor! Iedereen zag er zo mooi opgemaakt en aangekleed uit, het geeft toch wel cachet aan het hele gebeuren. Ik was onder de indruk van hoe officiëel maar toch ongedwongen alles aanvoelde.

De show was ook erg leuk! Het duurde lang voordat we bij de uitreiking kwamen (arme deelnemers), maar er werden in de aanloop naar de uitreiking ook wel belangrijke dingen verteld; over de Harland Awards, de plaats van SFF in de Nederlandse boekenmarkt (en hoe we die beter kunnen maken) en de initiatieven die de Stichting Ter Bevordering Van Het Fantastische Boek gaat nemen, klinken super interessant. Ik ben erg benieuwd!

En toen de uitreiking dus. Grappig, want zelfs al had ik geen verhalen in de race, mijn hart klopte toch in mijn keel toen ik die namen over de goud glinsterende slideshow zag flitsen, aftellend naar #1. Erik Heiser won de #1 prijs, supergefeliciteerd! Bij deze wil ik eigenlijk alle winnaars van harte feliciteren – maar ook alle mensen die op die knop hebben gedrukt en een verhaal hebben ingestuurd… want daar heb je ballen voor nodig! Een verhaal afschrijven, polijsten, en insturen… dat is al een prestatie op zich. En zelfs daarmee al, heb je het fantastische genre in Nederland (en België) al bevorderd.

Dus blijf het doen, mensen – laten we de SFF in Nederland naar een hoger niveau tillen. Volgend jaar doe ik met jullie mee! 🙂