evenement 1: de gothic & fantasy beurs te Rijswijk

Zo, de kop is eraf: de eerste beurs van het seizoen is geweest! Afgelopen weekend was de stand van Zilverspoor/Zilverbron (we noemen het zelf Team Zilver, veel gemakkelijker) te vinden op de Gothic & Fantasy beurs in Rijswijk. Deze is twee keer per jaar en hoewel het wat kleinschaliger is dan bijvoorbeeld een Elfia, Castlefest of FACTS, heeft hij toch wel een speciaal plekje in mijn hart omdat het op fietsafstand van mijn huis is.

Het is onbeschrijflijk fijn om de ochtend van een beurs om half negen op te staan en om kwart voor tien uitgeslapen, gedoucht, opgemaakt en vol frisse energie klaar te staan om de beursstand te gaan bevolken. Behalve als dat niet zo is, zoals afgelopen zondag; ik was zo brak als een banaan omdat de avond ervoor mijn favoriete band Maybeshewill in Tilburg speelde. Ze gaan er mee stoppen en het was een heel bitterzoete ervaring om voor de laatste keer uit mijn dak te gaan (waterige oogjes bij Red Paper Lanterns, KEIHARD rocken bij Not For Want Of Trying).

We lagen om half twee ’s nachts in bed, dus het was wel fijn dat we een beetje uit konden slapen in de ochtend. De brakheid kwam vooral door de spierpijn, maar de fijne sfeer, de leuke gesprekken en ontmoetingen en de energie die je toch wel krijgt van zo’n beurs vloog de tijd voorbij. (Ik moest me bedwingen om niet al die mooie kristallen bollen van de beurs af te stelen, zijn ze niet prachtig??)

Meteen de volgende dag kreeg ik al feedback van een koper van Stof en Schitteringen dat hij genoten had van mijn boek, ‘eindelijk weer goede Nederlandse scifi’, en dat hij op zoek was naar Boek 2. Zó gaaf! Daar doen we het voor! 😀

Volgende beurs is Comic Con in Brussel, wat ietsje minder uitslaapplezier zal betekenen, maar wel een superdrukke beurs – ik hoorde dat de boel uitverkocht is. Als het een beetje op FACTS lijkt, wordt dat een weekend vol overweldigende indrukken en fijne boekverkoop. Ik heb er zin in! 😀

Advertenties

vergankelijkheid en nanowrimo

NaNoWriMo 2014 is in de pocket. Ik heb het voor de dertiende keer (!) gehaald, hoera! Het was dit keer even bikkelen, omdat mijn ‘real life’ constant inbrak op mijn schrijftijd die ik normaal in november zo goed open kan houden… maar ondanks een vakantie in Engeland, een werktrip naar Praag, een paar krankzinnig drukke werkweken en een lichaam dat opeens zei: ‘Kappen nu Kel, je bent jezelf voorbijgelopen’, is het toch gelukt.

Ik heb me bijna de hele tijd aan die 2K per dag kunnen houden en was uiteindelijk dus op dag 23 klaar met NaNoWriMo, hoewel mijn verhaal nog lang niet af is. Ik denk dat ik netaan op 50-60% zit, dus er is nog zat te doen… maar vanaf nu op mijn eigen tempo, met wat minder druk.

Om het te vieren, twee kleine kadootjes:

1) Een sneak preview van mijn personages Nathan Lentan en Dannil Surong – in een conversatie die opeens de bom dropte waarin het thema van het verhaal genoemd werd:

Dannil glimlachte scheef. “Maar ben je ooit wel eens bang geweest dat Parsia jullie écht aan zou vallen?”

Ik dacht even na. “Parsia? Nee. Maar eigenlijk ben ik nooit voor wie dan ook bang geweest.”

“Precies. Daarom doen jullie die kanja in Surral ook; omdat jullie denken dat jullie ermee wegkomen. Omdat jullie toch niet teruggepakt gaan worden.”

“Denken we.”

Dannil haalde zijn schouders op en keek een beetje triest terwijl hij een warme trui in zijn koffer gooide. “Alles is vergankelijk.”

(context: Dannil is Surralisch, de ‘ik’ persoon Nathan is Jediaans, ‘kanja’ is Surralisch voor ‘stront’)

2) Dit is een van de twee liedjes die me inspireerde om vergankelijkheid in dit verhaal een thema te maken:

(context: dit is van dezelfde artiest als “Red Paper Lanterns”. Het is heel lieflijk en melodieus, en in tegenstelling tot het ándere liedje dat me inspireerde – “Ephemeral” van Insomnium – helemaal niet metal. Maak je geen zorgen!)